સંત યોહાન બાપ્તિસ્તના બલિદાનનો સ્મરણોત્સવ

એક ભવ્ય મહેલની કલ્પના કરો. ત્યાં રોશની છે, સંગીત છે, અને ગલીલના સૌથી શક્તિશાળી લોકોની ભીડ છે. રાજા હેરોદનો જન્મદિવસ છે. ટેબલો લિજ્જતદાર વાનગીઓથી ભરેલા છે. દરેક વ્યક્તિ રાજાને ખુશ કરવા અને પોતાની શક્તિ બતાવવા મથામણ કરી રહી છે. આ દુનિયાની નજરમાં જે 'કંઈક' છે, તેવા લોકોનો આ મેળાવડો છે. પરંતુ આ ઘોંઘાટની બરાબર નીચે, એક અંધારી અને શાંત જેલમાં, એક માણસ એકલો બેઠો છે. તેની પાસે કોઈ સત્તા નથી, કોઈ રેશમી વસ્ત્રો નથી. તેની પાસે માત્ર સત્ય છે. તે યોહાન બાપ્તિસ્ત છે.

આજે આપણે યોહાન બાપ્તિસ્તના બલિદાનનું સ્મરણ કરીએ છીએ. આ એક એવી વાર્તા છે જે આપણને અસ્વસ્થ કરે છે. એક નૃત્ય, એક ઉતાવળિયું વચન, અને એક થાળી પર પીરસાયેલું માથું. દુનિયાની નજરમાં આ એક હાર છે. એક મહાન પ્રબોધકનો અંત આવી ક્રૂર રીતે? પણ આ જ તે ક્ષણ છે જ્યાં આજના પ્રથમ વાચનના શબ્દો ગુંજે છે: "ઈશ્વરે જગતના નબળાઓને પસંદ કર્યા છે જેથી તેઓ શક્તિશાળીઓને શરમાવે."

આજે આપણા વહાલા બેન્જામિન વો—આપણા પ્યારા બેનને ઈશ્વરના સાનિધ્યમાં ગયાને બરાબર બે મહિના થયા છે. ૧૩ જૂન ૨૦૨૬ થી આજ સુધીના આ સાઠ દિવસો... એલન અને થાઓ, હું જાણું છું કે આ સમય તમારા માટે કેટલો લાંબો રહ્યો છે. જ્યારે દુનિયા આગળ વધી રહી હોય, ત્યારે તમારા માટે સમય જાણે એ જેલની શાંતિ જેવો થઈ ગયો છે. તમે કદાચ પૂછતા હશો: 'કેમ? આટલી નાની ઉંમરે કેમ?' યોહાન બાપ્તિસ્તનું જીવન પણ ટૂંકું હતું, અને તેનો અંત પણ માનવીય રીતે સમજવો અઘરો હતો. પણ ઈશ્વરની નજરમાં, જીવનની લંબાઈ નહીં, પણ જીવનની સચ્ચાઈ મહત્વની છે.

આજે હું 'અવાજ' (The Voice) વિશે વાત કરવા માંગુ છું. યોહાન બાપ્તિસ્ત રણમાં ગુંજતો એક અવાજ હતો. બેન્જામિન પણ એક અવાજ હતો—એક શાંત, મીઠો અને અત્યંત તેજસ્વી અવાજ.

બેન પાસે એક અદ્ભુત મગજ હતું. ચોથા ધોરણમાં આઠમા ધોરણનું ગણિત ગણવું, ૧૪ વર્ષની ઉંમરે AI અને ક્લાઉડ ટેકનોલોજીના રહસ્યો ઉકેલવા—આ બધું જ તેને દુનિયાની નજરમાં 'બુદ્ધિશાળી' બનાવતું હતું. પણ સંત પાઉલ આજે આપણને ચેતવે છે કે માનવીય ધોરણો મુજબની બુદ્ધિ એ ઈશ્વર પાસે ગૌણ છે. બેનની ખરી સુંદરતા તેની બુદ્ધિમાં નહીં, પણ તેની એ નિર્દોષતામાં હતી જ્યારે તે 'કોન ચિમ એરલાઇન્સ' (Con Chim Airlines) વિશે વાત કરતો અને ખડખડાટ હસતો. એ હાસ્યમાં કોઈ અહંકાર નહોતો, કોઈ હોશિયારી નહોતી, માત્ર શુદ્ધ આનંદ હતો.

