Ердийн цагийн 21-р долоо хоногийн Мягмар гараг

Гал тогооны ширээн дээр байгаа нэгэн энгийн аягыг сэтгэлдээ төсөөлөөд үзээрэй. Магадгүй энэ нь өглөө бүр хүүгийнхээ сүүг уудаг байсан, эсвэл аавтайгаа хамт цай уухад хэрэглэдэг байсан тэр л аяга байж болох юм. Бид гаднаас нь харахад тэр аяга гялалзсан, цэвэрхэн, гоёмсог харагдаж болно. Гэвч Есүс өнөөдөр бидэнд хандан, хамгийн чухал зүйл бол аяганы гадна тал биш, харин дотор тал нь юм шүү гэдгийг сануулж байна. Дотор тал нь юугаар дүүрэн байна вэ? Дотор тал нь цэвэр байна уу?

Энэхүү «дотор тал» гэдэг дүр зураг бол бидний зүрх сэтгэл, бидний дотоод ертөнц юм. Өнөөдрийн Сайн мэдээнд Есүс Фарисайчуудыг зэмлэхдээ тэднийг гаднаа ариун харагдахыг хичээдэг ч дотроо «шунахайрал ба өөрийгөө өмөөрөх сэтгэлээр» дүүрэн байгааг нь шүүмжилдэг. Тэд гаа, гоньдныхоо аравны нэгийг өгөх мэт жижиг сажиг зан үйлд анхаарлаа хандуулдаг атлаа «Хуулийн илүү чухал зүйлс болох шударга ёс, нигүүлсэл, итгэмжтэй байдлыг» орхигдуулсан байна.

Бенжамин хүүгийн маань амьдралыг эргэн санахад, тэрээр яг л Есүсийн хэлсэн тэрхүү «дотор тал нь цэвэр тунгалаг» аяга шиг байжээ гэдгийг бид олж хардаг. Бенжамин зөвхөн гаднаа ухаалаг, амжилттай хүү байгаад зогсохгүй, түүний дотоод ертөнц нь асар баян, гэгээн мөрөөдлөөр дүүрэн байсан. Түүний тэрхүү дотоод ертөнцийн нэгэн гайхалтай хэсэг бол «Con Chim Airlines» буюу «Шувуухай агаарын тээвэр» хэмээх мөрөөдлийн компани нь байлаа.

Бен энэ тухай ярихдаа ямар их баяртай байдаг байсан гээч! Тэрээр энэ нэрийг хэлэх бүрдээ өөрийн эрхгүй инээд алдаж, нүд нь гэрэлтдэг байсан. Энэ бол зүгээр нэг хүүхдийн тоглоом биш, энэ бол түүний зүрх сэтгэлийн гүн дэх тэрхүү цэвэр ариун, баяр баясгалантай «дотор тал» байсан юм. Тэрээр нисэх онгоц, агаарын тээврийг сонирхохдоо зөвхөн төмөр хөлгүүдийг бус, харин тэнгэрт дүүлэн нисэх эрх чөлөөг, Бурханы бүтээсэн тэрхүү уудам огторгуйг хайрлаж байсан. Түүний дотор тал нь «шунахайрал» биш, харин «баяр баясгалан, сониуч зан, хайраар» дүүрэн байлаа.

Гэвч өнөөдөр бидний зүрх сэтгэл ямар байна вэ? Бен хүү маань Тэнгэрийн Эцэг рүүгээ явснаас хойш яг хоёр сар гаруй хугацаа өнгөрчээ. Зургадугаар сарын 13-ны тэр нэгэн өдрөөс хойш цаг хугацаа яаж өнгөрснийг бид анзаараагүй байж магадгүй. Хоёр сар… Энэ бол анхны цочрол арилж, харин тэрхүү хоосон орон зай илүү тод, илүү гүн мэдрэгдэж эхэлдэг үе. Өнөөдрийн нэгдүгээр уншлагад Гэгээн Паул Тесалоникчуудад хандан «Эзэний өдөр ирлээ гэх мэтээр гэнэт ухаан санаа чинь самуурч, бүү түгш» гэж сануулж байна.

