वर्षको साधारण समयको एक्काइसौं आइतबार

प्रिय दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरू,

आफ्नो खल्तीमा हात हाल्नुहोस् र त्यहाँ भएको एउटा सानो बस्तुलाई स्पर्श गर्नुहोस्, जुन हामी प्रायः हरेक दिन बोकेर हिँड्छौं…। त्यो हो एउटा चाबी। त्यो फलामको सानो टुक्रा, चिसो र गह्रौँ हुन्छ। तर त्यसको महत्त्व कति ठूलो छ, होइन र? जब हामीसँग चाबी हुन्छ, हामी ढुक्क हुन्छौं। हामीलाई थाहा हुन्छ कि हाम्रो घर सुरक्षित छ। हामीलाई थाहा हुन्छ कि दिनभरिको थकाइपछि जब हामी घर फर्कन्छौं, त्यो चाबीले एउटा ढोका खोल्नेछ र हामी भित्र न्यानोपन र विश्राममा प्रवेश गर्नेछौं। तर कल्पना गर्नुहोस्, यदि त्यो चाबी हरायो भने के हुन्छ? हामी बाहिरै रोकिन्छौं। हामी ढोकाको सामुन्ने उभिन्छौं, तर भित्र जान सक्दैनौं। हामी ढोकालाई हेर्छौं, तर त्यो बन्द रहन्छ। त्यो बेला लाग्ने शून्यता र असहायपन कति गहिरो हुन्छ…।

आजको पवित्र धर्मशास्त्रले हामीलाई यही 'चाबी' को प्रतीकको सामुन्ने ल्याएर उभ्याएको छ। पहिलो पाठमा, अगमवक्ता इसैयाको पुस्तकमा, परमेश्वरले एल्याकीमको काँधमा 'दाऊदको घरानाको चाबी' राखिदिनुहुन्छ। उहाँ भन्नुहुन्छ: "जब उसले खोल्नेछ, कसैले बन्द गर्न सक्नेछैन, जब उसले बन्द गर्नेछ, कसैले खोल्न सक्नेछैन।" अनि आजको सुसमाचारमा, कैसरिया फिलिप्पीको त्यो ऐतिहासिक र चट्टानी इलाकामा, प्रभु येशूले पत्रुसलाई भन्नुहुन्छ: "म तिमीलाई स्वर्गको राज्यका चाबीहरू दिनेछु।"

यो चाबी केवल फलामको टुक्रा होइन। यो त अधिकार, भरोसा, र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा—प्रवेशको प्रतीक हो। यो एउटा यस्तो चाबी हो जसले ईश्वर र मानिसको बीचको ढोका खोल्छ। यसले पृथ्वी र स्वर्गलाई जोड्छ।

…

तर आज, जब हामी यो आइतबारको पवित्र आराधनाका लागि भेला भएका छौं, हाम्रा हृदयहरू एउटा गहिरो र व्यक्तिगत शून्यताले भरिएका छन्। हामी सत्यलाई नलुकाई, पूर्ण इमानदारीका साथ स्वीकार गरौं।

आज हाम्रा प्यारा बेन्जामिन भो (Benjamin Vo) हामीबाट बिदा हुनुभएको ठीक दुई महिना पूरा भएको छ…। गत जुन १३, २०२६ का दिन, १५ वर्षको कलिलो उमेरमा, बेन्जामिनले यो संसारलाई छोडेर परमेश्वरको अनन्त धामतर्फ प्रस्थान गर्नुभयो। लगभग ६० दिनहरू बितेका छन्। संसारका लागि दुई महिना केवल एउटा छोटो समय तालिका हुन सक्छ, तर जो आमाबाबुले आफ्नो मुटुको टुक्रालाई गुमाएका छन्, उनीहरूका लागि यो दुई महिनाको प्रत्येक सेकेन्ड एउटा अनन्त वर्षजस्तै भारी भएको छ।

