સામાન્ય સમયનો બાવીસમો મંગળવાર

એરપોર્ટની બહાર રનવેની તારની વાડ પાસે ઊભા રહેવાની ક્ષણનો વિચાર કરો…

બપોરનો સમય છે. આકાશ એકદમ ખુલ્લું અને વિશાળ છે. જમીન પર એન્જિનનો ભારે ગડગડાટ થાય છે. પૃથ્વી ધ્રૂજે છે, ધૂળ ઊડે છે, અને વિમાનની પ્રચંડ શક્તિનો અનુભવ થાય છે. પણ પછી, અચાનક એક સુંદર ચમત્કાર થાય છે. જેમ એ બિલકુલ વિશાળ બોઇંગ ૭૩૭ વિમાન જમીન છોડીને આકાશ તરફ ઊંચે ચડે છે, તેમ તેમ એ બધો ઘોંઘાટ પાછળ રહી જાય છે. તે શાંતિથી, એક અદ્ભુત ગરિમા સાથે, વાદળોની ઉપર અનંત આકાશમાં તરવા લાગે છે. નીચે ઊભેલી વ્યક્તિ માત્ર આંખો ઊંચી કરીને એ સુંદર ઉડાનને જોતી રહે છે… શાંત, ભવ્ય અને સંપૂર્ણ.

આજના સુવાર્તાના વાચનમાં પણ કંઈક આવું જ બને છે.

કફરનાહૂમના સભાસ્થાનમાં લોકો શાંતિથી બેઠા હતા. પ્રભુ ઈસુ તેમને ઉપદેશ આપી રહ્યા હતા. શાસ્ત્ર કહે છે કે લોકો તેમના ઉપદેશથી આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા, કારણ કે "તેઓ અધિકાર સાથે બોલતા હતા." પણ અચાનક, એ પવિત્ર શાંતિનો ભંગ થાય છે. એક અશુદ્ધ આત્માથી પીડાતો માણસ જોરથી ચીસ પાડી ઊઠે છે. તે બૂમો પાડે છે, ભય અને અશાંતિનો માહોલ ઊભો કરે છે: "અમારી સાથે તમારે શું કામ છે, નાઝરેથના ઈસુ? શું તમે અમારો નાશ કરવા આવ્યા છો?"

વિચારો, એ ક્ષણે સભાસ્થાનમાં કેટલો ભય ફેલાઈ ગયો હશે. લોકો ગભરાઈ ગયા હશે. પણ પ્રભુ ઈસુ શું કરે છે? શું તેઓ કોઈ મોટો હંગામો કરે છે? શું તેઓ સામે ચીસો પાડે છે? ના.

ઈસુ માત્ર એક જ શાંત અવાજે ધમકાવે છે અને કહે છે: "શાંત થા! તેનામાંથી બહાર નીકળ!"

અને બસ. એક જ શબ્દ. કોઈ નાટક નહીં, કોઈ હિંસા નહીં. તે અશુદ્ધ આત્મા તે માણસને કોઈ નુકસાન કર્યા વગર બહાર નીકળી જાય છે. ત્યાં એક અદ્ભુત અને ગંભીર શાંતિ છવાઈ જાય છે. લોકો એકબીજાને પૂછવા લાગ્યા: "આ કેવો અવાજ છે? આ કેવું વચન છે? કારણ કે તેઓ અધિકાર અને સામર્થ્ય સાથે આદેશ આપે છે અને અશુદ્ધ આત્માઓ બહાર નીકળી જાય છે."

આ શાંત અધિકાર—આ શાંતિ આપતો અવાજ—એ જ આપણી આજના દિવસની આત્મિક યાત્રાનો દોર છે.

…

આજે આપણા વહાલા બેન્જામિન વો—આપણા પ્યારા બેનને પ્રભુના સ્વર્ગીય ધામમાં ગયાને બરાબર બે મહિના થયા છે. ૧૩ જૂન, ૨૦૨૬ થી લઈને આજ સુધીના આ સાઠ દિવસો…

એલન અને થાઓ, હું જાણું છું કે આ સાઠ દિવસો દરમિયાન તમારા હૃદયમાં કેટલો મોટો ઘોંઘાટ અને અશાંતિનો અનુભવ થયો હશે. જ્યારે કોઈ પરિવાર પોતાના પ્યારા ૧૫ વર્ષના દીકરાને ગુમાવે છે, ત્યારે હૃદયમાં એક સાથે અસંખ્ય ચીસો ગુંજી ઊઠે છે. સવાલોનો વંટોળ ઊઠે છે. રાતના અંધકારમાં જ્યારે ઘર શાંત થઈ જાય છે, ત્યારે એ ખાલીપો બહુ મોટેથી બોલે છે. "કેમ? શા માટે બેન? શા માટે આટલી વહેલી ઉંમરે?" આ પ્રશ્નો હૃદયને કોરી ખાય છે.

