İlin 22-ci Bazar günü

Gözlərinizin önünə bir dağ yamacını gətirin. İsti, günəşli bir gün. Bir oğlan uşağı, əlində bir daş parçası, diqqətlə, nəfəsini belə dərmədən, başqa daşların üzərində onu tarazlamağa çalışır. O, bir qüllə tikir. Yanında kiçik qardaşı, eyni həvəslə, eyni diqqətlə onu izləyir. O an, o qüllənin uçub-uçmayacağı vacib deyil. Vacib olan o uşağın o ana qoyduğu bütün diqqəti, bütün varlığıdır. Bu, Benjamin Vo-nun həyatının bir parçasıdır: hər şeyi, hətta kiçik bir daşı belə, bütün ciddiyyəti və sevgisi ilə yerinə qoymaq.

Bu gün Müqəddəs Yazılar bizə çox ağır, lakin çox dərin bir sual verir: Xaçı daşımaq nə deməkdir? Yeremya peyğəmbər Allahın sözünü deyərkən çəkdiyi əzabı təsvir edir: «Sözün mənim ürəyimdə yanan bir atəşə çevrildi». İsa isə İncildə şagirdlərinə deyir: «Kim Məsihin ardınca gəlmək istəyirsə, özünü danmalı, xaçını götürüb Mənim ardımca gəlməlidir».

Ben-in həyatı, onun on beş illik yolu, elə bu «xaçın» və «atəşin» bir sınağı idi. Amma bu xaç, bəzi insanların düşündüyü kimi bir cəza və ya bir uğursuzluq deyildi. Xaç, sevginin ən yüksək formasıdır. Ben-in o qüllə tikdiyi anı düşünün. O, sadəcə daşları üst-üstə qoymurdu; o, dünyanı öz qaydaları ilə, öz məntiqi ilə, öz zərifliyi ilə yenidən qurmağa çalışırdı.

Bəzən biz elə bilirik ki, xaç daşımaq — kədərdən əzilməkdir. Amma İsa deyir: «Həyatını qurtarmaq istəyən onu itirəcək, Mənim uğrumda həyatını itirən isə onu tapacaq». Ben həyatını itirmədi; o, həyatını ən yüksək məqsədə – Allaha və ailəsinə olan sevgiyə həsr etdi. O, özünü heç vaxt düşünmədi. O, əmisi Uilyam üçün bütün qənaət qutusunu təklif edəndə, o, əslində xaçını götürmüşdü. O, öz rahatlığını deyil, başqasının ağrısını seçmişdi.

İndi isə gəlin həqiqəti danışaq. İki aydır ki, evdə o boşluğun ağırlığı hər kəsi əzir. Alan və Thao, sizin qəlbinizdəki o «niyə» sualı, bəlkə də hər gecə sizi yuxusuz qoyur. «Niyə belə oldu? Mən nəyi səhv etdim?» Mən bu gün sizə bir keşiş kimi deyil, bir qardaş kimi deyirəm: Siz heç bir şeyi səhv etmədiniz. İsa kor doğulmuş adam haqqında nə demişdi? «Nə bu adam günah edib, nə də valideynləri». Xəstəlik və ölüm bir cəza deyil. Allah bəla göndərmir. Bəzən bu dünyanın kövrəkliyi bizim ən qiymətli xəzinələrimizi bizdən alır, amma bu, sizin valideynlik sevginizin bir əskikliyi deyil. Siz Ben üçün hər şeyi etdiniz. Siz ona «cəhd etməyin» nə olduğunu göstərdiniz. O, indi Səmavi Ziyafətdədir. O, artıq o qülləni tikmir; o, artıq Cənnətin özündədir.

Ryan, əziz qardaş… Sən qardaşının o daşları necə səbrlə düzdüyünü ən yaxşı bilənsən. İndi o daşlar sənin qəlbindədir. Hər dəfə bir çətinliklə üzləşəndə, qardaşının o diqqətini, onun o «cəhd etmək hər şeydir» prinsipini xatırla. Sən onun bu dünyadakı ən gözəl davamısan.

Ben-in «Con Chim Airlines» (Quşlar Hava Yolları) xəyalını düşünün. O, təyyarələri izləyəndə, o, sadəcə metal parçalarına baxmırdı. O, azadlığa, yüksəklərə, Allahın sonsuz səmasına baxırdı. İndi o, o xəyali təyyarələrin qanadlarında, Allahın hüzurundadır. O, heç vaxt yerə enməyəcək.

Bu gün bu qapıdan çıxarkən özünüzlə nə apara bilərsiniz?

Ben-in o qüllə tikdiyi anı xatırlayın. Bu gün həyat sizə çox ağır gələ bilər. Bəlkə bu gün sadəcə ayağa qalxmaq sizin üçün bir xaç daşımaqdır. Cəhd edin. Allah nəticəyə baxmır, O, sizin o bir addımınıza baxır. Kiməsə qarşı mehriban olmağa cəhd edin. Kədərin içində bir ümid işığı tapmağa cəhd edin. Ben-in xatirəsinə bu gün bir quşun uçuşuna baxın və gülümsəyin.

Benjamin Vo, əziz Ben… Sən artıq bütün «testlərdən» keçmisən. Sən indi Rəbbin hüzurunda azad nəfəs alırsan. Bizim üçün dua et ki, biz də sənin kimi, son nəfəsimizə qədər sevməyə və cəhd etməyə davam edək. Rəbb sizə səbir və sarsılmaz ümid versin. Çünki Məsihin sevgisində heç bir ayrılıq əbədi deyil. Amin.