सुरुका दिनहरूको त्यो स्तब्धता, मानिसहरूको भीडभाड, र सान्त्वनाका शब्दहरू अब बिस्तारै शान्त भएका छन्। तर घरको त्यो रित्तो कोठा, बेन्जामिनले कोडिङ गर्ने गरेको त्यो कम्प्युटरको स्क्रिन, टेबलमा खाली रहेको त्यो एउटा कुर्सी, र बिहानीको समयमा घरमा छाउने त्यो मौनता… यी कुराहरू अझ बढी स्पष्ट र दुखद बनेर देखा परेका छन्। बुबा एलन (Alan) र आमा थाओ (Thao), तपाईंहरूको छातीभित्र कति ठूलो आँधी चलिरहेको छ, त्यो केवल परमेश्वरलाई मात्र थाहा छ। भाइ रायन (Ryan), तिम्रो दाजु, तिम्रो सबैभन्दा मिल्ने साथी र तिम्रो मार्गदर्शक अब तिम्रो छेउमा भौतिक रूपमा छैनन् भन्ने यथार्थ कति पीडादायी छ, त्यो हामी महसुस गर्न सक्छौं।

कहिलेकाहीँ यस्तो गहिरो शोकको बीचमा, मानवीय मनमा एउटा अत्यन्तै भारी र अदृश्य ढुङ्गा आएर बस्छ। त्यो हो—आत्म-दोष। अँध्यारो रातहरूमा, जब निद्रा पर्दैन, मनमा प्रश्नहरू उठ्छन्: 'के मैले कुनै कुरामा कमी गरेँ कि? के हामीले अझ बढी ध्यान दिएको भए बेन आज हाम्रो साथमै हुनुहुन्थ्यो कि? के हामीले कुनै लक्षणहरू छुटाएका थियौं कि?' यो misplaced guilt, यो व्यर्थको आत्म-दोष एउटा यस्तो कारागार हो जसको चाबी हामी आफैंसँग हुँदैन।

आज, प्रभु येशू ख्रीष्टको सुसमाचारको पूर्ण अधिकार र उहाँको असीम करुणासहित, म तपाईंहरूको हृदयबाट त्यो गह्रौँ ढुङ्गा सधैँका लागि हटाउन चाहन्छु।

जब चेलाहरूले येशूलाई जन्मजात अन्धो मानिसको बारेमा सोधेका थिए कि कसको पापका कारण यस्तो भयो, येशूले स्पष्ट र दृढ शब्दमा भन्नुभएको थियो: "न त यस मानिसले पाप गर्यो, न त यसका आमाबाबुले नै।"

एलन र थाओ, बेन्जामिनको बिमारी वा उहाँको प्रस्थानमा तपाईंहरूको कुनै गल्ती, कुनै कमजोरी, वा कुनै असावधानी थिएन। तपाईंहरूले बेनलाई दिनुभएको माया, हेरचाह र सुरक्षा पूर्ण र निष्कलङ्क थियो। कतिपय दुःखहरू यस संसारको अनिश्चितता र मानवीय सीमाहरूबाट आउँछन्, जुन कुनै पनि मानवीय नियन्त्रण, सजगता वा विज्ञानभन्दा धेरै पर हुन्छन्। कुनै पनि आमाबाबुले आफ्नो सन्तानको आयुलाई रोक्न सक्दैनन्। परमेश्वरले तपाईंहरूलाई कहिल्यै कुनै दोष लगाउनुहुन्न; उहाँले त केवल तपाईंहरूको आँसुलाई आफ्नो कचौरामा सम्हाल्नुभएको छ। त्यसैले आफ्नो मनलाई यो व्यर्थको आत्म-दोषको साङ्लोबाट मुक्त गर्नुहोस्। तपाईंहरूले बेनलाई एउटा उत्कृष्ट र मायालु जीवन दिनुभयो, र त्यसका लागि तपाईंहरू धन्य हुनुहुन्छ।

…

अब आजको दोस्रो पाठतर्फ हेरौं, जहाँ प्रेरित पावलले रोमीहरूलाई लेखेका छन्: "ओहो, परमेश्वरको बुद्धि र ज्ञानको सम्पत्ति कस्तो अगाध छ! उहाँका फैसलाहरू कस्ता बुझिनसक्नुका छन् र उहाँका मार्गहरू कस्ता खोजी गर्न नसकिने खालका छन्!"

