Gedenkdag van die Onthoofding van die Heilige Johannes die Doper

As jy in 'n stil oomblik 'n keramiek-spaarvarkie in jou hand sou vashou, wat sou jy voel? Jy sou die gewig van die muntstukke voel, die koue gladheid van die porselein, en dalk die belofte van iets wat vir die toekoms weggebêre is. Vir 'n kind is 'n spaarvarkie nie net 'n houer vir geld nie; dit is 'n skatkis van drome. Dit verteenwoordig elke verjaarsdaggeskenk, elke klein beloning vir 'n taak wat voltooi is, elke bietjie sakgeld wat met geduld gespaar is. Dit is 'n simbool van 'beheer' oor die toekoms in 'n wêreld waar kinders dikwels baie min beheer het.

Ek wil hê ons moet vandag hierdie beeld van die 'skatkis' of die 'spaarvarkie' saamdra deur die donker en uitdagende tekste van vandag se liturgie. Want vandag staan ons voor 'n skrille kontras tussen twee tipes skatte, twee tipes aanbiedinge, en twee tipes koninkryke.

In die Evangelie sien ons 'n koning, Herodes, wat op sy verjaarsdag 'n banket hou. Dit is 'n vertoning van mag, van rykdom, van uiterlike vertoon. Maar in die middel van hierdie fees is daar 'n bose aanbod. 'n Meisie dans, 'n koning maak 'n dwase belofte, en 'n wraaksugtige moeder vra vir 'n geskenk op 'n skottel: die kop van Johannes die Doper. Dit is 'n grusame beeld. Dit is die uiterste vorm van die wêreld se 'wysheid' en 'mag'—'n mag wat dink dit kan die waarheid stilmaak deur die getuie te vernietig. Johannes se lewe word as 'n 'geskenk' op 'n silwer skottel aangebied aan die haat van 'n vrou.

Maar kyk nou na die eerste lesing. Die apostel Paulus skryf aan die Korintiërs en hy keer die wêreld se logika heeltemal om. Hy sê: 'God het die dwase van die wêreld uitgekies om die wyses te beskaam; God het die swakkes van die wêreld uitgekies om die sterkes te beskaam.' Johannes die Doper, in sy sel, sonder wapens, sonder mag, was die 'swakke' in die oë van Herodes. Maar in die oë van God was hy die een wat die koninkryk van die hemele aangekondig het. Hy was die een wat die ware Skat geken het.

Ons moet die waarheid praat voordat ons kan troos.

Die waarheid is dat dit vandag, op hierdie dertiende Augustus, presies twee maande is sedert daardie Saterdag toe Benjamin Vo van ons weggeneem is. Twee maande. Sestig dae van 'n leemte wat nie gevul kan word nie. Vir die wêreld daar buite is twee maande lank genoeg om te vergeet, om aan te beweeg, om die nuusbriewe en die sosiale media-feeds te laat verander. Maar vir julle—Alan, Thao en Ryan—is die waarheid dat die gemis nou dikwels pynliker is as in die begin. Die eerste skok het weggeëb, en wat oorbly, is die stilte. Die stilte in die huis waar Ben se stem moes wees. Die stilte by die etenstafel. Die stilte van 'n toekoms wat anders lyk as wat julle beplan het. Dit is die rauwe waarheid. Johannes die Doper se dissipels het gekom en sy liggaam geneem en dit in 'n graf gelê. Hulle het geweet wat dit beteken om met daardie stilte en daardie onregverdige verlies saam te leef.

Maar hier is die draai, die lig wat in die donkerte van die sel inbreek.

Paulus sê dat God die nederiges kies, diegene wat 'niks is nie', om diegene wat 'iets is' tot niet te maak. Waarom? Sodat geen mens voor God sou roem nie. Wanneer ons na Benjamin se lewe kyk, sien ons nie 'n Herodes wat op sy eie mag roem nie. Ons sien 'n seun wat, ten spyte van sy verstommende intellek en sy vermoë om die mees komplekse kodes en wiskunde te verstaan, 'n hart van 'n kind behou het—'n hart wat God gekies het.

Daar is 'n storie oor Benjamin wat my diep raak, en dit pas so perfek by Paulus se woorde oor die 'swakkes' wat die 'sterkes' beskaam. Toe hy vyftien jaar oud was, en hy hoor dat sy oom William ly as gevolg van twee beroertes, het Ben na sy ma en pa gegaan. Hy het nie met 'n ingewikkelde mediese plan gekom nie. Hy het nie met 'n besigheidsvoorstel gekom nie. Hy het eenvoudig aangebied om sy hele spaarvarkie te gee om te help.

Dink vir 'n oomblik daaraan. Hy het nie die spaarvarkie stukkend geslaan nie. Hy het dit nie leeggemaak nie. Dit was nie nodig nie, want sy oom het versekering gehad. Maar die *aanbod* self... dit was alles. In daardie oomblik was Benjamin die wysste persoon in die kamer. Hy het verstaan wat Herodes nooit kon verstaan nie: dat ware rykdom nie lê in wat jy hou nie, maar in wat jy bereid is om weg te gee. Hy het sy hele 'koninkryk'—sy klein spaarvarkie—aangebied uit pure liefde.

