पिता, पुत्र र पवित्र आत्माको नाममा। हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टको अनुग्रह, परमेश्वरको प्रेम र पवित्र आत्माको सङ्गति तपाईंहरू सबैसँग रहोस्।
हे प्रभु, हामीमाथि दया गर्नुहोस्। किनभने हामीले तपाईंको विरुद्धमा पाप गरेका छौँ। हे प्रभु, हामीलाई तपाईंको कृपा देखाउनुहोस्। र हामीलाई तपाईंको मुक्ति प्रदान गर्नुहोस्। सर्वशक्तिमान् परमेश्वरले हामीमाथि दया गरून्, हाम्रा पापहरू क्षमा गरून्, र हामीलाई अनन्त जीवनतर्फ डोर्याऊन्। आमेन।
एउटा दौडको मैदान कल्पना गर्नुहोस्…
बिहानको शीत परेको घाँस वा ट्र्याक। जुत्ताको तुना कसिलो बाँधेर उभिएको एउटा खेलाडी। उसको अगाडि लामो बाटो छ। उसको छाती द्रुत गतिमा धड्किरहेको छ, सास तातो छ, र आँखा केवल एउटै विन्दुमा स्थिर छन्—त्यो अन्तिम रेखामा। वरिपरि हुटिङ गर्ने भीड होला, छेउछाउमा अलमल्याउने दृश्यहरू होलान्, तर त्यो खेलाडीको दृष्टि बाटोबाट दायाँ-बायाँ हल्लिँदैन। ऊ हावामा मुड्की बजार्दै छायाँसँग लडिरहेको छैन; ऊ केवल दौडिरहेको छ, आफ्नो सम्पूर्ण शक्ति, सम्पूर्ण प्राण र सम्पूर्ण अस्तित्व लगाएर।
आजको पहिलो पाठमा सन्त पावल हामीलाई ठीक त्यही मैदानमा लगेर खडा गरिदिनुहुन्छ। पावल भन्नुहुन्छ: 'के तिमीहरूलाई थाहा छैन, रंगशालामा दौडनेहरू सबै दौडन्छन्, तर पुरस्कार भने एउटैले मात्र पाउँछ? तिमीहरू पनि यसरी नै दौड ताकि तिमीहरूले त्यो जित्न सक।' अनि उहाँ थप्नुहुन्छ—सांसारिक खेलाडीहरू त नाश भएर जाने मुकुटका लागि कडा अनुशासनमा बस्छन्, तर हामी भने कहिल्यै नाश नहुने, अनन्त मुकुटका लागि दौडिरहेका छौँ।
यो दौड के हो? अनि हाम्रो दृष्टि कहाँ हुनुपर्छ?
आजको सुसमाचारमा येशू हामीलाई एउटा प्रश्न सोध्नुहुन्छ: 'के अन्धोले अन्धोलाई बाटो देखाउन सक्छ? के ती दुवै खाडलमा पर्दैनन् र?' अनि उहाँ हाम्रो आँखाको कुरा गर्नुहुन्छ—हाम्रो दृष्टि कस्तो छ? के हाम्रो आँखामा काठको मुढो छ? के हाम्रो दृष्टि धमिलो छ, वा हामी स्पष्ट देख्न सक्छौँ?
