Müqəddəs Vəftizçi Yəhyanın Şəhidliyi — Anım Günü

Gözlərinizin önünə bir badminton kortunu gətirin…

İstidən rütubətli olan hava, raketkanın vurduğu o özünəməxsus səs və meydançada var gücü ilə qaçan bir oğlan. O, bəlkə də ən hündürboylu oyunçu deyil, bəlkə də ən təcrübəli deyil, amma onun üzərindəki o qalın sviteri və hər top üçün axıra qədər mübarizə aparması hər kəsin diqqətini çəkir. O, uduzmaqdan qorxmur. O, yıxılmaqdan çəkinmir. Onun üçün bir prinsip var, bəlkə də bütün həyatını xülasə edən bir cümlə: «Cəhd etmək hər şeydir».

Bu gün biz Müqəddəs Vəftizçi Yəhyanın şəhidliyini, onun bu dünyadakı yolunun zahirən faciəvi, amma ruhən zəfərlə bitməsini anırıq. Və eyni zamanda, əziz Benjamin Vo-nun, bizim Ben-in bu dünyadan ayrılmasından düz iki ay keçir. 13 iyun 2026-cı il tarixi sanki dünən imiş kimi yaddaşlardadır, amma o gündən bəri keçən hər bir saniyə Alan, Thao və Ryan üçün bir əsrə bərabərdir.

Bu günkü Müqəddəs Yazılar sanki bir-biri ilə ziddiyyət təşkil edir. Bir tərəfdə Həvari Bulus deyir ki, Allah dünyanın zəif olanlarını, aşağı sayılanlarını seçdi. Digər tərəfdə isə İncildə Hirod kimi güclü, taxt-tac sahibi bir kralın ziyafətini və Vəftizçi Yəhyanın zindandakı səssiz ölümünü görürük. Dünya standartlarına görə Hirod qalibdir, Yəhya isə məğlub. Amma Allahın tərəzisində hər şey tərsinədir.

«Cəhd etmək hər şeydir»… Bu sadə cümlə əslində Həvari Bulusun Korinflilərə yazdığı məktubun ruhudur. Bulus deyir: «Qardaşlar, öz çağırışınıza baxın. Aranızda insani meyarlara görə çox sayda müdrik, çox sayda güclü, çox sayda nəcabətli yox idi». Allah nə üçün zəifi seçir? Nə üçün O, dünyanın «heç nə» hesab etdiyini Özünə miras seçir? Çünki Allah üçün nəticə deyil, o «cəhd» — yəni qəlbin səmimiyyəti və Allaha olan sadiqlik hər şeydir.

Benjamin Vo məhz bu ilahi müdrikliyin bir nümunəsi idi. Onun on beş illik ömrü bir badminton oyunu kimi idi: o, hər anını «cəhd etməklə» keçirdi. O, 4-cü sinifdə oxuyarkən 8-ci sinfin riyaziyyat məsələlərini həll edəndə də, AI və bulud texnologiyalarının dərinliklərinə dalanda da, sadəcə nəticə üçün deyil, öyrənməyin, kəşf etməyin o saf sevinci üçün çalışırdı. O, özünü heç vaxt başqalarından üstün tutmadı. O, o qədər təvazökar və şirin bir uşaq idi ki, Allahın seçdiyi o «dünyanın müdriklərini utandıran» saf ruhlardan biri oldu.

Gəlin həqiqəti danışaq, çünki kədər yalnız həqiqətin işığında yumşalır…

İki aydır ki, evdə o boş stulun ağırlığı hər kəsi əzir. İki aydır ki, Alan, sən oğlunun o iti zəkasını, onun səninlə texnologiya haqqında apardığı o böyük söhbətləri axtarırsan. İki aydır ki, Thao, sən onun o mülayim təbəssümünü, o hörmət dolu baxışlarını özləyirsən. İki ay — kədərin artıq bir qonaq deyil, evin bir sakini olduğu vaxtdır. Vəftizçi Yəhyanın şagirdləri də onun cəsədini götürüb qəbrə qoyanda yəqin ki, eyni boşluğu hiss edirdilər. Onlar sual verirdilər: «Niyə? Niyə bu qədər müqəddəs bir insan belə bir ədalətsizliyə qurban getdi?»

Bu «niyə» sualı bəzən valideynlərin qəlbində zəhərli bir şübhəyə çevrilir. «Bəlkə mən daha çox şey edə bilərdim? Bəlkə mən nəyisə görmədim?»

