സാധാരണ കാലത്തിലെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം ആഴ്ചയിലെ തിങ്കളാഴ്ച

പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരങ്ങളേ, ഈശോമിശിഹായ്ക്ക് സ്തുതിയായിരിക്കട്ടെ!

നമുക്ക് പുരാതനമായ ഒരു സിനഗോഗിന്റെ നിശബ്ദതയിലേക്ക് ഒന്നു കണ്ണോടിക്കാം.

നസ്രത്തിലെ ഒരു സാധാരണ സാബത്തു ദിവസം. വെയിലിന്റെ ചൂട് പുറത്തുണ്ട്. ഉള്ളിൽ തണുപ്പുള്ള, കല്ലുകൾ പാകിയ ഒരു ചെറിയ പ്രാർത്ഥനാലയം. ജനങ്ങൾ ഒത്തുകൂടിയിരിക്കുന്നു. പഴയ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച സാധാരണ മനുഷ്യർ. കർഷകർ, ആട്ടിടയന്മാർ, മീൻപിടുത്തക്കാർ... അവർ അവിടെയിരുന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുകയാണ്.

അപ്പോഴാണ് ആ ഗ്രാമത്തിൽത്തന്നെ വളർന്ന, എല്ലാവർക്കും പരിചിതനായ ഒരു യുവാവ് എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നത്. അവന് യശയ്യാ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകച്ചുരുൾ നൽകപ്പെടുന്നു.

തുകലിൽ എഴുതിയ, പഴക്കം ചെന്ന ഒരു പുസ്തകച്ചുരുൾ.

അവൻ അത് പതുക്കെ അഴിക്കുന്നു... തോലിന്റെയും മഷിയുടെയും പഴയൊരു മണം ആ മുറിയിൽ പടരുന്നു. തിരുവചനത്തിന്റെ ഓരോ താളുകളും അവൻ അഴിക്കുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ നിശബ്ദരായി നോക്കിനിൽക്കുകയാണ്. അവൻ ഒരു നിശ്ചിത ഭാഗം കണ്ടെത്തി വായിക്കുന്നു. വായിച്ചു കഴിഞ്ഞ ശേഷം, അവൻ ആ പുസ്തകച്ചുരുൾ വീണ്ടും ശ്രദ്ധയോടെ മടക്കുന്നു. സുരുൾ വീണ്ടും ചുരുട്ടി, ശുശ്രൂഷകന്റെ കൈകളിൽ തിരികെ ഏൽപ്പിക്കുന്നു.

എന്നിട്ട് അവൻ അവിടെ ഉപവിഷ്ടനാകുന്നു.

സുവിശേഷകൻ വിശുദ്ധ ലൂക്കാ എഴുതുന്നു: "സിനഗോഗിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവന്റെമേൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു."

ഈ 'ചുരുളഴിച്ച പുസ്തകം' — അതാണ് ഇന്ന് നമ്മെ തേടിയെത്തുന്ന ഏറ്റവും മനോഹരമായ ചിത്രം. ഒരു പുസ്തകച്ചുരുളിന് ഒരു തുടക്കമുണ്ട്. അതിലൊരു വചനമുണ്ട്. ഒടുവിൽ അത് മടക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ ആ പുസ്തകം മടക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാലും, അതിനുള്ളിൽ എഴുതപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ വചനം മരണമില്ലാത്തതായി, ജീവനുള്ളതായി നിലനിൽക്കുന്നു.

നമുക്ക് ഇന്ന് ഈ വചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, ദൈവത്തിന്റെ ആഴമുള്ള രഹസ്യങ്ങളിലേക്ക് ഒന്നിച്ച് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാം.

ഇന്നത്തെ ഒന്നാം വായനയിൽ വിശുദ്ധ പൗലോസ് ശ്ലീഹാ കോറിന്തോസുകാർക്ക് എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു:

"സഹോദരങ്ങളേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വന്നപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ രഹസ്യം പ്രഘോഷിച്ചത് ഉന്നതമായ വാക്ചാതുര്യത്തോടുകൂടിയോ മാനുഷിക ജ്ഞാനത്തോടുകൂടിയോ അല്ല. എന്തെന്നാൽ, യേശുക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചും അവിടുത്തെ കുരിശുമരണത്തെക്കുറിച്ചുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനെയും കുറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽവച്ച് അറിയേണ്ടതില്ല എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു."

