សូមព្រះគុណ និងសន្តិភាពពីព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះបិតា និងពីព្រះអម្ចាស់យេស៊ូគ្រីស្ទ គង់នៅជាមួយបងប្អូនទាំងអស់គ្នា។ ក្នុងព្រះនាមព្រះបិតា និងព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ អាម៉ែន។
បពិត្រព្រះអម្ចាស់ សូមមេត្តាប្រណីទោសយើងខ្ញុំផង។ បពិត្រព្រះគ្រីស្ទ សូមមេត្តាប្រណីទោសយើងខ្ញុំផង។ បពិត្រព្រះអម្ចាស់ សូមមេត្តាប្រណីទោសយើងខ្ញុំផង។
បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់ក្នុងព្រះគ្រីស្ទ...
សូមសាកល្បងស្រមៃគិតអំពីទិដ្ឋភាពមួយដែលយើងគ្រប់គ្នាធ្លាប់ឆ្លងកាត់៖ ការឈរនៅមុខ «ច្រកទ្វារ» នៃព្រលានយន្តហោះ។ វាគឺជាកន្លែងដែលពោរពេញដោយអារម្មណ៍ចម្រុះ។ មានការរំភើបនៃការចេញដំណើរ ការទន្ទឹងរង់ចាំការផ្សងព្រេងថ្មី និងភាពអន្ទះសារចង់ឃើញអ្វីដែលនៅខាងមុខ។ សម្រាប់ Benjamin Vo ឬ Ben ជាទីស្រឡាញ់របស់យើង ច្រកទ្វារទាំងនេះគឺជាកន្លែងនៃក្តីសុបិន។ ក្នុងនាមជាក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលស្រឡាញ់វិស័យអាកាសចរណ៍ និងយន្តហោះ Boeing 737 យ៉ាងខ្លាំង Ben ប្រហែលជាបានចំណាយពេលយ៉ាងច្រើនសម្លឹងមើលទៅក្រៅបង្អួចនៅឯច្រកទ្វារទាំងនោះ ដោយតាមដានរាល់ចលនារបស់យន្តហោះដែលចុះចត និងហោះឡើង។ ច្រកទ្វារមិនមែនគ្រាន់តែជាកន្លែងឆ្លងកាត់នោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាការចាប់ផ្តើមនៃអ្វីដែលអស្ចារ្យ។
នៅក្នុងការអានទីមួយពីសៀវភៅវិវរណៈនៅថ្ងៃនេះ ទេវទូតបាននាំសន្តយ៉ូហានទៅកាន់ភ្នំខ្ពស់មួយ ដើម្បីបង្ហាញនូវអ្វីដែលអស្ចារ្យបំផុត៖ គឺក្រុងយេរូសាឡឹមថ្មីដែលចុះមកពីស្ថានសួគ៌។ អ្វីដែលគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុតនោះគឺការពិពណ៌នាអំពី «ច្រកទ្វារ» នៃទីក្រុងដ៏វិសុទ្ធនោះ។ វាមានច្រកទ្វារដប់ពីរ ដែលយាមដោយទេវតាបួនទិស។ ច្រកទ្វារទាំងនោះមិនដែលបិទឡើយ ហើយនៅលើគ្រឹះនៃជញ្ជាំងក្រុង មានចារឹកឈ្មោះសាវកទាំងដប់ពីររូបរបស់ព្រះជលតោ។ ថ្ងៃនេះ យើងប្រារព្ធពិធីបុណ្យសន្តបារថូឡូមេ ដែលជាសាវកម្នាក់ក្នុងចំណោមឈ្មោះដែលបានចារឹកទុកនោះ។
