Pépéling Santo Gregorius Agung, Paus sareng Pujangga Garéja

Para dulur anu dipikacinta dina Kristus, cobi bayangkeun sakedap urang nuju nangtung di tepi situ Gennesaret anu tenang. Di dinya, aya dua parahu anu keur ngambang, sarta para pamayang anu nuju sibuk ngumbah jaring maranéhna. Éta mangrupikeun tempat anu biasa, pagawéan anu biasa, sarta kahirupan anu biasa. Nanging, di tengah kasibukan éta, Yesus sumping. Anjeunna henteu ngagero jalma-jalma ti tempat anu luhur, tapi Anjeunna naék kana parahu Simon, calik, sarta ngajar.

Sapanjang dinten ieu, hayu urang nahan hiji gambar dina pikiran urang: *Jaring anu diteundeun*. Ieu mangrupikeun gambar ngeunaan kasadiaan urang pikeun ngandelkeun Gusti, sanajan urang ngarasa yén urang parantos usaha sabisa-bisa nanging henteu hasil nanaon. Dina Injil dinten ieu, Simon Peter nyarios, 'Master, urang parantos damel teuas sapeuting jeput sarta henteu kénging nanaon, tapi dina paréntah Gusti abdi bakal nurunkeun jaring.' Ieu mangrupikeun titik balik anu luar biasa. Simon milih pikeun percanten ka Yesus tibatan ngandelkeun pangalamanana nyalira.

Nalika urang nyarioskeun ngeunaan kapercayaan ieu, pikiran abdi langsung émut ka Benjamin Vo. Benjamin mangrupikeun saurang nonoman anu miboga pikiran anu calakan pisan, saurang budak anu mikacinta logika sarta matematika. Anjeunna terang pisan yén dina dunya coding atanapi AWS, hiji paréntah kudu logis, kudu akurat, sarta kudu bener. Tapi, Ben ogé mangrupikeun saurang budak anu miboga haté anu lemes, haté anu terang yén aya hal anu langkung luhur tibatan logika manusa, nyaéta kanyaah Allah. Émut kumaha Ben sok resep ngadangukeun carita-carita fiksi ti ramana? Anjeunna ngadangukeun kalayan perhatian anu pinuh, seuri, sarta ngagikgik, saolah-olah unggal carita éta mangrupikeun bebeneran anu pangendahna. Ben miboga iman anu polos, iman anu henteu naros 'naha', tapi iman anu nyarios 'abdi siap'.

Rasul Paulus dina bacaan kahiji ngingetkeun urang: 'Upami aya diantara aranjeun anu nganggap dirina wijaksana dina jaman ieu, hayu anjeunna janten bodo, supados janten wijaksana.' Ieu sanés hartosna urang kedah ngaleupaskeun kacerdasan urang, tapi urang kedah sadar yén hikmah dunya ieu téh sakedik pisan dibandingkeun sareng hikmah Allah. Ben, dina yuswana anu limabelas taun, parantos ngagaduhan hikmah anu jero ieu. Anjeunna terang yén 'nyobian mangrupikeun sagalana'—hiji prinsip anu anjeunna terapkeun dina badminton, dina diajar téknologi, sarta dina cara anjeunna mikanyaah kulawargana. Anjeunna henteu sieun gagal, sabab anjeunna terang yén hasilna aya dina panangan Gusti.

Seringna, urang mikir yén urang kedah miboga sagala jawaban. Urang hoyong ngatur hirup urang siga kode program anu sampurna. Nanging, Gusti ngundang urang pikeun 'ngaluncurkeun ka cai anu jero'. Cai anu jero téh seringna mangrupikeun tempat anu pikasieuneun, tempat dimana urang henteu tiasa ningali dasar. Di dinya, urang kedah ngandelkeun Gusti. Benjamin, dina kahirupanna anu singket, parantos ngalakukeun perjalanan anu jauh—ti Beijing ka Roma, ti Vatican ka Lourdes—sarta dina unggal tempat, anjeunna mawa imutna anu khas, imut anu mawa cahaya ka saha waé anu aya di sakitar anjeunna. Ben mangrupikeun 'jaring' anu parantos diteundeun ku Gusti, jaring anu nangkep kanyaah sarta kabungahan anu terus ngalir ka batur.

