Senen, Minggu Biyasa XVIII

Ing wiwitaning paprentahanipun Zedekia, raja ing Yehuda, ing sasi kaping lima taun kaping pat, Nabi Hananya bin Azur, wong Gibeon, ngandika marang aku ing Padaleman Suci ing ngarsaning para imam lan para wong akeh sadaya, kayene: “Mangkene dhawuhe Sang Yehuwahing sarwa dumadi, Gusti Allahe Israel: ‘Ingsun wis ngremuk pasangane raja ing Babil. Ing sajeroning rong taun Ingsun bakal mbalèkaké menyang papan iki sakabèhing prabot Padaleman Suci sing wis dijupuk déning Nebukadnesar, raja ing Babil, digawa menyang Babil. Lan Yekonya bin Yoyakim, raja ing Yehuda, lan sakabèhing wong Yehuda sing dadi tawanan menyang Babil bakal Mbalèkaké menyang papan iki,’ mangkono dhawuhe Sang Yehuwah, ‘amarga Ingsun bakal ngremuk pasangane raja ing Babil.’” Banjur Nabi Jeremia mangsuli Nabi Hananya ing ngarsaning para imam lan wong akeh sing ngadeg ing Padaleman Suci, kayene: “Amin! Muga-muga Sang Yehuwah nindakake mangkono! Muga-muga Sang Yehuwah netepi apa sing wis kokwatesake kanthi mbalèkaké prabot-prabot Padaleman Suci lan sakabèhing wong tawanan saka Babil menyang papan iki! Nanging saiki rungokna apa sing bakal takkandhakake ing kupingmu lan ing kupinge wong akeh kabeh. Para nabi sing ana sadurunge aku lan sadurungemu saka jaman kuna wis ngramalake perang, kacilakan, lan pageblug marang negara-negara akeh lan kerajaan-kerajaan kang gedhe. Nanging nabi sing ngramalake tentrem rahayu mung bakal diakoni minangka nabi sing sejatine diutus dening Sang Yehuwah yen ramalane iku kelakon.” Nabi Hananya banjur njupuk pasangan kayu saka gulune Nabi Jeremia lan dityelakake, sarta ngandika ing ngarsaning wong akeh kabeh: “Mangkene dhawuhe Sang Yehuwah: ‘Kaya ngono ing sajeroning rong taun Ingsun bakal ngremuk pasangane Nebukadnesar, raja ing Babil, saka gulune sakabehing bangsa.’” Banjur Nabi Jeremia lunga. Sawise Nabi Hananya ngremuk pasangan saka gulune Nabi Jeremia, ana sabda Dalem Gusti marang Jeremia: “Lunga lan kandhaa marang Hananya: Mangkene dhawuhe Sang Yehuwah: Nalaramu ngremuk pasangan kayu, nanging minangka gantine sira wis nggawe pasangan wesi! Amarga mangkene dhawuhe Sang Yehuwahing sarwa dumadi, Gusti Allahe Israel: Pasangan wesi wis taksèlèhaké ing guluné sakabèhing bangsa iki supaya padha ngabdi marang Nebukadnesar, raja ing Babil, lan wong-wong mau bakal ngabdi marang piyambakipun; rokok-rokok ing alas uga wis takpasrahake marang piyambakipun.” Nabi Jeremia banjur ngandika marang Nabi Hananya: “Rungokna iki, Hananya! Sang Yehuwah ora ngutus sira, nanging sira wis gawe bangsa iki percaya marang goroh. Mulane mangkene dhawuhe Sang Yehuwah: Pirsani, Ingsun bakal nyirnakake sira saka lumahing bumi; ing taun iki uga sira bakal mati, amarga sira wis mbalela marang Sang Yehuwah.” Ing taun iku uga, ing sasi kaping pitu, Nabi Hananya mati.

R. Gusti, wulangana kula pepakon Dalem. Dohake saking kula margining kagorohan, lan paringana sih-rahmat lumantar angger-angger Dalem. R. Gusti, wulangana kula pepakon Dalem. Aja nate njupuk sabda kasunyatan saking tutuk kula, amarga ing pranatan Dalem wonten pangarep-arep kula. R. Gusti, wulangana kula pepakon Dalem. Mugi wong-wong sing wedi marang Panjenengan padha bali marang kula, yaiku wong-wong sing ngerteni piwulang Dalem. R. Gusti, wulangana kula pepakon Dalem. Mugi ati kula resik ing sajeroning pepakon Dalem, supaya kula boten nate ketaman wirang. R. Gusti, wulangana kula pepakon Dalem. Wong duraka padha ngenteni bakal nyirnakake kula, nanging kula ngengeti angger-angger Dalem. R. Gusti, wulangana kula pepakon Dalem. Kula boten nyleweng saking pranatan Dalem, amarga Panjenengan piyambak ingkang mulang kula. R. Gusti, wulangana kula pepakon Dalem.

Nalika semono, Gusti Yesus nyuwun marang para murid supados minggah ing baita lan nggumiyut rumiyin mring sabrang segara, mumpung Panjenengane bubarake wong akeh. Sawise mbubarake wong akeh, Panjenengane minggah ing gunung piyambakan kanggo ndedonga. Nalika wis sore, Panjenengane ana ing kono piyambakan. Lha ing sakuntara iku baita wis adoh saka pesisir, katempuh ing ombak amarga angine ngadhep marang baita. Ing wektu jaga kaping pat ing wengi iku, Gusti Yesus rawuh marani para murid lumampah ing nginggiling segara. Nalika para murid mirsani Panjenengane lumampah ing nginggiling segara, piyambakipun sami giris lan ngucap: “Iku dhemit!” sarta njerit amarga wedi. Nanging sanalika Gusti Yesus ngandika marang piyambakipun: “Teguhna atimu, Iki Ingsun; aja wedi!” Petrus mangsuli: “Gusti, yen pancen Panjenengan, dhawuha kula marani Panjenengan ing nginggiling banyu.” Panjenengane ngandika: “Mreneya!” Petrus banjur mudhun saka baita lan lumampah ing nginggiling banyu marani Gusti Yesus. Nanging nalika mirsani angine banter banget, piyambakipun wedi; sarta nalika wiwit amblek, piyambakipun njerit: “Gusti, nyuwun tulung!” Sanalika Gusti Yesus nguluraken asta Dalem lan nyepeng piyambakipun, sarta ngandika: “He wong kang tipis pracayamu, yagene sira mangu-mangu?” Sawise piyambakipun kekalih minggah ing baita, angine banjur sirep. Wong-wong sing ana ing baita padha sujud ing ngarsa Dalem, lan ngucap: “Satemene Panjenengan menika Putraning Allah.” Sawise nyabrang, padha tekan ing Genesaret. Nalika wong-wong ing papan kono ngerteni Panjenengane, banjur ngirim kabar menyang sakubengé wilayah iku. Wong-wong padha nggawa sakabehing wong lara marang Panjenengane lan nyuwun banget supaya mung pareng ndemek kucir jubah Dalem wae; lan sakabehing wong sing ndemek dadi waras.