हो, परमेश्वरका मार्गहरू हाम्रा लागि रहस्यमय छन्। हामी सोध्छौं, 'किन एउटा १५ वर्षको उज्यालो, प्रतिभाशाली र कोमल बालकलाई यति चाँडै बोलाइयो?' यो प्रश्नको जवाफ कुनै पनि दर्शन वा विज्ञानसँग छैन। तर पावलले हामीलाई एउटा ठूलो सत्यतर्फ डोर्याउँछन्: "किनकि सबै कुराहरू उहाँबाटै, उहाँद्वारा नै र उहाँकै लागि हुन्।"

बेन्जामिन भो एउटा असाधारण बुद्धिमत्ता र तीक्ष्ण दिमाग भएका बालक हुनुहुन्थ्यो। उहाँसँग जटिल गणितीय समस्याहरू हल गर्ने र कम्प्युटर कोडिङको संसारलाई बुझ्ने एउटा विशेष 'चाबी' थियो। चौथो कक्षामा पढ्दा नै आठौं कक्षाको गणित सहजै समाधान गर्ने, र १४ वर्षको उमेरमा एआई (AI), डेभअप्स (DevOps), र क्लाउड इन्फ्रास्ट्रक्चरको जटिल वातावरणमा काम गर्ने उहाँको क्षमता अचम्मको थियो। उहाँले आफ्नै गेमहरू र एप्लिकेसनहरू कोड गर्नुभयो, जसलाई उहाँले गिटहब (GitHub) मा सुरक्षित राख्नुभएको छ। उहाँको दिमाग यति तीक्ष्ण थियो कि उहाँले प्रविधिको त्यो संसारलाई अनलक गर्नुभयो जसलाई बुझ्न ठूला मानिसहरूलाई पनि वर्षौं लाग्छ।

तर बेन्जामिनको सबैभन्दा सुन्दर र मूल्यवान् चाबी उहाँको तीक्ष्ण दिमागमा मात्र थिएन; त्यो त उहाँको कोमल र दयालु हृदयमा थियो।

मलाई बेन्जामिनको जीवनको एउटा अत्यन्तै मीठो र निष्कपट क्षण सम्झन दिनुहोस्, जसले उहाँको आत्माको सुन्दरतालाई पूर्ण रूपमा प्रकट गर्छ। जब उहाँ १५ वर्षको हुनुहुन्थ्यो, उहाँका काका विलियम दुई पटकको मस्तिष्कघात (stroke) बाट पीडित हुनुभयो। त्यो कठिन समयमा, कसैले नभनीकन, आफ्नो बालसुलभ र शुद्ध हृदयबाट बेन्जामिनले आफ्ना आमाबुबालाई एउटा कुरा भन्नुभयो। उहाँले भन्नुभयो कि उहाँ आफ्नो खुत्रुके (piggy bank) मा भएको आफ्नो सम्पूर्ण बचत काकाको मद्दतका लागि दिन तयार हुनुहुन्छ।

प्यारा भाइबहिनीहरू, यो कुरालाई हामीले कुनै नाटकीय रूपमा हेर्नु पर्दैन। बेनले आफ्नो खुत्रुके फुटाउनु परेन, न त त्यो पैसा नै हस्तान्तरण गर्नु पर्यो, किनकि उहाँका काकाको बीमा थियो र अन्य व्यवस्थाहरू भए। तर यहाँ महत्त्वपूर्ण कुरा त्यो पैसाको मात्रा होइन; महत्त्वपूर्ण कुरा त त्यो 'प्रस्ताव' थियो। एउटा १५ वर्षको किशोर, जसले आफ्नो सबैभन्दा ठूलो व्यक्तिगत सम्पत्ति, आफ्नो बाल्यकालको त्यो सानो खजाना, अर्को व्यक्तिको पीडा कम गर्नका लागि विना कुनै हिचकिचाहट सुम्पिन तयार भयो।