जब आँखा स्पष्ट हुन्छ, जब हृदयमा ख्रीष्टको प्रेमको ज्योति बल्छ, तब मात्र एउटा मानिसले जीवनको दौडलाई त्यसको साँचो गन्तव्यसम्म दौडन सक्छ। दृष्टि र दौड—यी दुई कुरा आजको वचनको मुटु हुन्।
आज हामी यहाँ उपस्थित हुँदा, जुन १३ को त्यो दिनपछि बितेका यी दुई महिनाको मौनता हामी सबैको हृदयमा गहिरो गरी बसेको छ। एलन, थाओ, र तिमी रायन… मलाई थाहा छ, जब घरको ढोका खुल्छ, त्यहाँ एउटा खेलको र्याकेट राखिएको देख्दा, वा कुनै ट्र्याकसूट देख्दा मुटु कसरी गाँठो पर्छ। बिहान उठ्दा घरको त्यो कोठा जहाँ आवाज हुनुपर्थ्यो, त्यहाँ केवल शून्यता भेटिँदा मन कसरी रुन्छ, त्यो कसैले शब्दमा उतार्न सक्दैन।
हामी यहाँ दुःखलाई छोप्न वा सस्तो सान्त्वनाका शब्दहरू बोल्न आएका होइनौँ। शोक साँचो हो। त्यो रित्तो कुर्सी साँचो हो। आँखाबाट खस्ने हरेक आँसु साँचो हो। कसैले तपाईंलाई 'अब नरुनुहोस्' भन्न सक्दैन, किनकि प्रेम जति गहिरो हुन्छ, वियोगको घाउ पनि त्यति नै गहिरो हुन्छ…
तर आजको वचनले हामीलाई त्यो घाउको बीचमा एउटा अचम्मको ज्योति देखाउँछ।
सन्त पावलले भनेको त्यो दौड—त्यो दौड कुनै वर्षहरूको संख्याले नापिँदैन। संसारले सोच्दछ, लामो बाँच्नु नै दौड पूरा गर्नु हो। तर स्वर्गको खातामा, दौडको लम्बाइ होइन, दौडको गहिराइ र निष्ठा नापिन्छ।
हाम्रा प्यारा बेन्जामिन—बेन—उहाँको जीवनलाई हेर्नुहोस्। पन्ध्र वर्षको उमेर। तर त्यो छोटो समयमा उहाँले कसरी दौडनुभयो? बेन एउटा यस्तो दृढ खेलाडी हुनुहुन्थ्यो, जसले ब्याडमिन्टन कोर्टमा होस् वा बास्केटबलको छनोटमा, आफ्नो सम्पूर्ण तागत लगाएर पसिना बगाउनुहुन्थ्यो। उहाँको एउटा सुन्दर सिद्धान्त थियो: 'प्रयास गर्नु नै सबैभन्दा ठूलो कुरा हो।' उहाँ हार्न डराउनुहुन्नथ्यो, उहाँ पछि हट्न जान्नुहुन्नथ्यो। स्विटसर्ट लगाएर कोर्टमा उत्रिँदा उहाँको अनुहारमा जुन निष्कपट मुस्कान र दृढता हुन्थ्यो, त्यो कुनै क्षणिक जितका लागि थिएन। त्यो त उहाँको आत्माको सुन्दरता थियो।
बेनले आफ्नो जीवनको दौड कुनै लक्ष्यविहीन भएर दौडनुभएन। उहाँले छायाँसँग मुक्का लड्नुभएन। उहाँको प्रत्येक पाइला प्रेमले भरिएको थियो। परिवारप्रतिको आदर, भाइ रायनप्रतिको अगाध स्नेह, र आफ्ना आमाबुबालाई दिएको त्यो निःस्वार्थ खुसी—यही नै त थियो उहाँको दौड।
एलन र थाओ, म आज तपाईंसँग सिधै हृदय खोलेर कुरा गर्न चाहन्छु। धेरै आमाबुबाहरू जसले आफ्नो सन्तानलाई परमेश्वरको हातमा सुम्पनुपरेको हुन्छ, उनीहरूको मनमा एउटा अदृश्य, गह्रौँ काँडा बिझिरहेको हुन्छ। मध्यरातमा जब निद्रा लाग्दैन, तब त्यो मौनतामा मनले फुसफुसाउँछ: 'के मैले केही छुटाएँ कि? के मैले अझै धेरै ध्यान दिन सक्थेँ कि? यदि मैले त्यसो नगरेको भए के हुन्थ्यो होला?'
