İlin 22-ci Həftəsinin Bazar ertəsi

Gözlərinizin önünə bir kitabxana və ya texnologiya laboratoriyası gətirin. Orada, çoxlu kitabların və ekranların arasında, on beş yaşlı bir oğlan oturub. O, sadəcə oxumur, o, kəşf edir. Onun gözlərində dünyanı anlamaq, kodların arxasındakı məntiqi tapmaq və təyyarələrin necə uçduğunu, o polad quşların göy üzündə necə tarazlıq qurduğunu öyrənmək üçün sonsuz bir maraq var. Bu, Benjamin Vo-dur. Onun dünyası həm çox mürəkkəb, həm də bir o qədər sadə və təmiz idi.

Bu gün Müqəddəs Yazılar bizə Bulusun Korinflilərə yazdığı o sarsıdıcı sözləri xatırladır: «Mən sizə Allahın sirrini elan edərkən, kəlamın üstünlüyü və ya hikməti ilə gəlmədim... Mənim mesajım və təbliğim inandırıcı hikmət sözləri ilə deyil, Ruhun və qüdrətin nümayişi ilə idi». Bulus burada bir şeyi vurğulayır: İman, insan ağlının məntiqi ilə deyil, Allahın gücü ilə qurulmalıdır.

Ben-in həyatı da məhz bu tarazlıq üzərində qurulmuşdu. O, dahi dərəcəsində ağıllı idi. O, 4-cü sinifdə 8-ci sinif riyaziyyatını həll edə bilirdi, AI və bulud infrastrukturu haqqında atası ilə elə bir səviyyədə danışırdı ki, sanki bir mühəndislə söhbət edirdi. Amma Ben-in o parlaq zəkası heç vaxt onun qəlbinin sadəliyini kölgədə qoymadı. O, o qədər mehriban və şirin idi ki, sanki Allah onun qəlbindəki «hikməti» dünya elmindən deyil, birbaşa Öz məhəbbətindən almışdı.

İncildə İsa Nazaretə qayıdır və İsayya peyğəmbərin kitabını açır: «Rəbbin Ruhu mənim üzərimdədir, çünki O, məni yoxsullara müjdə gətirmək üçün məsh etdi». İsa orada, doğma yerində, insanların gözü önündə deyir: «Bu gün bu Müqəddəs Yazı sizin eşitməyinizlə yerinə yetdi». İnsanlar əvvəlcə heyran qalırlar, sonra isə «Bu, Yusifin oğlu deyilmi?» deyə şübhə edirlər. Onlar İsanı öz qəliblərinə salmaq istəyirlər. Onlar Allahın qüdrətini öz dar düşüncələri ilə məhdudlaşdırmaq istəyirlər.

Bəzən biz də belə edirik. Biz həyatı, ölümü, xəstəliyi öz məntiqimizlə, öz «hikmətimizlə» izah etməyə çalışırıq. Və cavab tapa bilməyəndə, qəlbimizdə bir fırtına qopur.

Əziz Alan və Thao, iki ay keçib. İyunun 13-ü hələ də dünənki qədər canlıdır. Biliyorum, hər gün o boş stulun, o səssizliyin ağırlığı ilə oyanırsınız. Biliyorum, o «niyə» sualı gecələri sizinlədir. «Niyə bu qədər parlaq bir zəka, bu qədər gözəl bir ruh bizdən bu qədər tez alındı?»

Gəlin bu gün bir həqiqəti etiraf edək. Bəzən valideynlər özlərini günahlandırırlar. «Bəlkə mən nəyisə görmədim? Bəlkə mən daha çox şey edə bilərdim?» Mən sizə bu gün İsanın o məşhur sözləri ilə cavab verirəm: «Nə bu adam günah edib, nə də valideynləri». Xəstəlik və ölüm bir cəza deyil. Allah bəla göndərmir. Bəzən bu dünyanın kövrəkliyi bizim ən qiymətli xəzinələrimizi bizdən alır, amma bu, sizin valideynlik sevginizin bir əskikliyi deyil. Siz Ben üçün hər şeyi etdiniz. Siz ona dünyanı göstərdiniz, onunla birlikdə təyyarələri izlədiniz, onun «Con Chim Airlines» xəyallarına ortaq oldunuz. Siz ona ən böyük şeyi — sevilməyin nə olduğunu öyrətdiniz. Sizin vicdanınız Ben-in ruhu kimi təmiz olmalıdır. Siz heç bir şeyi səhv etmədiniz.

Ben-in o «Con Chim Airlines» (Quşlar Hava Yolları) xəyalını düşünün. O, təyyarələri izləyəndə, o, sadəcə metal parçalarına baxmırdı. O, azadlığa, yüksəklərə, Allahın sonsuz səmasına baxırdı. İndi o, o xəyali təyyarələrin qanadlarında, Allahın hüzurundadır. O, artıq yerin cazibə qüvvəsindən kənardadır.

Ryan, əziz qardaş… Sən qardaşının o parlaq zəkasını və o şirin gülümsəməsini ən yaxşı bilənsən. O, səninlə birlikdə o oyuncaq maşınları sürəndə, o muzeylərdə gəzəndə, o hər zaman sənin qardaşın idi. İndi o sənin içindədir. Sən hər dəfə gülümsəyəndə, Ben sənin üzündə yaşayır. Sən tək deyilsən, Ben sənin çiynindəki o görünməz mələkdir.

İncildə insanlar İsanı uçurumun kənarına aparıb onu atmaq istəyirlər, çünki O, onların gözlədiyi «müjdəni» vermədi, O, daha dərin bir həqiqəti — Allahın hər kəsə, hətta yadlara da mərhəmət göstərdiyini dedi. İsa onların arasından keçib getdi. O, insan qəzəbinin və dar düşüncəsinin üzərindən keçdi.

Ben də indi elədir. O, bu dünyanın ağrılarının, xəstəliklərin, o dar otaqların arasından keçib Allahın sonsuz məkanına getdi. O, artıq «testlərdən» keçib. Atasının yuxusunda dediyi kimi: «Ba ơi, testlərin hamısını keçdim». Bəli, Ben, sən bütün testləri keçdin. Sən sevgi testini keçdin, sən iman testini keçdin.

Bu gün bu qapıdan çıxarkən nəyi özünüzlə aparacaqsınız? Ben-in o marağını, onun o hər şeyi öyrənməyə olan həvəsini, amma ən çox da onun o mehriban qəlbini. Kiməsə qarşı bir az daha səbirli olun. Bir quşun uçuşuna baxın və Ben-i xatırlayın. Bilin ki, Allahın sevgisi sizin kədərinizdən daha böyükdür.

Benjamin Vo, əziz Ben, bizə dua et. Bizə öyrət ki, biz də sənin kimi, bu dünyanın dar məntiqindən kənara çıxıb, Allahın sonsuz mərhəmətinə inanaq. Amin.