Müqəddəs Avqustin, Yepiskop və Kilsə Müəlliminin anım günü

Gözlərinizin önünə qaranlıq bir otaqda yanan kiçik, sadə bir çırağı gətirin…

Otaq nə qədər böyük, qaranlıq nə qədər qatı olursa-olsun, o kiçik alov öz ətrafına bir ümid işığı saçır. Lakin biz hamımız bilirik ki, çırağın işıq saçması üçün onun daxilində görünməyən bir şey olmalıdır. Yağ. O yağ bitəndə işıq da sönür, otaq yenidən qaranlığa qərq olur. Çırağın gözəlliyi onun xarici görünüşündə deyil, onun içindəki o gizli, səssizcə yanan yanacağın keyfiyyətindədir.

Bu gün biz Müqəddəs Avqustini anırıq. O, tarixin ən parlaq zəkalarından biri idi. O, dünyəvi hikmətin zirvələrinə çatmışdı, lakin illərlə öz çırağını yanlış yağlarla doldurmağa çalışmışdı: şöhrət, fəlsəfə, keçici zövqlər… Amma qəlbi həmişə qaranlıq və narahat idi. Ta o vaxta qədər ki, o, həqiqi «Yağı» — Allahın mərhəmətini və sevgisini tapdı. Onun o məşhur sözü bizim hər birimizin qəlbinin dərinliyində əks-səda verir: «Bizi Özün üçün yaratmısan, ya Rəbb, və qəlbimiz Səndə dincəlməyincə rahatlıq tapmayacaq».

Bu günkü Müqəddəs Yazılar bizə məhz bu «daxili yağ» və «əsl hikmət» haqqında danışır. Həvari Bulus Korinflilərə deyir ki, dünyanın hikməti Allahın yanında axmaqlıqdır. Dünya gücə, sürətə, nəticəyə, görünən uğura baxır. Amma Allah qəlbə baxır. Allah o gizli yağa baxır.

İyunun 13-dən bu yana düz iki ay keçib. Yetmiş günə yaxın bir vaxt… Benjamin Vo-nun, bizim əziz Ben-in bu dünyadan gedişindən sonra keçən bu iki ay, Alan və Thao, sizin üçün sanki bir əsr kimi gəlib. İki ay — kədərin artıq «yeni» olmadığı, amma hələ də hər səhər oyananda sinənizə ağır bir daş kimi çökdüyü bir vaxtdır. İlk günlərin o şok dalğası keçib, indi isə o dərin, lal sükut başlayıb. Evdəki o boşluq, Ryan-ın qardaşsız qalan otağı, Ben-in parlaq zəkasının yaratdığı o intellektual enerji… İndi hər şey bir çırağın sönməsi kimi görünə bilər.

Lakin gəlin bu gün İncildəki o on qızın məsəlinə Ben-in həyatının işığında baxaq. Beş qız ağıllı, beş qız isə axmaq idi. Fərq nədə idi? Onların hamısının çırağı var idi. Onların hamısı bəylə görüşməyə getmişdilər. Onların hamısı yuxuya getmişdilər. Fərq yalnız o gizli qablardakı ehtiyat yağda idi.

Benjamin Vo-nun on beş illik ömrü məhz o «yağla dolu qab» kimi idi. Ben çox ağıllı idi, bəli. Onun 4-cü sinifdə 8-ci sinif riyaziyyatını həll etməsi, AI və DevOps dünyasına dalması, atası Alanın master dərəcəsində bildiyi texnologiyaları öyrənməsi — bunlar dünya hikmətidir və heyranedicidir. Amma Ben-i həqiqətən «müdrik qızlara» bənzədən şey onun bu intellekti deyil, onun qəlbindəki o gizli yağ idi. O yağın adı Məhəbbət və Səmimiyyətdir.

Ben-in həyatından bir mənzərəni düşünün… Onun «Con Chim Airlines» (Quşlar Hava Yolları) haqqında danışdığı anları. Təsəvvür edin, on dörd-on beş yaşlı bir gəncdir, gələcəyin böyük mühəndisi və ya iş adamı ola bilərdi, amma o, öz xəyali hava yolu şirkəti haqqında danışanda uşaq kimi qıqqıldayır, gülümsəyir. O «Con Chim» (Quşlar) sözündəki o məsumluq, o saf sevinc… Bax, bu, Allahın hikmətidir. Dünyanın gözündə bu bəlkə də kiçik bir şeydir, amma Allahın gözündə bu, çırağı əbədi yandıran ən saf yağdır. Ben öz zəkasını heç vaxt təkəbbür üçün istifadə etmədi; o, həmişə o mülayim, şirin və hörmətli uşaq olaraq qaldı.

Bəzən biz elə bilirik ki, «yağ toplamaq» böyük işlər görməkdir. Amma Ben bizə göstərdi ki, yağ toplamaq — sevdiyin insanın ad günündə onu itirmək qorxusundan ağlayacaq qədər dərin sevməkdir. Yağ toplamaq — heç bir ehtiyac olmadan, sadəcə ürəyindən gəldiyi üçün əmisi üçün bütün qənaət qutusunu təklif etməkdir. O, o qutuyu sındırmadı, o pulları vermədi, amma o təklif — o «mən hər şeyimi verməyə hazıram» niyyəti — onun çırağını yağla dolduran o müqəddəs an idi.

İndi isə gəlin həqiqəti danışaq…

Bu iki ay ərzində bəlkə də qəlbinizdə bir sual yaranıb: «Niyə çıraq bu qədər tez söndü? Bizim dualarımız o yağı artıra bilməzdimi?» Bəzən insan özünü günahlandırır. Bəlkə mən nəyisə görmədim? Bəlkə mən daha çox şey edə bilərdim?

