Бямба гараг, Энгийн цаг тооны 23 дахь долоо хоног

Бидний амьдралын замд заримдаа ямар нэгэн жижигхэн, гэвч гайхалтай тодорхой зүйл сэтгэлийн гүнээс тодрон гарч ирдэг. Том яруу үгс биш, харин ердөө л нэгэн энгийн дүр зураг. Жишээ нь, үдшийн бүрий тасрах тэр мөчид ширээн дээр хэдэн жижиг жимсний бялуу, асаагаагүй бяцхан лампууд өрөөтэй байх тэр л агшин... Тэр ширээний голд Бенжамин хүү маань хөх өнгийн Lakers цамц өмсөөд, дүү Райан болон аав ээж хоёртойгоо хамт инээмсэглэн зогсож байгаа тэр дүр зураг. Тэр дурсамж бол зүгээр нэг гэрэл зураг биш, харин хүний амьдралын хамיгийн нандин дулааныг бидэнд мэдрүүлдэг амьд үнэн юм. Бенжамин маань 15-хан насандаа энэ ертөнцийг орхин одсоноос хойш хоёр сар өнгөрч байхад, бид өнөөдөр тэрхүү инээмсэглэлийг, түүний зөөлөн сэтгэлийг энэхүү Ариун үгийн цугларалтад дурсаж байна.

Өнөөдрийн нэгдүгээр уншлагад Гэгээн Паул Коринт хотынхонд хандан маш тодорхой, ширүүн ч гэсэн гүн утгатай үгийг хэлдэг. «Бидний хувааж буй ерөөлийн аяга нь Христэд оролцож буй хэрэг биш гэж үү? Бидний хувааж буй талх нь Христэд биед оролцож буй хэрэг биш гэж үү?» гэж тэр сануулж байна. Паул энд нэг л чухал зүйлийг ярьж байна: Бидний амьдрал юунд суурилсан бэ? Бид ямар аягаас ууж, ямар ширээнээс талх хувааж байна вэ? Хүний зүрх сэтгэл хоосон байдаггүй. Тэр ямар нэгэн зүйлээр үргэлж дүүрч байдаг. Сайн мэдээнд Есүс үүнийг модоор болон үр жимсээр зүйрлэн тайлбарласан шүү дээ. «Сайн мод муу үр жимс гаргадаггүй, муу мод ч сайн үр жимс гаргадаггүй». Хүний дотор юу хуримтлагдсан байна, тэр нь гадагшаа гардаг. Мод өөрийнхөө үндсийг газрын хөрсөнд гүн ухаж байж л амьдардаг шиг, бидний амьдрал ч бас хаана үндэслэснээсээ шалтгаалж үр жимсээ өгдөг.

Бенжамин хүүгийн амьдралыг харахад түүний дотор ямар баялаг, ямар сайхан үндэс байсан нь илт мэдрэгддэг. Тэрээр зөвхөн ухаалаг хүү байгаагүй, математикийн бодлогыг хялбархан бодож, технологийн хүнд хэцүү орчныг сонирхдог байснаасаа илүүтэйгээр, түүний зүрх сэтгэл ямагт энэрэл нигүүлслээс бүтсэн байсан. Тэрээр гэр бүлээ гэсэн агуу хайртай байсан. Аавынхаа ярьсан зохиомол, хошигнол түүхүүдийг үргэлж хамгийн анхааралтай сонсдог цорын ганц хүн нь Бен байсан гэдэг. Аавынхаа үгийг жинхэнэ утгаар нь хүлээж авч, инээмсэглэн сонсдог тэрхүү хүүгийн дүр төрх бол сайн модны сайн үр жимс юм.