શોક એ કોઈ શાંત તળાવ નથી. શરૂઆતમાં તે એક તૂફાન જેવું હોય છે. પણ આજે પ્રભુનું વચન આપણી મધ્યે આવે છે—એ જ અધિકાર સાથે, એ જ શાંતિ સાથે જે ઈસુએ કફરનાહૂમના સભાસ્થાનમાં ઉચ્ચારી હતી.

આજના પ્રથમ વાચનમાં સંત પાઉલ કોરીંથીઓને બહુ ઊંડી વાત કહે છે. તેઓ કહે છે: "ઈશ્વરનો પવિત્ર આત્મા બધું જ શોધી કાઢે છે, હા, ઈશ્વરના ઊંડાણને પણ." માણસના અંતરમાં શું છે તે તેના પોતાના આત્મા સિવાય બીજું કોણ જાણી શકે? પણ આપણને ઈશ્વરનો આત્મા મળ્યો છે, જેથી ઈશ્વરે આપણને જે કૃપાદાન આપ્યા છે તે આપણે સમજી શકીએ.

બેન્જામિન પાસે એક અદ્ભુત, ગહન મગજ હતું. તે ગણિત, કોડિંગ, AI અને ક્લાઉડ ટેકનોલોજીના જટિલ કોયડાઓ ઉકેલતો હતો. પણ તેની ખરી વિશિષ્ટતા એ હતી કે તે માત્ર તાર્કિક નહોતો; તેની પાસે એક અત્યંત કોમળ અને આત્મિક હૃદય હતું. સંત પાઉલ જેને "આત્મિક બાબતોને આત્મિક શબ્દોમાં સમજવી" કહે છે, તે બેન પોતાના જીવનમાં જીવતો હતો.

યાદ કરો, બેનને એરપોર્ટ પર જઈને વિમાનો જોવાનો કેટલો અદ્ભુત શોખ હતો. 'એરપોર્ટ સ્પોટિંગ' (Airport spotting)—પોતાના પિતા એલન સાથે જુદા જુદા શહેરોના એરપોર્ટ પર બેસીને, કલાકો સુધી આકાશમાં ઊડતા વિમાનોને એકચિત્તે જોયા કરવા. ખાસ કરીને બોઇંગ ૭૩૭. જ્યારે વિમાન જમીન પર હોય ત્યારે તે વજનદાર અને સીમિત લાગે, પણ જ્યારે તે હવામાં ઊડે ત્યારે તે અનંત આકાશનો એક ભાગ બની જાય છે. બેન જ્યારે પોતાના પિતા સાથે બેસીને એ વિમાનોને જોતો, ત્યારે તેની આંખોમાં એક અદ્ભુત ચમક અને શાંતિ હોતી. તે માત્ર ધાતુના બનેલા વિમાનને નહોતો જોતો; તે ઉડાનની સ્વતંત્રતાને જોતો હતો. તે આકાશની એ શાંતિને અનુભવતો હતો.

આજે પ્રભુ આપણને બતાવે છે કે બેન પણ એ જ રીતે પ્રભુના અનંત આકાશમાં ઊડી ગયો છે. તે હવે આ સંસારની તમામ શારીરિક મર્યાદાઓ, બીમારીઓ અને પીડાઓથી પર છે. તે હવે એવા સ્થાને છે જ્યાં પ્રભુનો શાંત અને અધિકારયુક્ત અવાજ સદા ગુંજે છે.

…

પણ હું જાણું છું કે માતા-પિતા તરીકે તમારા હૃદયમાં એક બીજો ઘોંઘાટ પણ ક્યારેક સંભળાતો હશે.

