Müqəddəs Bernard, abbat və Kilsə Doktorunun Xatirəsi

Bir anlıq təsəvvür edin… İsti, tozlu bir yayın ortasında susuzluqdan dodaqları çatlamış, yorulmuş bir insan sərin, büllur kimi axan bir bulağın kənarına oturur. Əllərini o suya salır. Həmin suyun dərisinə toxunuşu, o sərinlik sadəcə bədəni deyil, ruhun ən dərin qatlarını da oyadır… Çünki axan təmiz su həyat deməkdir. Qurumuş torpağa həyat gətirən, tozu, kiri yuyub aparan, susamış canı dirildən su…

Bugünkü birinci oxunuşda Hezekiel peyğəmbər məhz belə bir vədi dilə gətirir. Babil sürgünündə, yad ellərdə qəlbi sınmış, torpağından, məbədindən ayrı düşmüş bir xalqa Rəbb belə deyir: «Bütün murdarlıqlarınızdan təmizlənməyiniz üçün üzərinizə təmiz su səpəcəyəm… Sizə yeni bir ürək verəcəyəm və içinizə yeni bir ruh qoyacağam; bədəninizdən daş ürəyi çıxaracaq və sizə ət ürək verəcəyəm»…

Daş ürək və ət ürək… Bir anlıq bu sözlərin üzərində dayanaq.

Daş nədir? Daş möhkəmdir, soyuqdur. Daş yaralanmır, daş qanaxmır, daş ağrı hiss etmir. Amma daş həm də sevə bilmir. Daş nə şəfqət duya bilir, nə də başqasının dərdinə ortaq ola bilir. Çox vaxt həyatın zərbələri, gözlənilməz itkilər, qəfil fırtınalar qarşısında insan qorunmaq üçün qəlbinin ətrafına daşdan divarlar hörür. İnsan kədərdən o qədər qorxur ki, qəlbinin daşlaşmasını, heç nə hiss etməməsini arzulayır… Lakin Allah bizə daş ürək vəd etmir. O, daş ürəyi bədənimizdən çıxaracağını və bizə «ət ürək» — yəni canlı, döyünən, hiss edən, kövrələn, sevən təbii bir ürək verəcəyini deyir.

Ət ürək daşımaq cəsarət tələb edir… Çünki canlı ürək sevəndə bütün varlığı ilə sevir. Və dərindən sevən ürək həm də dərindən kədərlənə bilir. Əgər qəlbiniz bu gün ağrıyırsa, əgər bu gün göz yaşlarınız yanağınızdan süzülürsə, bu, sizin daş deyil, Allahın bəxş etdiyi o canlı, müqəddəs və fədakar ürəyə sahib olduğunuzun ən aşkar sübutudur.

Artıq doqquz həftədir… Düz doqquz həftə, altmış üç gündür ki, bu evdə, bu ailədə zaman sanki fərqli bir ritmlə axır. İyunun 13-dən bu yana keçən hər gün o boş qalan stulun, o eşidilməyən addım səslərinin, o yarımçıq qalmış söhbətlərin ağırlığını daşıyır. Kədər səhərlər sizi qəfildən yaxalayanda, ya da gecənin sakitliyində otağın pəncərəsindən ulduzlara baxanda içəridə yaranan o dərin boşluğu heç bir söz asanlıqla doldura bilmir… Biz burada durub kədəri yoxmuş kimi göstərə bilmərik. Xristian ümidi ağrını inkar etmir; ümid o ağrının tam ortasından keçərək Məsihin nuruna sarılmaqdır.

Çox vaxt böyük itkilərlə üzləşən valideynlərin, əzizlərin qəlbində gizli, deyilməmiş bir yük yuva salır: «Görəsən, nəyisə vaxtında hiss etmədikmi? Görəsən, bir az daha çox diqqət göstərə bilərdikmi? Niyə məhz bizim ailəmiz?»… Bu suallar insanın içini yeyib-bitirən ağır bir daşa çevrilir. Lakin İncildə anadangəlmə kor adam haqqında İsa Məsihə sual verəndə — «Rəbbi, kim günah etdi ki, bu adam kor doğuldu? Özü, yoxsa valideynləri?» — İsanın verdiyi cavabı xatırlayın: «Nə bu adam günah edib, nə də valideynləri»…

Bəli, əziz valideynlər, əziz ana və ata… Xəstəlik, qəfil gələn fırtınalar heç vaxt bir cəza deyil. Bu, sizin nəyisə əskik etdiyinizdən, nəyisə qaçırdığınızdan qaynaqlanmır. İnsan gücünün fövqündə olan, heç bir həkimin, heç bir sevən gözün öncədən qarşısını ala bilməyəcəyi anlar var. Allah heç vaxt sizi qınamır, O, sizi ittiham etmir. İcazə verin, Rəbbin o təmiz suyu bu gün qəlbinizdən o günahkarlıq daşını yuyub aparsın. Siz Benjaminə yer üzündə bir övladın görə biləcəyi ən saf, ən gözəl, ən fədakar sevgini bəxş etdiniz…

İndi isə bugünkü İncilə baxaq. İsa bizə bir padşahın oğlu üçün qurduğu toy ziyafətindən danışır. Padşah hər şeyi hazırlayıb: «Ziyafətimi hazırlamışam, hər şey hazırdır; toya gəlin»…

