Гэгээн Иохан Баптистын зовлон зүдүүрийн дурсгалын өдөр

Өнөөдөр бидний цугларсан энэ мөч бол зүгээр нэг дурсгалын өдөр биш, харин зүрх сэтгэлийн гүн дэх чимээгүй яриа юм.

Бидний өмнө хоёр өөр ширээ байна. Нэг нь Хирод хааны найрлаж буй тансаг, бардам, бас аймшигт үхлээр төгсдөг тэрхүү найрын ширээ. Нөгөөх нь Бурханы сонгосон дорд бөгөөд даруу хүмүүсийн, хайр ба золиослолоор дүүрэн тэрхүү тэнгэрлэг ширээ юм.

Өнөөдрийн Сайн мэдээнд нэгэн «цар» буюу тавагны тухай гардаг. Энэ цар дээр Гэгээн Иохан Баптистын толгойг тавьж авчирдаг. Энэ бол ертөнцийн нүдээр харахад аймшигтай ялагдал, хүйтэн цэвдэг сэтгэлийн илэрхийлэл юм. Гэвч итгэгч бидний нүдээр бол Иохан Баптист өөрийн амьдралаа Бурханы үнэний төлөө бүрэн зориулсан «таваг» байлаа. Тэрээр өөрийгөө юу ч биш болгож, Христийг өргөмжилсөн.

Яг үүнтэй адил, бидний хайртай Бенжамин Дай Дуонг Во хүүгийн маань амьдрал ч бас нэгэн өвөрмөц «өргөл» байсан юм.

Бенжамин маань Тэнгэрийн Эцэг рүүгээ явснаас хойш яг хоёр сар гаруй хугацаа өнгөрч байна. Зургадугаар сарын 13-наас хойшх энэ 70 гаруй хоног Алан, Тао хоёрын хувьд, дүү Райаны хувьд ямар урт байсныг бид мэднэ. Гэр доторх тэрхүү хоосон орон зай, Бен хүүгийн компьютерын өмнө суугаад код бичдэг байсан тэр чимээгүй байдал заримдаа тэсэхийн аргагүй хүнд санагддаг байх. Хирод хааны найрын танхим дахь шуугиан Иоханыг цаазалсны дараа нам гүм болсон шиг, танай гэрт ч бас нэгэн хүнд чимээгүй байдал ноёрхож байгааг би мэдэрч байна.

Гэвч өнөөдрийн нэгдүгээр уншлагад Гэгээн Паул бидэнд маш чухал зүйлийг сануулж байна: «Бурхан мэргэдийг ичээхийн тулд ертөнцийн мунхаг зүйлсийг сонгосон бөгөөд хүчтнүүдийг ичээхийн тулд Бурхан ертөнцийн сул дорой зүйлсийг сонгосон юм.»

Бенжамин хүү маань 15-хан насандаа энэ хорвоогийн «хүчирхэг» нэгэн байгаагүй байж болно. Тэрээр улс төрийн эрх мэдэлгүй, их хөрөнгө мөнгөгүй байсан. Гэвч Бурхан түүнийг Өөрийнхөө «сонгосон ард түмний» нэг болгон дуудсан. Түүний оюун ухаан, түүний AWS дэд бүтэц, AI-г сонирхох тэрхүү гайхалтай чадвар нь ертөнцийн мэргэдийг гайхшруулж байсан. Гэвч Бурханы хамгийн ихээр таалсан зүйл бол түүний тэрхүү «сул дорой» мэт харагдах зөөлөн сэтгэл байлаа.

Бен хүүгийн маань амьдралд нэгэн гайхалтай «цар» буюу таваг байсан юм. Энэ нь Хиродиагийн охины барьсан үхлийн цар биш, харин хайрын цар байлаа. Тэрээр 15-хан насандаа авга ах Уильям нь өвдөхөд өөрийнхөө нандигнан цуглуулсан бүхнээ, тэрхүү гахайн хадгаламжаа «Би бүгдийг нь өгье» гэж санал болгосон.