Əziz valideynlər, Alan və Thao, mən bu gün sizə Müqəddəs Yazıların dili ilə deyirəm: Sizin heç bir günahınız yoxdur. Xəstəlik və ölüm bir cəza deyil. Allah bəla göndərmir. Bəzən bu dünyanın kövrəkliyi bizim ən əzizlərimizi bizdən alır və bunun heç bir insani izahı yoxdur. Amma bilin ki, siz Ben-in çırağını sevgi ilə doldurdunuz. O on beş il ərzində Ben bir insanın bir ömür boyu görə biləcəyi sevgidən daha çoxunu sizin ailənizdə gördü. Siz ona «yağ» verdiniz. Siz ona Allahı tanıtdınız. Siz ona dünyanı gəzdirdiniz, onunla birlikdə təyyarələri izlədiniz, onun xəyallarına ortaq oldunuz. Sizin sevginiz hədər getməyib.

İncildə deyilir: «Bəy gecikdi». Bəzən bizə elə gəlir ki, Allah gecikir. Şəfa gecikir, cavab gecikir. Amma gecə yarısı o nida gələndə — «Baxın, bəy gəlir!» — Ben hazır idi. Onun çırağı sönməmişdi. O, on beş yaşında olsa da, ruhən o qədər dolu idi ki, o qapıdan içəri sərbəstcə girdi. İndi o, Səmavi Ziyafətdədir. O, orada Müqəddəs Karlo Akutis ilə birlikdədir. Onlar indi Səmanın o parlaq salonlarında «Con Chim Airlines»-ın əsl qanadlarında uçurlar.

Thao, sənə müraciət edirəm… Bir ana kimi sənin qəlbinin yanğısını Müqəddəs Məryəm Anadan başqa heç kim tam anlaya bilməz. Amma bil ki, Ben sənin hər bir göz yaşını görür. O, sənin üçün Səmada dua edir. Sən Ben üçün hər şeyi etdin. Sən ona həyat verdin, o isə indi sənə Səmadan ümid verir.

Alan, sən oğlun üçün bir qəhrəman idin. Onun sənin işini öyrənməyə çalışması, səninlə eyni texnologiyalar haqqında danışması onun sənə olan heyranlığının imzası idi. Sənin yuxunda gördüyün o mənzərə — Ben-in «Ba ơi, mən bütün testlərdən keçdim» deməsi — bu, bir həqiqətdir. O, ən böyük testdən, sevgi və iman testindən keçib. O indi azad nəfəs alır. O indi Allahın hüzurunda ən mükəmməl infrastrukturun — Cənnətin bir hissəsidir.

Ryan, əziz qardaş… Sənin üçün bu iki ay çox çətin olub. Ən yaxın dostunu, oyun yoldaşını itirmək dözülməzdir. Amma sən Ben-in bu dünyadakı davamısan. Sən hər dəfə gülümsəyəndə, hər dəfə bir uğur qazananda, Ben səninlə birlikdə sevinir. Sən tək deyilsən. Ben sənin qəlbində bir çıraq kimi yanmağa davam edir.

Bu gün bizi dinləyən bütün ailələrə, xüsusilə də ağır itki acısı çəkən və ya xəstə övladı üçün dua edən valideynlərə səslənirəm: Allahın hikməti bizim ağrılarımızdan daha dərindir. Dünyanın «məğlubiyyət» dediyi şeyə, Allah «zəfər» deyir. Məsihin Xaçı dünyanın gözündə axmaqlıq idi, amma bizim üçün o, Allahın qüdrətidir. Ben-in qısa ömrü bir məğlubiyyət deyil, bir sevgi dastanının yer üzündəki ilk fəslidir.

Cà Mau-da Ben-in adına qazılan o su quyusunu düşünün. «Büyük Okean» (Đại Dương) adını daşıyan bir oğlanın adına susuzlara su verən bir quyu… Bu, məhz o «ehtiyat yağın» yer üzündəki təzahürüdür. Ben-in sevgisi hələ də axır, hələ də susuzları sirab edir. Onun xeyirxahlığı bitməyib.

Bəs biz bu gün bu qapıdan çıxarkən özümüzlə nə apara bilərik?

Çırağınızı yoxlayın. Sizin «yağınız» varmı? Bu gün Ben-in xatirəsinə bir kiçik iş görün. Kiməsə qarşı səmimi olun. Kiməsə qarşı Ben kimi «hiyləsiz» və mehriban olun. Bəlkə bir uşağın gülüşünə səbəb olun, bəlkə bir ailə üzvünüzə onu nə qədər çox sevdiyinizi deyin. Ben-in o məşhur qıqqıltısını, o saf sevincini xatırlayın və dünyanı bir az daha o işıqla doldurun.

Oyaq qalın. Çünki saatı və günü bilmirik. Amma əgər qəlbimiz sevgi yağı ilə doludursa, qaranlıqdan qorxmağa ehtiyac yoxdur. Çünki Bəy gələndə, Ben bizi o qapıda qarşılayacaq. Onun o parlaq təbəssümü bizi əbədi işığa aparacaq.

Benjamin Vo, əziz Ben, sən indi Allahın hüzurundasan. Bizim üçün, ailən üçün dua et. Bizə oyaq qalmağı və hər an sevməyi öyrət.

Rəbb sizə sülh və təsəlli versin. Məhəbbət heç vaxt bitmir.

Amin.