រូបភាពនៃ «ច្រកទ្វារ» និង «ទីក្រុងដែលភ្លឺចិញ្ចាចដូចត្បូងមរកត» នេះ នាំយើងឱ្យគិតអំពីការធ្វើដំណើររបស់ Benjamin។ ប្រហែលពីរខែបានកន្លងផុតទៅហើយ ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី ១៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ ២០២៦ មក។ សម្រាប់ Alan, Thao និង Ryan ពីរខែនេះប្រហែលជាមានអារម្មណ៍ដូចជាការធ្វើដំណើរដ៏វែងឆ្ងាយ និងហត់នឿយបំផុត។ វាគឺជាពេលវេលានៃភាពស្ងៀមស្ងាត់ដែលលងបន្លាច គឺជាពេលវេលានៃការនឹកដកដង្ហើមមិនរួច។
មុននឹងយើងស្វែងរកការលួងលោម យើងត្រូវតែហ៊ាននិយាយការពិតអំពីការឈឺចាប់នេះជាមុនសិន។ ការពិតគឺថា មានកៅអីមួយដែលនៅទំនេរ។ ការពិតគឺថា សំឡេងសើចដ៏ផ្អែមល្ហែមរបស់ Ben ឥឡូវនេះនៅសល់តែនៅក្នុងការចងចាំ និងក្នុងវីដេអូចាស់ៗ។ ការពិតគឺថា ពេលខ្លះយើងមានអារម្មណ៍ថា ព្រះជាម្ចាស់ហាក់ដូចជាគង់នៅឆ្ងាយណាស់ ហើយការអធិស្ឋានរបស់យើងហាក់ដូចជាមិនត្រូវបានឆ្លើយតប។ ទុក្ខសោកគឺជាមុខរបួសដែលមិនងាយនឹងជាសះស្បើយដោយគ្រាន់តែពាក្យលួងលោមធម្មតានោះទេ។ យើងត្រូវតែឈរនៅមុខមុខរបួសនេះ ហើយទទួលស្គាល់ថាវាពិតជាឈឺចាប់ខ្លាំងណាស់។
ប៉ុន្តែ សូមឱ្យយើងក្រឡេកមើលទៅក្នុងដំណឹងល្អថ្ងៃនេះវិញ។ យើងឃើញហ្វីលីពទៅរកណាថាណែល (ដែលយើងជឿថាជាសន្តបារថូឡូមេ) ហើយប្រាប់គាត់ថា៖ «យើងបានឃើញព្រះអង្គម្ចាស់ដែលលោកម៉ូសេ និងពួកព្យាការីបានសរសេរទុកមកហើយ»។ នៅពេលណាថាណែលមានមន្ទិលសង្ស័យ ហ្វីលីពបានឆ្លើយយ៉ាងសាមញ្ញថា៖ «សូមអញ្ជើញមកមើលចុះ»។
នៅពេលព្រះយេស៊ូទតឃើញណាថាណែលយាងមកជិត ព្រះអង្គមានព្រះបន្ទូលសរសើរគាត់ថា៖ «នេះពិតជាកូនចៅអ៊ីស្រាអែលម្នាក់មែន នៅក្នុងខ្លួនគាត់គ្មានពុតត្បុតសោះឡើយ»។ ពាក្យថា «គ្មានពុតត្បុត» ឬ «គ្មានការបោកប្រាស់» (no duplicity) គឺជាការពិពណ៌នាដ៏ល្អឥតខ្ចោះបំផុតសម្រាប់ Benjamin Vo របស់យើង។
Ben គឺជាក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលមានចិត្តបរិសុទ្ធ និងស្មោះត្រង់បំផុត។ គាត់មិនមែនជាមនុស្សដែលលាក់ពុត ឬមានចិត្តគំនិតស្មុគស្មាញដើម្បីផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ។ ភាពឆ្លាតវៃដ៏អស្ចារ្យរបស់គាត់ក្នុងផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា AI និង DevOps មិនបានធ្វើឱ្យគាត់ក្លាយជាមនុស្សអំនួតនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់នៅតែជាក្មេងប្រុសដ៏ផ្អែមល្ហែម ដែលតែងតែញញឹម និងគោរពឪពុកម្តាយជានិច្ច។
