ពិធីរំលឹកដល់សន្ត ប៉្យុស ទី១០ ជាសម្តេចប៉ាប

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់...

សូមស្រមៃគិតអំពីវាលទំនាបមួយដ៏ធំល្វឹងល្វើយ... ជាកន្លែងដែលគ្មានសំឡេងអ្វីសោះ ក្រៅពីខ្យល់បក់រំភើយឆ្លងកាត់។ នៅក្នុងការអានទីមួយពីសៀវភៅអេសេគាល ព្រះអម្ចាស់បានដឹកនាំព្យាការីអេសេគាល ឱ្យទៅឈរនៅកណ្តាលវាលទំនាបមួយ ដែលពោរពេញទៅដោយឆ្អឹងស្ងួត។ ឆ្អឹងទាំងនោះចាត់តាំងនៅរាយប៉ាយលើដី... ស្ងួតហួតហែងគ្មានជាតិទឹក គ្មានសាច់ គ្មានជីវិត។

ព្រះអម្ចាស់បានចោទសួរព្យាការីនូវសំណួរមួយដែលធ្វើឱ្យរន្ធត់ចិត្តថា៖ «កូនមនុស្សអើយ តើឆ្អឹងទាំងនេះអាចរស់ឡើងវិញបានទេ?»។

ព្យាការីមិនបានឆ្លើយថា «បាន» ឬ «មិនបាន» ឡើយ។ លោកបានទូលតបដោយក្តីទន់ទាបថា៖ «បពិត្រព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះ មានតែព្រះអង្គមួយព្រះអង្គគត់ដែលជ្រាប»។

ហើយបន្ទាប់មក ព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ឱ្យលោកប្រកាសព្រះបន្ទូលទៅកាន់ឆ្អឹងស្ងួតទាំងនោះ។ ហើយនៅពេលលោកកំពុងប្រកាស មានសំឡេងរអ៊ូរទាំមួយកើតឡើង... សំឡេងឆ្អឹងប៉ះឆ្អឹង តភ្ជាប់គ្នា សាច់និងស្បែកចាប់ផ្តើមគ្របដណ្តប់លើពួកគេ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេនៅតែមិនទាន់មានជីវិតនៅឡើយទេ រហូតដល់ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «ម្នាលខ្យល់ដង្ហើម អើយ ចូរមកពីទិសទាំងបួន ហើយផ្លុំចូលទៅក្នុងមនុស្សដែលត្រូវគេសម្លាប់ទាំងនេះ ដើម្បីឱ្យពួកគេបានរស់ឡើងវិញ!»។

នៅពេលដែលខ្យល់ដង្ហើមរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានផ្លុំចូល ពួកគេក៏រស់ឡើងវិញ ហើយឈរជើងពីរយ៉ាងរឹងមាំ... ជាកងទ័ពយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។

រូបភាពនៃ «ខ្យល់ដង្ហើម» ឬ «ព្រះវិញ្ញាណ» នេះហើយ ដែលជាបេះដូងនៃអត្ថបទព្រះគម្ពីរថ្ងៃនេះ។ ខ្យល់ដង្ហើមដែលប្រែប្រួលអ្វីៗដែលស្ងួតហួតហែង ឱ្យទៅជាជីវិតថ្មី។ ខ្យល់ដង្ហើមដែលនាំមកនូវសេចក្តីសង្ឃឹមនៅកន្លែងដែលគ្មានសេចក្តីសង្ឃឹម។

ប្រាំបួនសប្តាហ៍បានកន្លងផុតទៅហើយ... ចាប់តាំងពីថ្ងៃទី ១៣ ខែមិថុនា មក។ ប្រាំបួនសប្តាហ៍ដែលបេះដូងរបស់គ្រួសារមួយត្រូវបានឈឺចាប់។ ប្រាំបួនសប្តាហ៍ដែលផ្ទះទាំងមូលមានអារម្មណ៍ថាស្ងាត់ជ្រងំ ដោយសារអវត្តមានរបស់កូនប្រុសដ៏ជាទីស្រឡាញ់ គឺ Benjamin Vo។