Энэхүү «санал»-ыг та бүхэн сэтгэлдээ нэг төсөөлөөд үзээрэй. 15 настай хүү, өөрийнхөө мөрөөдөж цуглуулсан хэдэн зоосоо бусдын төлөө, хайртай хүнийхээ төлөө юу ч бодолгүйгээр өгөхөд бэлэн байсан. Тэрээр гахайгаа хагалаагүй, мөнгөө гаргаж өгөөгүй байж болно. Учир нь тэр мөнгө нь шаардлагагүй байсан. Гэхдээ тэрхүү «өгөхөд бэлэн байсан» сэтгэл нь өөрөө Бурханы өмнө хамгийн үнэтэй тахил байсан юм. Энэ бол Гэгээн Паулын хэлсэн «Эзэнээр сайрхах» жинхэнэ утга учир юм.

Алан, Тао хоёр минь… Энэхүү хоёр сарын хугацаанд та хоёрын зүрхэнд «Яагаад?» гэдэг асуулт хэдэн мянган удаа цуурайтсан байх. Заримдаа шөнө дунд сэрээд, Бен хүүгийнхээ хоосон өрөөг харахдаа «Бид ямар нэг зүйлийг анзаараагүй юм болов уу? Бид илүү ихийг хийж чадах байсан уу?» гэж өөрийгөө буруутгадаг байж магадгүй.

Өнөөдөр би та бүхэнд Бурханы үнэнийг маш тодорхой хэлье: Энэ бол та нарын буруу биш. Есүс төрөлхийн хараагүй хүний тухай асуухад «Энэ хүн ч, түүний эцэг эх ч нүгэл үйлдээгүй» гэж хэлсэн. Өвчин зовлон, хагацал гэдэг нь Бурханы шийтгэл биш, энэ нь та нарын алдаа биш юм. Иохан Баптист шоронд хоригдож, цаазаар авахуулсан нь түүний буруу биш, харин ертөнцийн шударга бус байдлын илэрхийлэл байсан шиг, Бен хүүгийн маань өвчин ч мөн адил бидний хяналтаас давсан зүйл байлаа. Та хоёр Бен хүүдээ хамгийн шилдэг аав, ээж нь байсан. Тэрээр та хоёрыг «хамгийн шилдэг аав», «хөгжилтэй аав» гэж дууддаг байсан нь түүний зүрх сэтгэл ямар ч гомдолгүй, зөвхөн хайраар дүүрэн байсны гэрч юм. Тэрхүү өөрийгөө буруутгах хүнд чулууг зүрхнээсээ авч хаяарай. Бурхан та нарыг буруутгадаггүй, харин та нарыг Өөрийнхөө энэрэнгүй тэвэртээ тэвэрч байна.

Бенжамин хүүгийн маань нэгэн гайхалтай онцлог бол түүний «Con Chim Airlines» буюу «Шувуухай агаарын тээвэр» хэмээх мөрөөдөл байлаа. Тэрээр энэ тухай ярихдаа ямар их баяртай байдаг байсан гээч! Тэрээр нисэх онгоц, Boeing 737-д ямар их дуртай байлаа. Тэрээр аавтайгаа хамт онгоц харан зогсохдоо тэнгэрт дүүлэн нисэхийг мөрөөддөг байсан.

Өнөөдөр Иохан Баптистын зовлон зүдүүрийг дурсахдаа бид нэгэн зүйлийг анзаардаг. Иохан шоронгийн харанхуй өрөөнд байсан ч түүний сүнс үргэлж чөлөөтэй байсан. Тэрээр Хирод хааны өмнө үнэнийг хэлэхээс айгаагүй. Бенжамин хүү маань ч мөн адил, өөрийнхөө өвчин зовлонгийн «шоронд» байхдаа ч түүний сүнс үргэлж чөлөөтэй, үргэлж «Con Chim Airlines» шигээ тэнгэрт дүүлэн нисэж байсан юм. Тэрээр «хичээх нь л хамгийн чухал» гэж хэлдэг байсан. Тэрээр бадминтоны талбай дээр ч, амьдралынхаа сүүлчийн мөч хүртэл ч хичээсээр байсан.