यो नै त्यो चाबी हो, जसले स्वर्गको ढोका खोल्छ।

येशूले सुसमाचारमा भन्नुभयो: "तिमीले पृथ्वीमा जे बाँध्नेछौ, त्यो स्वर्गमा बाँधिनेछ; र तिमीले पृथ्वीमा जे फुकाउनेछौ, त्यो स्वर्गमा फुकाइनेछ।" बेन्जामिनले आफ्नो जीवनमा प्रेम, करुणा र निस्वार्थताको चाबी प्रयोग गर्नुभयो। उहाँले आफ्नो हृदयलाई पृथ्वीमा लोभ र स्वार्थको साङ्लोबाट फुकाउनुभयो। त्यसैले, उहाँको त्यो उदारता र प्रेम आज स्वर्गमा पनि फुकाइएको छ। उहाँले आफ्नो सानो जीवनमा नै त्यो पाठ सिक्नुभयो जुन धेरै मानिसहरूले आफ्नो लामो जीवनमा पनि सिक्न सक्दैनन्।

…

आजको सुसमाचारमा येशूले चेलाहरूलाई सोध्नुहुन्छ: "तर तिमीहरू मलाई को भन्छौ?" र पत्रुसले जवाफ दिन्छन्: "तपाईं जीवित परमेश्वरका पुत्र ख्रीष्ट हुनुहुन्छ।"

यो स्वीकारोक्ति नै त्यो चट्टान हो जसमाथि मण्डली खडा छ। र यसै विश्वासका आधारमा येशूले पत्रुसलाई स्वर्गको राज्यको चाबी सुम्पिनुहुन्छ।

आज हाम्रा प्यारा बेन्जामिन भो कहाँ हुनुहुन्छ त?

उहाँ त्यही स्वर्गको राज्यमा हुनुहुन्छ, जसको ढोका प्रभु येशू ख्रीष्टले आफ्नो क्रुस र पुनरुत्थानद्वारा खोल्नुभएको छ। इसैयाको पुस्तकमा भनिएझैँ, जब प्रभुले खोल्नुहुन्छ, कसैले बन्द गर्न सक्नेछैन। मृत्युले हाम्रो शरीरको ढोका बन्द गरिदिए तापनि, ख्रीष्टले बेन्जामिनका लागि अनन्त जीवनको ढोका खोलिदिनुभएको छ। बेन अब कुनै पीडा, कुनै रोग, वा कुनै मानवीय सीमामा हुनुहुन्न। उहाँ स्वर्गको त्यो अनन्त भोजमा हुनुहुन्छ, जहाँ उहाँ आफ्ना आत्मिक मित्र सन्त कार्लो एकुटिस (Saint Carlo Acutis) सँगै हुनुहुन्छ। जसरी सन्त कार्लो पनि १५ वर्षकै उमेरमा कम्प्युटर र प्रविधिको प्रयोग गर्दै परमेश्वरको प्रेम फैलाएर स्वर्ग जानुभयो, त्यसरी नै हाम्रा प्यारा बेन पनि आज उहाँसँगै स्वर्गको उचाइमा रमाउँदै हुनुहुन्छ।

बेन्जामिनको त्यो कोमल हृदय, उहाँको त्यो सुन्दर मुस्कान, र उहाँको परोपकारी भावना आज पनि हाम्रो बीचमा जीवितै बगिरहेको छ। भियतनामको का माउ (Cà Mau) मा स्थापना गरिएको "जियोन बाओटिक्सिटा कुवा" (Giếng Gioan Baotixita) अर्थात् बेनको नाममा समर्पित त्यो सफा खानेपानीको कुवा नै यसको प्रमाण हो। बेनको चिनियाँ नाम 'डाई दुओङ' (Đại Dương) को अर्थ 'विशाल महासागर' भएझैँ, उहाँको नाममा खनिएको त्यो कुवाले आज सयौं तिर्खाएका मानिसहरूलाई जीवन दिइरहेको छ। यो नै त्यो चाबी हो जसले प्रेम र आशाको ढोका खोल्छ।

