സാധാരണ കാലം ഇരുപത്തിയൊന്നാം ഞായർ

പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരങ്ങളെ, ഈശോമിശിഹായ്ക്ക് സ്തുതിയായിരിക്കട്ടെ!

നിങ്ങളുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ താക്കോലിലേക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ? അത് വളരെ ചെറുതാണ്. ലോഹത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം മാത്രം. നമ്മുടെ പോക്കറ്റിലോ ഉള്ളംകൈയിലോ ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്ന്. എന്നാൽ, ആ ചെറിയ ലോഹക്കഷ്ണത്തിന് വലിയൊരു അധികാരമുണ്ട്. അത് തിരിക്കുമ്പോൾ കട്ടിയുള്ള വലിയ വാതിലുകൾ തുറക്കപ്പെടുന്നു; അത് തിരിക്കുമ്പോൾ വലിയ സുരക്ഷയോടെ കാര്യങ്ങൾ പൂട്ടിവെക്കപ്പെടുന്നു. താക്കോൽ എന്നത് വെറുമൊരു ഉപകരണമല്ല; അത് പ്രവേശനത്തിന്റെ, അധികാരത്തിന്റെ, വിശ്വാസത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. ഒരാൾക്ക് ഒരു താക്കോൽ കൊടുക്കുമ്പോൾ നാം യഥാർത്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്, 'ഞാൻ നിന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വരാൻ നിനക്ക് അനുവാദമുണ്ട്' എന്നാണ്.

ഇന്നത്തെ തിരുവചനങ്ങളിൽ ഉടനീളം ഈ 'താക്കോൽ' എന്ന പ്രതീകം കടന്നുവരുന്നത് നമുക്ക് കാണാം. ഒന്നാം വായനയിൽ, ഏശയ്യാ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകത്തിൽ, കർത്താവ് എലിയാക്കിമിന്റെ തോളിൽ 'ദാവീദ് ഭവനത്തിന്റെ താക്കോൽ' വെച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അവൻ തുറന്നാൽ ആരും അടക്കുകയില്ല, അവൻ അടച്ചാൽ ആരും തുറക്കുകയുമില്ല. സുവിശേഷത്തിൽ, ഫിലിപ്പിയുടെ കേസറിയായിൽ വെച്ച്, പത്രോസിന്റെ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തിന് മറുപടിയായി ഈശോ അവന് നൽകുന്നത് 'സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകളാണ്'. ഭൂമിയിൽ കെട്ടാനും അഴിക്കാനുമുള്ള വലിയൊരു അധികാരം, വലിയൊരു ഉത്തരവാദിത്തം.

എന്താണ് ഈ താക്കോലുകൾ? ഇത് കേവലം ഭൗതികമായ വാതിലുകൾ തുറക്കാനുള്ള താക്കോലുകളല്ല. ഇത് ഹൃദയങ്ങൾ തുറക്കാനുള്ള, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ വാതിലുകൾ തുറക്കാനുള്ള താക്കോലുകളാണ്. സ്നേഹത്തിന്റെ, വിശ്വാസത്തിന്റെ, പ്രത്യാശയുടെ താക്കോലുകൾ.

എന്നാൽ, ഈ തിരുവചനങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇന്ന് വലിയൊരു വിങ്ങലുണ്ട്. നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബെഞ്ചമിൻ, നമ്മുടെ സ്വന്തം ബെൻ, നമ്മെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ് സ്വർഗ്ഗീയപിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് യാത്രയായിട്ട് ഇപ്പോൾ ഏകദേശം രണ്ടു മാസങ്ങൾ തികയുന്നു. ജൂൺ പതിമൂന്നിന്റെ ആ കറുത്ത ദിനത്തിനു ശേഷം, ജൂലൈയും കടന്ന് ഇപ്പോൾ ഓഗസ്റ്റിന്റെ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ നാം എത്തിനിൽക്കുമ്പോൾ, ആ ശൂന്യത കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ആദ്യത്തെ ആഴ്ചകളിലെ തിരക്കുകളും ആളുകളുടെ സാന്നിധ്യവും പതുക്കെ മാറി, വീട് നിശബ്ദമാകുമ്പോൾ, പ്രഭാതങ്ങളിൽ ഉണരുമ്പോൾ ബെൻ ഇല്ലാത്ത ആ മുറി കാണുമ്പോൾ, നെഞ്ചിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറുന്ന ആ വേദന... അത് വിവരിക്കാൻ വാക്കുകളില്ല.

