Rebo, Minggu Ka-22 Dina Waktu Biasa

Para dulur anu dipikacinta dina Kristus, cobi bayangkeun sakedap urang nuju nangtung di tengah hiji kebon anu lega pisan. Di dinya, aya jalma-jalma anu sibuk pisan: aya anu nuju melak binih, aya anu nuju nyiram pepelakan, aya anu nuju ngajaga sangkan taneuhna tetep subur. Satiap jalma miboga peranna masing-masing. Tapi, saha anu ngajadikeun binih éta jadi tangkal anu jangkung? Saha anu ngajadikeun kembang éta mekar kalayan éndahna? Sanés jalma anu melak, sanés jalma anu nyiram, tapi Allah nyalira anu maparin kamekaran.

Sapanjang dinten ieu, hayu urang nahan hiji gambar dina pikiran urang: *Taneuh anu subur*. Ieu mangrupikeun gambar ngeunaan haté urang di payuneun Gusti. Rasul Paulus dina bacaan kahiji ngingetkeun urang yén urang téh 'sawahna Allah', 'wangunanana Allah'. Ieu mangrupikeun kanyataan anu sakitu éndahna: urang sanés milik dunya, urang sanés milik kahayang manusa anu gampang robah, tapi urang milik Allah. Dina kahirupan urang, aya jalma-jalma anu sumping pikeun 'melak' iman, aya anu sumping pikeun 'nyiram' ku kanyaah, tapi kamekaran jiwa urang, kamekaran kamulyaan urang, éta sadaya mangrupikeun karya Allah anu teu tiasa dihalangan ku naon-naon.

Nalika urang nyarioskeun ngeunaan kamekaran ieu, pikiran abdi langsung émut ka Benjamin Vo. Benjamin mangrupikeun saurang budak anu miboga rasa panasaran anu luar biasa, saurang budak anu miboga pikiran anu calakan, tapi anu paling éndah nyaéta kumaha anjeunna janten 'taneuh anu subur' pikeun kanyaah Gusti. Ben sanés ngan ukur budak anu pinter dina matematika atanapi téknologi, anjeunna saurang budak anu miboga haté anu jembar. Émut kumaha anjeunna mikacinta manuk, kumaha anjeunna miboga impian ngeunaan 'Con Chim Airlines'? Éta sanés ngan ukur impian budak leutik; éta mangrupikeun cerminan jiwa anu hoyong hiber luhur, jiwa anu hoyong ngajajah dunya kalayan kabungahan. Unggal waktos anjeunna nyarioskeun éta, anjeunna sok seuri, ngagikgik kalayan imutna anu khas, mawa cahaya anu haneut ka saha waé anu aya di sakitar anjeunna.

Seringna, urang mikir yén kamekaran téh kudu katingali ku panon jasmani. Urang hoyong ningali hasil anu instan, urang hoyong ningali tangkal anu jangkung dina waktos anu pondok. Nanging, Allah damel dina cara anu béda. Allah damel dina tiiseun, dina cara anu henteu langsung katingali ku dunya. Benjamin, dina yuswana anu limabelas taun, parantos ngahontal kamekaran jiwa anu sakitu jeronana. Anjeunna parantos janten saksi ngeunaan kanyaah anu tulus. Anjeunna mangrupikeun 'sawah' anu parantos dipelakan ku rahmat Allah, sarta buahna nyaéta kanyaah anu terus ngalir ka batur.

Ieu mangrupikeun *The Turn*—titik balik dina Injil dinten ieu. Yesus sumping ka imah Simon, sarta anjeunna henteu ngan ukur calik. Anjeunna nangtung di luhureun jalma anu nuju sangsara, Anjeunna ngabébaskeun, Anjeunna nyageurkeun. Sarta nalika jalma-jalma hoyong nahan Yesus sangkan Anjeunna henteu angkat, Yesus nyarios: 'Ka kota-kota séjén ogé Kami kudu ngembarkeun warta hadé ngeunaan Karajaan Allah, sabab pikeun tujuan éta Kami diutus.' Yesus henteu tiasa diwatesan ku hiji tempat, sabab misi-Na nyaéta pikeun sadaya umat manusa. Kitu ogé sareng Benjamin. Kahirupan Ben henteu dugi di dieu. Kanyaahna, sumanget hirupna, sarta kabungahanana ayeuna parantos 'diutus' ku Gusti ka tempat anu langkung luhur, ka Karajaan Allah anu teu aya tungtungna.

Kanggo Papi Alan sareng Mami Thao, abdi terang yén korsi di bumi karasa kosong, aya sora anu leungit dina poé-poé anjeun. Ieu mangrupikeun kanyataan anu nyata. Nanging, émut yén Benjamin ayeuna aya di tempat dimana anjeunna tiasa hiber kalayan bébas, persis siga impianna ngeunaan 'Con Chim Airlines'. Anjeunna ayeuna nuju ningali anjeun ti luhur, mesem kalayan imutna anu khas, sarta ngaping anjeun dina satiap léngkah. Anjeun parantos janten sepuh anu luar biasa, anu parantos ngabimbing Ben janten budak anu bageur, calakan, sarta pinuh ku kanyaah. Ben henteu kantos angkat jauh; anjeunna aya di sakitar anjeun, dina satiap kenangan, dina satiap sora seuri anu anjeun émut, sarta dina satiap doa anu anjeun sanggakeun ka Gusti.

Ryan, adi anu dipikacinta, hidep gaduh lanceuk anu ayeuna janten panyalindungan anu satia di sawarga. Teruskeun sagala hal anu saé, teruskeun sumanget 'trying is all that matters' anu diagem ku Ben dina sagala lalampahan hirup hidep. Ben reueus pisan ka hidep. Satiap kali hidep diajar, satiap kali hidep ngalakukeun kahadéan, éta mangrupikeun bagian tina kamekaran anu parantos dimimitian ku Ben. Teruslah hiber, Ryan, siga impian lanceuk hidep.

Sateuacan urang kaluar tina tempat ibadah ieu dinten ieu, hayu urang mawa hiji hal anu sederhana dina haté urang. Pék laksanakeun hiji kalakuan anu pinuh ku kaasih ka batur dinten ieu—ucapkeun kecap anu mawa katengtreman ka jalma anu nuju susah, atanapi tebarkeun imut anu tulus sapertos imut Benjamin. Jantenkeun hirup urang salaku 'sawah' anu subur pikeun kanyaah Allah. Benjamin, hatur nuhun parantos ngajarkeun abdi sadaya harti tulusna kaasih. Teruslah ngaping Papi, Mami, sareng Ryan ti sawarga, dugi ka waktosna urang sadaya patepang deui dina kamulyaan Allah anu abadi. Amin.