Senen, Minggu Ka-dua puluh dua dina Waktos Biasa

Para dulur anu dipikacinta dina Kristus…

Cobi bayangkeun sakedap, urang nuju calik di jero rohangan ibadah anu tiis sarta simpe. Di payun urang, aya saurang Guru anu nuju nangtung. Anjeunna nampi hiji gulungan kitab kuno tina kulit sato anu parantos lami disimpen. Kalayan ati-ati sarta hormat anu jero, panangan-Na mimiti muka gulungan éta. Sorana ngahéas lalaunan nalika lambaran kulit éta dibuka, nembrakkeun baris-baris seratan aksara Ibrani anu ditulis ku mangsi hideung anu kandel. Satiap garis, satiap hurup, sarta satiap tanda baca parantos ditulis mangabad-abad sateuacanna ku nabi Yesaya. Teu aya anu tiasa dirobih, teu aya anu tiasa dikirangan. Satiap baris seratan miboga tujuan anu pasti. Nalika panon-Na ningali kana baris anu pas, Anjeunna mimiti maoskeunana kalayan sora anu jentre sarta pinuh ku wibawa. Éta mangrupikeun momen anu sakitu nyerepna, dimana satiap jalma anu aya di dinya nahan napasna, neuteup sarta ngadangukeun kalayan taliti.

Sapanjang dinten ieu, hayu urang nahan hiji gambar dina pikiran urang: *Baris-baris Seratan dina Gulungan Kitab*. Ieu sanés ngan saukur kertas atanapi tinta, tapi mangrupikeun simbol tina rencana, tina logika anu sampurna, sarta tina jalan hirup anu parantos dirarancang ku Gusti kalayan sakitu talitina. Satiap garis miboga harti, satiap kecap miboga kakuatan pikeun nyiptakeun sarta nyageurkeun.

Nalika urang ningali kana bacaan kahiji dinten ieu, Rasul Paulus nyerat ka jemaat di Korintus kalayan kajujuran anu luar biasa. Anjeunna nyarios: "Nalika kuring datang ka aranjeun, dulur-dulur, ngembarkeun rusiah Allah, kuring henteu datang ku basa anu luhur atanapi ku kawijaksanaan dunya." Paulus, saurang rasul anu agung, ngaku yén anjeunna sumping dina kaayaan anu lemah, pinuh ku rasa sieun sarta gumeter. Naha anjeunna sieun? Kusabab anjeunna terang yén kecap-kecap manusa, sakumaha éndahna ogé, moal tiasa nyageurkeun kapeurih anu jero dina haté manusa. Anjeunna henteu ngandelkeun kacerdasan pribadina, tapi ngandelkeun kakuatan Roh Allah. Anjeunna hoyong iman urang ulah dumasar kana kawijaksanaan manusa anu gampang robah, tapi dumasar kana kakuatan Allah anu langgeng.

Para dulur, gambar ngeunaan baris-baris seratan sarta logika anu sampurna ieu ngingetkeun urang ka saurang budak lalaki anu sakitu dipikacinta ku urang sadaya: Benjamin Vo. Ben, atanapi Benjamin Đại Dương Vo, mangrupikeun saurang nonoman anu miboga kacerdasan anu luar biasa, saurang budak anu mikacinta logika sarta matematika. Dina yuswana anu nembé limabelas taun, anjeunna parantos tiasa nyerat baris-baris kode anu rumit dina repository GitHub pribadina. Kanggo Benjamin, layar komputer sanés tempat pikeun ulin tanpa tujuan, tapi mangrupikeun kanvas dimana anjeunna nyerat baris-baris paréntah—kode-kode program—pikeun nyiptakeun kaulinan sarta aplikasi. Satiap baris kode anu ditulis ku Ben kedah leres, kedah logis, sarta kedah lulus tina rupa-rupa tés sistem supados aplikasina tiasa jalan kalayan sampurna. Anjeunna mikacinta prosés éta. Anjeunna mikacinta kumaha satiap garis logika anu ku anjeunna ditulis tiasa ngahasilkeun hiji hal anu mangpaat. Sapertos gulungan kitab anu dibuka ku Yesus di Nasaret, baris-baris kode anu ditulis ku Ben mangrupikeun cerminan tina pikiranana anu calakan, tertib, sarta pinuh ku kréativitas.