Ieu mangrupikeun *The Turn*—titik balik anu ngarobah sagala pandangan urang. Nalika Simon Peter ningali hasil anu luar biasa tina jaringna, anjeunna henteu reueus, tapi anjeunna sujud dina tuur Yesus sarta nyarios, 'Lalampahan abdi, Gusti, sabab abdi jalma dosa.' Ieu mangrupikeun pangakuan anu jujur. Urang sadaya sering ngarasa yén urang sanés saha-saha di payuneun Gusti. Nanging, Yesus ngawaler, 'Ulah sieun; ti ayeuna anjeun bakal nangkep manusa.' Yesus henteu ningali dosa Simon, Anjeunna ningali potensi haténa. Kitu ogé sareng Benjamin. Gusti ningali haté Ben anu tulus, haté anu hoyong ngabagi sagalana, sapertos nalika anjeunna nawarkeun celenganana pikeun nulungan pamanna. Éta mangrupikeun tawaran anu murni, tawaran anu asalna tina haté anu geus 'nangkep' kanyaah Gusti.

Kanggo Papi Alan sareng Mami Thao, abdi terang yén korsi di bumi karasa kosong, aya sora anu leungit dina poé-poé anjeun. Ieu mangrupikeun kanyataan anu nyata. Nanging, émut yén Benjamin ayeuna aya di tempat dimana anjeunna tiasa hiber kalayan bébas, persis siga impianna ngeunaan 'Con Chim Airlines'. Anjeunna ayeuna nuju ningali anjeun ti luhur, mesem kalayan imutna anu khas, sarta ngaping anjeun dina satiap léngkah. Anjeun parantos janten sepuh anu luar biasa, anu parantos ngabimbing Ben janten budak anu bageur, calakan, sarta pinuh ku kanyaah. Ben henteu kantos angkat jauh; anjeunna aya di sakitar anjeun, dina satiap kenangan, dina satiap sora seuri anu anjeun émut, sarta dina satiap doa anu anjeun sanggakeun ka Gusti. Anjeun henteu kantos gagal, anjeun parantos masihan anu pangsaéna, sarta anjeun kedah terang yén Ben reueus pisan ka anjeun.

Ryan, adi anu dipikacinta, hidep gaduh lanceuk anu ayeuna janten panyalindungan anu satia di sawarga. Teruskeun sagala hal anu saé, teruskeun sumanget 'trying is all that matters' anu diagem ku Ben dina sagala lalampahan hirup hidep. Ben reueus pisan ka hidep. Satiap kali hidep diajar, satiap kali hidep ngalakukeun kahadéan, éta mangrupikeun bagian tina kamekaran anu parantos dimimitian ku Ben. Teruslah hiber, Ryan, siga impian lanceuk hidep.

Sateuacan urang kaluar tina tempat ibadah ieu dinten ieu, hayu urang mawa hiji hal anu sederhana dina haté urang. Pék laksanakeun hiji kalakuan anu pinuh ku kaasih ka batur dinten ieu—ucapkeun kecap anu mawa katengtreman ka jalma anu nuju susah, atanapi tebarkeun imut anu tulus sapertos imut Benjamin. Jantenkeun hirup urang salaku 'jaring' anu siap diteundeun di cai anu jero, siap pikeun nangkep rahmat Gusti. Benjamin, hatur nuhun parantos ngajarkeun abdi sadaya harti tulusna kaasih. Teruslah ngaping Papi, Mami, sareng Ryan ti sawarga, dugi ka waktosna urang sadaya patepang deui dina kamulyaan Allah anu abadi. Amin.