Хайртай хүнээ алдахад бидний «ухаан санаа самуурч», дотоод ертөнц маань чичирч, ганхдаг. Бидний доторх аяга хагарчихсан мэт, эсвэл гашуун нулимсаар бялхаж байгаа мэт санагддаг. «Яагаад?» гэдэг асуулт биднийг өдөр шөнөгүй дагадаг. Энэхүү хоёр сарын хугацаанд Алан, Тао хоёр минь, та хоёрын зүрх сэтгэл ямар их чичирч, ямар их түгшүүрийг туулсныг Бурхан мэдэж байгаа. Гэр доторх чимээгүй байдал заримдаа ямар ч хашхираанаас илүү чанга сонсогддог.

Бид үнэнийг хэлэх ёстой. Энэ хагацал бол шударга бус мэт санагдаж байна. 15-хан настай, ийм их авьяас билэгтэй, ийм зөөлөн сэтгэлтэй хүү яагаад ийм эрт явах ёстой байсан бэ? Энэхүү асуултын өмнө бидний оюун ухаан хүчин мөхөсддөг. Гэвч яг энэ мөчид Гэгээн Паулын үг бидэнд гэрэл болж ирж байна. Тэрээр «Бидний Эзэн Есүс Христ болон биднийг хайрлаж, нигүүлслээрээ мөнхийн урам зориг, сайн найдварыг өгсөн Бурхан Эцэг маань та нарын зүрхийг зоригжуулж, бэхжүүлэх болтугай» гэж хэлсэн.

Бурхан бидэнд «мөнхийн урам зориг» өгдөг. Энэ нь юу гэсэн үг вэ? Энэ нь бидний зовлон түр зуурынх, харин Түүний хайр мөнхийнх гэсэн үг юм. Бенжамин хүү маань одоо тэрхүү мөнхийн хайрын дотор, Тэнгэрийн Хаанчлалын «нисэх буудалд» амарч байна. Тэрээр одоо жинхэнэ «Con Chim Airlines»-аа хөлөглөн, ямар ч саадгүйгээр Бурханы алдар суугийн тэнгэрт дүүлж байгаа. Түүний дотор тал нь үргэлж цэвэр байсан учраас тэрээр Бурханыг харахдаа бэлэн байсан.

Заримдаа бид өөрсдийгөө Фарисайчууд шиг шүүж эхэлдэг. Бид аяганы гадна талыг, өөрөөр хэлбэл өнгөрсөн үйл явдлуудыг эргэцүүлэн бодож, «Би илүү их зүйл хийж чадах байсан болов уу? Би ямар нэг зүйлийг анзаараагүй өнгөрөөчихсөн юм болов уу?» гэж өөрийгөө буруутгах гэдэг. Энэ бол бидний зүрх сэтгэлийг «шунахайрал ба өөрийгөө өмөөрөх сэтгэл» биш, харин «үндэслэлгүй гэм буруугийн мэдрэмжээр» дүүргэдэг аюултай зүйл юм.

Алан, Тао хоёр минь, өнөөдөр Есүсийн үгийг сонсоорой. Тэрээр «Нигүүлсэл» бол Хуулийн хамгийн чухал зүйл гэж хэлсэн. Бурхан та нарт нигүүлсэнгүй ханддаг шиг, та нар ч өөртөө нигүүлсэнгүй хандах хэрэгтэй. Бенжамины өвчин, түүний явах цаг хугацаа нь хэний ч буруу биш байсан. Энэ бол та нарын хяналтаас давсан зүйл байлаа. Та нар хүүдээ хамгийн шилдэг аав, ээж нь байсан. Түүний дотор тал нь тийм цэвэр, тийм баяр баясгалантай байсан нь та нарын өгсөн хайрын үр дүн юм. Хүү тань та нарыг «хамгийн хөгжилтэй аав» гэж дууддаг байсан нь түүний зүрх сэтгэл ямар ч айдасгүй, ямар ч гомдолгүй байсны гэрч юм.

Тиймээс өөрийгөө буруутгах тэрхүү хүнд ачааг аяганаасаа асгаж хая. Түүний оронд Бурханы өгөх «сайн найдварыг» дүүргэ.