Əziz valideynlər, Alan və Thao, mən bu gün sizə Vəftizçi Yəhyanın zindanından gələn bir sükutla cavab vermək istəyirəm. Yəhya zindanda olanda heç nəyi «səhv» etməmişdi. O, sadəcə sadiq qalmışdı. Benjaminin xəstəliyi də nə sizin, nə də onun bir xətası deyildi. İsa Məsih kor doğulmuş adam haqqında nə demişdi? «Nə bu adam günah edib, nə də valideynləri». Xəstəlik bir cəza deyil. Allah bəla göndərmir. Bəzən bu dünyanın kövrəkliyi bizim ən qiymətli xəzinələrimizi bizdən alır, amma bu, sizin valideynlik sevginizin bir əskikliyi deyil. Siz Ben üçün hər şeyi etdiniz. Siz ona «cəhd etməyin» nə olduğunu göstərdiniz. Siz ona dünyanı gəzdirdiniz, onunla birlikdə təyyarələri izlədiniz, onun xəyallarını bəslədiniz. Siz ona ən böyük şeyi — sevilməyin nə olduğunu öyrətdiniz. Sizin vicdanınız Ben-in ruhu kimi təmiz olmalıdır.

İncildəki o dəhşətli ziyafətə baxın. Hirod təkəbbür içindədir, Hirodiya nifrət içindədir. Onlar «güclü» görünürlər. Amma Yəhya, hətta başı bir nimçədə olanda belə, onlardan daha azaddır. Çünki o, öz missiyasını yerinə yetirmişdi.

Benjaminin də öz missiyası var idi. Onun missiyası sadəcə mühəndis olmaq və ya böyük şirkətlər qurmaq deyil idi. Onun əsl missiyası bizə «Con Chim Airlines» (Quşlar Hava Yolları) haqqında danışarkən o uşaq məsumiyyətini xatırlatmaq idi. O, on beş il ərzində bizə göstərdi ki, bir insan həm dahi dərəcəsində ağıllı, həm də bir mələk qədər mehriban ola bilər. O, badminton meydançasında o sviterin içində tərləyərkən bizə öyrətdi ki, qələbə hesabla deyil, ruhun gücü ilə ölçülür.

Ryan, əziz qardaş… Sən qardaşının o «cəhd etmək hər şeydir» sözünü ən yaxşı anlayan insansan. O, sənin üçün sadəcə bir qardaş deyil, bir qəhrəman idi. İndi sən hər dəfə bir topa vuranda, hər dəfə bir çətinliyin üzərinə gedəndə, Ben səninlədir. O, sənin qəlbindəki o gizli gücdür. Sən onun bu dünyadakı ən gözəl imzasısan.

Bu gün bizi dinləyən hər bir kəsə, xüsusilə də ağır itki ilə sınağa çəkilən bütün ailələrə səslənirəm: Allahın gözləri sizin üzərinizdədir. O, sizin hər bir göz yaşınızı görür. Ben indi Səmavi Ziyafətdədir. O, artıq zindanda deyil, o, artıq xəstəxana çarpayısında deyil. O, indi Müqəddəs Karlo Akutis ilə birlikdə, Boeing 737-lərin belə çata bilmədiyi o sonsuz səmalarda pərvaz edir. Onun o məşhur «Con Chim Airlines»-ı indi Cənnətin buludları arasında uçur.

Cà Mau-da onun adına qazılan o su quyusunu düşünün. «Böyük Okean» (Đại Dương) adını daşıyan bir oğlanın xatirəsinə susuzlara su verən bir quyu… Bu, məhz Ben-in ruhudur. O, heç vaxt dayanmır. O, həmişə verməyə, kömək etməyə, «cəhd etməyə» davam edir. Onun sevgisi o quyunun suyu kimi həmişə təzə və həmişə diridir.

Bəs biz bu gün bu ibadətdən çıxarkən özümüzlə nə apara bilərik?

Ben-in o sadə prinsipini götürün: «Cəhd etmək hər şeydir». Bu gün həyat sizə çox ağır gələ bilər. Bəlkə bu gün sadəcə çarpayıdan durmaq sizin üçün bir mübarizədir. Cəhd edin. Allah nəticəyə baxmır, O, sizin o bir addımınıza baxır. Kiməsə qarşı mehriban olmağa cəhd edin. Kədərin içində bir ümid işığı tapmağa cəhd edin. Ben-in xatirəsinə bu gün bir quşun uçuşuna baxın və gülümsəyin.

Benjamin Vo, əziz Ben… Sən artıq bütün «testlərdən» keçmisən. Sən indi Rəbbin hüzurunda azad nəfəs alırsan. Bizim üçün dua et ki, biz də sənin kimi, son nəfəsimizə qədər sevməyə və cəhd etməyə davam edək.

Rəbb sizə səbir və sarsılmaz ümid versin. Çünki Məsihin sevgisində heç bir ayrılıq əbədi deyil.

Amin.