ពេលខ្លះ នៅក្នុងការបាត់បង់ដ៏ធំធេងបែបនេះ ដួងចិត្តរបស់យើងអាចមានអារម្មណ៍ដូចជាវាលទំនាបនៃឆ្អឹងស្ងួតនោះដែរ។ សេចក្តីទុក្ខសោកអាចធ្វើឱ្យយើងមានអារម្មណ៍ថាកម្លាំងរបស់យើងត្រូវអស់រលីង... ភាពរីករាយត្រូវបានរីងស្ងួត... ហើយសេចក្តីសង្ឃឹមដូចជាត្រូវបាត់បង់ទាំងស្រុង។ យើងអាចយំសោកដោយស្ងៀមស្ងាត់នៅពេលយប់ ដូចប្រជារាស្ត្រអ៊ីស្រាអែលក្នុងព្រះគម្ពីរដែលពោលថា៖ «ឆ្អឹងរបស់យើងបានស្ងួតអស់ហើយ សេចក្តីសង្ឃឹមរបស់យើងបានបាត់បង់ ហើយយើងត្រូវគេកាត់ផ្តាច់ចេញហើយ»។

បងប្អូនអើយ... ព្រះជាម្ចាស់ជ្រាបអំពីការឈឺចាប់នេះ។ ទ្រង់មិនបានដើរកាត់សេចក្តីឈឺចាប់របស់យើងដោយមិនអើពើនោះទេ។ ទ្រង់ទតមើលភាពទទេ។ ទ្រង់ទតមើលទឹកភ្នែកដែលស្រក់ចុះមកលើខ្នើយ។ ទ្រង់ទតមើលកៅអីទទេនៅតុអាហារ។ ទ្រង់ស្គាល់ជម្រៅនៃមុខរបួសក្នុងចិត្តរបស់ឪពុក និងម្តាយ។

ប៉ុន្តែ សូមស្តាប់នូវអ្វីដែលព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលនៅក្នុងដំណឹងល្អថ្ងៃនេះ ពេលដែលគ្រូជំនាញខាងច្បាប់បានសួរព្រះយេស៊ូថា៖ «លោកគ្រូ តើព្រះបញ្ញត្តិណាមួយនៅក្នុងច្បាប់ដែលធំជាងគេ?»។

ព្រះយេស៊ូមិនបានឆ្លើយតបដោយរៀបរាប់អំពីច្បាប់ដ៏ស្មុគស្មាញរាប់រយចំណុចនោះទេ។ ព្រះអង្គបានចង្អុលបង្ហាញទៅលើបេះដូងនៃអ្វីៗទាំងអស់៖ «អ្នកត្រូវស្រឡាញ់ព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះរបស់អ្នក ឱ្យអស់ពីចិត្ត អស់ពីព្រលឹង និងអស់ពីគំនិតរបស់អ្នក។ នេះជាព្រះបញ្ញត្តិដ៏ធំជាងគេ និងជាព្រះបញ្ញត្តិទីមួយ។ ហើយព្រះបញ្ញត្តិទីពីរគឺស្រដៀងគ្នានេះដែរ៖ អ្នកត្រូវស្រឡាញ់អ្នកជិតខាងឱ្យដូចស្រឡាញ់ខ្លួនឯង»។

តើអ្វីជាទំនាក់ទំនងរវាង «ខ្យល់ដង្ហើមនៃជីវិត» នៅក្នុងសៀវភៅអេសេគាល និង «សេចក្តីស្រឡាញ់» នៅក្នុងដំណឹងល្អ? …

សេចក្តីស្រឡាញ់ គឺជាខ្យល់ដង្ហើមរបស់ព្រះជាម្ចាស់! នៅពេលដែលយើងស្រឡាញ់ គឺព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់កំពុងដកដង្ហើមនៅក្នុងយើង។ សេចក្តីស្រឡាញ់មិនមែនគ្រាន់តែជាអារម្មណ៍បណ្តោះអាសន្ននោះទេ ប៉ុន្តែជាកម្លាំងរស់ដែលមិនដែលស្លាប់ឡើយ។ សេចក្តីស្រឡាញ់គឺជាអ្វីដែលប្រមូលផ្តុំ និងតភ្ជាប់ជីវិតរបស់យើង សូម្បីតែនៅពេលដែលអ្វីៗជុំវិញខ្លួនយើងហាក់ដូចជាបែកបាក់ក៏ដោយ។

នៅពេលយើងនឹកចាំពី Benjamin... យើងមិនចាំបាច់រំលឹកអំពីជំងឺ ឬការឈឺចាប់ឡើយ។ យើងនឹកចាំអំពីជីវិត និងដួងចិត្តដ៏ស្រស់បំព្រងរបស់ Ben។ Ben គឺជាក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលពោរពេញដោយខ្យល់ដង្ហើមនៃក្តីស្រឡាញ់ និងចំណង់ចំណូលចិត្តដ៏បរិសុទ្ធ។

