วันเสาร์ สัปดาห์ที่ 19 ในเวลาสามัญ — พระวาจารายวัน

บทเริ่มต้น

เดชะพระนาม พระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาเมน ขอพระซาบซึ้งในพระเมตตาและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดา และพระเยซูคริสตเจ้า สถิตอยู่กับท่านทั้งหลาย

บทแสดงความเสียใจ

Array

♪ “Thai Kyrie (Version A: Piano & Choir)” — A song for Ben

ภาควจนพิธี

บทอ่านที่หนึ่ง · Rev 11:19A; 12:1-6A, 10AB

พระหารของพระเจ้าในสวรรค์เปิดออก และเห็นหีบพันธสัญญาของพระองค์ในพระหารนั้น เครื่องหมายยิ่งใหญ่ปรากฏขึ้นในท้องฟ้า คือสตรีผู้หนึ่งมีดวงอาทิตย์เป็นอาภรณ์ มีดวงจันทร์อยู่ใต้เท้า และมีมงกุฎดาวสิบสองดวงบนศีรษะ นางมีครรภ์และร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดจะคลอดบุตร แล้วเครื่องหมายอีกอย่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในท้องฟ้า คือพญานาคสีแดงตัวใหญ่ มีเจ็ดหัวและสิบเขา บนหัวทั้งเจ็ดมีรัดเกล้าเจ็ดองค์ หางของมันตวัดดาวหนึ่งในสามส่วนบนท้องฟ้าให้ตกลงมาบนแผ่นดิน พญานาคนั้นยืนอยู่หน้าสตรีที่กำลังจะคลอดบุตร เพื่อจะเขมือบบุตรของนางเมื่อคลอดออกมา นางได้คลอดบุตรเป็นชาย ซึ่งจะเป็นผู้ปกครองประชาชาติทั้งปวงด้วยคทาเหล็ก บุตรของนางถูกนำตัวขึ้นไปหาพระเจ้าและพระทัยพระองค์ ส่วนสตรีนั้นได้หนีเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร ที่ซึ่งพระเจ้าทรงเตรียมสถานที่ไว้ให้นาง แล้วข้าพเจ้าได้ยินเสียงดังจากสวรรค์กล่าวว่า “บัดนี้ ความรอดพ้น พระฤทธานุภาพ และพระอาณาจักรของพระเจ้าของเรา และพระราชอำนาจของพระคริสต์ของพระองค์มาถึงแล้ว”

บทอ่านที่สอง · 1 Cor 15:20-27

พี่น้องทั้งหลาย พระคริสต์ทรงฟื้นคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตายแล้ว ทรงเป็นปฐมผลของบรรดาผู้ล่วงหลับไป เพราะความตายมาจากมนุษย์คนเดียว การฟื้นคืนชีพของบรรดาผู้ตายก็มาจากมนุษย์คนเดียวด้วย เพราะมนุษย์ทุกคนตายในอาดัมฉันใด มนุษย์ทุกคนก็จะกลับมีชีวิตในพระคริสต์ฉันนั้น แต่จะเป็นไปตามลำดับของตน คือ พระคริสต์ทรงเป็นปฐมผล ต่อมาคือผู้ที่เป็นของพระคริสต์เมื่อพระองค์เสด็จมา แล้วจะถึงที่สุด เมื่อพระองค์ทรงส่งมอบพระอาณาจักรให้แก่พระเจ้าผู้เป็นพระบิดา หลังจากทรงทำลายปกครอง อำนาจ และฤทธานุภาพทั้งปวงแล้ว เพราะพระองค์ต้องทรงครองราชย์จนกว่าจะทรงปราบศัตรูทั้งสิ้นให้อยู่ใต้พระบาท ศัตรูสุดท้ายที่จะถูกทำลายคือความตาย เพราะ “พระองค์ทรงสยบทุกสิ่งไว้ใต้พระบาทของพระองค์”

