Maandag van die Twee-en-twintigste Week in Gewone Tyd

As jy vandag 'n biblioteek of 'n stil studeerkamer sou binnestap, sou jy dalk die reuk van papier en ink opmerk. Daar is iets aan 'n oop boek wat ons uitnooi om dieper te kyk. Vir 'n kind wat nuuskierig is, is 'n boek nie net 'n versameling bladsye nie; dit is 'n venster na 'n ander wêreld. 'n Wêreld van getalle, van logika, van drome wat nog nie gedroom is nie.

In vandag se Evangelie sien ons Jesus in die sinagoge van Nasaret. Hy staan op om te lees, en die boekrol van die profeet Jesaja word aan Hom oorhandig. Dink vir 'n oomblik aan daardie handeling. Hy rol die swaar perkament oop. Hy soek nie sommer enige plek nie; Hy soek die plek waar dit geskrywe staan: 'Die Gees van die Here is op My...'

Hierdie beeld van die 'ooprol van die boekrol' is die draad wat ek vandag deur ons hele diens wil vleg. Want elke lewe is soos 'n boekrol wat deur God oopgerol word. Sommige rolle is lank en vol geskiedenis; ander lyk vir ons menslike oë kort, maar elke lyn is met die goddelike hand geskryf. En vandag, terwyl ons hier saamkom, kyk ons na die boekrol van Benjamin Vo se lewe.

In die eerste lesing skryf die apostel Paulus aan die Korintiërs. Hy sê iets merkwaardigs: 'Toe ek by julle gekom het... het ek nie gekom met voortreflikheid van woorde of van wysheid nie.' Paulus, 'n man van groot geleerdheid, kies om alles opsy te skuif sodat net Christus sigbaar kan wees. Hy sê sy boodskap was nie in oorredende woorde van menslike wysheid nie, maar in die krag van die Gees.

Hier vind ons 'n pragtige aanknopingspunt met Benjamin. Ons weet dat Ben 'n seun was van 'n buitengewone intellek. Hy was 'n 'fotokopie' van sy pa, Alan, nie net in sy voorkoms nie, maar in sy vlymskerpe verstand. Dink daaraan: 'n seun wat in die vierde graad reeds agtste-graad wiskunde baasgeraak het. Vir Benjamin was getalle nie vreemd nie; dit was 'n taal wat hy vlot gepraat het. Hy het die boekrol van die wetenskap en tegnologie oopgerol met 'n gemak wat die meeste volwassenes sou ontstel. Hy het gekyk na AI, na DevOps, na die argitektuur van die 'cloud'—die einste dinge wat sy pa bemeester het—en hy het dit verstaan met die sofistikasie van iemand wat twee keer sy ouderdom was.

Maar hier is die waarheid wat ons moet erken voordat ons kan troos vind: Wysheid alleen is nie genoeg om die hart te genees nie. Al die wiskundige logika in die wêreld kan nie die leemte verduidelik wat gelaat word wanneer 'n stoel leeg is nie.

Dit is vandag ongeveer twee maande sedert daardie dertiende Junie. Twee maande van stilte in die huis. Twee maande waarin die dae dalk begin saamsmelt het in 'n grys waas van gemis. Die waarheid is dat die pyn van verlies nie 'n wiskundige vergelyking is wat opgelos kan word nie. Dit is 'n rauwe, heilige wond. Die mense van Nasaret in die Evangelie het na Jesus gekyk en gesê: 'Is dit nie die seun van Josef nie?' Hulle het probeer om Hom in 'n boksie van menslike verstaan te plaas. Hulle kon nie die goddelike krag agter die bekende gesig sien nie. Soms, in ons rou, probeer ons ook om sin te maak van dinge met ons menslike verstand, maar die 'waarom' bly dikwels onbeantwoord.

En dit is waar die wendepunt kom.

Kyk weer na Jesus in die sinagoge. Nadat Hy die boekrol oopgerol en gelees het, rol Hy dit weer toe, gee dit vir die dienaar terug en gaan sit. En dan sê Hy die woorde wat alles verander: 'Vandag is hierdie Skrifwoord in julle ore vervul.'

Wat beteken dit vir ons vandag? Dit beteken dat die Woord van God nie net op papier staan nie, maar dat dit lewend word in mense. Die Gees van die Here was op Benjamin, nie net omdat hy slim was nie, maar omdat hy 'n sagte hart gehad het. Die ware wysheid van Ben was nie geleë in sy vermoë om te kodeer of komplekse somme op te los nie; dit was geleë in sy vermoë om lief te hê.

Paulus sê: 'Ek het my voorgeneem om niks onder julle te weet nie, behalwe Jesus Christus, en Hom as gekruisigde.' Benjamin, met al sy briljantheid, het hierdie eenvoud geken. Hy was die seun wat so 'n diepe band met sy pa gehad het dat hy op twaalfjarige ouderdom reeds geween het uit vrees om hom te verloor. Dit is nie die logika van 'n rekenaar nie; dit is die logika van die hart. Dit is die Gees wat getuig van 'n liefde wat dieper gaan as die verstand.