Ben មានចិត្តស្រឡាញ់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះបក្សីដែលហោះហើរលើមេឃ និងយន្តហោះដែលហោះកាត់អាកាស។ គាត់ចូលចិត្តមើលមេឃ និងសុបិនអំពីការហោះហើរ។ មានពេលខ្លះ Ben និយាយដោយស្នាមញញឹម និងសំឡេងសើចកក្កិកយ៉ាងសប្បាយរីករាយ អំពីគម្រោងបង្កើតក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍មួយដែលគាត់ចង់ដាក់ឈ្មោះថា «Con Chim Airlines»។ គ្រាន់តែរំលឹកដល់ឈ្មោះនេះ ស្នាមញញឹមដ៏ភ្លឺស្វាង និងសំឡេងសើចដ៏ផ្អែមល្ហែមរបស់គាត់ក៏លេចឡើងនៅក្នុងការចងចាំរបស់យើងភ្លាម។

សត្វសាបក្សីដែលហោះហើរនៅលើអាកាស មិនដែលខ្លាចធ្លាក់ចុះឡើយ... ព្រោះវាទុកចិត្តលើខ្យល់ដែលទ្រទ្រង់ស្លាបរបស់វា។ Ben មានដួងចិត្តបែបនេះដែរ—ដួងចិត្តមួយដែលសម្លឹងមើលទៅលើមេឃ ដោយក្តីសង្ឃឹម ភាពរីករាយ និងភាពស្មោះត្រង់។ គាត់បានរស់នៅដោយអនុវត្តព្រះបញ្ញត្តិដ៏ធំនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ តាមរយៈការស្រឡាញ់ឪពុកម្តាយ ប្អូនប្រុស Ryan គ្រួសារ និងពិភពលោកជុំវិញខ្លួន យ៉ាងអស់ពីដួងចិត្ត។

ពេលខ្លះ នៅពេលដែលការបាត់បង់កើតឡើងចំពោះកុមារ ឬយុវជនម្នាក់ដែលមានចិត្តបរិសុទ្ធបែបនេះ ដួងចិត្តរបស់ឪពុកម្តាយតែងតែត្រូវរងការញាំញីដោយសំណួរដ៏ធ្ងន់ធ្ងរថា៖ «តើខ្ញុំបានធ្វើអ្វីខុស? តើខ្ញុំអាចធ្វើអ្វីបានច្រើនជាងនេះទេ? ហេតុអ្វីបានជាកើតមានរឿងបែបនេះ?»។

បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់... សូមអនុញ្ញាតឱ្យព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូលួងលោមចិត្តបងប្អូន។ នៅពេលដែលគេបានសួរព្រះយេស៊ូអំពីបុរសម្នាក់ដែលកើតមកខ្វាក់ភ្នែកថា តើនរណាជាអ្នកធ្វើបាប—តើជាបុរសនោះ ឬជាឪពុកម្តាយរបស់គាត់?—ព្រះយេស៊ូបានឆ្លើយតបយ៉ាងច្បាស់ៗថា៖ «មិនមែនបុរសនេះ ឬឪពុកម្តាយរបស់គាត់បានធ្វើបាបនោះទេ» (យ៉ូហាន ៩:៣)។

ជំងឺ និងទុក្ខសោកមិនមែនជាការដាក់ទោសពីព្រះជាម្ចាស់ឡើយ! ព្រះជាម្ចាស់មិនដែលបញ្ជូនការឈឺចាប់មកលើកូនចៅរបស់ទ្រង់ឡើយ។ Alan និង Thao អើយ... គ្មានអ្វីដែលអ្នកបានរំលង ឬធ្វើខុសនោះទេ។ សេចក្តីស្រឡាញ់ ការថែរក្សា និងការយកចិត្តទុកដាក់ដែលអ្នកបានផ្តល់ឱ្យ Benjamin គឺពេញលេញ និងបរិសុទ្ធបំផុត។ សូមដកដុំថ្មនៃសេចក្តីព្រួយបារម្ភ និងការបន្ទោសខ្លួនឯងចេញពីបេះដូងរបស់អ្នក។ ព្រះជាម្ចាស់មិនដែលបន្ទោសអ្នកឡើយ ហើយ Ben ក៏កំពុងសម្លឹងមើលអ្នកដោយក្តីស្រឡាញ់ដ៏បរិសុទ្ធបំផុតចេញពីស្ថានសួគ៌ដែរ។

