Woensdag van die Twee-en-twintigste Week in Gewone Tyd

Daar is iets onvergeetliks aan die stilte van 'n veld wat wag op die reën. As jy al ooit in die vroeë oggendure oor 'n landery gestaan het, weet jy dat die grond self sag is, oop vir die hemel, gereed om te ontvang wat dit nie self kan voortbring nie. In ons eerste lesing vandag gebruik die apostel Paulus hierdie beeld van 'n veld. Hy sê vir die Korintiërs: 'Ek het geplant, Apollos het natgegooi, maar God het die groei gegee.'

Dit is 'n beeld wat ons vandag in ons harte moet dra. Ons is dikwels so besig om te beplan, om te meet, om die resultate van ons arbeid te probeer beheer. Ons dink dat die oes afhang van ons eie hande, ons eie slimheid, ons eie vermoë om die dinge van die lewe reg te kry. Maar Paulus herinner ons aan 'n dieper waarheid: die groei is God se werk. Die lewe self is 'n geskenk wat ons nie kan afdwing nie.

Benjamin Vo was 'n seun wat hierdie waarheid op 'n pragtige manier beliggaam het. As ons aan Ben dink, dink ons aan 'n seun van buitengewone briljantheid—iemand wat met 'n natuurlike gemak deur komplekse wêrelde van logika en tegnologie beweeg het. Hy was soos 'n jong saad wat vinnig en diep in die vrugbare grond van die lewe gewortel het. Maar Ben was meer as sy intellek. Hy was 'n seun wie se hart soos 'n oop veld was—altyd gereed om te gee, altyd gereed om te glimlag, altyd gereed om ander te laat deel in sy vreugde.

Daar is 'n foto wat soveel van sy gees vasvang: Ben wat daar staan, met sy braces-glimlag, langs sy broer Ryan. Hulle staan voor die Sagrada Família in Barcelona. Die manjifieke argitektuur van daardie kerk is soos 'n gebed wat in klip opgetrek is, en daar staan Ben, ontspanne en gelukkig in sy wit hemp. In daardie oomblik is daar geen druk om te presteer nie, geen behoefte om te bewys hoe slim hy is nie. Daar is net twee broers, saam in die sonlig, deel van 'n groter storie wat God besig is om te skryf.

Dit is nou twee maande sedert Ben na die Vader se huis teruggekeer het. Vir Alan en Thao, en vir jou, Ryan, is die lewe nou soos 'n veld wat deur 'n storm getref is. Die grond voel hard, die lug voel swaar, en die vrae is meer as die antwoorde. Dit is die waarheid van ons menslike bestaan. Ons kan nie die seisoene van ons lewens beheer nie. Ons kan nie die reën beveel om te val nie, en ons kan nie die son beveel om te skyn nie. Maar die Skrif sê vir ons dat God die een is wat die groei gee. Selfs in die tye wanneer ons nie kan sien hoe iets kan groei nie, selfs wanneer alles in ons wil skree dat die oes verlore is, werk God in die dieptes van die grond.

In die Evangelie van vandag sien ons Jesus in die huis van Simon. Hy staan oor sy skoonma, Hy bestraf die koors, en sy word onmiddellik gesond. Die mense bring almal na Hom toe wat swaar dra, en Hy lê sy hande op elkeen van hulle. Jesus is die een wat die lewe herstel. Hy is die een wat die veld van ons harte kom besoek. Wanneer Hy van dorp tot dorp trek en sê: 'Ek moet ook aan die ander dorpe die goeie nuus van die koninkryk van God verkondig,' dan sê Hy vir ons dat Sy werk nie beperk is tot een plek of een tyd nie. Sy liefde is soos die reën wat val op die regverdiges en die onregverdiges, op die droë grond en die vrugbare veld.

Alan en Thao, ek wil vandag vir julle sê: julle het soveel geplant. Julle het soveel liefde in Ben se lewe natgegooi. Julle het hom die wêreld gewys, julle het sy drome gevoed, julle het hom geleer wat dit beteken om 'n seun van God te wees. Daardie liefde was nie tevergeefs nie. Dit was die saad wat God gebruik het om iets pragtigs in Ben se lewe te laat groei—iets wat nou in die ewigheid voortleef. Julle is God se medewerkers, soos Paulus sê. Julle het julle deel gedoen met 'n getrouheid wat die hemel self verbly.

Soms wonder ouers of hulle iets gemis het, of daar iets was wat hulle kon doen om die oes anders te laat lyk. Maar die Evangelie is duidelik: Jesus is die een wat die hande oplê. Hy is die een wat die genesing bring. Dit is nie ons werk om die uitkoms te bepaal nie; dit is ons werk om te bly plant, om te bly natgooi met ons gebede en ons liefde, en om die res aan God oor te laat. Laat die Here vandag die las van die 'wat as' van julle skouers afneem. Julle het niks gemis nie. Julle het julle seun liefgehad met 'n liefde wat niks teruggehou het nie. En daardie liefde is nou deel van die oes van die koninkryk.

Ryan, my jong vriend, jy is die een wat nou saam met jou ouers in hierdie veld staan. Jy en Ben was soos twee bome wat langs mekaar gegroei het, met wortels wat inmekaar verweef was. Ben is nou by die Vader, maar sy wortels is steeds hier, in jou hart. Elke keer as jy glimlag, elke keer as jy dapper is, elke keer as jy herinneringe deel, groei daardie wortels dieper. Moenie bang wees vir die toekoms nie. God is die een wat die groei gee, en Hy het 'n plan vir jou lewe wat net so kosbaar en uniek is soos Ben s’n.

Benjamin Đại Dương Vo het sy lewe geleef met 'n nuuskierigheid wat soos 'n lig in die donker was. Hy het gekyk na die lug, na die vliegtuie wat opstyg, en hy het gesien wat ander dalk misgeloop het. Nou vlieg hy in die lig van God se teenwoordigheid. Hy is die oes van julle liefde. Hy is die vrug wat nou in die hemelse skure veilig is.

Wat neem ons vandag saam met ons by die deur uit?

Ons neem die rustigheid van die boer saam. Ons hoef nie vandag die hele oes te sien nie. Ons hoef net vandag getrou te wees. Plant 'n saad van vriendelikheid. Gooi 'n bietjie water van gebed oor jou hart. Vertrou dat God besig is om te groei, selfs wanneer jy dit nie kan sien nie.

Ben se lewe was 'n getuienis van hierdie groei. Hy het soveel vreugde gebring, soveel liefde gedeel, soveel hoop gegee. Sy nalatenskap vloei voort in die 'Giếng Gioan Baotixita'—daardie put in Vietnam wat lewe gee aan die dorses. Dit is die oes van sy lewe: lewe wat aanhou vloei vir ander.

Mag die Here julle vandag seën met die vrede van die veld wat weet dat dit in God se hande is. Mag julle die troos vind in die wete dat Benjamin by Hom is, en dat die liefde wat julle vir mekaar het, die grondslag is waarop God julle toekoms bou. Benjamin, rus in vrede, en waak oor jou familie, totdat ons almal eendag saam mag deel in die ewige oes van die liefde.

Amen.