บทอ่านจากพระวรสาร · Luke 1:39-56

เวลานั้น พระนางมารีย์ทรงรีบออกเดินทางไปยังเมืองหนึ่งในแถบภูเขาแห่งแคว้นยูดาห์ พระนางเสด็จเข้าไปในบ้านของเซคาริยาห์และทรงทักทายนางเอลีซาเบธ เมื่อนางเอลีซาเบธได้ยินคำทักทายของพระนางมารีย์ ทารกในครรภ์ของนางก็ดิ้น และนางเอลีซาเบธก็เปี่ยมด้วยพระจิตเจ้า นางร้องเสียงดังว่า “ท่านได้รับพรเลิศกว่าสตรีใดๆ และผลแห่งครรภ์ของท่านก็ได้รับพรด้วย เหตุใดหนอ มารดาขององค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้าจึงมาเยี่ยมข้าพเจ้า? เพราะดูเถิด ทันทีที่เสียงทักทายของท่านมาถึงหูของข้าพเจ้า ทารกในครรภ์ของข้าพเจ้าก็ดิ้นด้วยความยินดี บุญเอ๋ยแก่ผู้ที่เชื่อว่า สิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้แก่ตนจะสำเร็จไป” พระนางมารีย์จึงตรัสว่า: “จิตใจของข้าพเจ้าสรรเสริญความยิ่งใหญ่ขององค์พระผู้เป็นเจ้า จิตวิญญาณของข้าพเจ้ายินดีในพระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้า เพราะพระองค์ทรงเหลียวมองความต่ำต้อยของรับใช้ของพระองค์ ตั้งแต่นี้ไป คนทุกวัยจะเรียกข้าพเจ้าว่าผู้มีบุญ เพราะพระผู้ทรงสรรพานุภาพทรงกระทำกิจการยิ่งใหญ่สำหรับข้าพเจ้า และพระนามของพระองค์เป็นที่เคารพศักดิ์สิทธิ์ พระเมตตาของพระองค์ดำรงอยู่ทุกยุคทุกสมัย แก่ผู้ที่เกรงกลัวพระองค์ พระองค์ทรงแสดงพระฤทธานุภาพด้วยพระหัตถ์ของพระองค์ ทรงกระจัดกระจายผู้มีใจเย่อหยิ่ง ทรงปลดผู้มีอำนาจลงจากบัลลังก์ และทรงยกย่องผู้ต่ำต้อยให้สูงขึ้น ทรงประทานสิ่งดีๆ แก่ผู้หิวโหยจนอิ่มเอม และทรงส่งคนร่ำรวยไปมือเปล่า พระองค์ทรงช่วยเหลืออิสราเอล ผู้รับใช้ของพระองค์ เพราะทรงระลึกถึงพระเมตตาของพระองค์ ตามที่ทรงสัญญาไว้แก่บรรพบุรุษของเรา แก่และอับราฮัมและพงศ์พันธุ์ของเขาตลอดไป” พระนางมารีย์ประทับอยู่กับนางเอลีซาเบธประมาณสามเดือน แล้วจึงเสด็จกลับพระเกศา

พระผู้ทรงสรรพานุภาพทรงกระทำกิจการยิ่งใหญ่สำหรับข้าพเจ้า พระนามของพระองค์เป็นที่เคารพศักดิ์สิทธิ์

เทศน์บทสวด

พี่น้องที่รักในพระคริสตเจ้า…

ในพระวรสารวันนี้ เมื่อพระนางมารีย์เสด็จไปเยี่ยมเยียนนางเอลีซาเบธ เสียงทักทายของพระนางได้นำความยินดีอันยิ่งใหญ่มาสู่บ้านของเซคาริยาห์ จนทารกในครรภ์ “ดิ้นด้วยความยินดี” … และนักบุญเปาโลเตือนใจเราในจดหมายถึงชาวโครินธ์ว่า “พระคริสต์ทรงฟื้นคืนพระชนมชีพจากบรรดาผู้ตาย เป็นปฐมผลของบรรดาผู้ล่วงหลับไป”