આ એક એવો અવાજ છે જે શોકગ્રસ્ત માતા-પિતાના હૃદયમાં ગુપ્ત રીતે પ્રવેશ કરે છે—અપરાધભાવનો અવાજ (guilt). "શું અમે કંઈક ચૂક્યા? શું અમે સમયસર લક્ષણો ન જોયા? શું અમે વધુ કાળજી રાખી શક્યા હોત? શું કોઈ હોસ્પિટલ, કોઈ ડૉક્ટર, કોઈ નિર્ણય અલગ હોઈ શક્યો હોત?"

આજે, આ પવિત્ર સુવાર્તા દ્વારા, પ્રભુ ઈસુ એ ઘોંઘાટને અટકાવવા માંગે છે. જ્યારે શિષ્યોએ ઈસુને જન્માંધ માણસ વિશે પૂછ્યું હતું કે, "પ્રભુ, આ કોના પાપને કારણે આંધળો જન્મ્યો છે—આના પોતાના કે એના માતા-પિતાના?" ત્યારે ઈસુએ બહુ સ્પષ્ટ અને ભારપૂર્વક કહ્યું હતું: "ન તો આ માણસે પાપ કર્યું છે, ન તો તેના માતા-પિતાએ." (યોહાન ૯:૩).

આજે હું પ્રભુના સેવક તરીકે એલન અને થાઓને કહેવા માંગુ છું: બીમારી એ ક્યારેય ઈશ્વરની સજા નથી. તે કોઈ માતા કે પિતાની ભૂલ નથી. તમે બેનને સાચવવામાં, તેને પ્રેમ કરવામાં, તેને દુનિયા બતાવવામાં કે તેની સંભાળ લેવામાં કોઈ જ કસર બાકી રાખી નથી. તમે તેને એક અદ્ભુત જીવન આપ્યું છે. તમારો પ્રેમ નિર્દોષ હતો. આ સૃષ્ટિમાં કેટલીક શારીરિક બીમારીઓ અચાનક આવે છે જે માનવીય નિયંત્રણની બહાર હોય છે. તેમાં તમારો કોઈ વાંક નહોતો. આજે ઈસુ પોતાના અધિકારયુક્ત વચન સાથે તમારા હૃદયમાં રહેલા એ સ્વ-દોષના અવાજને કહે છે: "શાંત થા!"

એ પથ્થરને તમારા હૃદય પરથી દૂર કરી દો. તમે બેનને જે પ્રેમ આપ્યો છે, તે જ ઈશ્વરની નજરમાં સાચો અને પવિત્ર છે. તમે મુક્ત છો. તમારી આંખોમાંથી વહેતા આંસુ એ પ્રેમની પવિત્ર અંજલિ છે, કોઈ વાંકની સાબિતી નથી.

…

આજના ગીતશાસ્ત્રમાં આપણે ગાયું: "પ્રભુ પોતાના સર્વ માર્ગોમાં ન્યાયી છે, તેઓ દયાળુ અને કરુણાસભર છે… પ્રભુ પડેલાઓને ઝીલે છે અને નમેલાઓને ઊભા કરે છે."

એલન અને થાઓ, અત્યારે તમે શોકના ભારથી નમેલા છો. પણ પ્રભુ તમને ઝીલી રહ્યા છે. બેનનો પ્રેમ પણ તમને ઊભા કરી રહ્યો છે. યાદ કરો, ૨૫ જૂને એલન તમને આવેલું એ સ્વપ્ન—જ્યાં બેન એકદમ સ્વસ્થ, લીલા શોર્ટ્સમાં ઊભો હતો. તેણે તમને કહ્યું હતું: "બા ઓઈ, હું સામાન્ય રીતે શ્વાસ લઈ શકું છું… કોઈ વાંધો નહીં, હું મમ્મી-પપ્પાનું ધ્યાન રાખીશ."

આ માત્ર એક કાલ્પનિક સ્વપ્ન નહોતું. આ ઈશ્વરીય શાંતિનો સ્પર્શ હતો. બેન હવે સ્વર્ગીય સાનિધ્યમાં સંત કાર્લો અકુતિસની સાથે છે. સંત કાર્લો પણ ૧૫ વર્ષની વયે જ પ્રભુ પાસે ગયા હતા, તેઓ પણ ટેકનોલોજીના પ્રેમી હતા અને તેમનું હૃદય પણ પ્રભુ માટે ધડકતું હતું. આજે બેન્જામિન અને સંત કાર્લો બંને સ્વર્ગની અદ્ભુત મિજબાનીમાં પ્રભુ ઈસુ અને માતા મરિયમની સાથે બેઠા છે.