Nanging, para dulur, dinten ieu urang kedah jujur sateuacan urang nampi panglipur. Dinten ieu, parantos dua bulan ti saprak tanggal 13 Juni 2026—dinten dimana Benjamin mulang ka bumi Rama. Dua bulan sanés waktos anu pondok pikeun kulawarga anu ditinggalkeun, tapi ogé sanés waktos anu cekap pikeun ngaleungitkeun kapeurih anu sakitu jerona. Korsi kosong di payuneun komputer tempat Ben biasa nyerat kode ayeuna karasa tiis. Henteu aya deui sora ketikan kibor anu gancang, henteu aya deui sora seuri leutikna nalika anjeunna hasil ngaréngsékeun hiji program anu rumit. Kapeurih ieu nyata pisan. Kasedih ieu sanés hal anu tiasa diubaran ku kecap-kecap anu gampang atanapi panyingkat waktos. Urang kedah jujur nyarioskeun kapeurih ieu ka Gusti: aya rasa leungit anu sakitu nyaksrakna dina dada Papi Alan, Mami Thao, sareng Ryan. Satiap énjing, kanyataan yén Ben parantos teu aya sacara fisik di dunya ieu sumping deui sapertos ombak anu ngahantem basisir, ngingetkeun urang yén duka ieu masih kénéh baseuh sarta peurih.

Sakapeung, dina tiiseun peuting, aya patarosan anu sesah dihindari. Patarosan anu sering sumping dina batin sepuh anu nuju nanggung duka: "Naha tés ieu sakitu beuratna? Naha baris-baris hirup Benjamin kedah réngsé dina yuswa limabelas taun, nalika seueur kénéh hal anu tiasa ku anjeunna serat sarta ciptakeun?"

Di dieu, urang kedah ngadangukeun impian anu éndah nanging nembrakkeun kapeurih anu jero tina haté saurang bapa. Dina wengi tanggal 25 Juni, ramana Ben ngimpikeun putrana. Dina impian éta, Ben katingali séhat pisan, henteu nganggo acuk, nganggo calana pondok warna héjo, nangtung di payuneun panto kamar nomer 419. Ben nyarios kalayan sora anu pinuh ku kabingungan sarta rasa sesek: "Ba ơi, test nào con cũng qua hết. Con tự thở được bình thường mà... sao con lại bị như vầy?" (Pa, tés naon waé ogé ku abdi tiasa diliwat sadayana. Abdi tiasa ngarénghap sacara normal... naha abdi tiasa janten kieu?)

Sora éta… sora anu pinuh ku kabingungan saurang budak anu biasa ngaliwat rupa-rupa tés kacerdasan sarta tantangan hirup kalayan hasil anu sampurna. Anjeunna biasa lulus tina sagala tés coding, tés matematika, sarta tés fisik dina badminton. Tapi naha tés panyakit ieu sigana henteu adil? Ramana ngan tiasa nangkeup Ben kalayan pageuh dina impian éta, ngaraoskeun kabingungan sarta amarah anu dipiboga ku putrana. Ramana nyarios: "Ti ayeuna ka payun, hidep bakal aya di Sawarga salamina." Sarta dina impian éta, Ben anu tadina mieuos hoyong ceurik, ujug-ujug eureun sarta nyarios kalayan tenang: "Henteu sawios, Pa. Abdi bakal salawasna ngajaga sarta ngaping Papi sareng Mami."

Para dulur anu dipikacinta, ieu mangrupikeun *The Turn*—titik balik dimana cahaya Injil sumping pikeun nyaangan kapoékan urang.