ความตายไม่ใช่จุดจบ… แต่เป็นชัยชนะที่พระคริสตเจ้าทรงเปิดทางไว้ให้เราทุกคน

เก้าสัปดาห์แล้วนะครับ… ตั้งแต่วันที่ เบนจามิน โว ได้ก้าวข้ามผ่านโลกนี้ไปสู่พระอ้อมกอดอันนิรันดร์ของพระเจ้า

เมื่อพ่อนึกถึง Benjamin… พ่อนึกถึงภาพของเด็กหนุ่มผู้มีสายตามองขึ้นไปบนท้องฟ้าเสมอ… เบน มีความหลงใหลในเครื่องบินและโลกแห่งการบินอย่างลึกซึ้ง พ่อนึกถึงช่วงเวลาอันอบอุ่นที่ Ben ยืนข้างคุณพ่อ ชี้ชวนกันมองดูเครื่องบินที่กำลังทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ากว้าง… รอยยิ้มและแววตาที่เต็มไปด้วยความสุขยามมองดูสิ่งที่บินสูงขึ้นไปบนฟ้านั้น ช่างงดงามและเปี่ยมด้วยความหวัง

การมองขึ้นไปบนท้องฟ้า… คือภาพสะท้อนแห่งความหวังของคริสตชนครับ

ในบทอ่านจากหนังสือพระนิมิต เราได้ยินว่าบุตรของหญิงนั้น “ถูกนำตัวขึ้นไปหาพระเจ้าและพระทัยพระองค์” … บัดนี้ Benjamin ไม่ต้องมองดูท้องฟ้าจากไกลๆ อีกต่อไปแล้ว แต่ Ben ได้ทะยานขึ้นสู่บ้านแท้ในสวรรค์ ได้อยู่ใกล้ชิดพระบิดาผู้ทรงรักเขาอย่างที่สุด

สำหรับคุณอาลัน คุณเถา และ ไรอัน… ในยามที่คุณพ่อคุณแม่และ Ryan แหงนมองท้องฟ้าด้วยความคิดถึง ขอให้รู้ว่า เบนจามิน ไม่ได้สูญหายไปไหน… หัวใจที่เปี่ยมด้วยความรักของคุณพ่อคุณแม่ได้โอบอุ้ม Ben อย่างสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว ไม่มีสิ่งใดที่ท่านต้องกังขาหรือโทษตัวเองเลย บัดนี้ ศัตรูสุดท้ายคือความตายได้ถูกพระคริสต์พิชิตแล้ว และ Ben กำลังรอคอยพวกท่านอยู่ในความสงบสุขแห่งสวรรค์

พ่อขอส่งความบรรเทาใจไปยังคุณป้า คุณน้า คุณอา และทุกคนที่กำลังร่วมภาวนาจากทางไกล… โดยเฉพาะเด็กๆ ที่กำลังเผชิญความเจ็บป่วย และทุกครอบครัวที่กำลังแบกกางเขนแห่งความโศกเศร้า… ขอพระแม่มารีย์ผู้ทรงเต็มเปี่ยมด้วยความยินดี โอบอุ้มหัวใจของพวกท่านไว้

บัดนี้ เบนจามิน โว ได้พักผ่อนในพระราชเลี้ยงแห่งสวรรค์ เคียงข้างนักบุญการ์โล อาคูติส และพระแม่มารีย์… ขอให้ความหวังแห่งการฟื้นคืนชีพ ส่องสว่างในหัวใจของเราทุกคนตลอดไป อาเมน.

การภาวนา

♪ “แสงประทีปนำทาง (Piano & Strings)” — A song for Ben

คำภาวนาเพื่อมวลชน

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben - คิดถึงลูกมากเหลือเกินนะ แวะมาทักทายได้บ่อยเท่าที่ลูกต้องการเลยนะ ช่วยให้พวกเราก้าวเดินต่อไปได้โดยไม่เจ็บปวดทรมานจนเกินไปนะลูก ช่วยอธิษฐานเผื่อพวกเราด้วยนะ”