Wspomnienie św. Jana Marii Vianneya, kapłana — Daily Word

Obrzędy wstępne

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Niech łaska i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana Jezusa Chrystusa będą z wami wszystkimi.

Akt pokuty

Panie Jezu, Ty przychodzisz, aby pocieszyć zranione i złamane serca: Panie, zmiłuj się nad nami. Chryste, Ty wysłuchujesz cichego wołania cierpiących i opuszczonych: Chryste, zmiłuj się nad nami. Panie Jezu, Ty obiecujesz nam pełnię życia i radości w swoim Królestwie: Panie, zmiłuj się nad nami.

♪ “Kyrie (Polish) - Version A” — A song for Ben

Liturgia Słowa

Pierwsze czytanie · Jer 30, 1-2. 12-15. 18-22

Słowo, które Pan skierował do Jeremiasza: «Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Zapisz sobie w księdze wszystkie słowa, które powiedziałem do ciebie. Bo tak mówi Pan: Nieuleczalna jest twoja rana, dotkliwa twoja boleść. Niemożliwe jest wyleczenie twojego wrzodu, nie ma dla ciebie uzdrowienia. Wszyscy twoi przyjaciele zapomnieli o tobie, nie szukają cię więcej. Uderzyłem cię bowiem ciosem wroga, surową karą. Czemu krzyczysz z powodu swojej rany, że twój ból jest nieuleczalny? Uczyniłem ci to z powodu twojej wielkiej winy i licznych twoich grzechów. Tak mówi Pan: Oto przywrócę namioty Jakuba i zlituję się nad jego mieszkaniami. Miasto zostanie odbudowane na swoich gruzach, a pałac stanąć ma na swoim dawnym miejscu. Z nich rozbrzmiewać będą pieśni pochwalne i śmiech ludzi szczęśliwych. Pomnożę ich i nie będą małą liczbą, przysporzę im chwały i nie będą pogardzani. Ich synowie będą jak dawniej, a ich zgromadzenie utwierdzi się przed moim obliczem, ukarzę zaś wszystkich ich uciemiężycieli. Ich przywódcą będzie ktoś spośród nich, a ich władca wyjdzie z ich środka. Przywołam go i przybliży się do Mnie, bo któż inny odważyłby się zbliżyć do Mnie? – wyrocznia Pana. Będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem».

Psalm responsoryjny · Ps 102 (101), 16-18. 19-21. 29 i 22-23

♪ “Happy the poor in spirit” — Br Michael Herry fms — Marist Music

Ewangelia · Mt 14, 22-36

Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wszedł sam na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On był tam sam. Łódź zaś była już o wiele stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny. Raz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po morzu. Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po morzu, zlękli się, myśląc, że to zjawisko, i ze strachu krzyknęli. Jezus zaraz przemówił do nich: «Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się!». Na to odpowiedział Mu Piotr: «Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!». A On rzekł: «Przyjdź!». Piotr wysiadł z łodzi i krocząc po wodzie, przyszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: «Panie, ratuj mnie!». Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: «Małej wiary, czemu zwątpiłeś?». Gdy wsiadli do łodzi, wiatr ustał. Ci zaś, którzy byli w łodzi, oddali Mu pokłon, mówiąc: «Prawdziwie jesteś Synem Bożym». Gdy przeprawili się, przyszli na ląd do Genezaret. Ludzie tego miejsca, poznawszy Go, rozesłali wieść po całej tamtejszej okolicy i przynieśli do Niego wszystkich chorych. Prosili Go, żeby przynajmniej frędzla Jego płaszcza mogli się dotknąć; a wszyscy, którzy się dotknęli, zostali uzdrowieni.

Pan odbuduje Syjon i ukaże się w swej chwale.

Homilia

Drodzy bracia i siostry!

Prorok Jeremiasz przynosi nam dzisiaj słowa pełne poruszającego napięcia. Słyszymy o zranieniu, które wydaje się nie uleczać, i o bólu, na który brakuje ludzkich leków… A jednak Bóg nie kończy na tym swojej wypowiedzi. Zgłębia najcięższe ludzkie doświadczenie tylko po to, by przynieść obietnicę pełną nadziei: „Oto przywrócę namioty Jakuba… Z nich rozbrzmiewać będą pieśni pochwalne i śmiech ludzi szczęśliwych”.

A w Ewangelii widzimy Chrystusa w Genezaret, do którego przynoszą wszystkich chorych. Wystarczyło dotknąć choćby frędzla Jego płaszcza, by doświadczyć uzdrowienia. Bóg nie jest Bogiem zniszczenia – jest Bóstwem podnoszącym z prochu.

Mija siedem tygodni, odkąd Benjamin Vo przeszedł do domu Ojca.

W takich chwilach w sercach rodziców i bliskich czasem rodzi się ciche, bezlitosne pytanie: czy mogłem zrobić coś więcej? Czy czegoś nie zauważyliśmy? Czy to moja wina?…

Jezus odpowiada na to pytaniem rozpraszającym wszelki mrok, tak jak wtedy, gdy pytano Go o człowieka urodzonego jako niewidomy: „Ani on nie zgrzeszył, ani jego rodzice”. Choroba i cierpienie nigdy nie są karą Boga. Nie wynikają z żadnego zaniedpania, z żadnego spóźnionego kroku czy ludzkiej słabości tych, którzy kochali bez granic. Zdejmijcie ten ciężki kamień ze swoich serc. Bóg nie stawia zarzutów. On patrzy na Was z nieskończoną czułością i sam dźwiga Wasz ból.

Kiedy patrzę na Benjamina przez pryzmat jego krótkiego, ale pięknego życia, staje mi przed oczami pewien obrazek z rodzinnej podróży do Londynu. Chłodny, zimowy wieczór, rozświetlony zegar Big Bena w tle, a przed nim Benjamin – w fioletowej bluzie z kapturem, z delikatnym, ciepłym uśmiechem na twarzy. Spokojny, ciekawy świata, otoczony miłością najbliższych… Ta jedna chwila uwieczniła całą jego delikatność i dziecięcy zachwyt życiem.

Ten sam Ben jest dziś bezpieczny tam, gdzie nie ma już strachu ani łez. Bóg przywrócił go do życia w chwale, o której śpiewa dzisiejszy psalm.

Drodzy Alanie i Thao, drogi Ryanie… Słowa Jeremiasza są obietnicą także dla Waszego domu: Bóg przywróci radość w Waszych sercach. Miłość, którą dzieliliście z Benem, jest silniejsza niż śmierć.

Ryanie, Twój brat zostawił Ci piękny przykład ciekawości i odwagi. Żyj śmiało, wiedząc, że Benjamin czuwa nad Tobą z wysokości nieba.

Modlimy się dziś za wszystkie rodziny, które dźwigają niewidzialny ciężar winy, oraz za dzieci cierpiące na całym świecie. Niech Pan otoczy Was swoim pokojem i da siłę do każdego nowego dnia. Amen.

Meditation

♪ “W Ciszy Serca (Version B)” — A song for Ben

Modlitwa wiernych

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Cześć Ben – siedzę w samolocie i myślę o tobie. Życie jest takie krótkie. Wciąż nie mogę uwierzyć, że nie ma cię już z nami. Dziękuję, że byłeś moim Synem na tej ziemi przez 15 lat. Mam nadzieję, że pewnego dnia połączymy się z tobą na zawsze w Niebie. W międzyczasie proszę, „czuwaj” nad swoimi rodzicami, tak jak obiecałeś mi w moich snach. Bardzo cię kocham, Ben.” — Dad