Oddiy vaqtning yigirma ikkinchi haftasi, seshanba

Tasavvur qiling: bir shahar, Kapernaum, qadimiy va gavjum. Quyosh qizib turibdi, ko‘chalarda odamlar o‘z tashvishlari bilan band. Sinagoga ichi esa odatdagidek shovqinli emas, balki g‘alati bir sukunat bilan qoplangan. Hamma Iso Masihga tikilib turibdi. U gapira boshlaydi, va odamlar hayratdan qotib qolishadi. Uning so‘zlari shunchaki ma’lumot emas; ularda hayot bor, ularda hukmronlik bor. Bugungi Injilda biz Isoning o‘sha qudratli so‘zi bilan bir odamni ozod qilayotganini ko‘ramiz. U shunchaki buyuradi: «Jim bo‘l! Undan chiqib ket!» Va yovuz ruh itoat etadi. Bu voqeaning markazida nima turibdi? Isoning hokimiyati. Uning so‘zi shunchaki tovush emas, u yaratuvchi kuchdir.

Bugun biz Pavlus havoriyning Korinfliklarga yozgan so‘zlarini eshitdik: «Biz dunyoning ruhini emas, balki Xudodan kelgan Ruhni qabul qildik». Bu bizga nimani anglatadi? Bu shuni anglatadiki, biz dunyoning o‘lchovlari bilan emas, balki Masihning aqli bilan fikrlashga chaqirilganmiz. Biz ko‘rayotgan narsalar, hatto eng og‘riqli holatlar ham, Xudoning cheksiz donoligi prizmasidan o‘tishi kerak. Biz ko‘pincha «nima uchun?» deb so‘raymiz, lekin Masihning aqli bizga «nima uchun» degan savoldan ko‘ra, «kim bilan» degan savolga javob beradi. Biz yolg‘iz emasmiz. Biz Masih bilan birgamiz.

Keling, bugun haqiqatni boricha, ochiq-oydin aytaylik. Benjamin Vo — bizning aziz Benimiz bu dunyoni tark etganiga ikki oy bo‘ldi. 13-iyun… Bu sana nafaqat taqvimdagi bir kun, balki oilangiz uchun, Alan va Thao uchun, Ryan uchun hayotning yangi, og‘ir sahifasi ochilgan kundir. Men bilaman, sizning uyingizda, Benning o‘sha GitHub kodlari yozilgan kompyuteri oldida, uning sevimli Boeing samolyot modellari yonida hali ham o‘sha chuqur sukunat hukmron. Bu sukunat shunchaki jimlik emas; bu — sog‘inchning, o‘sha «nima uchun?» degan savolning sadosidir. Ertalab uyg‘onganingizda, bir necha soniya davomida hamma narsa tushdek tuyulishi mumkin, lekin keyin o‘sha og‘ir haqiqat to‘lqini qaytadan ko‘kragingizga uriladi. Bu — qalbning eng qorong‘u yarim tunidir. Biz bu og‘riqni chetlab o‘tolmaymiz, uni tezda yashira olmaymiz.

Ba’zan mana shu titroq va qorong‘ulik ichida, insonga eng og‘ir azob beradigan narsa — bu o‘rinsiz aybdorlik hissidir. Qalbingizning tubida: «Biz nimadir qila olarmidim? Biror narsani o‘tkazib yubormadikmi?» degan pichirlashlar paydo bo‘lishi mumkin. Aziz Alan, aziz Thao, bugun men sizga Xudoning haqiqatini aytmoqchiman. Iltimos, qulog‘ingizni va qalbingizni oching: siz hech narsada aybdor emassiz. Siz hech narsani o‘tkazib yubormadingiz. Kasallik — bu Xudoning jazosi emas. Bu sizning kamchiligingiz yoki xatongiz tufayli sodir bo‘lgani yo‘q. Shogirdlar tug‘ma ko‘r odamni ko‘rib Isodan so‘rashganda, Isoning javobini eslang: «Na bu odam, na uning ota-onasi gunoh qilgan». Bu dunyodagi ba’zi og‘ir sinovlar, ba’zi kutilmagan bo‘ronlar inson irodasidan va har qanday nazoratidan mutlaqo tashqaridadir. Siz Ben uchun dunyodagi eng ajoyib, eng mehribon va fidoyi ota-ona bo‘ldingiz. Siz unga berish mumkin bo‘lgan eng go‘zal sevgini, eng xavfsiz uyni va eng yorug‘ bolalikni berdingiz. Shunday ekan, o‘sha og‘ir, sovuq aybdorlik toshini yelkangizdan uloqtiring. Uni Masihning xochi poyiga qo‘ying va erkin nafas oling. Xudo sizni ayblamaydi, U sizni O‘z quchog‘iga olib, yig‘lamoqda.