មានរឿងតូចមួយដែលបង្ហាញពីដួងចិត្ត «គ្មានពុតត្បុត» របស់ Ben យ៉ាងច្បាស់បំផុត។ នៅអាយុ ១៥ ឆ្នាំ នៅពេលដែលគាត់ដឹងថាពូ William របស់គាត់កំពុងរងទុក្ខដោយសារជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល Ben បានដើរទៅរកម៉ាក់និងប៉ា ហើយនិយាយដោយភាពស្មោះត្រង់បំផុតថា គាត់ចង់ប្រគល់ប្រាក់សន្សំទាំងអស់នៅក្នុងកូនជ្រូករបស់គាត់ ដើម្បីជួយថ្លៃព្យាបាលពូ។ គាត់មិនបានវាយកូនជ្រូកនោះទេ គាត់មិនបានហែកវាចោលឡើយ ហើយប្រាក់នោះក៏មិនត្រូវបានប្រើប្រាស់ដែរ ព្រោះពូមានធានារ៉ាប់រង។ ប៉ុន្តែ អ្វីដែលសំខាន់បំផុតនោះគឺ «ការផ្តល់ជូន» របស់គាត់។ វាគឺជាសកម្មភាពរបស់ក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលសុខចិត្តបោះបង់អ្វីៗដែលខ្លួនមាន ដើម្បីជួយអ្នកដែលខ្លួនស្រឡាញ់ ដោយគ្មានការស្ទាក់ស្ទើរ។ នេះហើយគឺជាដួងចិត្តដែលព្រះយេស៊ូសរសើរថា «គ្មានពុតត្បុត»។
Alan និង Thao ជាទីស្រឡាញ់... នៅក្នុងរយៈពេលពីរខែនេះ សំណួរជាច្រើនប្រហែលជាបានកើតឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នក។ «ហេតុអ្វីបានជាកូនប្រុសដ៏ល្អបែបនេះត្រូវចាកចេញទៅ? តើយើងបានធ្វើអ្វីខុសមែនទេ?»។ ពេលខ្លះ ទុក្ខសោកនាំមកនូវអារម្មណ៍ខុសឆ្គងដែលមិនគួរមាន។ សូមស្តាប់តាមរយៈកញ្ចក់នៃព្រះគម្ពីរថ្ងៃនេះ៖ នៅពេលគេសួរព្រះយេស៊ូថា តើអ្នកណាធ្វើបាបបានជាបុរសម្នាក់កើតមកខ្វាក់ ព្រះអង្គឆ្លើយថា «មិនមែនបុរសនេះ ឬឪពុកម្តាយរបស់គាត់ទេ»។
ជំងឺមិនមែនជាការដាក់ទោសឡើយ។ មរណភាពរបស់ Benjamin មិនមែនមកពីកំហុសរបស់អ្នកទាំងពីរឡើយ។ អ្នកមិនបានខកខានអ្វីសោះ។ អ្នកបានផ្តល់ឱ្យគាត់នូវជីវិតដ៏ស្រស់បំព្រងបំផុត។ អ្នកបាននាំគាត់ទៅមើលពិភពលោក ពីតូក្យូដល់វ៉ាទីកង់។ អ្នកបាននៅក្បែរគាត់ក្នុងរាល់ការប្រកួតបាល់ទាត់ និង badminton។ សេចក្តីស្រឡាញ់របស់អ្នកគឺជាអ្វីដែល Ben កាន់ជាប់ក្នុងចិត្តនៅពេលគាត់ឆ្លងកាត់ច្រកទ្វារនៃស្ថានសួគ៌។ សូមដកដុំថ្មនៃការបន្ទោសខ្លួនឯងចេញពីបេះដូងរបស់អ្នក។ អ្នកគឺជាឪពុកម្តាយដ៏អស្ចារ្យ ហើយ Ben ដឹងពីរឿងនេះយ៉ាងច្បាស់។
«មកមើលចុះ» (Come and see)។ នេះគឺជាការអញ្ជើញរបស់ហ្វីលីព។ ថ្ងៃនេះ Ben ក៏កំពុងអញ្ជើញយើងឱ្យ «មកមើល» តាមរយៈភ្នែកនៃជំនឿផងដែរ។ គាត់លែងស្ថិតនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យទៀតហើយ។ គាត់លែងស្ថិតនៅក្នុងការឈឺចាប់ទៀតហើយ។ ឥឡូវនេះ គាត់កំពុងស្ថិតនៅក្នុងទីក្រុងដែលមានជញ្ជាំងធ្វើពីត្បូងមរកត និងមានពន្លឺចែងចាំងដូចគ្រីស្តាល់ ដែលសន្តយ៉ូហានបានរៀបរាប់។
ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ណាថាណែលថា៖ «អ្នកនឹងឃើញមេឃបើកចំហ ហើយឃើញទេវតារបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើងចុះលើបុត្រមនុស្ស»។ នេះគឺជាចំណុចរបត់នៃសេចក្តីសង្ឃឹមរបស់យើង។ មេឃមិនមែនបិទជិតឡើយ។ ច្រកទ្វារនៃស្ថានសួគ៌បានបើកចំហសម្រាប់ Benjamin។
សូមស្រមៃគិតអំពី Ben ដែលធ្លាប់សុបិនចង់បង្កើតក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍ «Con Chim Airlines» ហើយតែងតែសើចកក្កិកនៅពេលនិយាយអំពីវា។ ឥឡូវនេះ គាត់មិនត្រឹមតែមើលយន្តហោះពីច្រកទ្វារព្រលានយន្តហោះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែគាត់កំពុង «ហោះហើរ» យ៉ាងពិតប្រាកដនៅក្នុងសេរីភាពនៃព្រះវិញ្ញាណ។ គាត់កំពុងស្ថិតនៅជាមួយសន្តកាឡូ អាគូទីស ដែលជាមិត្តរួមជំនាន់ដែលស្រឡាញ់បច្ចេកវិទ្យាដូចគ្នា។ ពួកគេកំពុងអធិស្ឋានឱ្យយើង ពួកគេកំពុងអធិស្ឋានឱ្យគ្រូពេទ្យរកវិធីព្យាបាលជំងឺមហារីកឈាម ដើម្បីកុំឱ្យគ្រួសារដទៃទៀតត្រូវឆ្លងកាត់ការឈឺចាប់នេះ។
Ryan អើយ... បងប្រុស Ben ស្រឡាញ់ប្អូនខ្លាំងណាស់។ ចងចាំពេលដែលប្អូនទាំងពីរផ្អែកក្បាលលើស្មារបស់ Ben ដើម្បីមើលថេប្លេតជាមួយគ្នាទេ? ភាពកក់ក្តៅនោះមិនបានបាត់បង់ឡើយ។ Ben កំពុងមើលថែប្អូនពីស្ថានសួគ៌។ គាត់ចង់ឱ្យប្អូនបន្តរស់នៅដោយភាពរីករាយ បន្តរៀនសូត្រ និងបន្តធ្វើជាក្មេងប្រុសដ៏ល្អម្នាក់។ រាល់ពេលដែលប្អូនមើលទៅលើមេឃ ហើយឃើញយន្តហោះហោះកាត់ សូមដឹងថាបងប្រុស Ben កំពុងញញឹមដាក់ប្អូន។
ចំពោះបងប្អូនទាំងអស់ដែលកំពុងស្តាប់ពីចម្ងាយ ជាពិសេសគ្រួសារដែលកំពុងលីឈើឆ្កាងដ៏ធ្ងន់... សូមដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់មិនបានបោះបង់អ្នកចោលឡើយ។ ទ្រង់គង់នៅក្បែរអ្នកក្នុងភាពស្ងៀមស្ងាត់។ ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបើកច្រកទ្វារនៃក្តីសង្ឃឹម នៅពេលដែលយើងមានអារម្មណ៍ថាអ្វីៗត្រូវបានបិទជិត។