Bu məsəl sadəcə qədim bir hekayə deyil. Bu, Səmavi Atanın insanlığa və hər birimizə bəslədiyi əbədi sevginin mənzərəsidir. Allah bizi qorxu və ya qaranlıq üçün deyil, Öz İlahi Ziyafəti üçün yaradıb. Oğlu İsa Məsihin toy ziyafəti — yəni İlahi Məhəbbətin bütün bəşəriyyətlə əbədi birləşməsi…

Bəs o toy libası nədir? Padşah içəri girəndə libassız olan qonağa xitab edir. O libas bahalı ipəklərdən toxunmayıb. O toy libası — Məsihin vəftizində bizə geyindirilən paklıq, sevgi və mərhəmət libasıdır. O, Hezekielin dediyi kimi, təmiz su ilə yuyulmuş, daşlaşmamış, canlı bir ürəyin libasıdır.

Benjamin Vo-nun qısa, lakin bir nur kimi parlayan on beş illik ömrünə baxanda, onun ruhunun məhz bu bəyaz toy libasını necə gözəl daşıdığını görürük…

Ben sadəcə kəskin, riyazi məntiqə, inanılmaz bir zəkaya sahib bir yeniyetmə deyildi. Onun daxilində nadir tapılan bir şəfqət, canlı bir «ət ürək» döyünürdü. Doqquz yaşında olanda bir fəvvarənin kənarında oturub dondurmasını yeyərkən üzündəki o təbəssümü, qardaşı Ryan ilə birlikdə böyük bir kafedralın içində şam yandırarkən gözlərində parlayan o dərin, sakit ehtiramı xatırlayın… Ben hər zaman paylaşmağa hazır idi. O, ətrafındakıların qayğısına qalan, atasının ən yaxın sirdaşı, anasının sevimli göz bəbəyi, qardaşının ən etibarlı dostu idi. Onun ürəyi heç vaxt daşlaşmadı; o, son nəfəsinə qədər sevgini, təbəssümü və yaxşılığı qorudu.

Hezekiel peyğəmbərin dediyi o «təmiz su» bu gün sadəcə mənəvi bir rəmz deyil… Ben-in xatirəsinə, onun şəfqətli qəlbinin şərəfinə Vyetnamın ucqar bir kəndində qazılan o təmiz su quyusunu — «Giếng Gioan Baotixita» quyusunu düşünün. Onun adının mənası olan «Böyük Okean» kimi, indi o quyudan axan saf, içməli su yüzlərlə ehtiyaclı insana həyat verir. Bu, Benjaminin yer üzündə qoyub getdiyi sevgi libasının bir parçasıdır. Ömür illərin çoxluğu ilə deyil, arxada qoyulan məhəbbətin təmizliyi ilə ölçülür.

Əziz Alan, Thao və sevimli Ryan…

Doqquz həftəlik bu sınaq yolunda bəzən nəfəs almağın belə nə qədər çətin olduğunu bilirik. Lakin bilin ki, Benjamin indi o padşahın ziyafət zalındadır. O, Müqəddəs Karlo Akutis ilə birlikdə Məsihin süfrəsində, ən uca nur içində əyləşib. O, artıq heç bir ağrı, heç bir sıxıntı hiss etmir. Yuxuda atasına dediyi o sakit, şəfqətli sözləri xatırlayın: «Heç nə olmaz, mən Göylərdən sizi izləyəcəyəm»…

Ben sizi izləyir. O, hər addımınızda, Ryan-ın hər bir uğurunda, ailənizin hər bir birgə duasında sizinlədir. Onun fiziki olaraq yanınızda olmaması sevginin bitməsi demək deyil; sevgi ölümdən daha güclüdür, çünki sevgi birbaşa Allahdan gəlir.

Bu gün bu duaya uzaqdan qatılan hər kəsə — xəstəxana otaqlarında övladının şəfası üçün gecələri sübhə qədər dua ilə keçirən analara, ağır kədər yükü altında qəlbi qırılmış hər bir insana müraciət edirik… Siz unudulmamısınız. Rəbb sizin hər bir ahınızı eşidir. Məryəm Anamız, Öz Oğlunu Xaçın dibində qolları arasına alan o kədərli Ana, bu gün sizin göz yaşlarınızı Öz şəfqətli yaylığı ilə silir.

Müqəddəs Bernard deyirdi ki, Məryəm ulduz kimidir; həyat dənizində fırtınaya düşəndə, dalğalar qayığınızı yellədəndə gözünüzü o ulduza dikin, Məryəmə baxın və ümidinizi itirməyin.

Bu gün bu müqəddəs məkandan çıxarkən, qəlbinizdə bir şeyi möhkəm tutun: Allahın sizə verdiyi o canlı, kövrək ürəyi qoruyun. Kədərin sizi daşlaşdırmasına icazə verməyin. Bir-birinizə daha möhkəm sarılın. Ryan-a Ben-in sevgisi ilə baxın. Bu gün ətrafınızdakı bir insana qarşı kiçik, təmiz bir xeyirxahlıq edin — sanki bir stəkan sərin, təmiz su uzadır kimi… Qoy Benjaminin təmiz qəlbi sizin hər bir xeyirxah əməlinizdə yaşamağa davam etsin.

Rəbb hər birinizi Öz təmiz suları ilə yeniləsin, qəlblərinizə əbədi dinclik bəxş etsin.

Amin.