នៅក្នុងការអានទីមួយ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា៖ «យើងនឹងបើកផ្នូររបស់អ្នករាល់គ្នា ហើយឱ្យអ្នករាល់គ្នាជើងឡើងវិញ... យើងនឹងដាក់វិញ្ញាណរបស់យើងនៅក្នុងអ្នករាល់គ្នា ដើម្បីឱ្យអ្នករាល់គ្នាបានរស់»។

នេះជាសេចក្តីសង្ឃឹមនៃជំនឿកាតូលិករបស់យើង! មរណភាពមិនមែនជាទីបញ្ចប់នៃជីវិតឡើយ ប៉ុន្តែជាការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់ជីវិតអស់កល្ប។ Benjamin មិនបានបាត់បង់នៅក្នុងភាពងងឹតឡើយ។ ខ្យល់ដង្ហើមនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលបានបង្កើត Ben បានទទួល Ben ត្រឡប់ទៅវិញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។ ឥឡូវនេះ Ben កំពុងស្ថិតនៅក្នុងពិធីជប់លៀងនៅស្ថានសួគ៌ ជាមួយព្រះនាងម៉ារី និងសន្តកាឡូ អាគូទីស។ គាត់កំពុងហោះហើរយ៉ាងសេរីនៅក្នុងខ្យល់ដង្ហើមនៃព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ ដូចជាសត្វបក្សីដែលហោះហើរយ៉ាងខ្ពស់នៅលើមេឃដែលគាត់តែងតែស្រឡាញ់។

Alan... Thao... និង Ryan ជាទីស្រឡាញ់...

ការរស់នៅបន្តបន្ទាប់ពីការបាត់បង់ Ben មិនមែនជាការងាយស្រួលឡើយ។ ប៉ុន្តែ សេចក្តីស្រឡាញ់ដែល Ben បានបន្សល់ទុក គឺជាខ្យល់ដង្ហើមដែលទ្រទ្រង់អ្នកនៅថ្ងៃនេះ។ សូមបន្តរស់នៅដោយភាពរឹងមាំសម្រាប់ Ryan។ Ryan ត្រូវការឃើញសេចក្តីស្រឡាញ់ ស្នាមញញឹម និងសេចក្តីសង្ឃឹមនៅក្នុងភ្នែករបស់អ្នកទាំងពីរ។ នៅក្នុងស្នាមញញឹមរបស់ Ryan នៅក្នុងក្តីស្រឡាញ់របស់គ្រួសារអ្នក កេរដំណែលនៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ Ben នឹងនៅតែបន្តរស់នៅជានិច្ច។

សូមផ្ញើការលួងលោមចិត្តដល់លោកអ៊ុំ លោកពូ អ្នកមីង សាច់ញាតិទាំងអស់ និងបងប្អូនដែលកំពុងតាមដានពីចម្ងាយ... ជាពិសេសកុមារដែលកំពុងរងទុក្ខវេទនា និងគ្រួសារទាំងឡាយណាដែលកំពុងលីឈើឆ្កាងដ៏ធ្ងន់នៃសេចក្តីទុក្ខសោក។ សូមឱ្យអ្នករាល់គ្នាមានអារម្មណ៍ថា ព្រះជាម្ចាស់កំពុងឱបក្រសោបអ្នកយ៉ាងកក់ក្តៅ។

ពេលដែលអ្នកចាកចេញពីទីនេះនៅថ្ងៃនេះ... មានរឿងតូចមួយដែលអ្នកអាចកាន់តាមខ្លួនបាន៖

នៅពេលណាដែលអ្នកដកដង្ហើមចូល... សូមរំលឹកខ្លួនឯងថា ខ្យល់ដង្ហើមនោះគឺជាអំណោយនៃសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ហើយនៅពេលណាដែលអ្នកមើលឃើញសត្វបក្សីហោះហើរនៅលើមេឃ... សូមនឹកចាំដោយស្នាមញញឹមថា សេចក្តីស្រឡាញ់គឺខ្លាំងជាងសេចក្តីស្លាប់ ហើយ Benjamin របស់យើងកំពុងសម្រាកយ៉ាងកក់ក្តៅនៅក្នុងរង្វង់ដៃនៃព្រះបិតាដ៏មានព្រះភាគ។

សូមសេចក្តីស្រឡាញ់ និងសន្តិភាពនៃព្រះអម្ចាស់ គង់នៅជាមួយបងប្អូនទាំងអស់គ្នាជានិច្ច។ អាម៉ែន។