Benjamin Đại Dương Vo — ឈ្មោះកណ្តាលរបស់គាត់មានន័យថា «មហាសមុទ្រដ៏ធំ»។ សេចក្តីស្រឡាញ់របស់គាត់ និងសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលអ្នកមានចំពោះគាត់ គឺធំធេងដូចមហាសមុទ្រ។ ហើយមហាសមុទ្រនៃសេចក្តីស្រឡាញ់នេះ គឺជាអ្វីដែលនឹងនាំអ្នកឱ្យឆ្លងកាត់ព្យុះនៃទុក្ខសោកនេះ។
អ្វីដែលបងប្អូនអាចកាន់តាមខ្លួនចេញពីទីនេះនៅថ្ងៃនេះ គឺរឿងតូចមួយ៖ នៅពេលណាដែលបងប្អូនឆ្លងកាត់ «ទ្វារ» ណាមួយ មិនថាទ្វារផ្ទះ ទ្វារឡាន ឬទ្វារកន្លែងធ្វើការ... សូមឈប់មួយភ្លែត។ សូមនឹកចាំថា ច្រកទ្វារនៃស្ថានសួគ៌បានបើកចំហសម្រាប់ Ben រួចហើយ។ ហើយសូមអរព្រះគុណដល់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់ដួងចិត្តដ៏បរិសុទ្ធ «គ្មានពុតត្បុត» របស់ក្មេងប្រុសម្នាក់នេះ ដែលបានបង្រៀនយើងឱ្យស្គាល់ពីអត្ថន័យនៃសេចក្តីសប្បុរសពិតប្រាកដ។
Ben អើយ... សម្រាកចុះក្នុងសន្តិភាព។ ចូរហោះហើរទៅកាន់ពិធីជប់លៀងនៅស្ថានសួគ៌ចុះ។ យើងនឹងជួបគ្នាទៀតនៅឯច្រកទ្វារមាសនៃក្រុងយេរូសាឡឹមថ្មី។
សូមសេចក្តីសុខសាន្តរបស់ព្រះអម្ចាស់ គង់នៅជាមួយបងប្អូនជានិច្ច។ អាម៉ែន។
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
តាមព្រះបញ្ជារបស់ព្រះសង្គ្រោះ ហើយស្របតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះអង្គ យើងហ៊ានទូលថា៖
ឱព្រះបិតារបស់យើងខ្ញុំ ដែលគង់នៅស្ថានបរមសុខអើយ សូមឲ្យព្រះនាមព្រះអង្គបានវិសុទ្ធ សូមឲ្យព្រះរាជ្យរបស់ព្រះអង្គបានមកដល់ សូមឲ្យព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គបានសម្រេចនៅលើផែនដី ដូចនៅស្ថានបរមសុខដែរ។ សូមប្រទានអាហារប្រចាំថ្ងៃដល់យើងខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះ សូមអត់ទោសឲ្យយើងខ្ញុំ ដូចយើងខ្ញុំអត់ទោសឲ្យអស់អ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តខុសនឹងយើងខ្ញុំដែរ សូមកុំបណ្ដោយឲ្យយើងខ្ញុំចាញ់ការល្បួងឡើយ តែសូមរំដោះយើងខ្ញុំឲ្យរួចផុតពីអំពើអាក្រក់ផង។ អាម៉ែន។
សូមព្រះជាម្ចាស់ដ៏មានព្រះចេស្តា ប្រទានពរ និងការពារបងប្អូនទាំងអស់គ្នា ក្នុងព្រះនាមព្រះបិតា និងព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ សូមឱ្យសេចក្តីសង្ឃឹមរបស់ព្រះគ្រីស្ទ បំភ្លឺផ្លូវបងប្អូនជានិច្ច។ អាម៉ែន។
✝ សូមព្រះជាម្ចាស់ដ៏មានឫទ្ធានុភាពសព្វប្រការ ប្រទានពរដល់បងប្អូន គឺព្រះបិតា ព្រះបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណដ៏វិសុទ្ធ។ អាម៉ែន។