അലൻ, താവോ... നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലെ ആ അഗാധമായ ദുഃഖം ഞങ്ങൾ കാണുന്നു. റയാൻ, നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ജ്യേഷ്ഠന്റെ കൂടെ കളിച്ച കളികളും ചിരികളും ഇന്ന് നിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ മാത്രം അവശേഷിക്കുമ്പോൾ നിനക്കുണ്ടാകുന്ന ആ ശൂന്യത എത്ര വലുതാണ്! പലപ്പോഴും, ഈ രണ്ടു മാസക്കാലം നിങ്ങൾ കടന്നുപോയത് വലിയൊരു അന്ധകാരത്തിലൂടെയായിരിക്കാം. പ്രാർത്ഥനകൾക്ക് ഉത്തരം ലഭിച്ചില്ലല്ലോ എന്നൊരു ചിന്ത, അല്ലെങ്കിൽ എവിടെയെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കുറവുണ്ടായോ എന്നൊരു ചോദ്യം നിങ്ങളെ അലട്ടുന്നുണ്ടാകാം.

ഇവിടെയാണ് നാം സത്യം തുറന്നു പറയേണ്ടത്. സഹനത്തിന്റെ മുമ്പിൽ, മരണത്തിന്റെ മുമ്പിൽ പൊള്ളയായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അർത്ഥശൂന്യമാണ്. അതെ, ബെഞ്ചമിന്റെ വേർപാട് ഒരു വലിയ മുറിവാണ്. ആ കസേര ശൂന്യമാണ്. ആ പുഞ്ചിരി ഇനി ഈ ഭൗതിക കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കാണാൻ കഴിയില്ല. ആ വേദന യഥാർത്ഥമാണ്, അത് കഠിനമാണ്. ദൈവത്തോട് 'എന്തുകൊണ്ട്?' എന്ന് ചോദിച്ചുപോയ നിമിഷങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കുണ്ടായിട്ടുണ്ടാകാം. ആ ചോദ്യം തെറ്റല്ല. കുരിശിൽ കിടന്ന് ഈശോയും ചോദിച്ചു: 'എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, എന്തുകൊണ്ട് നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു?' എന്ന്.

ചിലപ്പോൾ, ഈ കനത്ത നഷ്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിശബ്ദമായി ഒരു ഭാരം വന്ന് മൂടാറുണ്ട്. 'ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ... ഞങ്ങൾ ചെയ്തതിൽ എന്തെങ്കിലും തെറ്റുണ്ടായോ... ഇതെന്തുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് സംഭവിച്ചു?' എന്നൊരു സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തൽ. പ്രിയപ്പെട്ട അലൻ, പ്രിയപ്പെട്ട താവോ, ഈ വചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു: ആ കല്ല് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് എടുത്തുമാറ്റുക. ഒരിക്കൽ ശിഷ്യന്മാർ ഈശോയോട് ചോദിച്ചു, 'ഗുരോ, ഇവൻ അന്ധനായി ജനിച്ചത് ഇവന്റെ പാപം കൊണ്ടോ ഇവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ പാപം കൊണ്ടോ ആണ്?' യേശു മറുപടി നൽകി: 'ഇവന്റെയോ ഇവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെയോ പാപം കൊണ്ടല്ല.' രോഗവും മരണവും ഒരിക്കലും ദൈവത്തിന്റെ ശിക്ഷയല്ല. അത് നിങ്ങളുടെ തെറ്റല്ല. നിങ്ങൾ ബെഞ്ചമിനെ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ചു. ഒരു മാതാപിതാക്കൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ കരുതലും സ്നേഹവുമാണ് നിങ്ങൾ അവന് നൽകിയത്. നിങ്ങൾ ഒന്നും കുറച്ചില്ല, നിങ്ങൾ ഒട്ടും പരാജയപ്പെട്ടതുമില്ല. ഈ രോഗം നിങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്, ആ സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തലിന്റെ ഭാരം കർത്താവിന്റെ കുരിശിൻചുവട്ടിൽ ഇറക്കിവെക്കുക. നിങ്ങൾ കുറ്റക്കാരല്ല, നിങ്ങൾ സ്നേഹിച്ചവരാണ്.