പൗലോസ് ശ്ലീഹാ വലിയ തത്ത്വചിന്തകളുടെയോ വാഗ്ധോരണികളുടെയോ ആളായിട്ടല്ല ജനങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിന്നത്. അവൻ തളർച്ചയോടെ, വിറയലോടെ, ബലഹീനതയോടെയാണ് നിന്നത്. എന്നാൽ അവന്റെ വാക്കുകളിൽ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.

ലോകം ജ്ഞാനത്തെ അളക്കുന്നത് പുസ്തകങ്ങളുടെ കനവും, സംസാരിക്കുന്ന വാക്ചാതുര്യവും വെച്ചാണ്. എന്നാൽ ദൈവം ജ്ഞാനത്തെ കാണുന്നത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ആത്മാർത്ഥതയും സൗമ്യതയും വെച്ചാണ്.

എന്നാൽ, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ... ഈ തിരുവചനം നമ്മൾ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ വലിയൊരു കനം വന്ന് മൂടുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.

നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബെഞ്ചമിൻ വോ... നമ്മുടെ സ്വന്തം ബെൻ, നമ്മെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ് സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് യാത്രയായിട്ട് ഇപ്പോൾ കൃത്യം രണ്ടു മാസങ്ങൾ പൂർത്തിയാകുകയാണ്.

2026 ജൂൺ 13 മുതൽ ഓഗസ്റ്റ് 13 കഴിഞ്ഞ് നാം ഇന്നിവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ അറുപത് ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയത് എങ്ങനെയാണെന്ന് അലനും താവോയ്ക്കും റയാനും മാത്രമേ അറിയൂ.

ആദ്യത്തെ ആഴ്ചകളിലെ തിരക്കുകൾ ഒഴിഞ്ഞു. ആളുകളുടെ ആശ്വാസവാക്കുകൾ നിശബ്ദമായി. ലോകം അതിന്റെ വഴിയേ മുന്നോട്ട് പോയി. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ... അലൻ, താവോ... നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ വലിയ കനമുണ്ട്.

അവന്റെ മുറിയിലെ മേശപ്പുറത്ത് കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീൻ നിശബ്ദമായിരിക്കുന്നു. അവനോടൊപ്പം ചിലവിട്ട ആ സന്തോഷനിമിഷങ്ങൾ, അവൻ നിങ്ങളോട് സംസാരിച്ച കഥകൾ... അവയെല്ലാം ഇപ്പോൾ ഓർമ്മകളായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു.

ഒരുപക്ഷേ, ഈ രണ്ടു മാസക്കാലത്തിനിടയിൽ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു ചോദ്യം ഉയർന്നിട്ടുണ്ടാകാം:

"എന്തുകൊണ്ട്? ദൈവമേ, എന്തുകൊണ്ട് ബെഞ്ചമിന്റെ ജീവിതമാകുന്ന പുസ്തകച്ചുരുൾ ഇത്രവേഗം മടക്കപ്പെട്ടു? പതിനഞ്ചു വർഷങ്ങൾ മാത്രം... എന്തുകൊണ്ട് അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ താളുകൾ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് അടഞ്ഞുപോയി?"

Comfort നൽകുന്നതിന് മുൻപ്, നാം ആ സത്യത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കണം. ഈ വേദനിക്കൽ സ്വാഭാവികമാണ്. കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ കരയുന്നത് പാപമല്ല. നസ്രത്തിലെ സിനഗോഗിൽ പുസ്തകം മടക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ജനങ്ങൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ബെഞ്ചമിന്റെ താളുകൾ മടക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം തകർന്നുപോയി.

ചിലപ്പോൾ, ഇത്തരം കഠിനമായ ദുഃഖങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിശബ്ദമായി മറ്റൊരു ഭാരം വന്ന് മൂടാറുണ്ട്. ആരും പുറത്തു പറയാത്ത ഒരു വേദന. സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തലിന്റെ ഒരന്ധകാരം.

'ഞങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ... ഏതെങ്കിലും ഒരു നിമിഷത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വീഴ്ച പറ്റിയോ... അവൻ വേദനിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും കൂടുതൽ ചെയ്യാൻ കഴിയുമായിരുന്നോ...?'

പ്രിയപ്പെട്ട അലൻ, പ്രിയപ്പെട്ട താവോ... ദൈവവചനത്തിന്റെ അധികാരത്തോടെ, ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തോടെ ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു: ആ ഭാരമുള്ള കല്ല് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് എടുത്തുമാറ്റുവിൻ.