Гэвч бид энэ тухай ярихдаа өнөөдөр нэгэн хүнд үнэнтэй нүүр тулах ёстой. Алан, Тао хоёр минь... та хоёр маань одоо ямар хүнд ачааг зүрхэндээ тээж явааг бид мэдэж байна. Заримдаа шөнө дунд гэнэт сэрэхэд, эсвэл өглөөний наран мандах тэр агшинд «Бид ямар нэг зүйлийг анзаараагүй юм болов уу? Бид илүү ихийг хийж чадах байсан уу?» гэсэн харуусал та хоёрыг хатгадаг байх. Тэрхүү чимээгүй уй гашуу, өөрийгөө буруутгах тэр хүнд чулууг өнөөдөр бид нууж хаахгүйгээр ил гаргаж байж л эдгээж чадна. Заримдаа бид өөрсдөөсөө бүхнийг шаардаж, «Хэрэв бид үүнийг өөрөөр хийсэн бол...» гэж бодож шаналдаг. Өнөөдөр Есүс та хоёрт үүнийг хэлж байна: Энэ бол та хоёрын буруу биш. Өвчин зовлон, энэ бүх амьдралын салхи шуурга бол ямар нэгэн буруутай үйлийн үр дүн биш юм. Есүс өөрөө «Над дээр ирж, үгийг минь сонсоод хэрэгжүүлдэг хүн бол хадны дээр гүн ухаж, сууриа тавьсан хүнтэй адил юм» гэж хэлсэн. Тэр байшин дээр үер бууж, гол мөрөн дайрч орж ирэхэд суурь нь сайн байсан учраас тэр байшин нураагүй. Та хоёр Бен хүүдээ өгч болох бүх хайрыг, бүх анхаарал халамжийг зориулсан. Бен хүү та хоёрыг «хамгийн шилдэг аав», «хөгжилтэй аав» гэж дууддаг байсан нь түүний зүрх сэтгэл ямар ч гомдолгүй, харин зөвхөн талархал, хайраар бялхаж байсныг гэрчилж байна. Тиймээс өөрийгөө буруутгах тэр хүнд чулууг одоо газар тавь. Бурхан та хоёрыг буруутгадаггүй, харин та хоёрыг Өөрийнхөө халуун тэвэртээ тэвэрч байна.

Энэ бол өнөөдрийн Сайн мэдээний жинхэнэ эргэлт юм. Есүс бидэнд зүгээр нэг хууль дүрэм яриагүй, харин бат бөх суурьтай амьдрахыг уриалж байна. Бенжамин маань тэрхүү бат бөх суурь дээр амьдарсан. Тэрээр амьдралынхаа богинохон хугацаанд дэлхийн олон газарар аялахдаа, Lourdes-ийн ариун агуйн дэргэд зогсохдоо, эсвэл эцэг эх, дүү Райантайгаа хамт инээд хөөр дүүрэн мөчүүдийг өнгөрөөхдөө Бурханы хайрыг өөрийнхөө бяцхан ертөнцөд шингээж чадсан. Тэрээр хүмүүст туслахыг, бусдын төлөө байхыг хүсдэг хүү байсан. Тэрхүү хүүгийн дурсамж одоо биднийг амьдралд урагшлах хүч өгч байна.

Дүү Райан минь... ахгүйгээр өглөө бүр хичээлдээ явна гэдэг, хамтдаа тоглодог байсан тоглоомуудаасаа холдоно гэдэг ямар хүнд байгааг бид мэднэ. Гэхдээ Бен ахынхаа чихэнд шивнэж байсан тэрхүү хайрыг, хамтдаа өнгөрүүлсэн хором мөчүүдийг зүрхэндээ хадгалаарай. Ах чинь чамайг одоо ч гэсэн тэнгэрээс хараад инээмсэглэж байгаа. Чиний амьдралын аливаа амжилт бүр, хичээл зүтгэл бүр Бен ахынхаа нэрийг гэрэлтүүлж байх болно.

Энэ бүхнийг сонсож байгаа та бүхэн минь... хол ойроос залбирч байгаа ах дүүс минь, өвчин зовлон шаналал дунд яваа гэр бүлүүд минь. Та нар ганцаараа биш. Бурхан та нартай хамт байна. Бенжамин хүү одоо Тэнгэрийн Хаанчлалын мөнхийн амгаланд амарч байна. Өнөөдөр бид энэ танхимаас гарахдаа нэг л энгийн зүйлийг хийцгээе: Хэн нэгэнд хандсан жижигхэн сайхан сэтгэлийн үйлдэл хий, хүнд туслахын тулд гараа сунга. Энэ бол Бенжамин хүүгийн бидэнд үлдээсэн амьд өв юм. Амар амгалангийн Эзэн та нарыг ивээж, зүрх сэтгэлийг тань тайтгаруулах болтугай. Бенжамин Дай Дуонг Во минь, бидний төлөө залбираарай. Амен.