અને મારા વહાલા રાયન…

તારા મોટા ભાઈ બેનનું ચિંતન અને તેનો પ્રેમ તારી અંદર જીવે છે. બેન તને કેટલો પ્રેમ કરતો હતો! જ્યારે તમે બંને રમતા, જ્યારે તમે મુસાફરી કરતા, ત્યારે તે હંમેશા તારો રક્ષક બનીને રહેતો. આજે ભલે તે શારીરિક રીતે તારી સાથે નથી, પણ તેનો આત્મા તારી ખૂબ નજીક છે. રાયન, તારે હવે મમ્મી અને પપ્પાની હિંમત બનવાનું છે. તારા ચહેરા પરનું સ્મિત જોઈને મમ્મી-પપ્પાના હૃદયને શાંતિ મળશે. તારે જીવનમાં આગળ વધવાનું છે, ભણવાનું છે અને જીવવાનું છે—બેન માટે અને પ્રભુ માટે.

આજે આપણે આ સેવા દ્વારા માત્ર બેનના પરિવારને જ નહીં, પણ દૂર-દૂરથી જોડાયેલા તમામ લોકોને પણ આશ્વાસન આપીએ છીએ. જે પરિવારો અત્યારે હોસ્પિટલમાં પોતાના બીમાર બાળકોની પથારી પાસે બેઠા છે, જે માતા-પિતા પોતાના બાળકો માટે રાતોની રાતો જાગીને પ્રાર્થના કરે છે, જેઓ પોતાના કોઈ વહાલાને ગુમાવીને એકલતામાં રડે છે… પ્રભુ ઈસુ આજે તમારી મધ્યે ઊભા છે. તેઓ કફરનાહૂમના સભાસ્થાનની જેમ જ તમારા અશાંત હૃદયને કહે છે: "શાંત થાઓ."

બેનનો પ્રેમ આજે પણ આ પૃથ્વી પર જીવંત છે. વિયેતનામના કા માઉ (Cà Mau) ગામમાં બેન્જામિનના નામે ખોદવામાં આવેલો 'પ્રેમનો કૂવો' (Giếng Gioan Baotixita) આજે તરસ્યા લોકોને શુદ્ધ અને જીવનદાયી પાણી આપે છે. જેમ એ કૂવાનું પાણી સતત વહેતું રહે છે, તેમ બેનની કાલજી, તેની નમ્રતા અને તેનો પ્રેમ આપણી મધ્યે વહેતો રહેશે.

તો આજે, જ્યારે આપણે આ દેવળમાંથી અથવા આ પ્રાર્થનામાંથી બહાર જઈએ, ત્યારે આપણી સાથે શું લઈને જઈશું?

આજે એક નાનું, સરળ અને આત્મિક કાર્ય કરજો.

આજે જ્યારે તમે બહાર નીકળો અને આકાશ તરફ જુઓ… જો કોઈ વિમાન આકાશમાં ઊડતું દેખાય, અથવા આકાશની એ અફાટ શાંતિ તમને સ્પર્શે, તો એક ક્ષણ માટે થોભી જજો. તમારી આંખો બંધ કરજો. મનમાં રહેલા તમામ ઘોંઘાટ અને ચિંતાઓને શાંત કરજો. અને પ્રભુ ઈસુના એ વચનને યાદ કરજો: "શાંત થા."

પ્રભુ ઈસુને તમારા હૃદયમાં આવવા દો. બેન્જામિનના મીઠા સ્મિતને યાદ કરીને પ્રભુનો આભાર માનજો કે તેમણે આપણને ૧૫ વર્ષ સુધી આટલો સુંદર દેવદૂત આપ્યો. અને પછી, એક ઊંડો શ્વાસ લઈને તમારા જીવનની યાત્રા આગળ ધપાવજો.

અંધકાર ગમે તેટલો મોટો હોય, પણ પ્રભુ ઈસુનો એક જ શાંત અવાજ તેને દૂર કરવા માટે પૂરતો છે.

પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્તની શાંતિ, પરમપિતાનો અગાધ પ્રેમ અને પવિત્ર આત્માનું સાંત્વાન એલન, થાઓ, રાયન અને આપ સર્વ પર સદાકાળ રહે ભલે.

આમેન.