ഒരിക്കൽ അന്ധനായി ജനിച്ച ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടപ്പോൾ ശിഷ്യന്മാർ ഈശോയോട് ചോദിച്ചു: "ഗുരോ, ഇവൻ അന്ധനായി ജനിച്ചത് ഇവന്റെയോ ഇവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെയോ പാപം കൊണ്ടാണോ?" (യോഹന്നാൻ 9:3).

യേശു നൽകിയ മറുപടി എന്തായിരുന്നു? "ഇവന്റെയോ ഇവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെയോ പാപം കൊണ്ടല്ല..."

ഇന്ന് ഈശോ നിങ്ങളോടും അത് തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. രോഗവും മരണവും ഒരിക്കലും ദൈവത്തിന്റെ ശിക്ഷയല്ല. അത് നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. നിങ്ങൾ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. നിങ്ങൾ മകന് നൽകേണ്ട പരിചരണത്തിലോ കരുതലോ സ്നേഹത്തിലോ ഒരു കുറവും വരുത്തിയിട്ടില്ല. ഒരു മാതാപിതാക്കൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്നതിനേക്കാൾ അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ നിങ്ങൾ അവനെ സ്നേഹിച്ചു.

ഈ ഭൂമിയിലെ ഒരു മനുഷ്യനും, ഒരു വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനും തടഞ്ഞുനിർത്താൻ കഴിയാത്ത ചില രോഗങ്ങൾ ഈ ലോകത്തിലുണ്ട്. അത് ആരുടെയും പാപമല്ല, അത് പ്രകൃതിയുടെ ബലഹീനത മാത്രമാണ്.

അതുകൊണ്ട്, 'ഞങ്ങൾ കുറച്ചുകൂടി ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ...' എന്ന കുറ്റബോധം നിങ്ങളെ വേട്ടയാടാൻ അനുവദിക്കരുത്. നിങ്ങൾ ബെന്നിന് നൽകിയത് ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ സ്നേഹമാണ്. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല; അവിടുന്ന് നിങ്ങളുടെ കണ്ണീര് തുടയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ഇനി നമുക്ക് ബെന്നിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒന്നു കണ്ണോടിക്കാം.

ബെഞ്ചമിൻ വോ എന്ന ആ പതിനഞ്ചുകാരൻ ഒരു അസാധാരണ പ്രകാശമായിരുന്നു. അവന് കമ്പ്യൂട്ടർ കോഡിംഗും ഗണിതവും ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസുമെല്ലാം വിരൽത്തുമ്പിൽ വഴങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ പതിനാലാം വയസ്സിൽ അച്ഛൻ പഠിച്ച അതേ ക്ലൗഡ് ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്തു. ശാസ്ത്രീയമായ അറിവുകളിൽ അവൻ മുന്നിലായിരുന്നു.

എന്നാൽ അതിനേക്കാളെല്ലാം ഉപരിയായി, ബെഞ്ചമിന്റെ മനസ്സിൽ ചിറകുവിടർത്തിയ മറ്റൊരു വലിയ സ്വപ്നമുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ ആകാശത്തിലേക്ക് നോക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു!

ആകാശത്തിലൂടെ പറന്നുയരുന്ന വലിയ വിമാനങ്ങൾ, പക്ഷികൾ... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വലിയൊരത്ഭുതമായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ അച്ഛനോടൊപ്പം എയർപോർട്ടുകളിൽ പോയി ഇരുന്ന് വിമാനങ്ങൾ പറന്നുയരുന്നത് നോക്കിക്കാണുമായിരുന്നു ('Airport spotting'). വിമാനങ്ങളുടെ ലോകം അവന് അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ബോയിംഗ് 737 വിമാനങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവൻ ആവേശത്തോടെ സംസാരിക്കുമായിരുന്നു.

തന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സിൽ അവൻ ഒരു എയർലൈൻ കമ്പനി സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു... അതിനവൻ നൽകിയ പേര് ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? "Con Chim Airlines" — 'ചെറിയ പക്ഷി എയർലൈൻസ്'!

ആ പേര് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ആ കൊച്ചു ചിരിയും കളികളും... അത് അവന്റെ ഉള്ളിലെ ലാളിത്യത്തിന്റെ, ശുദ്ധതയുടെ അടയാളമായിരുന്നു.