ഇനി നമുക്ക് ആ താക്കോലിന്റെ ചിത്രത്തിലേക്ക് തിരികെ വരാം. ഒന്നാം വായനയിൽ പറയുന്നു, 'അവൻ തുറന്നാൽ ആരും അടക്കുകയില്ല; അവൻ അടച്ചാൽ ആരും തുറക്കുകയുമില്ല.' എന്തൊരു വലിയ പ്രത്യാശയാണിത്! നമ്മുടെ ബെൻ, ബെഞ്ചമിൻ വോ എന്ന ആ പതിനഞ്ചുകാരൻ മകൻ, തന്റെ ജീവിതം കൊണ്ട് ആകാശത്തിന്റെ വാതിലുകൾ തുറന്നവനാണ്. അവൻ്റെ വലിയൊരു സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ച് അപ്പൻ അലൻ പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഓർക്കുന്നു. അവൻ വിമാനങ്ങളെ ഒത്തിരി സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ബോയിംഗ് 737 വിമാനങ്ങൾ ആകാശത്തിലൂടെ പറന്നുയരുന്നത് നോക്കിനിൽക്കാൻ അവന് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പല നഗരങ്ങളിലും പോകുമ്പോൾ അപ്പന്റെ കൈപിടിച്ച് വിമാനത്താവളങ്ങൾക്ക് അരികിൽ പോയി 'എയർപോർട്ട് സ്പോട്ടിങ്' നടത്തുന്നത് അവരുടെ വലിയൊരു ആചാരമായിരുന്നു. വിമാനങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തമായി ഒരു എയർലൈൻ കമ്പനി തുടങ്ങണമെന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ആഗ്രഹം. അതിന് അവൻ ഇട്ട പേര് എന്താണെന്നോ? 'Con Chim Airlines' (കുരുവി എയർലൈൻസ്). ആ പേര് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ആ മനോഹരമായ ചിരിയും കുസൃതി നിറഞ്ഞ ശബ്ദവും ഇന്നും നിങ്ങളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടാകും.

ഒരു കുരുവി പറന്നുയരുന്നതുപോലെ, ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയിലേക്ക് ചിറകടിച്ചുയരാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു കുഞ്ഞായിരുന്നു അവൻ. ഇന്ന്, അവൻ ആകാശത്തിലെ ആ വലിയ വിമാനങ്ങളേക്കാൾ ഉയരത്തിൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അനന്തമായ പ്രകാശത്തിലേക്ക് പറന്നുയർന്നിരിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ വാതിലുകൾ തുറക്കാൻ അവന് താക്കോലുകൾ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു, കാരണം അവന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ഹൃദയം തന്നെയായിരുന്നു ആ സ്വർഗ്ഗവാതിൽ തുറക്കാനുള്ള താക്കോൽ. ആകാശത്തിന്റെ വാതിലുകൾ അവനായി തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അത് ഇനി ആരും അടക്കുകയില്ല.

രണ്ടാം വായനയിൽ വിശുദ്ധ പൗലോസ് ശ്ലീഹാ ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നു: 'ഹാ! ദൈവത്തിന്റെ ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും ജ്ഞാനത്തിന്റെയും അറിവിന്റെയും ആഴമേ! അവിടുത്തെ വിധികൾ എത്ര അഗ്രാഹ്യമാണ്! അവിടുത്തെ വഴികൾ എത്ര അഗമ്യമാണ്!' അതെ, പ്രിയപ്പെട്ടവരെ, ദൈവത്തിന്റെ വഴികൾ നമുക്ക് എപ്പോഴും മനസ്സിലായെന്നു വരില്ല. എന്തിനാണ് ഇത്രയും ബുദ്ധിയുള്ള, ഇത്രയും സ്നേഹമുള്ള, ഇത്രയും സൗമ്യനായ ഒരു മകനെ ദൈവം ഇത്ര നേരത്തെ വിളിച്ചത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ നമ്മുടെ മനുഷ്യബുദ്ധി പതറിപ്പോകും. ഒൻപതാം ക്ലാസ്സിലെ കണക്കുകൾ നാലാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ തന്നെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ കൈകാര്യം ചെയ്ത ആ അസാധാരണ ബുദ്ധിശക്തി... പതിനാലാം വയസ്സിൽ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസും കോഡിംഗും ചെയ്ത് സ്വന്തമായി ഗിറ്റ്ഹബ്ബ് (GitHub) റെപ്പോസിറ്ററി ഉണ്ടാക്കി ഗെയിമുകൾ നിർമ്മിച്ച ആ മിടുക്കൻ... കോഡിംഗിന്റെ ലോകത്തെ വലിയ 'താക്കോലുകൾ' അവൻ തന്റെ കുഞ്ഞുവിരലുകൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, ആ അറിവിനേക്കാൾ വലിയൊരു ജ്ഞാനം അവന്റെ ഹൃദയത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. അത് സ്നേഹത്തിന്റെ ജ്ഞാനമായിരുന്നു.

