Adi vaxtın iyirmi birinci həftəsinin Çərşənbə günü

Bir anlıq öz imzanızı düşünün...

Hər birimizin özünəməxsus yazı tərzi, hərfləri birləşdirmə forması var. Bir sənədin altına imza atanda, biz sanki dünyaya deyirik: «Bu mənəm. Bu sözlərin, bu qərarın arxasında mən dayanıram». Bu günkü birinci oxunuşda Həvari Bulus məktubunu çox maraqlı bir qeydlə bitirir: «Bu salamı mən – Bulus öz əlimlə yazıram. Hər məktubumda imzam budur; mən belə yazıram».

Niyə Bulus buna ehtiyac duyurdu? Çünki o dövrdə saxta məktublar, başqasının adından yazılan yalanlar çox idi. Bulus istəyirdi ki, salonikililər onun həqiqi ruhunu, onun zəhmətini və səmimiyyətini tanısınlar. Onun imzası sadəcə kağız üzərindəki mürəkkəb deyildi; onun imzası onun həyat tərzi, nizam-intizamı və çəkdiyi zəhmət idi.

Bəs bu günkü İncildə İsa nə deyir? O, fəriseyləri «ağardılmış qəbirlərə» bənzədir. Bu, sarsıdıcı bir şəkildir. Çöldən baxanda ağappaq, təmiz, bəzəkli görünən, lakin içərisi «ölü sümükləri və hər cür murdarlıqla dolu» olan bir şey. Fəriseylərin həyatı saxta bir imza kimi idi. Onların zahiri görünüşü ilə daxili mahiyyəti arasında uçurum var idi. Onlar «nizamlı» görünürdülər, amma ruhları darmadağın idi.

Bu gün biz Benjamin Vo-nun — əziz Ben-in bu dünyadan ayrılmasından iki ay keçdiyi bir vaxtda toplaşmışıq. İyunun 13-dən bu yana keçən hər gün, hər saat sanki o daxili sarsıntının əks-sədasıdır. Və mən bu gün Ben-in «imzası» haqqında düşünürəm. Onun bu dünyada buraxdığı o silinməz, həqiqi iz haqqında...

Ben fəriseylərin tam əksi idi. O, «ağardılmış qəbir» deyildi. Onun həyatında zahiri bəzək-düzək daxili boşluğu gizlətmirdi. Əksinə, Ben-in ən böyük xüsusiyyəti onun daxili nizamı, məntiqi və səmimiyyəti idi. On dörd yaşında bir oğlanın süni intellekt, DevOps və bulud infrastrukturu ilə maraqlanması, atası Alanın master dərəcəsində bildiyi mürəkkəb sistemləri öyrənməsi sadəcə bir hobbi deyildi. Bu, onun ruhunun imzası idi.

Kod yazmaq — yalan qəbul etməyən bir sahədir. Əgər kodun daxilində bircə nöqtə, bircə vergül səhvdirsə, proqram işləməyəcək. Siz onun xarici görünüşünü nə qədər «ağartsanız» da, içəridəki məntiq xətası hər şeyi dayandıracaq. Ben-in GitHub repozitoriyasına baxanda biz nə görürük? Biz orada intizamlı, zəhmətkeş və dürüst bir ağıl görürük. Həvari Bulus necə deyirdi? «Biz sizin aranızda nizam-intizamsız hərəkət etmədik... Gecə-gündüz zəhmət çəkib çalışdıq». Ben məhz belə idi. O, «cəhd etmək hər şeydir» prinsipi ilə yaşayırdı. Onun imzası — zəhmət və dürüstlük idi.

Amma gəlin təsəllidən əvvəl həqiqəti danışaq...

İki aydır ki, evdəki o klaviaturanın səsi kəsilib. İki aydır ki, o parlaq zəkanın yeni ideyalarını eşitmirik. Kədər bəzən bizi də «ağardılmış qəbir» olmağa məcbur edir. Biz çöldən gülümsəməyə, «yaxşıyıq» deməyə çalışırıq, amma içəridə, o qapalı qapıların arxasında ruhumuz kədərin ağırlığından sızlayır. Biz fəriseylər kimi riyakar olduğumuz üçün deyil, sadəcə insan olduğumuz üçün o kədəri gizlədirik. Bəzən insan özünə sual verir: «Niyə bu qədər zəhmət, bu qədər istedad, bu qədər sevgi... əgər sonu belə olacaqdısa?»