പൗലോസ് ശ്ലീഹാ പറഞ്ഞതുപോലെ, അവൻ മാനുഷിക ജ്ഞാനത്തിന്റെ വാഗ്ധോരണികളിലല്ല ജീവിച്ചത്. അവന്റെ ഹൃദയം ഒരു പക്ഷിപോലെ നിഷ്കളങ്കമായിരുന്നു. ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പറന്നുയരാൻ കൊതിച്ച ഒരു കുഞ്ഞു ആത്മാവായിരുന്നു അവൻ.

ഇന്ന് സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: "കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് എന്റെ മേലുണ്ട്... ബന്ദികൾക്ക് മോചനവും പീഡിതർക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യവും പ്രഖ്യാപിക്കാൻ അവിടുന്ന് എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു."

ഈ ഭൂമിയിലെ രോഗവും വേദനകളും തളർച്ചകളും ഒരു തടവറ പോലെയാണ്. നമ്മുടെ കുഞ്ഞു ശരീരങ്ങൾ അതിൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു. ബെഞ്ചമിനും തന്റെ ശരീരത്തിൽ വലിയ പോരാട്ടങ്ങൾ നടത്തി. എന്നാൽ ഇന്ന്, ഈശോ അവന് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകിയിരിക്കുന്നു.

അവന്റെ ആ 'Con Chim Airlines' എന്ന സ്വപ്നം സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെട്ടത് ഈ ഭൂമിയിലെ ഏതെങ്കിലും കമ്പനിയിലൂടെയല്ല; മറിച്ച്, സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിന്റെ അനന്തമായ ആകാശത്തിലേക്കാണ് അവൻ പറന്നുയർന്നിരിക്കുന്നത്!

അവൻ ഇന്ന് രോഗങ്ങളുടെ തടവറയിൽ നിന്നൊഴിഞ്ഞ്, നിത്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ആകാശത്തിൽ ചിറകടിച്ചു പറക്കുകയാണ്.

സുവിശേഷത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് ഒരു കഠിനമായ സംഭവമുണ്ട്. നസ്രത്തിലെ ആളുകൾക്ക് ഈശോയെ മനസ്സിലായില്ല. അവർ അവനെ പട്ടണത്തിന് പുറത്താക്കി, മലയുടെ കൊടുമുടിയിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് തള്ളിയിടാൻ കൊണ്ടുപോയി.

എന്നാൽ സുവിശേഷം പറയുന്നു: "അവൻ അവരുടെ ഇടയിലൂടെ കടന്നുപോയി."

എത്ര ശാന്തമായ ഒരു ചിത്രമാണത്! ശത്രുക്കൾ അവനെ നശിപ്പിക്കാൻ നോക്കി, മരണം അവനെ വീഴ്ത്താൻ നോക്കി. എന്നാൽ ഈശോ അവരുടെ നടുവിലൂടെ, ആരുടെയും കൈകൾക്ക് അവനെ തൊടാൻ കഴിയാത്തവിധം ശാന്തനായി കടന്നുപോയി.

മരണവും രോഗവും നമ്മുടെ ബെഞ്ചമിനെ വീഴ്ത്താൻ നോക്കി. അവൻ ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് പോയി എന്ന് ലോകം കരുതുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം അവനും ആ അന്ധകാരത്തിന്റെ നടുവിലൂടെ ശാന്തനായി കടന്നുപോയിരിക്കുകയാണ്! മരണത്തിന് അവനെ തടഞ്ഞുനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവൻ ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ ജീവിക്കുന്നു.

അവൻ അവിടെ തനിച്ചല്ല. പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ തന്നെ സമാനമായ രോഗത്തോട് പോരാടി സ്വർഗ്ഗം കീഴടക്കിയ വിശുദ്ധ കാർലോ അക്കൂത്തിസിനോടൊപ്പം അവൻ ഇരിക്കുന്നു. കമ്പ്യൂട്ടറുകളെയും സാങ്കേതികവിദ്യകളെയും സ്നേഹിച്ച, എന്നാൽ ദൈവത്തെ ഒന്നാമതായി പ്രതിഷ്ഠിച്ച രണ്ടു പതിനഞ്ചുകാർ! അവർ രണ്ടുപേരും ഇന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ വിരുന്ന് മേശയിൽ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ ഭൂമിയിലെ രോഗികളായ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കായി, ലുക്കീമിയ പോലെയുള്ള രോഗങ്ങൾക്ക് മരുന്ന് കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഡോക്ടർമാർക്കായി ദൈവസിംഹാസനത്തിന് മുൻപിൽ മധ്യസ്ഥത വഹിക്കുകയാണ്.

