साधारण समयको तेईसौं हप्ताको सोमबार

हामीले कहिलेकाहीँ भान्साको टेबलमा राखिएको त्यो सानो रोटीको डल्लो वा खमीरलाई देखेका छौं। अलिकति मात्र खमीरले पूरै पिठोलाई उठाउँछ, यसको स्वाद र रूप बदलिदिन्छ। सन्त पावल आज कोरिन्थीहरूलाई लेख्दै भन्नुहुन्छ, 'के तिमीहरूलाई थाहा छैन कि अलिकति खमीरले पूरै पिठोलाई खُم्याउँछ? पुरानो खमीरलाई सफا गरी फ्याँक्नुहोस्।' यो केवल खानेकुराको कुरा होइन; यो हाम्रो हृदयको कुरा हो। हाम्रो जीवनमा पनि कहिलेकाहीँ ती पुराना भारीहरू, ती नसुल्झिएका प्रश्नहरू र पीडाको खमीरले हाम्रो सम्पूर्ण अस्तित्वलाई ढाकेको हुन्छ... हामीलाई लाग्छ कि यो पीडا कहिल्यै हट्ने छैन।

आज हामी यहाँ बेन्जामिन भोको सम्झनामा भेला भएका छौं। बेन, जसको १५ वर्षको उमेर एउटा सानो तर गहिरो छाप छोडेर गएको दुई महिना भइसकेको छ। बेनको बारेमा सोच्दा, मलाई उहाँको त्यो अनौठो र मीठो संसार याद आउँछ—उहाँको त्यो कम्प्युटरको कोडिंग, उहाँको तीक्ष्ण बुद्धि, र त्यो रमाइलो सपना जसमा उहाँ आफ्नै एउटा एयरलाइन्स बनाउन चाहनुहुन्थ्यो, जसलाई उहाँ 'कन चिम एयरलाइन्स' भन्नुहुन्थ्यो। जब उहाँ आफ्नो त्यो काल्पनिक एयरलाइन्सको बारेमा कुरा गर्नुहुन्थ्यो, उहाँको अनुहारमा एउटा चम्किलो मुस्कान र बालसुलभ हाँसो खेलिरहन्थ्यो। त्यो मुस्कान, त्यो कोमल हृदय—जसले आफ्नो काका विलियमको बिरामीको बेला, कसैले भन्न नपर्दा पनि, आफ्नो सम्पूर्ण खुत्रुकेको बचत दिएर सहयोग गर्न चाहनुभएको थियो—उहाँको त्यो उदारता, त्यो प्रेम, आज पनि हामी माझ जीवित छ। उहाँले त्यो खुत्रुके कहिल्यै फोड्नुभएन, तर उहाँको त्यो प्रस्ताव नै उहाँको विशाल हृदयको प्रमाण थियो।

एलन र थाओ, मलाई थाहा छ, तपाईंहरूको घरमा त्यो मौнता कति भारी छ। त्यो खाली कुर्सी, बेनले प्रयोग गर्ने गरेका सामानहरू, र त्यो बिहानको न्यानोपनको अभाव—यो पीडालाई सहन गर्न कति गाह्रो छ, त्यो शब्दमा बयान गर्न सकिँदैन। कहिलेकाहीँ तपाईंहरूको मनमा 'के मैले केही छुटाएँ? के मैले अझै धेरै गर्न सक्थें?' भन्ने तीतो प्रश्नहरू उठ्न सक्छन्। म आज तपाईंहरूलाई यो ढुंगा तपाईंको हृदयबाट पूर्ण रूपमा हटाउन बिन्ती गर्दछु। बीमारी वा वियोग कहिल्यै पनि कसैको गल्ती हुँदैन। तपाईंहरूले बेनलाई संसारको सबैभन्दा ठूलो र न्यानो प्रेम दिनुभयो। तपाईंहरूले उहाँको हरेक सपनालाई पखेटा दिनुभयो। तपाईंहरूले केही पनि छुटाउनुभएको छैन। परमेश्वरले तपाईंहरूलाई दोष दिनुहुन्न, तसर्थ तपाईंहरूले पनि आफैलाई कहिल्यै दोष नदिनुहोस्। बेनको जीवन पूर्ण थियो, र तपाईंहरूको मायाले उहाँलाई सधैं ढाकेको थियो।

