Празник на Свети Јаков, Апостол

Драги браќа и сестри,

Свети Апостол Павле денес ни кажува една прекрасна, но и длабока вистина: „Ова съкровиште го имаме во земјени садови…“

Што е земјениот сад? Тоа е нашето кревко човечко тело, нашиот минлив земен живот. А што е драгоценото съкровиште? Тоа е Божествениот дух, тоа е светлината, умот, љубовта и верата што Бог ги влева во нас.

Кога размислувам за овие зборови, срцето ми се врти кон нашиот драг Бенџамин Во. Какво прекрасно съкровиште носеше тој во себе! Бен беше момче со исклучителен ум, со несекојдневна љубопитност за светот, за логиката, за сложените математички тајни и за височините на небото што толку сакаше да ги набљудува. Неговиот бистар ум и неговото нежно срце беа вистински дар од Бога.

Но, колку и да се кревки земјените садови, съкровиштето што го носат е вечно…

Поминаа шест недели од оној 13 јуни кога Бен замина кај Отецот. За неговите родители, Алан и Тао, и за неговиот сакан брат Рајан, овие шест недели се време на длабока тишина и остри солзи. И псалмистот денес искрено ни зборува за таа болка: „Одејќи, одеа и плачеа, носејќи го семето…“ Но веднаш потоа ни го дава и Божјото ветување: „Оние што сеат со солзи, ќе жнеат со радост.“

Во Евангелието, Исус нè учи дека вистинската големина не е во земната моќ, туку во љубовта што се дава за другите. Бенџамин Во живееше со таа нежна, искрена љубов. Неговата насмевка и неговиот благ дух беа служење за целото семејство, дар што сè уште ги грее нивните срца.

Драг Алан, драга Тао, скршени од тага… драг Рајан… и сите роднини, пријатели и оние кои од далечина носат тежок крст или имаат болно дете… чујте го ветувањето на Христа. Вашите солзи не се залудни. Бенџамин не е изгубен; неговото съкровиште сега е сигурно во прегратките на Отецот и на Пресвета Богородица.

Нека Господ ги ублажи вашите болки и нека ви даде надеж да продолжите напред, чекорејќи во светлината и љубовта што Бен толку многу ја ширеше околу себе. Амин.