Panginget Ratuannana Santa Perawan Maria

Para dulur anu dipikacinta dina Kristus,

Cobi tingali ka urang sadaya ayeuna. Urang kumpul di dieu, dina tempat anu suci ieu, pikeun ngadéngé sarta ngaguar Firman Gusti. Unggal urang datang kalawan carita sorangan, kalawan kanyaah anu béda-béda, kalawan kasedih anu kadang-kadang karasa beurat pisan. Tapi aya hiji hal anu ngahijikeun urang: kahayang urang pikeun manggihan Gusti dina hirup urang, pikeun ngarasa ayana Anjeunna dina unggal léngkah urang.

Dinten ieu urang ngaguar ngeunaan Ratuannana Santa Perawan Maria. Urang ngadangu ti Nabi Yeheskiel ngeunaan hiji visi anu sakitu agungna: "Kuring ningali kamulyaan Allah Israél datang ti wetan... Kuring ngadéngé sora kawas sora cai anu loba pisan, jeung bumi caang ku kamulyaan-Na." Yeheskiel ningali kuil anu pinuh ku kamulyaan Gusti, tempat dimana Anjeunna badé cicing di antawis urang Israél salalanggengna. Ieu mangrupikeun visi anu ngagambarkeun ayana Gusti anu suci, anu ngajadikeun sakumna bumi caang ku kamulyaan-Na. Ieu mangrupikeun janji yén Gusti moal ninggalkeun urang, yén Anjeunna bakal cicing di antawis urang.

Dina waktos anu sami, dina Injil Mateus, Gusti Yésus nyarios ka urang ngeunaan kapamingpinan anu sajati. Anjeunna ngingetan urang, "Para ahli Kitab jeung urang Parisi geus calik dina korsi Musa. Ku sabab kitu, naon waé anu maranéhna omongkeun ka maranéh, lakukeun jeung tepati, tapi ulah nuturkeun kalakuan maranéhna. Sabab maranéhna ngomong tapi henteu ngalakukeun."

Gusti Yésus ngagarisbawahan bédana antara otoritas anu sah jeung kalakuan anu goréng. Anjeunna ngajarkeun yén otoritas anu sajati datangna tina Allah, ti korsi Musa, tapi otoritas éta kudu dibarengan ku kalakuan anu luyu. Anjeunna ngingetan urang pikeun henteu nuturkeun conto jalma-jalma anu ngajarkeun hiji hal tapi ngalakukeun sabalikna. Anjeunna nyarios yén maranéhna "ngabeungkeut beban anu beurat tur hésé dipanggul, sarta nempatkeunana dina taktak jalma, tapi maranéhna sorangan henteu daék mindahkeunana ku sahiji ramo ogé."

Ieu mangrupikeun kritik anu seukeut pisan pikeun saha waé anu nyekel otoritas atanapi posisi kapamingpinan. Ieu mangrupikeun pangéling yén kapamingpinan anu sajati sanés ngeunaan kakuasaan atanapi kamulyaan pribadi, tapi ngeunaan palayanan. Gusti Yésus nyarios, "Jalma anu panghadéna di antawis maranéh kudu jadi pelayan maranéh. Saha waé anu ngangkat dirina sorangan bakal direndahkeun, tapi saha waé anu ngarendahkeun dirina sorangan bakal ditinggikeun."

Ayeuna, nalika urang ngadangu sadaya ieu, urang tiasa ngarasa yén ieu téh mangrupikeun hal anu gedé, hal anu abstrak. Tapi kumaha lamun urang nyandak ieu kana kahirupan urang sapopoé? Kumaha lamun urang ningali ieu ngaliwatan lensa kahirupan hiji budak anu urang kantos kenal, hiji budak anu ngajarkeun urang seueur hal ngeunaan kahirupan, ngeunaan cinta, sareng ngeunaan ayana Gusti?

Benjamin Vo. Ben. Anjeunna budak anu ngagaduhan pikiran anu cerdas pisan, kalayan rasa panasaran anu taya watesna. Anjeunna resep diajar, resep ngulik hal-hal anu hésé, resep ngartos kumaha dunya jalan. Anjeunna resep kana téknologi, kana komputer, kana hal-hal anu sigana rumit pikeun urang. Tapi di balik sadaya éta, Ben ngagaduhan haté anu sakitu hipuna, haté anu pinuh ku kanyaah.

