Adi vaxtın iyirmi ikinci həftəsinin şənbə günü

Biz çox vaxt həyatı bir sıra qaydalar, düsturlar və düzgün yerinə yetirilmiş vəzifələr kimi görürük. İncildəki fəriseylər də məhz belə düşünürdülər. Onlar üçün şənbə günü bir qanunlar toplusu idi; bir insanın nə edə biləcəyi və ya edə bilməyəcəyi, sanki bir xəritə üzərində çəkilmiş sərt xətlər idi. İsa isə bu gün sahədə gəzərkən, şagirdləri sünbülləri dərərkən, O, bu qaydaların fövqünə çıxır. O, bizə göstərir ki, Allahın qanunu bir qəfəs deyil, bir azadlıqdır. O, deyir: «İnsanoğlu şənbə gününün də Rəbbidir». Bu, sadəcə bir iddia deyil, bu, Allahın bizim həyatımızdakı hökmranlığının elanıdır.

Benjamin Vo, bizim əziz Ben, öz qısa ömründə bu azadlığı və Allahın sevgi qanununu necə də gözəl təcəssüm etdirirdi. Ben, hər şeyi məntiqlə dərk edən, AWS bulud infrastrukturundan tutmuş ən mürəkkəb riyazi düsturlara qədər hər şeyi asanlıqla çözən bir gənc idi. O, sanki bu dünyanın kodlarını oxumaq üçün yaradılmışdı. Amma onun ən böyük kəşfi bu texniki biliklər deyildi. Onun ən böyük kəşfi, insanın özündən daha böyük bir şeyə — Allahın mərhəmətinə və başqalarının ehtiyacına — açılması idi.

Siz, Alan və Thao, iki aydır ki, bu dözülməz boşluqla yaşayırsınız. Bilirəm, bəzən o boşluq o qədər dərindir ki, sanki heç bir dua, heç bir söz onu doldura bilməz. Bəzən özünüzə sual verirsiniz: «Mən nələri qaçırdım? Bəlkə daha diqqətli olsaydım, hər şey fərqli olardı?» Mən sizə bu gün, İsanın şənbə günü qanunu pozduğuna görə qınandığı andakı kimi, bir həqiqəti demək istəyirəm: Bu xəstəlik, bu itki sizin günahınız deyil. Heç kimin günahı deyil. İsa kor doğulmuş adam haqqında «nə bu adam, nə də valideynləri günah edib» deyəndə, O, bizə öyrədir ki, bəzi kədərlər və bəzi sınaqlar bizim nəzarətimizdən kənardır. Siz heç nəyi səhv etmədiniz. Siz sadəcə sevdiniz. Siz Ben-ə dünyanı göstərdiniz, onunla birlikdə təyyarələri izlədiniz, onun «Con Chim Airlines» xəyallarına gülümsədiniz. Bu sevgi, Allahın gözündə ən böyük xidmətdir.

Baxın, Ben-in o qənaət qutusunu əmisi Uilyam üçün təklif etdiyi ana. O, heç vaxt o qutunu sındırmadı, heç vaxt o pulu xərcləmədi. Amma o təklif... o, bir uşağın ürəyindən gələn ən saf, ən böyük qurban idi. O, öz kiçik xəzinəsini başqasının yarasına məlhəm etmək üçün təqdim etdi. Bu, Məsihin «şənbə gününün Rəbbi» olması deməkdir: qanunların hərfi deyil, sevginin ruhu vacibdir. Ben, o qısa ömründə, əsl müdrikliyin nə olduğunu — hər şeyi Allahın və başqalarının xeyrinə qoymağı — öyrənmişdi.

Ryan, əziz qardaşım, sən Ben-in ən yaxın dostu idin. Sən onunla birlikdə göylərə baxdın, təyyarələrin uçuşunu izlədin, qardaşının o şirin təbəssümünü gördün. Bilirəm ki, indi o boşluğu hiss etmək çox ağırdır. Amma unutma, Ben sənin içində yaşayır. Hər dəfə qardaşının xatirəsini yad edəndə, hər dəfə bir təyyarəyə baxanda bil ki, o, səninlədir. Sən tək deyilsən.

Bu gün İsa bizə deyir ki, şənbə günü belə, insanın ehtiyacı, insanın aclığı, insanın ağrısı qanundan üstündür. Allah bizi qaydalarla boğmaq üçün deyil, bizi sevmək və bizimlə olmaq üçün yaradıb. Ben-in Cà Mau-dakı o quyusu, onun adına edilən kiçik xeyirxahlıqlar, onun bu dünyada qoyduğu izlər — bunlar hamısı Ben-in hələ də «canlı» olduğunun, Allahın sevgisinin onun vasitəsilə axmağa davam etdiyinin nişanəsidir.

Valideynlər, siz özünüzü günahlandırmayın. Ben-in o saf ürəyi, onun o parlaq zəkası sizin sevginizin məhsuludur. O, sizin sayənizdə dünyanı tanıdı, sizin sayənizdə sevilməyin nə olduğunu bildi. İndi o, o «Böyük Okeanın» (Đại Dương) sahilində, Allahın hüzurunda, tamamilə azaddır. O, artıq heç bir ağrı, heç bir kədər hiss etmir. O, sizin üçün dua edir.

Bu gün kilsədən çıxarkən, Ben-in o qənaət qutusunu təklif etdiyi anı xatırlayın. Bu gün siz də kiməsə, öz qəlbinizdən kiçik bir parça — bir təbəssüm, bir dua, bir yaxşılıq — təklif edin. Qoy Ben-in sevgisi sizin vasitənizlə dünyada yaşamağa davam etsin. Allah sizi görür, Allah sizi eşidir və Allah sizi qucaqlayır. Siz tək deyilsiniz, siz Onun sevimli övladlarısınız. Amin.