Bu sualın ağırlığı altında əzilmək asandır. Amma baxın, Bulus məktubunu necə bitirir: «Sülh Rəbbi Özü sizə hər zaman və hər şəkildə sülh versin».

Sülh — kədərin olmaması deyil. Sülh — kədərin içində belə Allahın imzasını görməkdir.

Alan, Thao... Sizin avqustun 8-də gördüyünüz o yuxunu düşünürəm. O dəhşətli avtomobil qəzası yuxusunu. Maşın əzilmişdi, hər yer darmadağın idi, amma ailəniz — siz, Thao və Ryan — tamamilə salamat idiniz. Hətta qəzanın içində belə deyildiniz. Bu yuxu bir mesajdır. Bu, Allahın sizin ruhunuzun üzərinə atdığı imzadır. Bəli, dünya əzilib. Bəli, həyatınızın bir hissəsi o qəzaya uğramış maşın kimi tanınmaz haldadır. Amma sizin ailənizin mahiyyəti, sizin bir-birinizə olan sevginiz və Ben-in sizinlə olan o mənəvi bağı — o, «salamatdır». O, toxunulmazdır. Şeytan sizin sevincinizi əzə bilər, amma sizin ruhunuzun sülhünü və Allahın sizə olan vədini əlindən ala bilməz.

Ben-in həyatı bir «nizam» dərsi idi. O, on iki yaşında atasını itirmək qorxusundan ağlayanda, bu, onun zəifliyi deyil, sevgisinin nizamı idi. O, «Con Chim Airlines» (Quşlar Hava Yolları) haqqında danışıb gülümsəyəndə, bu, onun ruhunun azadlıq imzası idi. O, heç vaxt saxta olmadı. O, heç vaxt özünü olduğundan fərqli göstərmədi.

Bəzən valideynlərin qəlbinə bir şübhə dolur: «Bəlkə mən nəyisə düz etmədim? Bəlkə mən o 'qəzanın' qarşısını ala bilərdim?»

Əziz valideynlər, İsa kor doğulmuş adam haqqında nə demişdi? «Nə bu adam günah edib, nə də valideynləri». Xəstəlik bir cəza deyil. Ölüm bir uğursuzluq deyil. Ben-in həyatı yarımçıq qalmış bir kod deyil; o, Allahın dəftərində sonuna qədər yazılmış və Rəbbin Öz əli ilə imzalanmış müqəddəs bir hekayədir. Siz heç bir şeyi əskik etmədiniz. Sizin sevginiz Ben üçün bu dünyada cənnətin bir nüsxəsi idi.

Sizə müraciət edirəm, Alan və Thao: Ben-in o «cəhd etmək hər şeydir» sözünü özünüzə şüar edin. Bu gün yaşamağa cəhd etmək, bu gün Ryan üçün gülümsəməyə cəhd etmək — bu, Ben-in mirasını yaşatmaqdır. Ryan, sən qardaşının GitHub-dakı o təmiz kodu kimi olmalısan — dürüst, nizamlı və işıqlı. O, sənin hər bir uğurunda səninlədir.

Bu gün bu ibadətdə iştirak edən hər bir kəsə, uzaqlardan bizi dinləyən və öz ağır xaçını daşıyan hər bir ailəyə demək istəyirəm: Allahın sülhü «hər şəkildə» sizinlədir. Hətta göz yaşlarının içində belə.

Bu gün bu qapıdan çıxarkən özünüzlə bir şeyi aparın.

Öz həyat imzanıza baxın. Bulus kimi, Ben kimi... Sizin imzanız nədir? Riyakarlıq və zahiri bəzək, yoxsa daxili nizam və sevgi?

Bu gün bir kiçik iş görün: Ben-in o saf marağı ilə dünyaya baxın. Bəlkə bir quşun uçuşuna, bəlkə bir təyyarənin səmadakı izinə baxın və xatırlayın ki, göylər açıqdır. Allahın mərhəməti Ben-in o məşhur təbəssümü kimi sonsuzdur.

Sülh Rəbbi Özü sizə hər zaman və hər şəkildə sülh versin.

Benjamin Vo, sən indi Allahın ən mükəmməl nizamındasan. Bizim üçün dua et.

Amin.