आजको सुसमाचारमा, येशू शबाथको दिनमा सभाघरमा हुनुहुन्छ। त्यहाँ एउटा मानिस छ जसको दाहिने हात सुकेको छ। फरिसीहरू र शास्त्रीहरू यeschूलाई दोष लगाउनको लागि पर्खिरहेका छन्—के उहाँले शबाथको दिनमा निको पार्नुहुन्छ? तर येशू मानिसहरूको त्यो कठोर नियमभन्दा पर हेर्नुहुन्छ। उहाँ त्यो सुकेको हात भएको मानिसलाई भन्नुहुन्छ, 'अघि आएर खडा होऊ।' र त्यसपछि उहाँ सोध्नुहुन्छ, 'के शबाथको दिनमा भलाइ गर्नु बेठिक हो र? ज्यान बचाउनु वा मार्नु कुनचाहिँ ठीक हो?' येशूले त्यो मानिसको पीडაलाई देख्नुहुन्छ, र उहाँको एउटै शब्दले त्यो सुकेको हातलाई निको पार्छ।

हाम्रो शोक पनि कहिलेकाहीँ एउटा सुकेको हात जस्तै हुन्छ—चलेको छैन, कठ्याङ्ग्रिएको छ, र केही गर्न नसक्ने गरी कमजोर भएको छ। तर येशू आज तपाईंहरूको बीचमा आएर भनिरहनुहुन्छ, 'अघि आऊ।' उहाँ तपाईंहरूको त्यो सुकेको, थकित र मसान्त भएको हृदयलाई छुन चाहनुहुन्छ। उहाँले तपाईंहरूको आँसु देख्नुभएको छ। उहाँले एलन र थाओको त्यो भारी मनलाई बुझ्नुभएको छ। रायन, तिम्रो दाजु सधैं तिम्रो साथमा हुनुहुन्छ। तिमीले दाजुको त्यो साहस, उहाँको त्यो 'प्रयास गर्नु नै ठूलो कुरा हो' भन्ने भावनालाई आफ्नो मनमा राख्नुपर्छ। तिमी बेनको जीवित सम्झना हौ।

बेन अहिले स्वर्गको त्यो अनन्त उचाइमा हुनुहुन्छ। उहाँ सन्त कार्लो एकुटिससँगै हुनुहुन्छ, र उहाँहरूको त्यो 'कन चिम एयरलाइन्स' ले अब स्वर्गको अनन्त आकाशमा उडान भरिरहेको छ। उहाँले तपाईंहरूलाई भनिरहनुभएको छ, 'बा, आमा, म ठीक छु। मलाई सम्झनुहोस् र मुस्कुराउनुहोस्।'

घर फर्कँदा, एउटा सानो काम गर्नुहोस्। आज राति, जब तपाईंहरूले आकाशमा ताराहरू वा कुनै विमानको बत्ती देख्नुहुन्छ, एकछिन रोकिनुहोस्। गहिरो सास लिनुहोस्। सम्झनुहोस् कि बेनको प्रेम मेटिएको छैन। परमेश्वरले तपाईंहरूको आँसु पुछ्नुहुनेछ र तपाईंहरूको रित्तोपनलाई आफ्नो अनन्त शान्तिले भर्नुहुनेछ। उहाँको प्रेममा भरोसा राख्नुहोस्, किनकि उहाँ नै हुनुहुन्छ जसले हामीलाई कहिल्यै छोड्नुहुन्न। आमेन।