सुन्नुहोस्… आज येशू तपाईंको छेउमा उभिएर त्यो ढुङ्गा तपाईंको छातीबाट हटाउन चाहनुहुन्छ।
जब चेलाहरूले जन्मैदेखिको अन्धो मानिसलाई देखेर येशूलाई सोधे, 'हे गुरु, कसको पापले गर्दा यो मानिस यस्तो भयो—यसको आफ्नै कि यसका आमाबाबुको?' येशूले स्पष्ट भन्नुभयो: 'न यसको, न यसका आमाबाबुको।'
कुनै पनि रोग, कुनै पनि शारीरिक कमजोरी वा वियोग कसैको गल्तीको सजाय होइन। परमेश्वरले कुनै रोग पठाउनुहुन्न। केही दुःखहरू यस सृष्टिको नश्वरताबाट आउँछन्, जुन कुनै पनि मानवीय सतर्कता वा नियन्त्रणभन्दा बाहिर हुन्छन्। तपाईंहरूले बेनलाई संसारको सबैभन्दा उत्कृष्ट, सबैभन्दा न्यानो र सबैभन्दा पूर्ण प्रेम दिनुभयो। तपाईंहरूले केही पनि छुटाउनुभएको छैन। तपाईंहरूले कुनै गल्ती गर्नुभएको छैन। परमेश्वरले तपाईंहरूलाई दोष दिनुहुन्न, अनि तपाईंहरूले पनि आफ्नो हृदयलाई कहिल्यै दोषको कठघरामा नउभ्याउनुहोस्। तपाईंहरू पूर्ण रूपमा मुक्त हुनुहुन्छ। प्रेमको त्यो दौडमा तपाईंहरूले बेनलाई आफ्नो सम्पूर्ण जीवन दिनुभयो।
आजको भजनसंग्रहले कति सुन्दर शब्दहरू बोल्छ: 'भँगेराले पनि आफ्नो घर भेट्टाउँछ, र गौँथलीले आफ्नो गुँड, जहाँ उसले आफ्ना बचेराहरू राख्छ—तपाईंकै वेदीहरूमा, हे सेनाहरूका प्रभु, मेरा राजा र मेरा परमेश्वर!'
गौँथलीले आफ्ना साना बचेराहरूलाई संसारको आँधीबेहरीबाट जोगाएर सुरक्षित गुँडमा राखेझैँ, पिता परमेश्वरले बेन्जामिनलाई आफ्नो अनन्त वेदीको न्यानोमा राखिसक्नुभएको छ। बेन अब कुनै पीडा वा थकानको संसारमा हुनुहुन्न। उहाँले आफ्नो दौड जितिसक्नुभएको छ। उहाँले त्यो कहिल्यै नाश नहुने अनन्त मुकुट पहिरिसक्नुभएको छ।
अनि अब, पावलले भनेझैँ, दौडने पालो हाम्रो हो।
रायन, तिमीलाई म आज विशेष रूपमा हेरिरहेको छु। तिम्रो दाजु तिम्रो सबैभन्दा मिल्ने साथी हुनुहुन्थ्यो। तिमीहरू दुवैले सँगै बिताएका ती पलहरू, त्यो हाँसो, त्यो दौडधुप—ती कुनै पनि कुरा हराएका छैनन्। जब तिमी आफ्नो जीवनको बाटोमा अगाडि बढ्छौ, सम्झना गर कि तिम्रो दाजु बेन तिम्रो छेउमा अदृश्य रूपमा मुस्कुराइरहनुभएको छ। उहाँको त्यो 'प्रयास गर्नु नै सबैभन्दा ठूलो कुरा हो' भन्ने हिम्मत तिम्रो मुटुमा धड्किरहोस्। तिमी आफ्ना आमा र बुबाको लागि एउटा ठूलो आशा हौ, र बेनको त्यो उज्यालो प्रेम तिम्रो आँखाबाट संसारले देख्नेछ।
येशू सुसमाचारमा भन्नुहुन्छ: 'पहिले आफ्नै आँखाको मुढो निकाल, अनि मात्र तिमीले स्पष्ट देख्नेछौ।'