Mana shu yerda burilish sodir bo‘ladi. Isoning so‘zi sinagogadagi yovuz ruhni haydab chiqarganidek, Uning sevgisi ham sizning qalbingizdagi aybdorlik ruhini haydab chiqaradi. Benning hayoti — bu qisqa, lekin juda yorqin bir parvoz edi. Uning o‘sha o‘tkir zehnini, uning matematikaga bo‘lgan muhabbatini, uning «Con Chim Airlines» haqida gapirganda kıkırlab kulishini eslang. U o‘zining 15 yillik umrida shunchalik ko‘p narsani ko‘rdi, shunchalik ko‘p sevgini berdi. U o‘zining butun jamg‘armasini, o‘sha piggy bankini amakisi uchun berishga tayyor bo‘lganida, u aslida o‘z qalbini bergan edi. Bu — Masihning aqli bilan fikrlashdir: o‘zidan ko‘ra boshqalarni o‘ylash.

Sizga murojaat qilyapman, aziz Alan va Thao. Ben sizni tark etgani yo‘q. Uning hayot sahifasi bizning ko‘zimizga yopilgandek tuyulsa-da, u Xudoning cheksiz abadiyatida davom etmoqda. U o‘sha tushingizda aytganidek: «Xavotir olmang, men sizlarni osmondan kuzatib turaman». U sizning har bir nafas olishingizni, har bir qadamingizni ko‘rib turibdi. U sizning yig‘layotganingizni ko‘radi, lekin u sizning yana jilmayishingizni, hayotni davom ettirishingizni xohlaydi. U sizning yashashingizni istaydi.

Rayan, ukajonim, senga murojaat qilyapman. Sen akangning eng yaqin do‘sti eding. Akang bilan o‘ynagan o‘yinlaringni, birga o‘tkazgan vaqtlaringni esla. Endi sen ota-onang uchun o‘sha tayanch bo‘lishing kerak. Akang sening har bir muvaffaqiyatingni osmondan g‘urur bilan kuzatmoqda. Sen hayotni nafaqat o‘zing uchun, balki akang uchun ham chiroyli, jasorat bilan va mazmunli yashashing kerak. Har safar qiyinchilikka duch kelganingda, akangning o‘sha samoviy jilmayishini esla va olg‘a qadam bos.

Bugun biz bilan birga dunyoning turli chekkalaridan turib ibodat qilayotgan barcha oilalar, farzand dog‘ini ko‘tarib yurgan ota-onalar, shifoxonalarda og‘ir xastalik bilan kurashayotgan aziz bolalar… Siz yolg‘iz emassiz. Xudo sizning har bir ko‘z yoshingizni ko‘rib turibdi. Benjaminning nomi bilan ochilgan o‘sha suv qudug‘i — «Giếng Gioan Baotixita» — uning sevgisi hali ham bu dunyoda hayot berayotganining belgisidir. Uning merosi yashamoqda. Uning sevgisi oqishda davom etmoqda.

Aziz birodarlarim, bugun uyingizga qaytayotganingizda, o‘zingiz bilan bitta kichik, samimiy narsani olib keting. Bugun kechqurun, uyingizga borganda, farzandlaringizga, yaqinlaringizga qarang. Ularni bag‘ringizga bosing va ularga sevgingizni izhor qiling. Vaqt g‘animat, ammo sevgi abadiydir. Biz ham bir kun kelib o‘sha samoviy ziyofatda, Benning o‘sha shirin kulgisini qayta eshitishimizga ishonaylik. Benjamin Vo, bizning aziz va shirin o‘g‘limiz, sen bizga qanday qilib butun qalb bilan sevishni o‘rgatding. Sen endi samoviy Otamizning quchog‘idasan. Biz uchun, sening oilang uchun, barcha qiynalayotgan bolalar uchun ibodat qil. Rabbimiz Iso Masih barchamizni O‘zining abadiy nuri va tinchligi bilan asrasin. Amin.