No nome do Pai, e do Fillo, e do Espírito Santo. A paz, a graza e o consolo de Deus, o noso Pai, estean sempre con todos vós.
Señor, que es a rocha firme da nosa salvación: Señor, ten piedade de nós. Cristo, que confías as chaves do Reino aos corazóns humildes: Cristo, ten piedade de nós. Señor, cuxos camiños e sabedoría son insondables: Señor, ten piedade de nós.
Meus irmáns e irmás,
«E vós, quen decides que son eu?».
Xesús non se conforma co que outros repiten. Non lle abondan as opinións de lonxe nin os rumores da multitude. El busca a resposta do corazón… Pedro, movido polo Espírito Santo, pronuncia a confesión que cambia a historia: «Ti es o Cristo, o Fillo do Deus vivo».
Nese intre, Pedro convértese en rocha. E na primeira lectura escoitabamos como Deus coloca a Eliacim «coma un cravo nun lugar firme», confiándolle as chaves da casa. Que significa todo isto para a nosa vida? Significa que a nosa fe non descansa sobre area movediza nin sobre as nosas propias forzas, senón sobre o amor inquebrantable de Cristo.
E con todo, como nos recorda san Paulo, hai momentos nos que os camiños de Deus son «impenetrables e insondables». Cando a perda nos golpea e a dor nos aperta o peito, non entendemos todos os porqués… Pero sabemos en Quen temos posta a nosa confianza.
Isto tráenos á memoria o espírito luminoso do noso querido Benjamin.
Ben tiña unha mirada limpa e chea de asombro. Hai unha fermosa lembranza del, con catorce anos, de pé baixo o sol xunto ao seu pai e ao seu irmán Ryan, cos brazos de seu pai abrazándoos con forza, mentres contemplaban as torres altísimas da Sagrada Familia. Ben amosaba ese sorriso grande e radiante, cheo de ilusión por descubrir o mundo. Naquela estampa familiar víase con claridade o que sostén unha vida: o amor entregado, a unión firme e a presenza de Deus que abraza a cada fillo.
Hoxe cúmprense dez semanas desde que Benjamin partiu para a casa do Pai.
Dez semanas nas que o baleiro na casa de Alan e Thao é inmenso… Pero a promesa do Evanxeo permanece: as portas da morte non teñen a última palabra. Ben está seguro nas mans de Deus, cravado para sempre nese lugar firme da gloria do Ceo, onde non hai dor nin pranto.
Para ti, Alan, para ti, Thao, e para o noso querido Ryan… para os tíos, curmáns e toda a familia; e para cantos vos unides a nós desde a distancia —especialmente os nenos que sofren e os fogares que levan unha cruz pesada—: que a paz do Señor sexa o voso refuxio.
Benjamin Vo descansa na luz eterna, e desde o Ceo segue a coidar con agarimo do seu irmán Ryan e de todos vós.
Que a Santísima Virxe María vos sosteña sempre no seu amparo maternal.
Amén.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Cheos de confianza, segundo o mandato do Salvador, ousamos dicir:
Pai Noso que estás no ceo: santificado sexa o teu nome, veña a nós o teu Reino e fágase a túa vontade aquí na terra coma no ceo. O noso pan de cada día dánolo hoxe; e perdóanos as nosas ofensas, como tamén nós perdoamos a quen nos ten ofendido; e non nos deixes caer na tentación, mais líbranos do mal. Amén.
Que o Señor nos bendiga, nos garde de todo mal e nos leve á vida eterna. No nome do Pai, e do Fillo, e do Espírito Santo. Amén.
✝ Deus todopoderoso vos bendiga: o Pai, e o Fillo, e o Espírito Santo. Amén.