പ്രിയപ്പെട്ട റയാൻ...

നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ ബെൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്ന് നിനക്കറിയാം. നിങ്ങൾ ഒന്നിച്ചിരുന്ന നിമിഷങ്ങൾ, ഒന്നിച്ചു കളിച്ച കായികവിനോദങ്ങൾ, പങ്കുവെച്ച തമാശകൾ... അവയെല്ലാം നിന്റെ ഹൃദയത്തിലുണ്ട്.

നീ ഇന്ന് തളർന്നുപോകരുത്. ബെൻ നിന്റെ വിളിപ്പുറത്തു തന്നെയുണ്ട്. അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്. നീ നന്നായി പഠിക്കുമ്പോഴും, നീ സന്തോഷത്തോടെയിരിക്കുമ്പോഴും ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇരുന്ന് സന്തോഷിക്കുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും താങ്ങായി നീ ശക്തനായി വളരണം.

ഇന്ന് ഈ ശുശ്രൂഷയിൽ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് പങ്കുചേരുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരങ്ങളേ, പ്രത്യേകിച്ച് രോഗ കിടക്കയിലുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങളേ, കനത്ത ഭാരങ്ങൾ ചുമക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളേ...

നിങ്ങൾ തനിച്ചല്ല. നമ്മുടെ ദൈവം കഷ്ടപ്പാടുകളിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ദൈവമല്ല. അവിടുന്ന് ശാന്തനായി നമ്മുടെ നടുവിലൂടെ കടന്നുവരുന്നവനാണ്. നസ്രത്തിലെ സിനഗോഗിൽ വെച്ച് യേശു പുസ്തകച്ചുരുൾ മടക്കിവെച്ചപ്പോൾ, അവൻ അവിടുത്തെ പ്രവര്ത്തനം അവസാനിപ്പിക്കുകയല്ല ചെയ്തത്, മറിച്ച് അത് പ്രവൃത്തിപഥത്തിൽ കൊണ്ടുവരികയാണ് ചെയ്തത്.

ബെഞ്ചമിൻ വോയുടെ ഈ ഭൂമിയിലെ ജീവിതമാകുന്ന പുസ്തകച്ചുരുൾ മടക്കപ്പെട്ടിരിക്കാം. എന്നാൽ അവൻ വിതറിയ സ്നേഹത്തിന്റെ വചനം ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു. വിയറ്റ്നാമിലെ കമാവുവിൽ അവന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ആ 'സ്നേഹത്തിന്റെ കിണർ' (Giếng Gioan Baotixita) പോലെ, ദാഹിക്കുന്നവർക്ക് ജലം നൽകുന്ന ആ ഉറവപോലെ, അവൻ നൽകിയ സ്നേഹം ഇന്നും ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഇന്ന് ഈ പടിയിറങ്ങി നിങ്ങൾ ഭവനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ഹൃദയത്തിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ ഒരു ചെറിയ കാര്യം ഞാൻ നിങ്ങളെ ഏൽപ്പിക്കാം.

ഇന്ന് നിങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ വീടിന്റെ ജനലിലൂടെ ആകാശത്തേക്ക് ഒന്നു നോക്കുക. ഒരു പക്ഷിയോ ഒരു വിമാനമോ ആകാശത്തിലൂടെ പറന്നുപോകുന്നത് കാണുമ്പോൾ, ഒരു നിമിഷം നിൽക്കുക.

എന്നിട്ട് മനസ്സിൽ പറയുക: "ബെൻ ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു."

എന്നിട്ട് നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ള ആരോടെങ്കിലും ഒരു കൊച്ചു നന്മ ചെയ്യുക. ഒരു നല്ല വാക്ക് പറയുക. ഒരു പുഞ്ചിരി നൽകുക. കാരണം, ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുന്ന കണ്ണുകൾക്ക് മാത്രമേ ഭൂമിയിൽ സ്നേഹം വിതറാൻ കഴിയൂ.

കർത്താവായ ഈശോ താൻ വായിച്ച വചനം പൂർത്തിയാക്കിയതുപോലെ, ബെഞ്ചമിനും തന്റെ നിയോഗം പൂർത്തിയാക്കി ദൈവത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു.

അവിടുത്തെ സമാധാനം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ.

ആമേൻ.