Dit is die 'skatkis van die hart' waarvan Jesus praat. Terwyl Herodias die kop van 'n profeet op 'n skottel gevra het uit haat, het Benjamin sy skatkis aangebied uit deernis. Dit is die 'dwase' liefde van God wat die wêreld se selfsug beskaam. Benjamin Đại Dương Vo was dalk jonk, hy was dalk in die oë van die wêreld 'swak' as gevolg van sy siekte, maar in sy gees was hy 'n reus. Sy aanbod van daardie spaarvarkie is 'n groter getuienis as al die bankette van Herodes.

Ek praat vandag direk met julle, Alan en Thao.

Daar is 'n swaar las wat ouers dikwels dra, 'n las wat nie van God kom nie, maar uit die donker hoeke van ons eie hartseer. Dit is die versoeking om jouself te blameer. Julle vra dalk: 'Het ons genoeg gedoen? Het ons iets gemis? Was daar 'n teken wat ons nie gesien het nie?' Miskien voel julle skuldig dat julle nog hier is terwyl hy weg is.

Luister na my: Julle het niks gemis nie. Julle is nie te blameer nie. Toe die dissipels vir Jesus vra oor die man wat blind gebore is, of dit sy skuld of sy ouers s'n was, het Jesus gesê: 'Nóg hierdie man, nóg sy ouers het gesondig.' Siekte is nie 'n straf nie. Dit is nie 'n oordeel nie. Dit is 'n deel van die gebrokenheid van die natuur wat ons nie kan beheer nie. Geen hoeveelheid liefde, geen hoeveelheid waaksaamheid, geen spaarvarkie vol geld kon die verloop van die natuur verander het nie. Julle het vir Benjamin die enigste ding gegee wat werklik tel: 'n huis vol liefde, 'n geloof om aan vas te hou, en die vryheid om die pragtige, vrygewige seun te wees wat hy was. Laat daardie skuldgevoel vandag by die voet van die Kruis agterbly. God beskuldig julle nie; Hy ween saam met julle.

En Ryan, my jong vriend, ek praat met jou. Jou boetie se spaarvarkie was 'n teken van sy hart, maar jy was sy grootste skat. Hy het nie net sy geld aangebied nie; hy het sy tyd, sy speletjies, sy drome en sy vriendskap met jou gedeel. Hy is nou by die ewige Banket van die Hemel. Nie die banket van Herodes waar daar haat en dood is nie, maar die Banket van die Lam, waar hy saam met die Heilige Johannes die Doper en die jong Sint Carlo Acutis sit. Hy is nou vry. Hy haal asem sonder moeite. En hy hou steeds sy skatkis van liefde vir jou oop. Hy wil hê jy moet aanhou lewe met dieselfde dapperheid waarmee hy sy spaarvarkie aangebied het. Moenie bang wees om gelukkig te wees nie; jou geluk is die beste manier om sy nagedagtenis te eer.

Vir almal wat van ver af kyk, veral ander families wat deur die vuur van siekte gaan: Weet dat julle gesien word. God kies nie die sterkes wat dink hulle het nie hulp nodig nie; Hy kies diegene wat weet hoe broos die lewe is. Hy is naby die gebrokenes van hart.

In Benjamin se naam vloei daar vandag water in Cà Mau, Vietnam. Die 'Giếng Gioan Baotixita'—die Put van Johannes die Doper. Wat 'n pragtige simbool! Johannes die Doper het met water gedoop in die Jordaan, en nou bring 'n put in Benjamin se naam lewe aan diegene wat dors is. Die spaarvarkie wat hy wou gee, het op 'n manier oopgegaan en 'n bron van lewe geword vir mense wat hy nooit ontmoet het nie. Sy klein aanbod het 'n groot stroom geword.

Wat neem ons vandag saam met ons by die deur uit?

Dit is dít: **Bied jou 'spaarvarkie' aan.**

Moenie wag totdat jy dink jy het genoeg rykdom, genoeg wysheid of genoeg krag om 'n verskil te maak nie. God soek nie jou groot prestasies nie; Hy soek jou bereidwilligheid. Vandag, doen een klein ding uit pure vrygewigheid. Miskien is dit nie geld nie. Miskien is dit 'n oomblik van jou tyd vir iemand wat alleen is. Miskien is dit 'n vriendelike woord aan 'n vreemdeling. Miskien is dit net die besluit om op te hou om jouself te blameer vir dinge wat jy nie kon beheer nie. Bied jou hart aan, presies soos dit is—stukkend, klein, maar oop.

Benjamin Vo, jy het jou skatkis vir God gegee, en Hy het dit vermenigvuldig. Rus nou in die vrede van die Groot Oseaan van God se liefde. Waak oor jou pa, jou ma en jou broer Ryan, totdat ons almal eendag saam met jou aan die tafel van die ewige fees mag aansit, waar elke traan afgewis sal word en die liefde nooit ophou nie.

Amen.