દુનિયા શક્તિ અને સત્તાની પાછળ દોડે છે, પણ બેનનું જીવન એક જુદો જ રસ્તો બતાવે છે. યાદ કરો, જ્યારે તેના અંકલ વિલિયમ બીમાર હતા, ત્યારે ૧૫ વર્ષના આ કિશોરે પોતાની આખી 'પિગી બેંક' આપી દેવાની ઓફર કરી હતી. તેણે ગલ્લો તોડ્યો નહોતો, કારણ કે તેની જરૂર નહોતી, પણ તેની એ 'ઓફર' જ તેનું સત્ય હતું. તે યોહાન બાપ્તિસ્ત જેવો જ હતો—જેણે પોતાનું સર્વસ્વ પ્રભુ માટે અને સત્ય માટે આપી દીધું. બેને પોતાની બચત, પોતાનો પ્રેમ અને પોતાનો સમય કોઈ પણ સ્વાર્થ વગર આપવાની તૈયારી બતાવી. આ જ તે 'મૂર્ખતા' છે જેની સંત પાઉલ વાત કરે છે—દુનિયાની નજરમાં મૂર્ખતા, પણ ઈશ્વરની નજરમાં પરમ જ્ઞાન.

એલન અને થાઓ... આ બે મહિનામાં તમે ઘણી રાતો જાગીને વિતાવી હશે. શોક એ કોઈ સીધી રેખા નથી; તે એક સમુદ્ર જેવો છે, ક્યારેક શાંત તો ક્યારેક ઉછળતો. જ્યારે તમે બેનના રૂમમાં જાવ છો અને ત્યાંની શાંતિ તમને ડંખે છે, ત્યારે યાદ રાખજો કે યોહાન બાપ્તિસ્તના શિષ્યો પણ ગભરાઈ ગયા હતા. તેઓ આવ્યા, તેનું શરીર લીધું અને તેને સમાધિમાં મૂક્યું. તેઓ પણ રડ્યા હશે. પણ એ અંત નહોતો. યોહાનનો અવાજ આજે પણ ગુંજે છે, અને બેનનો અવાજ પણ તમારા હૃદયમાં હંમેશા ગુંજતો રહેશે.

ઘણીવાર આપણને એવું લાગે છે કે શું આપણે કંઈક અલગ કરી શક્યા હોત? શું આપણે તેને વધુ સમય માટે રોકી શક્યા હોત? સાંભળો: બીમારી એ કોઈ સજા નથી. તે કોઈની ભૂલ નથી. ઈસુએ પોતે કહ્યું હતું કે કોઈના પાપને કારણે બીમારી નથી આવતી. એલન, તમે બેન માટે જે કર્યું, જે રીતે તેને દુનિયા બતાવી, જે રીતે તેની સાથે એરપોર્ટ પર કલાકો વિતાવ્યા—તે પ્રેમ જ તેનું સાચું જીવન હતું. તમે તેને માત્ર ઉછેર્યો નથી, તમે તેને પ્રેમનો અનુભવ કરાવ્યો છે. તમારી જાતને કોઈ દોષ ન આપશો. તમે જે પ્રેમ આપ્યો છે, તે જ બેનને આજે સ્વર્ગમાં સૌથી ઊંચા આસને બેસાડે છે.