Dina Injil dinten ieu, Yesus nangtung di sinagoga Nasaret sarta maoskeun seratan nabi Yesaya: "Roh Gusti aya dina diri Kami, sabab Kami parantos diistrénan pikeun mawa kabar gumbira ka jalma-jalma miskin... pikeun ngabébaskeun anu kabeungkeut..." Saatos maoskeun seratan éta, Yesus ngagulung deui kitabna, masihkeun ka palayan, sarta calik. Satiap panon neuteup ka Anjeunna. Yesus nyarios: "Dinten ieu, seratan Kitab Suci ieu parantos laksana dina pangdéngé aranjeun."

Nanging, naon anu kajantenan salajengna? Jalma-jalma di kota asal-Na henteu tiasa nampi Anjeunna. Maranéhna pinuh ku amarah, ngusir Yesus kaluar ti kota, sarta hoyong ngalungkeun Anjeunna ti luhur tebing. Maranéhna hoyong ngeureunkeun baris-baris hirup Yesus di dinya. Tapi tingali naon anu ditulis dina Injil: "Tapi Yesus ngalangkung di tengah-tengah maranéhna, sarta terus angkat."

Kecap "ngalangkung di tengah-tengah maranéhna" mangrupikeun kecap anu sakitu jeronana. Yesus henteu tiasa dihalangan ku amarah dunya. Anjeunna henteu tiasa diancurkeun ku pati di tebing éta. Anjeunna ngalangkung, bebas, sarta neraskeun misi-Na.

Kitu ogé sareng Benjamin urang anu dipikacinta. Nalika panyakit AML sigana hoyong ngancurkeun sarta ngeureunkeun hirupna, nalika tés-tés médis di dunya ieu karasa sakitu beuratna sarta ngabingungkeun, Benjamin saleresna parantos "ngalangkung" di tengah-tengah sagala kapeurih éta. Anjeunna parantos ngalangkung ti dunya anu pinuh ku watesan ieu, nuju ka tempat dimana anjeunna tiasa ngarénghap kalayan bébas sarta normal salamina. Dina impian éta, Ben nyarios: "Con tự thở được bình thường mà"—abdi tiasa ngarénghap normal. Di Sawarga, di Jamuan Agung Allah, Benjamin henteu deui kabeungkeut ku tabung oksigén, henteu deui kabeungkeut ku jarum infus, sarta henteu deui kedah ngaliwat tés-tés rumah sakit anu nyiksa. Anjeunna parantos lulus tina tés anu pangluhurna, nyaéta tés kasatiaan sarta kaasih di dunya ieu.

Kanggo Papi Alan sareng Mami Thao, abdi terang aya batu anu beurat pisan anu sering ngabeungbeuratan haté anjeun dina tiiseun. Rasa salah anu sakapeung sumping tanpa diondang: "Naha aya anu kantun ku kuring? Naha kuring tiasa ngalakukeun langkung seueur pikeun nyalametkeun anjeunna? Naha aya tés anu kuring henteu lulus salaku sepuh?"

Dangukeun ieu kalayan taliti sarta simpen dina tempat anu pangjerona dina haté anjeun: Henteu. Anjeun henteu kantos kantun nanaon. Anjeun parantos lulus tina tés kaasih salaku indung sareng bapa kalayan hasil anu sampurna. Panyakit sanés hukuman ti Allah, sarta sanés hasil tina kalalaian anjeun. Sakumaha ceuk Yesus nalika ningali jalma anu lolong ti lahirna, "Sanés jalma ieu anu dosa, sarta sanés sepuhna." Panyakit sumping salaku bagian tina dunya anu rusak ieu, di luar kendali manusa. Anjeun parantos masihan sagala rupa anu pangsaéna pikeun Benjamin—kanyaah anjeun, doa anjeun, sarta sapanjang hirupna, anjeun parantos ngajantenkeun anjeun sepuh anu panghadéna pikeun anjeun. Benjamin henteu kantos ngadakwa anjeun. Dina impian éta, anjeunna nyarios kalayan lembut: "Không sao đâu, con sẽ dõi theo ba mẹ" (Henteu sawios, abdi bakal salawasna ngajaga sarta ngaping Papi sareng Mami). Piceun batu rasa salah éta. Benjamin hoyong anjeun terang yén anjeunna ayeuna pinuh ku kabungahan sarta katenangan di Sawarga.