हाम्रो आँखाको मुढो के हो? कहिलेकाहीँ निराशा, कहिलेकाहीँ आफ्नै पीडामा मात्र अल्झिने हाम्रो कमजोरी, कहिलेकाहीँ परमेश्वरको भलाइमाथि गरिने शङ्का—यी नै हाम्रा मुढा हुन् जसले हामीलाई अगाडिको अनन्त जीवन स्पष्ट देख्न दिँदैनन्। जब हामी ख्रीष्टको क्रूस र पुनरुत्थानको प्रकाशमा हेर्छौँ, तब मात्र हामी देख्न सक्छौँ कि मृत्यु अन्त्य होइन। मृत्यु त केवल एउटा पर्दा हो, जसको पछाडि हाम्रा प्रियजनहरू ख्रीष्टसँग अनन्त आनन्दमा बाँचिरहेका छन्।
आज संसारका विभिन्न कुनाबाट यो प्रार्थनामा जोडिनुभएका सबै दाजुभाइ दिदीबहिनीहरू—विशेष गरी ती परिवारहरू जसले आफ्नो काख रित्तो भएको महसुस गरिरहनुभएको छ, ती बालबालिकाहरू जो आज अस्पतालका ओछ्यानहरूमा भारी क्रूस बोकिरहेका छन्—तपाईंहरू कोही पनि एक्लो हुनुहुन्न। ख्रीष्ट तपाईंको आँसुको हरेक थोपामा सहभागी हुनुहुन्छ। माता मरियम, जसले आफ्नै निर्दोष पुत्रलाई क्रूसको फेदीमा आफ्नो काखमा लिनुभयो, उहाँले आज तपाईंको हात समातिरहनुभएको छ।
हामी लक्ष्यविहीन भएर दौडिरहेका छैनौँ। हाम्रो गन्तव्य ख्रीष्ट हुनुहुन्छ।
बेन, हाम्रा प्रिय बेन्जामिन भो, अहिले स्वर्गको त्यो अनन्त भोजमा सन्त कार्लो एकुटिस र सम्पूर्ण स्वर्गदूतहरूसँगै हुनुहुन्छ। उहाँले आफ्नो जीवनको दौड पूर्ण विश्वास, सरलता र प्रेमका साथ पूरा गर्नुभयो।
त्यसैले आज जब तपाईंहरू यो ढोकाबाट बाहिर निस्कनुहुन्छ, एउटा सानो तर दृढ निर्णय लिएर जानुहोस्:
आजको दिनमा, जब कुनै निराशा वा भारीपनले तपाईंलाई घेर्छ, एकछिन रोकिनुहोस्। आफ्नो सासलाई स्थिर राख्नुहोस्, आँखा बन्द गर्नुहोस्, र मनमनै भन्नुहोस्—'हे प्रभु, म विश्वासको यो दौडमा पछि हट्ने छैन।'
आफ्ना वरिपरिका मानिसहरूलाई एउटा निष्कपट मुस्कान दिनुहोस्, जसरी बेनले सधैँ दिनुहुन्थ्यो। कसैको दुःखमा बिना सर्त प्रेम बाँड्नुहोस्। किनकि प्रेम नै त्यो एकमात्र मुकुट हो, जुन अनन्तसम्म चम्किरहन्छ।
परमेश्वरको शान्ति, जसले सबै समझलाई माथ गर्दछ, त्यसले तपाईंहरूको हृदय र मनलाई ख्रीष्ट येशूमा सधैँ सुरक्षित राखोस्। आमेन।
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
मुक्तिदाताको आज्ञाअनुसार र ईश्वरीय शिक्षाबाट सिकेर हामी साहस गरी भन्दछौं:
हे हाम्रा स्वर्गबासी पिता, तपाईंको नाउँ पवित्र होस्; तपाईंको राज्य आओस्; जस्तो स्वर्गमा त्यस्तै यस पृथ्वीमा तपाईंको इच्छा पूरा होस्। हामीलाई चाहिने भोजन आज हामीलाई दिनुहोस्, र हामीले आफ्ना अपराधीहरूलाई क्षमा गरेझैँ हाम्रा अपराधहरू क्षमा गरिदिनुहोस्; हामीलाई परीक्षामा पर्न नदिनुहोस्, तर दुष्टबाट बचाउनुहोस्। आमेन।
✝ सर्वशक्तिमान् परमेश्वर पिता, पुत्र र पवित्र आत्माले तपाईंहरूलाई आशिष् दिऊन्। आमेन।