പതിനഞ്ചു വയസ്സുകാരനായ ആ മകൻ, തന്റെ അങ്കിൾ വില്യമിന് സ്ട്രോക്ക് വന്നപ്പോൾ, ആരും ആവശ്യപ്പെടാതെ, തന്റെ കുഞ്ഞു സമ്പാദ്യമായ പിഗ്ഗി ബാങ്ക് മുഴുവൻ അങ്കിളിന്റെ ചികിത്സയ്ക്കായി നൽകാൻ തയ്യാറാണെന്ന് അമ്മയോടും അച്ഛനോടും പറഞ്ഞ ആ നിമിഷം ഓർത്തുനോക്കൂ... അവൻ ആ പിഗ്ഗി ബാങ്ക് പൊട്ടിച്ചില്ല, അത് ആവശ്യമായി വന്നതുമില്ല. പക്ഷേ, തന്റെ കയ്യിലുള്ളതെല്ലാം മറ്റൊരാൾക്കായി നൽകാൻ കാണിച്ച ആ സന്നദ്ധത... അത് ഈ ലോകത്തിലെ ഒരു കോഡിംഗിനും പഠിപ്പിച്ചുതരാൻ കഴിയാത്ത വലിയൊരു ജ്ഞാനമാണ്. സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ ജ്ഞാനമാണത്. പൗലോസ് ശ്ലീഹാ പറഞ്ഞതുപോലെ, 'സമസ്തവും അവിടുത്തെ പക്കൽനിന്നുള്ളതും അവിടുത്തെ വഴിയായുള്ളതും അവിടുത്തേക്കുള്ളതുമാണ്.' ബെഞ്ചമിൻ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വന്നവനായിരുന്നു, അവൻ ദൈവത്തിന്റെ വഴികളിലൂടെ ജീവിച്ചു, അവൻ ദൈവത്തിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങിപ്പോയിരിക്കുന്നു.

സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ ചോദിക്കുന്നു: 'ഞാൻ ആരാണെന്നാണ് നിങ്ങൾ പറയുന്നത്?' പത്രോസ് മറുപടി നൽകുന്നു: 'അങ്ങ് ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തുവാണ്.' ഈ വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനമാണ് സഭയുടെ അടിത്തറ. ഈ വിശ്വാസമാണ് മരണത്തിന്റെ മേൽ വിജയം വരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ബെൻ ഇന്ന് ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിലാണ്. അവൻ മരണത്തിന്റെ അന്ധകാരത്തിലല്ല, മറിച്ച് നിത്യമായ പ്രകാശത്തിലാണ്.

അലൻ, ജൂലൈ ഇരുപത്തിമൂന്നിന് നീ കണ്ട ആ മനോഹരമായ സ്വപ്നം ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? നീയും ബെഞ്ചമിനും ഒരുമിച്ച് ഐസ്ക്രീം വാങ്ങാൻ വരി നിൽക്കുന്നു. അവിടെ വെച്ച് ബെൻ നിനക്കായി പണം നൽകുന്നു. എന്തൊരു മനോഹരമായ സ്വപ്നമാണത്! ഈ ഭൂമിയിൽ അച്ഛൻ മകന് വേണ്ടിയാണ് എപ്പോഴും കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നത്. എന്നാൽ ആ സ്വപ്നത്തിൽ ബെൻ നിനക്കായി കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. അവൻ നിനക്കായി പണം നൽകുന്നു. അതൊരു വലിയ സന്ദേശമാണ്. ബെൻ ഇപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലാണ്. അവൻ അവിടെ നിങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്. അവൻ അവിടെ നിങ്ങൾക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. അവൻ ഇന്ന് നിങ്ങൾക്കായി സ്വർഗ്ഗീയ വിരുന്ന് ഒരുക്കുന്നു. അവൻ നിങ്ങളെ നോക്കി പറയുന്നു: 'അച്ഛാ, അമ്മേ, വിഷമിക്കേണ്ട. ഞാൻ ഇവിടെ സുരക്ഷിതനാണ്. ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി എല്ലാം ഒരുക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.'