Abdi hoyong nyarios langsung ka anjeun, Papi Alan, Mami Thao, sareng Ryan. Sarta ogé ka sadaya kulawarga, para bibi, paman, sarta sadaya anu nuju ngadangukeun dinten ieu ti tempat anu tebih, khususna kulawarga-kulawarga anu nuju nanggung salib anu sami beuratna, sarta murangkalih anu nuju sangsara. Anjeun henteu nyalira. Gusti nangkeup anjeun dina kaayaan anjeun anu lemah sarta sieun, sakumaha anu dirasakeun ku Rasul Paulus. Kakuatan Allah henteu nembrak dina kaayaan urang anu kuat sarta sampurna, tapi dina kaayaan urang anu lemah, nalika urang ngan tiasa pasrah sarta ngandelkeun panangan-Na.

Ryan, adi anu sakitu dipikacinta ku Ben. Hidep parantos kaleungitan lanceuk sakaligus sahabat anu pangsaéna pikeun ngabagi carita sarta impian. Tapi émut, sumanget Ben ayeuna hirup dina diri hidep. Nalika hidep terus diajar kalayan rajin, nalika hidep ngabantosan Papi sareng Mami, sarta nalika hidep terus ngaléngkah kalayan sumanget "trying is all that matters", hidep nuju neraskeun nyerat baris-baris kahadéan anu parantos dimimitian ku Ben. Ben nuju ningali hidep ti luhur, mesem kalayan braces-na anu khas, sarta nyarios yén anjeunna reueus pisan ka adina.

Benjamin Đại Dương Vo ayeuna parantos nangtung di payuneun Altar Allah anu agung, babarengan sareng Santo Carlo Acutis. Maranéhna mangrupikeun dua nonoman anu miboga kacerdasan modéren, anu terang kumaha carana ngagunakeun téknologi pikeun hal anu éndah, sarta ayeuna maranéhna nuju ningali baris-baris rencana Allah anu saleresna di Sawarga. Rencana anu langkung megah tibatan kode program anu pangrumitna di dunya.

Sateuacan urang kaluar tina panto dinten ieu, hayu urang mawa hiji hal anu saderhana dina haté urang. Nalika anjeun ningali layar komputer anjeun dinten ieu, atanapi nalika anjeun ningali garis-garis tulisan dina buku, émut yén hirup urang mangrupikeun seratan anu nuju ditulis ku Gusti. Laksanakeun hiji hal anu nyata dinten ieu: seratkeun hiji garis kahadéan dina hirup batur. Ucapkeun kecap pangrojong ka jalma anu nuju sedih, masihan pitulung ka jalma anu peryogi, atanapi ngan saukur nangkeup kulawarga anjeun kalayan tulus sarta nyarios yén anjeun mikanyaah ka maranéhna. Jantenkeun hirup urang salaku baris-baris seratan anu éndah anu nyandak kamulyaan pikeun nami Gusti.

Benjamin, hatur nuhun parantos nyerat baris-baris kaasih anu sakitu éndahna dina hirup abdi sadaya. Hatur nuhun parantos ngajarkeun abdi sadaya harti tulusna haté sarta kawani pikeun terus nyobian. Teruslah ngaping Papi, Mami, sareng Ryan ti sawarga anu abadi, dugi ka waktosna abdi sadaya tiasa patepang deui sareng hidep, maca lambaran-lambaran kabungahan anu teu aya tungtungna di Karajaan Allah.

Mugi katenangan Gusti salawasna nyarengan urang sadaya. Amin.