Петок од Шеснаесеттата седмица во Обично Време

Драги браќа и сестри во Христа,

Денешните читања ни нудат длабоки слики за Божјата верност и за тоа како ние одговараме на Неговиот повик. Во првото читање, пророкот Еремија ни пренесува силно ветување од Господ: „Ќе ви поставам пастири според Моето срце, кои мудро и разумно ќе ве пасат.“ Тоа е ветување за водство, за грижа, за мудрост што доаѓа директно од Бога. Тоа е слика на Бог кој активно се грижи за Својот народ, кој ги собира оние што се расфрлани и ги води кон мир и плодност.

Потоа, во Евангелието, Исус ни ја раскажува параболата за сејачот. Оваа парабола е моќна, бидејќи ни покажува дека Божјото Слово, семето, се сее насекаде. Но, исходот зависи од почвата – од нашето срце. Дали сме како патот, каде што Словото е украдено? Дали сме како каменитата почва, каде што го примаме со радост, но немаме корен кога ќе дојде неволја? Или сме како трњето, каде што грижите на овој свет и мамката на богатството го задушуваат Словото? Исус јасно ни кажува дека само семето посеано на добра почва „донесува плод и дава стократен, шеесеткратен или триесеткратен род“.

Дали некогаш сте се запрашале каква почва е вашето срце денес? Дали дозволувате Божјото Слово да пушти длабоки корени во вас, да ве храни и да ве направи плодни?

Размислувам за Бенџамин Во, за неговиот живот, за неговата љубезност. Неговото семејство ми раскажа колку бил нежен и сочувствителен, секогаш насмеан, со леснотија среќен. Оваа нежност, оваа радост што ја споделувал со сите, е како добра почва што донесува плод. Бенџамин, во својот краток живот, беше како семе што падна на добра почва. Неговиот дух беше отворен за љубовта, за добрината, за сè што е убаво. Неговата љубов кон семејството, неговата способност да ги прави другите среќни, е сведоштво за тоа како Божјото Слово може да живее во едно младо срце и да донесе толку многу плод.

Пет недели по неговото заминување, загубата е сè уште длабока за неговите родители, Алан и Тао, за неговиот брат Рајан, за неговите тетки и чичковци, и за сите што го сакаа. Но, параболата на Исус ни дава надеж. Бенџамин беше добра почва, и неговиот живот донесе плод – плод на љубов, на радост, на нежност. Тој сега е во прегратките на нашиот небесен Пастир, кој го чува како што пастирот го чува своето стадо, како што вели псалмот. Таму, неговиот дух продолжува да цвета, ослободен од секаква болка и тага.

За сите што тагувате, особено за другите деца кои страдаат, и за секое семејство што носи тежок крст… Исус ве повикува да бидете добра почва. Тој ве гледа, ве држи во Своите раце. Неговото Слово е семе на надеж, на утеха, на вечен живот. Нека најдеме сила во Неговата љубов, знаејќи дека Бенџамин сега е во Неговата светлина, и дека еден ден, и ние ќе бидеме со Него. Амин.