મારા વહાલા રાયન... તારો મોટો ભાઈ બેન તને બહુ જ પ્રેમ કરતો હતો. તે તારો રક્ષક હતો. આજે ભલે તે તારી બાજુમાં નથી દેખાતો, પણ તે તારી અંદર જીવે છે. જ્યારે તું રમે છે, જ્યારે તું ભણે છે, ત્યારે યાદ રાખજે કે બેનનું એ તેજસ્વી સ્મિત તારી સાથે જ છે. તારે હવે મમ્મી-પપ્પાની હિંમત બનવાનું છે. તારો ભાઈ હવે એક એન્જલ છે જે સ્વર્ગીય 'મિજબાની'માં છે, જ્યાં કોઈ હેરોદ નથી, કોઈ અન્યાય નથી, માત્ર ઈશ્વરનો પ્રકાશ છે.

આજે આપણે વિયેતનામના કા માઉ (Cà Mau) ગામમાં બેનના નામે બનેલા 'પ્રેમનો કૂવો' (Giếng Gioan Baotixita) વિશે વિચારીએ. તે કેટલું સુંદર છે કે યોહાન બાપ્તિસ્ત—જેણે પાણીથી બાપ્તિસ્મા આપ્યું—તેના જ નામે બેનનો આ કૂવો આજે તરસ્યાઓને પાણી આપે છે. યોહાનનું માથું થાળી પર હતું, પણ તેનો સંદેશ વહેતા પાણી જેવો અમર રહ્યો. તેમ બેનનું જીવન પૃથ્વી પર ટૂંકું રહ્યું, પણ તેનો પ્રેમ આજે પણ કૂવાના પાણીની જેમ વહી રહ્યો છે અને લોકોની તરસ છિપાવે છે.

આજે જેઓ દૂરથી આ પ્રાર્થનામાં જોડાયા છે, જે પરિવારો પોતાના બાળકો માટે ચિંતામાં છે, જેઓ કોઈ વહાલાને ગુમાવીને અંધકારમાં બેઠા છે... ઈશ્વર તમને જોઈ રહ્યા છે. ગીતશાસ્ત્રમાં આપણે ગાયું તેમ, "પ્રભુની આંખો તેમના પર છે જેઓ તેમની કૃપાની આશા રાખે છે." તમે એકલા નથી. ઈશ્વર તમારી દરેક પીડાને જાણે છે.

બેન્જામિન આજે સંત કાર્લો અકુતિસની સાથે છે. તેઓ બંને ૧૫ વર્ષની વયે પ્રભુ પાસે ગયા. તેઓ બંને ટેકનોલોજી અને જ્ઞાનના શોખીન હતા, પણ સૌથી વધુ તેઓ પ્રેમમાં સમૃદ્ધ હતા. તેઓ હવે સ્વર્ગીય એરપોર્ટ પર છે, જ્યાં 'કોન ચિમ એરલાઇન્સ' અનંત આકાશમાં ઉડે છે.

તો આજે, જ્યારે તમે આ પ્રાર્થના પૂર્ણ કરીને જાવ, ત્યારે તમારા હૃદયમાં શું લઈને જશો?

આજે એક નાનું, નમ્ર કાર્ય કરજો. જ્યારે તમે આજે પાણી પીવો, ત્યારે એ પાણીની શીતળતાનો અનુભવ કરજો અને બેનના એ 'પ્રેમના કૂવા'ને યાદ કરજો.

દુનિયા ગમે તેટલી ઘોંઘાટવાળી હોય, પણ સત્ય અને પ્રેમનો અવાજ હંમેશા જીતે છે. બેનનો એ અવાજ, તેનું એ સ્મિત, અને તેની એ નિખાલસ ઓફર—આ બધું જ તમારી સાથે રાખજો.

શાંતિના પ્રભુ પોતે તમને દરેક સમયે અને દરેક રીતે શાંતિ આપે. બેન્જામિન હવે પ્રભુના પ્રકાશમાં વિરામ લે છે, અને તે સ્વર્ગમાંથી તમારી સંભાળ રાખે છે.

આમેન.