Дүү Райан минь, чиний доторх аяга ч бас өнөөдөр хоосон мэт санагдаж байж магадгүй. Ах чинь чамтай хамт тоглож, чамайг хамгаалж, чамд урам зориг өгдөг байсан. Одоо тэр биеэрээ байхгүй ч түүний үлдээсэн тэрхүү «Con Chim Airlines»-ийн инээмсэглэл чиний зүрхэнд байгаа. Чи ахынхаа тэрхүү гэгээн сэтгэлийг, түүний хичээнгүй занг өөрийнхөө амьдралд тээж явах хэрэгтэй. Чиний амьдрал бол ахын чинь үргэлжлэл юм.

Өнөөдөр энэхүү залбиралд нэгдэж буй хүн бүхэнд хандан хэлье. Бид заримдаа амьдралын жижиг сажиг зүйлсэд, «гаа, гоньдны» аравны нэг мэт ач холбогдол багатай зүйлсэд хэт их санаа зовж, хамгийн чухал зүйл болох «Хайр, Нигүүлсэл, Итгэмжтэй байдлыг» мартаж орхидог. Хайртай хүнээ алдсан энэ хүнд цаг үед биднийг юу босгож ирэх вэ? Зөвхөн итгэл л биднийг босгоно.

Бенжамин хүү маань 15-хан насандаа дэлхийн олон орноор аялж, Бурханы бүтээсэн ертөнцийн гоо сайхныг үзсэн. Тэрээр Лурдын ариун агуй, Ватиканы сүрлэг сүмүүдэд зочилж байхдаа магадгүй өөрийнхөө дотоод аягыг Бурханы ивээлээр дүүргэж байсан байх. Тэрээр авга ах Уильямдаа туслахын тулд өөрийнхөө гахайн хадгаламжийг өгье гэж санал болгохдоо тэрхүү «Нигүүлслийг» амьдралаараа харуулсан. Тэрээр гахайгаа хагалаагүй ч, түүний тэрхүү «өгөх» гэсэн чин сэтгэл нь Бурханы өмнө хамгийн том өргөл байсан юм.

Өнөөдөр бид энэ танхимаас гарахдаа юуг авч явах вэ?

Нэгдүгээрт, «Бүү түгш». Бурхан та нартай хамт байна. Тэрээр та нарын зүрхийг бэхжүүлнэ гэж амласан.

Хоёрдугаарт, «Дотор талыг нь цэвэрлэ». Бидний зүрх сэтгэл гомдол, харамсал, өөрийгөө буруутгах сэтгэлээр биш, харин Бенжамин шиг гэгээн мөрөөдөл, бусдыг гэсэн хайраар дүүрэн байх болтугай.

Бен хүүгийн маань тэрхүү «Con Chim Airlines»-ийн тухай яриад инээдэг байсан дүр төрхийг өнөөдөр зүрхэндээ тээж яваарай. Тэрхүү инээд бол Бурханы хаант улсын баяр баясгалангийн цуурай юм.

Алан, Тао, Райан болон Бенд хайртай бүх хүмүүс ээ… Та нар ганцаараа биш. Энэхүү хоёр сарын хугацаанд та нарын асгасан нулимс бүрийг Бурхан аягандаа цуглуулсан. Тэрээр тэрхүү гашуун нулимсыг амьд усны булаг болгон хувиргах болно. Вьетнамд Бенжамины нэрээр гаргасан тэрхүү ундны усны худаг шиг, түүний хайр бусдын амьдралыг тэтгэсээр байх болно.

Эцэст нь, нэгэн жижигхэн зүйлийг хийцгээе. Өнөөдөр гэртээ хариад, эсвэл хайртай хүмүүстэйгээ уулзахдаа Бен шиг чин сэтгэлээсээ инээмсэглэж, тэдэнд ямар их хайртайгаа хэлээрэй. Амьдралын «илүү чухал зүйлс» болох хайр ба нигүүлслийг өнөөдөр л хэрэгжүүлцгээе.

Бенжамин Дай Дуонг Во минь, чи одоо Тэнгэрийн Хаанчлалын уудам огторгуйд, Бурхан Эцэгийнхээ хайранд дүүлэн нисэж байна. Бидний төлөө зуучлан залбираарай.

Амен.