Понеделник од осумнаесеттата недела во обично време

Во почетокот на царувањето на Седекија, царот Јудин, во петтиот месец од четвртата година, пророкот Ананија, синот Азуров, од Гаваон, ми рече во домот Господов, пред свештениците и целиот народ: „Вака вели Господ на Силите, Богот Израелев: 'Го скршив јаремот на вавилонскиот цар. Во рок од две години ќе ги вратам на ова место сите садови на Господовиот дом што Набуходоносор, вавилонскиот цар, ги зеде од ова место и ги однесе во Вавилон. И ќе го вратам на ова место Јехонија, синот Јоакимов, царот Јудин, и сите заловени од Јуда кои отидоа во Вавилон', вели Господ, 'зашто ќе го скршам јаремот на вавилонскиот цар.'“ Тогаш пророкот Еремија му одговори на пророкот Ананија пред свештениците и пред целиот народ што стоеше во домот Господов, и рече: „Амин! Така нека направи Господ! Нека ги исполни Господ зборовите што ги прорече, враќајќи ги садовите од домот Господов и сите заловени од Вавилон на ова место! Но, послушај го сега овој збор што го зборувам пред твоите уши и пред ушите на целиот народ. Пророците што беа пред мене и пред тебе од стари времиња прорекуваа војна, несреќа и помор против многу земји и големи царства. Пророкот кој прорекува мир ќе се признае како навистина испратен од Господа дури кога ќе се исполни неговото пророчко слово.“ Тогаш пророкот Ананија го зеде јаремот од вратот на пророкот Еремија и го скрши, и рече пред целиот народ: „Вака вели Господ: 'Ете така, во рок од две години ќе го скршам јаремот на Набуходоносор, вавилонскиот цар, од вратот на сите народи.'“ И пророкот Еремија си отиде по својот пат. А по извесно време, откако пророкот Ананија го скрши јаремот од вратот на пророкот Еремија, дојде зборот Господов до Еремија: „Оди и кажи му на Ананија: Вака вели Господ: 'Скрши дрвен јарем, но место него направи железен јарем!' Зашто вака вели Господ на Силите, Богот Израелев: 'Железен јарем ставив на вратот на сите овие народи за да му служат на Набуходоносор, вавилонскиот цар, и тие ќе му служат; му ги дадов дури и полските ѕверови.'“ И пророкот Еремија му рече на пророкот Ананија: „Слушај сега, Ананија! Господ не те испратил, а ти го натера овој народ да се надева на лага. Затоа, вака вели Господ: 'Ете, ќе те отстранам од лицето на земјата; оваа година ќе умреш, бидејќи проповедаше бунт против Господа.'“ И пророкот Ананија умре истата година, во седмиот месец.

R. Господи, научи ме на Твоите одредби. Отстрани го од мене патот на лагата, и дарувај ми го Твојот закон. R. Господи, научи ме на Твоите одредби. Не одземај го целосно зборот на вистината од мојата уста, зашто во Твоите судови е мојата надеж. R. Господи, научи ме на Твоите одредби. Нека се свртат кон мене оние кои се плашат од Тебе и кои ги познаваат Твоите сведоштва. R. Господи, научи ме на Твоите одредби. Нека биде моето срце совршено во Твоите одредби, за да не се посрамам. R. Господи, научи ме на Твоите одредби. Безбожниците ме чекаат за да ме погубат, но јас внимавам на Твоите сведоштва. R. Господи, научи ме на Твоите одредби. Од Твоите судови не се отстапувам, зашто Ти сам ме поучи. R. Господи, научи ме на Твоите одредби.

И веднаш Исус ги натера учениците да влезат во чамецот и да одат пред Него на другата страна, додека Тој да го распушти народот. И откако го распушти народот, се искачи на планината сам да се моли. А кога се стемни, беше таму сам. А чамецот беше веќе среде морето, мачен од брановите, зашто ветарот беше спротивен. А во четвртата стража на ноќта Исус дојде кон нив, одејќи по морето. А учениците, кога Го видоа како оди по морето, се уплашија и велеа: „Тоа е утвор!“ и од страв извикаа. Но Исус веднаш им проговори и рече: „Охрабрете се, Јас сум, не плашете се!“ Петар Му одговори и рече: „Господи, ако си Ти, повели ми да дојдам кај Тебе по водата!“ А Тој рече: „Дојди!“ И Петар излезе од чамецот, зачекори по водата и тргна кон Исус. Но, кога го виде силниот ветар, се исплаши и, почнувајќи да тоне, извика: „Господи, спаси ме!“ И веднаш Исус ја протегна раката, го фати и му рече: „Маловернику, зошто се посомнева?“ И кога влегоа во чамецот, ветарот стивна. А оние што беа во чамецот Му се поклонија и рекоа: „Навистина Ти си Син Божји!“ И откако препловија, дојдоа во земјата Генисаретска. И кога Луѓето од тоа место Го препознаа, пратија по целата таа околина и Му ги донесоа сите болни; и Го молеа да се допрат барем до скутот од Неговата облека; и сите што се допреа, се исцелија.