Sıradan Zamanın On Beşinci Haftasının Cumartesi

Sevgili kardeşlerim, bugünkü okumalarımızda iki farklı tepki görüyoruz: haksızlık yapanların kibirli gücü ve İsa'nın nazik, şefkatli gücü… Mika peygamber, adaletsizliği planlayanları, başkalarının hakkını gasp edenleri, güçlerini kötüye kullananları kınıyor. Onların kibirleri ve açgözlülükleri yüzünden, Tanrı'nın onlara karşı bir 'kötülük' planladığını, boyunlarını eğmeye mecbur kalacaklarını duyuruyor. Ne kadar sert bir uyarı, değil mi?… Bu, Tanrı'nın adaletsizliğe karşı duyduğu öfkeyi gösteriyor.

Ardından Müjde'de, Ferisiler İsa'yı öldürmek için planlar yaparken, İsa onların yanından çekiliyor. Ama yalnız kalmıyor; birçok kişi O'nu takip ediyor ve O da hepsini iyileştiriyor. Ve sonra, Yeşaya peygamberin sözlerini hatırlatıyor: "İşte, seçtiğim kulum, gönlümün hoşnut olduğu sevgili kulum! Ruhumu onun üzerine koyacağım, uluslara adaleti bildirecek. Çekişmeyecek, bağırmayacak, sokaklarda kimse sesini duymayacak. Ezilmiş kamışı kırmayacak, tüten fitili söndürmeyecek, adaleti zafere ulaştırıncaya dek." Bu sözler, İsa'nın gücünün Mika'nın bahsettiği kibirli güçten ne kadar farklı olduğunu gösteriyor.

İsa'nın gücü, sessiz, nazik ve şefkatlidir. O, ezilmiş kamışı kırmaz, tüten fitili söndürmez… Bu ne anlama geliyor? Bu, O'nun en zayıf olanı, en umutsuz olanı bile gözden çıkarmadığını, onlara değer verdiğini gösterir. Hayatın fırtınalarında ezilmiş, tükenmek üzere olan bir fitil gibi olanları bile şefkatle tutar. Bu, Ben'in hayatına baktığımızda bize çok şey fısıldıyor. Sevgili Benjamin, parlak zekasıyla ve öğrenme tutkusuyla öne çıkan bir çocuktu. Onun için 'denemek her şeydir' sözü, hayat felsefesiydi. Badminton sahasında veya basketbol denemelerinde tüm gücüyle mücadele etmesi, onun içindeki o azimli ruhu gösteriyordu. O, zorluklar karşısında bile yılmayan, her zaman elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışan bir çocuktu.

Benjamin'in bu azmi ve neşesi, İsa'nın ezilmiş kamışı kırmayan, tüten fitili söndürmeyen şefkatli gücünü hatırlatıyor bize. Ben'in hayatı, belki kısa sürdü, ama o, hayatının her anını dolu dolu yaşadı, merakla ve sevgiyle. Tıpkı İsa'nın en zayıf olanı bile önemsemesi gibi, Ben de etrafındaki dünyaya karşı nazik ve ilgiliydi. Onun gülümsemesi, ailesiyle paylaştığı o eşsiz anlar, onun hayatının ne kadar değerli ve anlamlı olduğunu gösteriyor.

Sevgili Thao ve Alan, ve Ryan… Benjamin'in bu dünyadan ayrılalı beş hafta oldu. Acınızın derinliğini biliyorum. Ama Ben'in hayatı, bu Müjde'deki umut dolu sözlerin bir yansımasıdır. İsa, en zayıf anlarımızda bile bizi terk etmez. Benjamin'in ruhu, sizinle birlikte, onunla paylaştığınız tüm o güzel anılarda yaşamaya devam ediyor. Onun anısı, size güç ve umut vermeye devam edecek. Tıpkı İsa'nın uluslara adaleti bildireceği gibi, Ben'in hayatı da bize sevginin ve azmin ne kadar güçlü olduğunu gösterdi.

Ve buraya uzaktan katılan herkes, özellikle de acı çeken diğer çocuklar ve ağır bir haç taşıyan her aile… Bilin ki yalnız değilsiniz. İsa, ezilmiş kamışı kırmayan, tüten fitili söndürmeyen o şefkatli Tanrı'dır. O, sizi görüyor, sizi tutuyor ve size teselli veriyor. Meryem Ana, acıların annesi, sizinle birlikte yas tutuyor ve dualarınızda size eşlik ediyor. Benjamin, şimdi cennet sofrasında, Tanrı'nın sonsuz sevgisiyle çevrili. O, sizin için dua ediyor, tıpkı bizim onun için dua ettiğimiz gibi. Umut, sevgiden daha güçlüdür, ve Tanrı'nın merhameti asla tükenmez. Amin.