പ്രിയപ്പെട്ട താവോ, ഒരു അമ്മയുടെ ഹൃദയത്തിലെ വേദന മറ്റാരേക്കാളും നന്നായി അറിയാവുന്നത് നമ്മുടെ സ്വർഗ്ഗീയ അമ്മയായ പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിനാണ്. തന്റെ ഏകമകൻ കുരിശിൽ കിടന്ന് മരിക്കുന്നത് നോക്കിനിൽക്കേണ്ടി വന്ന അമ്മയാണവൾ. ആ അമ്മ ഇന്ന് നിന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നുണ്ട്. നിന്റെ കണ്ണീരൊപ്പുന്നുണ്ട്. ബെൻ ഇന്ന് ആ അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടിലാണ്.

പ്രിയപ്പെട്ട റയാൻ, നിന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ ബെൻ നിന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അവൻ നിന്റെ കൂടെ കളിച്ച കളികൾ, അവൻ കാണിച്ചുതന്ന മാതൃക... അതെല്ലാം നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ ശക്തിയായി മാറണം. നീ നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വേണ്ടി ശക്തനായിരിക്കണം. ബെൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്. നീ നന്നായി പഠിക്കുമ്പോഴും, കളിക്കുമ്പോഴും അവൻ നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്. അവൻ നിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്.

ഇന്ന് ഈ ശുശ്രൂഷയിൽ ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും പങ്കെടുക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരങ്ങളേ, പ്രത്യേകിച്ച് രോഗങ്ങളാൽ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളേ, കനത്ത ഭാരങ്ങൾ ചുമക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളേ... നിങ്ങളോട് ഞാൻ പറയുന്നു: നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല. ദൈവം നിങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ട്. നമ്മുടെ വേദനകൾക്കൊടുവിൽ വലിയൊരു പ്രത്യാശയുണ്ട്. ബെഞ്ചമിന്റെ പേരിൽ വിയറ്റ്നാമിലെ കമാവുവിൽ (Cà Mau) നിർമ്മിച്ച ആ 'സ്നേഹത്തിന്റെ കിണർ' (Giếng Gioan Baotixita) പോലെ, ശുദ്ധമായ ജലം നൽകുന്ന ആ കിണർ പോലെ, അവന്റെ സ്നേഹം ഇന്നും ഈ ഭൂമിയിൽ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മരണത്തിന് സ്നേഹത്തെ ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഈ ദേവാലയത്തിന്റെ പടിയിറങ്ങി നാം നമ്മുടെ ഭവനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ ഒരു ചെറിയ കാര്യം ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നൽകാം. ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ കയ്യിലെടുക്കുന്ന ഓരോ താക്കോലിലും നോക്കുമ്പോൾ ഓർക്കുക: നമുക്ക് നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെ താക്കോലുകളാണ്. ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒരു ഹൃദയത്തെയെങ്കിലും ഒരു നല്ല വാക്കു കൊണ്ട്, ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി കൊണ്ട് തുറക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് സാധിക്കട്ടെ. മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനകളിൽ പങ്കുചേരാൻ ആ കുഞ്ഞു ബെഞ്ചമിൻ കാണിച്ച ആ വലിയ മനസ്സ് നമുക്കും മാതൃകയാക്കാം.

ബെൻ ഇന്ന് വിശുദ്ധ കാർലോ അക്കൂത്തിസിനോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ആ വലിയ വിരുന്ന് മേശയിലിരുന്ന് നമ്മെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു. ആ പുഞ്ചിരി നമ്മുടെ വഴികളിൽ വെളിച്ചമാകട്ടെ.

ആമേൻ.