რიგითი დროის მე-18 კვირის ორშაბათი

იუდეველთა მეფის, ციდკიას მეფობის დასაწყისში, მეოთხე წლის მეხუთე თვეს, ხანანიამ, აზურის ძემ, გიბეონიდან, მითხრა უფლის სახლში, მღვდლებისა და მთელი ხალხის თანდასწრებით: „ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: მე გადავტეხ ბაბილონის მეფის უღელს. ორ წელიწადში დავაბრუნებ ამ ადგილას უფლის სახლის ყველა ჭურჭელს, რომლებიც ნაბუქოდონოსორმა, ბაბილონის მეფემ, წაიღო აქედან ბაბილონში. და იექონიას, იეჰოიაკიმის ძეს, იუდას მეფეს, და იუდას ყველა გადასახლებულს, რომლებიც ბაბილონში წავიდნენ, დავაბრუნებ ამ ადგილას, – ამბობს უფალი, – რადგან მე გადავტეხ ბაბილონის მეფის უღელს“. მაშინ იერემია წინასწარმეტყველმა უპასუხა ხანანია წინასწარმეტყველს მღვდლებისა და უფლის სახლში შეკრებილი მთელი ხალხის თანდასწრებით და თქვა: „ამინ! ასე ქნას უფალმა! აასრულოს უფალმა შენი ნათქვამი სიტყვები და დააბრუნოს უფლის სახლის ჭურჭელი და ყველა გადასახლებული ბაბილონიდან ამ ადგილას! თუმცა, ისმინე ეს სიტყვა, რომელსაც მე ვამბობ შენს გასაგონად და მთელი ხალხის გასაგონად: წინასწარმეტყველნი, რომლებიც ჩემზე და შენზე ადრე იყვნენ ოდითგანვე, წინასწარმეტყველებდნენ ომზე, უბედურებასა და შავ ჭირზე მრავალი ქვეყნისა და დიდი სამეფოების წინააღმდეგ. ხოლო წინასწარმეტყველი, რომელიც მშვიდობას იწინასწარმეტყველებს, მხოლოდ მაშინ იქნება ცნობილი, როგორც უფლის მიერ ჭეშმარიტად მოვლენილი, როდესაც მისი სიტყვა აღსრულდება“. მაშინ ხანანია წინასწარმეტყველმა აიღო უღელი იერემია წინასწარმეტყველის კისრიდან და გადატეხა იგი. და თქვა ხანანიამ მთელი ხალხის თანდასწრებით: „ასე ამბობს უფალი: ასე გადავტეხ ნაბუქოდონოსორის, ბაბილონის მეფის უღელს ორი წლის განმავლობაში ყველა ხალხის კისრიდან“. და წავიდა იერემია წინასწარმეტყველი თავის გზაზე. მას შემდეგ, რაც ხანანია წინასწარმეტყველმა გადატეხა უღელი იერემია წინასწარმეტყველის კისრიდან, იყო უფლის სიტყვა იერემიას მიმართ: „წადი და უთხარი ხანანიას: ასე ამბობს უფალი: ხის უღელი გადატეხე, მაგრამ მის ნაცვლად რკინის უღელი დაამზადე! რადგან ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი, ისრაელის ღმერთი: რკინის უღელს დავადგამ კისერზე ყველა ამ ხალხს, რათა ემსახურონ ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, და იპირუტყვსაც კი მას მივცემ“. და უთხრა იერემია წინასწარმეტყველმა ხანანია წინასწარმეტყველს: „ისმინე, ხანანია! უფალს არ მოუვლენიხარ შენ, და შენ ამ ხალხს ცრუ იმედი ჩაუნერგე. ამიტომ ასე ამბობს უფალი: აჰა, აღგგვი დედამიწის პირისაგან; ამ წელსვე მოკვდები, რადგან ამბოხება იწინასწარმეტყველე უფლის წინააღმდეგ“. და მოკვდა ხანანია წინასწარმეტყველი იმავე წელს, მეშვიდე თვეს.

გარიდე ჩემგან სიცრუის გზა და შენი რჯული მწყალობელად მომეცი. R. უფალო, მასწავლე შენი წესები. ნუ წაართმევ ჩემს პირს ჭეშმარიტების სიტყვას, რადგან შენს სამართალზეა ჩემი იმედი. R. უფალო, მასწავლე შენი წესები. მოუბრუნდნენ ჩემკენ შენი მოშიშნი და შენი მცნებების შემცნობნი. R. უფალო, მასწავლე შენი წესები. იყოს ჩემი გული უბიწო შენს წესებში, რათა არ შევრცხვეთ. R. უფალო, მასწავლე შენი წესები. ბოროტნი მელოდებიან ჩემს დაღუპვას, მაგრამ მე შენს მცნებებზე ვფიქრობ. R. უფალო, მასწავლე შენი წესები. შენი სამართლიდან არ გადავიხარე, რადგან შენ მასწავლე მე. R. უფალო, მასწავლე შენი წესები.

მაშინვე აიძულა იესომ მოწაფეები, ნავში ჩამსხდარიყვნენ და მასზე ადრე გასულიყვნენ გაღმა ნაპირზე, სანამ იგი ხალხს გაისტუმრებდა. ხალხი რომ გაისტუმრა, მთაზე ავიდა ცალკე ლოცვისთვის. საღამო რომ დადგა, მარტო იყო იქ. ხოლო ნავი უკვე მრავალი სტადიონით იყო დაშორებული ნაპირს და ტალღები ახლიდნენ, რადგან ქარი საწინააღმდეგო იყო. ღამის მეოთხე გუშაგზე მივიდა მათთან იესო, ზღვაზე ფეხით სავალი. ზღვაზე ფეხით სავალი რომ დაინახეს მოწაფეებმა, შეშინდნენ და თქვეს: „ეს სულია!“ და შიშისაგან დაყვირეს. მაგრამ იესომ მყისვე დაელაპარაკა მათ და უთხრა: „გამხნევდით, მე ვარ, ნუ გეშინიათ!“ პეტრემ უპასუხა მას და თქვა: „უფალო, თუ შენა ხარ, მიბრძანე, წყლით მოვიდე შენთან“. ხოლო მან უთხრა: „მოდი!“ გადმოვიდა პეტრე ნავიდან და წყალზე გაიარა, რათა იესოსთან მისულიყო. მაგრამ ძლიერი ქარი რომ დაინახა, შეშინდა და ძირს დაშვება რომ დაიწყო, დაიყვირა: „უფალო, გადამარჩინე!“ იესომ მყისვე გაუწოდა ხელი, დაიჭირა იგი და უთხრა: „მცირედ მორწმუნევ, რატომ დაეჭვდი?“ ნავში რომ ამოვიდნენ, ქარი ჩადგა. ნავში მყოფნი კი მივიდნენ, თაყვანი სცეს მას და თქვეს: „ჭეშმარიტად ღვთის ძე ხარ შენ!“ გაღმა გავიდნენ და მივიდნენ გენესარეთის მიწაზე. იცნეს იგი იმ ადგილის მკვიდრებმა, გაგზავნეს მთელ იმ გარშემო მხარეში და მოჰყავდათ მასთან ყველა სნეული. ევედრებოდნენ მას, რომ მხოლოდ მისი სამოსის კალთას შეხებოდნენ; და ვინც კი შეეხო, ყველანი განიკურნენ.