Nalika urang ngémutan Ben, urang ningali hiji gambaran anu sakitu éndahna. Anjeunna ngagaduhan sumanget anu luar biasa pikeun hirup. Anjeunna percaya yén "nyobi mangrupakeun sagala anu penting" – "trying is all that matters." Ieu mangrupikeun prinsip anu tiasa urang tingali dina sababaraha carita kulawargana. Urang tiasa ningali kumaha anjeunna berjuang di lapangan badminton, kumaha anjeunna ngalakukeun anu pangsaéna dina latihan baskét. Anjeunna henteu sieun gagal; anjeunna ngan ukur usaha kalawan sakumna tanaga.

Ieu mangrupikeun hal anu sami anu diomongkeun ku Gusti Yésus dina Injil. Anjeunna henteu menta urang pikeun jadi sampurna, tapi pikeun usaha kalawan sakumna haté. Anjeunna henteu ngahukum jalma anu gagal, tapi ngajénan jalma anu berjuang, anu terus nyobian. Ben ngartos ieu. Anjeunna ngartos yén dina hirup ieu, anu penting sanés ngan ukur hasilna, tapi prosésna, usaha urang, kanyaah anu urang curahkeun kana sagala anu urang lakukeun.

Nalika urang ningali ka Yeheskiel, anjeunna ningali kamulyaan Gusti anu ngeusian kuil. Ieu mangrupikeun gambaran ngeunaan ayana Gusti anu suci, anu ngajadikeun sagala rupa caang. Ben, dina cara sorangan, ngajantenkeun dunya di sabudeureunana caang. Anjeunna henteu ngan ukur boga pikiran anu cerdas, tapi ogé haté anu welas asih. Urang tiasa ningali ieu dina carita ngeunaan tawaranana pikeun masihan sadaya artos dina celenganana pikeun ngabantosan pamannana. Sanajan teu jadi dilaksanakeun, niatna, tawaranana, éta mangrupikeun bukti haté Ben anu sakitu béréhanana, haté anu hayang ngabantu batur, haté anu hayang ngabagi.

Ieu mangrupikeun tindakan anu ngagambarkeun naon anu diajarkeun ku Gusti Yésus: "Jalma anu panghadéna di antawis maranéh kudu jadi pelayan maranéh." Ben, sanajan masih ngora, parantos nunjukkeun sumanget palayanan. Anjeunna henteu hoyong dipikawanoh ku kapinteranana hungkul, tapi ku kanyaahna ka jalma séjén. Anjeunna henteu ngangkat dirina sorangan, tapi anjeunna ngarasa bagja nalika tiasa ngabantos.

Kadang-kadang, urang ngarasa yén hirup ieu beurat pisan. Urang ningali kasedihan di sabudeureun urang, urang ngadéngé berita anu matak sedih, urang ngalaman kanyeri sorangan. Urang tiasa ngarasa sapertos Yeheskiel, ningali kamulyaan Gusti tapi ogé ningali rapuhna dunya urang. Urang tiasa ngarasa sapertos jalma-jalma anu dituding ku Gusti Yésus, anu ngajarkeun hiji hal tapi henteu ngalakukeunana. Urang tiasa ngarasa yén urang henteu cukup saé, yén urang henteu pantes.

Tapi Gusti Yésus nyarios ka urang: "Saha waé anu ngangkat dirina sorangan bakal direndahkeun, tapi saha waé anu ngarendahkeun dirina sorangan bakal ditinggikeun." Ieu mangrupikeun pesen harepan anu hébat. Urang henteu kedah ngarasa yén urang kedah janten sampurna pikeun dipikacinta ku Gusti. Urang ngan ukur kedah ngarendahkeun diri urang, ngaku kakirangan urang, sarta muka haté urang pikeun kanyaah-Na.

Ben ngalakukeun ieu. Anjeunna henteu pura-pura sampurna. Anjeunna ngalakukeun anu panghadéna, kalayan haté anu tulus. Anjeunna ngabagi kamulyaan Gusti ku cara karesikan haténa, ku kanyaahna ka kulawargana, ku sumangetna pikeun hirup.