Дүү Райан минь, чиний хувьд энэ хоёр сар маш хүнд байсныг бид мэднэ. Хамгийн сайн найз, хамгийн ухаалаг ах чинь дэргэд чинь байхгүй байгаа нь маш том хоосон орон зай. Гэхдээ Бен ах чинь чамд нэгэн чухал зүйлийг үлдээсэн. Тэр нь «өгөөмөр сэтгэл» юм. Тэрээр өөрийнхөө гахайн хадгаламжийг өгье гэж санал болгохдоо чамд хайрын хамгийн том хичээлийг заасан. Чи одоо ахынхаа тэрхүү зөөлөн сэтгэлийг, түүний тэрхүү хичээнгүй занг өөрийнхөө амьдралд тээж явах хэрэгтэй. Чиний амьдрал бол ахын чинь үргэлжлэл юм. Чиний амжилт бүр, чиний сайн үйл бүр ахын чинь нэрийг Тэнгэрт гэрэлтүүлэх болнугай.

Өнөөдрийн Сайн мэдээнд Иоханы шавь нар ирж, түүний цогцсыг авч булшинд тавьдаг. Энэ бол маш гунигтай дүр зураг. Гэвч энэ бол төгсгөл биш байсан. Иоханы үхэл Христийн ирэлтийг бэлдсэн шиг, Бенжамин хүүгийн маань амьдрал ч биднийг Бурханд илүү ойртуулах нэгэн гүүр болж байна.

Бенжамин Дай Дуонг Во хүү маань одоо Тэнгэрийн Хаанчлалын тэрхүү уудам огторгуйд байна. Тэрээр одоо ямар ч саадгүйгээр, ямар ч өвчин зовлонгүйгээр Бурханы хайрын тэнгэрт дүүлэн нисэж байна. Тэрээр одоо Гэгээн Карло Акутистай хамт Тэнгэрийн Хаанчлалын «нисэх буудалд» биднийг хүлээж байгаа. Тэрээр одоо жинхэнэ «Con Chim Airlines»-аа хөлөглөн, бидний төлөө залбирч суугаа.

Вьетнамд түүний нэрээр гаргасан тэрхүү «Хайрын худаг» нь бусдын цангааг тайлж байгаа шиг, Бен хүүгийн маань гэгээн дурсгал бидний зүрх сэтгэлийн цангааг, итгэлийн цангааг тайлж байна. Тэрээр 15-хан насандаа бидэнд «Эзэнээр сайрхах» гэж юу болохыг өөрийнхөө амьдралаар, өөрийнхөө зөөлөн инээмсэглэлээр харуулсан.

Өнөөдөр бид энэ танхимаас гарахдаа нэгэн зүйлийг зүрхэндээ тээж явцгаая. Хирод хааны найрын ширээн дээрх бардамнал, атаа хорсол, үхлийн «цар» бидэнд хэрэггүй. Харин Бенжамин хүүгийн маань барьж байсан тэрхүү «бүхнээ өгөхөд бэлэн» хайрын цар бидэнд хэрэгтэй.

Алан, Тао, Райан… Та нар ганцаараа биш. Бурхан та нартай хамт байна. Бенжамин та нарыг харж байна. Тэрээр зүүдэндээ «Би аав ээжийгээ үргэлж харах болно» гэж хэлсэн шигээ, тэрээр та нарын алхам бүрийг ивээж байгаа. Түүний тэрхүү «Con Chim Airlines»-ийн инээмсэглэл та нарын зүрхэнд үүрд гэрэлтэх болно.

Өнөөдөр гэртээ хариад, тэнгэр өөд нэг хараарай. Тэнд нэгэн шувуу нисэж байвал, эсвэл нэгэн онгоц дүүлж байвал Бен хүүгийнхээ тэрхүү гэгээн инээмсэглэлийг санаарай. Тэгээд өөрт байгаа нэгэн жижиг зүйлээ хэн нэгэнд чин сэтгэлээсээ «өгье» гэж санал болгоорой. Энэ бол Бен хүүгийн маань бидэнд үлдээсэн хамгийн нандин өв, түүний амьдралын жинхэнэ утга учир юм.

Амар амгалангийн Эзэн та нарыг ивээх болтугай. Бенжамин Дай Дуонг Во минь, чи одоо Тэнгэрийн Эцэгтэйгээ хамт амар амгалан заларч байна. Бидний төлөө залбираарай.

Амен.