बुबा एलन, आमा थाओ, र भाइ रायन… तपाईंहरूले बेनलाई गुमाउनुभएको छैन। उहाँ केवल अर्को कोठामा जानुभएको छ, जसको ढोका ख्रीष्टको चाबीले खोलिएको छ। रायन, तिम्रा दाजुले तिमीलाई धेरै माया गर्थे। उहाँको त्यो दृढ संकल्प—"प्रयास गर्नु नै सबैभन्दा ठूलो कुरा हो"—भन्ने विश्वासलाई तिमीले आफ्नो जीवनमा बोकेर हिँड्नुपर्छ। तिमी बलियो हुनुपर्छ, आफ्ना आमाबुबाका लागि र दाजुको त्यो उज्यालो विरासतलाई अगाडि बढाउनका लागि। दाजुले स्वर्गबाट तिमीलाई हेरिरहनुभएको छ।

आज यो प्रार्थनामा संसारका विभिन्न कुनाबाट जोडिनुभएका सम्पूर्ण आफन्तजन, साथीभाइहरू, र विशेष गरी ती आमाबाबुहरू जो आफ्नो सन्तान गुमाएर गहिरो शोकको क्रुस बोकिरहेका छन्—तपाईंहरू सबैलाई परमेश्वरको शान्तिले ढाकोस्। अस्पतालका ओछ्यानहरूमा गम्भीर बिरामी भई लडिरहेका साना बालबालिकाहरूका लागि आज हामी विशेष प्रार्थना गर्दछौं। परमेश्वरले उनीहरूलाई निको पार्नुहोस् र उनीहरूका परिवारलाई शक्ति दिनुहोस्।

…

आज जब हामी यस पवित्र भक्ति आराधनाबाट आफ्नो दैनिक जीवनमा फर्कन्छौं, हामीले आफ्नो हातमा कुन चाबी लिएर जाने त?

आज घर फर्कँदा, जब तपाईं आफ्नो खल्तीबाट घरको चाबी निकाल्नुहुन्छ, एक क्षणका लागि रोकिनुहोस्। त्यो चाबीलाई हेर्नुहोस् र सम्झनुहोस् कि ख्रीष्टले तपाईंको हृदयको ढोका खोल्न चाहनुहुन्छ।

यो हप्ता एउटा सानो, तर अर्थपूर्ण काम गर्नुहोस्: बेन्जामिनले जस्तै, आफ्नो परिवारमा वा आफ्नो छिमेकमा कोही दुःखमा परेको छ भने, आफ्नो तर्फबाट बिना कुनै स्वार्थ मद्दतको हात बढाउनुहोस्। कुनै ठूलो रकम वा देखावटी कुरा चाहिँदैन; केवल एउटा कोमल शब्द, एउटा न्यानो मुस्कान, वा कसैको दुःख सुनिदिने एउटा सानो प्रयास नै काफी छ। यो नै त्यो चाबी हो जसले संसारको अन्धकारलाई चिरेर ख्रीष्टको ज्योति फैलाउँछ।

किनकि जब हामी प्रेमको ढोका खोल्छौं, त्यसलाई कसैले बन्द गर्न सक्नेछैन।

हाम्रा प्यारा बेन्जामिन भो परमेश्वरको अनन्त शान्तिमा विश्राम गरिरहनुभएका छन्। उहाँको सम्झना र धन्य माता मरियमको मध्यस्थताले हामी सबैलाई विश्वासमा बलियो बनाइराखोस्।

पिता, पुत्र र पवित्र आत्माको नाममा। आमेन।