Ek wil vandag direk met julle praat—Alan, Thao en Ryan. Julle was die 'perfekte vier'. Julle het saam die wêreld deurkruis, van die strate van Beijing tot by die altare van die Vatikaan. Julle het saam met Ben by lughawens gestaan en gekyk hoe die reuse Boeing 737's opstyg. Ben het daardie vliegtuie dopgehou met 'n passie wat sy hele wese gevul het. Hy het gedroom van sy eie lugredery, 'con chim airlines', en hy het gegiggel en geglimlag wanneer hy daaroor gepraat het.

Daardie glimlag, Alan en Thao, was die vervulling van die Skrif in julle midde. Daardie sagtheid waarmee hy sy ouers gerespekteer het, daardie diep empatie wat hy vir ander gehad het—dít was die krag van God waarvan Paulus praat.

Daar is dalk oomblikke in die afgelope twee maande wanneer julle gewonder het of julle genoeg gedoen het. In die stilte van die nag kan die menslike verstand 'n wrede plek wees. Julle vra dalk: 'Het ons iets gemis? Kon ons meer gedoen het?'

Luister na my: In die Evangelie van Johannes vra die dissipels vir Jesus oor 'n man wat blind gebore is: 'Wie het gesondig, hierdie man of sy ouers?' En Jesus antwoord: 'Nóg hy, nóg sy ouers.'

Ek sê dit vandag vir julle met die sagtheid van die Here self: Julle is nie te blameer nie. Geen menslike wysheid, geen wiskundige formule, geen tegnologiese deurbraak kon die verloop van die natuur verander het nie. Sommige dinge gebeur buite ons beheer, nie as 'n straf nie, maar as deel van die gebrokenheid van hierdie wêreld. Julle het vir Benjamin 'n lewe gegee wat oorloop van liefde. Julle het sy boekrol met die mooiste herinneringe gevul. Julle het hom toegelaat om te vlieg, selfs voordat hy sy eie lugredery kon begin. Laat die Here vandag daardie swaar las van skuldgevoel van julle skouers afhaal. Julle is vry om te treur, maar julle hoef nie te vra 'wat as' nie. Julle liefde was volmaak in sy menslikheid.

En Ryan, my jonge broer, ek praat met jou. Jou boetie Ben was 'n reus in sy verstand, maar hy was jou beste maat op die vloer tussen die speelgoedmotors. Hy het saam met jou op die bankies by die museum gesit met julle aktiwiteitsblaaie. Hy is nou by die ewige Banket van die Hemel. Hy is saam met die jong Sint Carlo Acutis—nog 'n seun wat die digitale wêreld verstaan het, maar wat geweet het dat die Eucharistie die 'snelweg na die hemel' is.

Ben is nou vry van alle beperkings. Hy haal nou die lug van die hemel in met dieselfde gemak waarmee hy wiskunde gedoen het. En hy wil hê dat jy, Ryan, moet aanhou lewe. Hy wil hê jy moet aanhou probeer, want soos hy altyd gesê het: 'Om te probeer is al wat saak maak.' Elke keer as jy jou bes gee, eer jy sy nagedagtenis.

Vir almal wat vandag van ver af saam met ons bid—veral die ander gesinne wat 'n swaar kruis dra, die ouers wat langs hospitaalbeddens waak, die kinders wat bang is vir die toekoms...

Weet dat die Gees van die Here ook op julle is. Hy het gekom om 'tyding van verlossing' te bring. Nie altyd 'n verlossing van die kruis nie, maar 'n verlossing *deur* die kruis. God is naby die gebrokenes van hart. Hy tel elke traan op wat op die bladsye van julle lewensboekrol val.

In Benjamin se naam vloei daar vandag water in Vietnam. Die 'Giếng Gioan Baotixita'—die Put van Johannes die Doper. Sy middelnaam, Đại Dương, beteken 'Groot Oseaan'. Is dit nie pragtig nie? 'n Seun wat die diepte van 'n oseaan in sy siel gehad het, bring nou vars water aan diegene wat dors is. Sy boekrol is dalk in ons oë toegerol, maar die storie wat hy geskryf het, hou nie op nie. Dit vloei voort in elke daad van liefde wat in sy naam gedoen word.

Wat neem ons vandag saam met ons by die deur uit?

Nie 'n ingewikkelde filosofie nie. Nie 'n lys van feite nie.

Ons neem die eenvoud van Paulus saam: Om niks anders te weet nie as Jesus Christus.

Hier is een klein, doenbare ding vir vandag: Kyk na die mense in jou lewe nie net vir wat hulle *doen* of hoe slim hulle is nie, maar vir wie hulle *is*. Benjamin was briljant, maar hy word onthou omdat hy 'sweet' was. Wees vandag sag met jouself en sag met ander.

Benjamin Đại Dương Vo, jy het die boekrol van hierdie lewe met eer oopgerol. Jy het die toetse van hierdie wêreld geslaag met die wysheid van 'n engel. Rus nou in die arms van die Vader, waar daar geen moeilike somme meer is nie, net die oneindige logika van die Liefde. Waak oor jou pa Alan, jou ma Thao en jou broer Ryan, totdat ons almal eendag saam met jou mag opstyg na die hoogtes wat geen Boeing ooit kan bereik nie.

Amen.