Kulawargana nyarioskeun kumaha Ben ngagaduhan impian ngeunaan 'con chim airlines', kumaha anjeunna resep pisan kana pesawat terbang. Anjeunna ngalamun ngeunaan ngadamel maskapai sorangan. Anjeunna ngalaman kabagjaan murni tina ngobrol ngeunaan éta sareng ramana, ngabagi impian sareng seuri. Ieu mangrupikeun momen-momen alit anu ngawangun kahirupan, momen-momen anu pinuh ku kanyaah sareng harepan.

Nalika urang ningali kaayaan Ben ayeuna, urang tiasa ngarasa kasedih anu jero. Tapi dina waktos anu sami, urang tiasa ningali kumaha kamulyaan Gusti tetep cicing di nagara urang, sapertos anu diucapkeun dina Mazmur: "Kamulyaan Gusti bakal cicing di nagara urang." Kamulyaan Gusti aya dina kanyaah anu dibagikeun, dina impian anu diudag, dina sumanget anu taya eureun.

Ben parantos ngajarkeun urang yén hirup téh ngeunaan usaha, ngeunaan kanyaah, ngeunaan ngabagi. Anjeunna ngajarkeun urang yén sanajan urang ngora, urang tiasa gaduh dampak anu gedé dina dunya. Anjeunna nunjukkeun ka urang yén kamulyaan Gusti tiasa katingali dina kahirupan sapopoé, dina lampah alit anu pinuh ku kanyaah.

Kadang-kadang, urang tiasa ngarasa sapertos jalma-jalma dina Injil anu ngarasa teu pantes atanapi henteu cekap. Tapi Gusti Yésus ngajak urang sadaya pikeun ngarendahkeun diri urang, pikeun ngaku yén urang peryogi Anjeunna. Nalika urang ngalakukeun éta, Gusti bakal ngangkat urang. Anjeunna bakal ngeusian urang ku kamulyaan-Na, ku kanyaah-Na, ku harepan-Na.

Hayu urang nyuhunkeun ka Santa Perawan Maria, Ratu Sawarga, supados anjeunna ngabantos urang. Anjeunna, anu ngarendahkeun dirina pikeun janten Ibu Gusti, ngajarkeun urang kumaha hirup dina palayanan sareng kanyaah. Anjeunna ngabantos urang ningali kamulyaan Gusti dina kahirupan urang sapopoé.

Urang sadaya gaduh momen-momen urang sorangan, momen-momen dimana urang ngarasa rapuh, momen-momen dimana urang ngarasa teu cekap. Tapi dina momen-momen éta, urang kedah émut kana visi Yeheskiel, kana kecap-kecap Gusti Yésus, kana conto Ben. Urang kedah émut yén Gusti aya di dieu, sareng Anjeunna hoyong ngeusian urang ku kamulyaan-Na.

Ulah sieun ku beban anu beurat. Ulah sieun ku rasa teu pantes. Sabab Gusti nyarios ka urang, "Saha waé anu ngarendahkeun dirina sorangan bakal ditinggikeun." Hayu urang ngarendahkeun diri urang, hayu urang muka haté urang, sarta hayu urang ngantepkeun kamulyaan Gusti ngeusian kahirupan urang. Ben parantos nunjukkeun yén ieu mungkin. Anjeunna parantos nunjukkeun yén sanaos hirupna pondok, anjeunna tiasa ngeusian dunya ku cahaya sareng kanyaah.

Urang sadaya tiasa ngalakukeun éta. Urang sadaya tiasa janten pelayan, urang sadaya tiasa ngabantos batur, urang sadaya tiasa ngabagi kanyaah Gusti. Jeung lamun urang ngalakukeun kitu, urang bakal ditinggikeun ku Gusti.

Hayu urang mawa ieu kana haté urang dinten ieu. Hayu urang hirup kalawan sumanget Ben, kalawan kanyaahna, kalawan kapercayaanana ka Gusti. Hayu urang ngarendahkeun diri urang, sarta hayu urang ngantepkeun Gusti ngangkat urang kana kamulyaan-Na. Amin.