साधारण काळातील एकविसावा रविवार

प्रिय बंधू आणि भगिनींनो,

तुमच्या हातात असलेल्या एका साध्या, लहानशा चावीचा विचार करा...

ती किती लहान असते, नाही का? आपल्या खिशात किंवा तळहातावर सहज मावणारी. पण ती लहानशी चावी जेव्हा कुलूपात फिरते, तेव्हा एक जड, धातूचा आवाज होतो आणि एका क्षणात एक मोठे, बंद असलेले दार उघडले जाते. चावीमध्ये एक विलक्षण सामर्थ्य असते—बंदिस्त जागेला मुक्त करण्याचे, अडथळे दूर करण्याचे आणि एका नवीन जगात प्रवेश देण्याचे. जोपर्यंत चावी फिरत नाही, तोपर्यंत आपण बाहेरच उभे असतो, त्या बंद दाराच्या कठीण लाकडाकडे किंवा लोखंडाकडे पाहत.

पण आता, क्षणभर आपले लक्ष त्या बंद दारावरून हटवून वर आकाशाकडे वळवा...

त्या अथांग, निळ्या आकाशाकडे, जिथे कोणतीही दारे नाहीत, कोणतेही कुलूप नाही आणि कोणत्याही चावीची गरज नाही. तिथे फक्त अनंत मोकळीक आहे. तिथे पक्षी मुक्तपणे विहार करतात आणि विमाने ढगांच्या छाताडावरून उंच निघून जातात. तिथे सीमा नाहीत, भिंती नाहीत.

आजच्या पवित्र शास्त्रामध्ये, आपल्याला या दोन गोष्टींचा एक सुंदर मिलाफ पाहायला मिळतो—एक बाजूला मानवी हातातील ‘चावी’ आणि दुसऱ्या बाजूला देवाच्या राज्याचे ते ‘अथांग आकाश’.

आजच्या पहिल्या वाचनात, यशया संदेष्ट्याद्वारे प्रभू देव राजवाड्याचा कारभारी शेब्ना याला त्याच्या पदावरून काढून टाकतो आणि आपला सेवक एलिआकीम याला उभे करतो. देव म्हणतो: “मी दाविदाच्या घराण्याची चावी त्याच्या खांद्यावर ठेवीन; त्याने उघडलेले कोणी बंद करणार नाही, आणि त्याने बंद केलेले कोणी उघडणार नाही.” विचार करा, खांद्यावर चावी असणे म्हणजे केवळ अधिकार नाही, तर ती संपूर्ण घराण्याची, संपूर्ण लोकांच्या सुरक्षिततेची जबाबदारी आहे. ती एक अशी चावी आहे जी लोकांचे रक्षण करण्यासाठी दारे उघडते आणि शत्रूंपासून वाचवण्यासाठी दारे बंद करते.

आणि आजच्या शुभवर्तमानात, हाच चावीचा आणि अधिकाराचा विषय एका अत्यंत महत्त्वाच्या टप्प्यावर येतो. येशू आपल्या शिष्यांना कैसरिया फिलिप्पीच्या प्रांतात घेऊन जातो. हा प्रांत डोंगराळ होता, जिथे खडकांचे मोठे सुळके होते. तिथे उभे राहून येशू आपल्या शिष्यांना विचारतो, “लोक काय म्हणतात, मी कोण आहे?” लोक अनेक नावे घेतात—बाप्तिस्मा करणारा योहान, एलीया, यिर्मया किंवा संदेष्ट्यांपैकी एक.

पण मग येशू थेट त्यांच्या हृदयाला हात घालणारा प्रश्न विचारतो: “परंतु तुम्ही… तुम्ही मला कोण म्हणता?”

तेव्हा सायमन पेत्र पुढे येतो आणि विश्वासाची एक महान घोषणा करतो: “तू ख्रिस्त, जिवंत देवाचा पुत्र आहेस.”

पेत्राच्या या उत्तरावर येशू त्याला आशीर्वाद देतो आणि म्हणतो, “तू पेत्र (म्हणजे खडक) आहेस, आणि या खडकावर मी आपली मंडळी रचीन… मी तुला स्वर्गाच्या राज्याच्या किल्ल्या देईन.”

येशूने पेत्राला दिलेल्या या ‘स्वर्गाच्या राज्याच्या किल्ल्या’ नेमक्या काय आहेत? त्या काही लोखंडाच्या किंवा पितळेच्या चाव्या नव्हत्या. त्या किल्ल्या होत्या विश्वासाच्या, प्रेमाच्या आणि देवाच्या दयेच्या! या अशा किल्ल्या आहेत ज्या पृथ्वीवरील मानवी हृदयांची बंद दारे उघडतात आणि त्यांना थेट स्वर्गाच्या अथांग आकाशाशी जोडतात. जेव्हा पेत्र किंवा मंडळी पृथ्वीवर प्रेमाने आणि क्षमेने कोणालातरी मुक्त करते, तेव्हा स्वर्गाचे द्वार त्यांच्यासाठी उघडे होते.

आजच्या दुसऱ्या वाचनात संत पौल रोमच्या लोकांना लिहिलेल्या पत्रात याच अथांगतेबद्दल उद्गार काढतो: “अहाहा, देवाच्या संपत्तीची, ज्ञानाची व बुद्धीची खोली किती अगाध आहे! त्याचे निर्णय किती अगम्य आणि त्याचे मार्ग किती अनाकलनीय आहेत!” देवाचे हे मार्ग म्हणजे ते अथांग आकाश आहे, ज्याला आपण आपल्या लहानशा बुद्धीने कधीही मोजू शकत नाही.

आज… आपल्या लाडक्या बेंजामिन व्हो याला—आपल्या प्रिय बेनला—प्रभूच्या स्वर्गीय घरी जाऊन आज बरोबर दोन महिने पूर्ण होत आहेत. १३ जून २०२६ ते आजचा हा ऑगस्टचा दिवस…

दोन महिने… ६० दिवस.

अलन, थाओ आणि रायन… तुमच्यासाठी हा काळ कसा गेला आहे, हे शब्दांत मांडणे अशक्य आहे. पहिल्या काही दिवसांची ती गर्दी, ते सांत्वनाचे शब्द आता शांत झाले असतील. पण तुमच्या घरात, तुमच्या रोजच्या जगण्यात ती शांतता आता अधिक जड वाटू लागली असेल. बेनच्या खोलीतील ती रिकामी जागा, त्याचे ते कॉम्प्युटरचे कोडिंगचे प्रोजेक्ट्स, त्याची पुस्तके… हे सर्व पाहून मन पुन्हा पुन्हा व्याकूळ होत असेल. विरहाची ही वेदना अत्यंत खरी आहे, अत्यंत खोल आहे.

मी आज तुमच्यासमोर उभे राहून कोणतीही वरवरची, सोपी सांत्वना देणार नाही. कारण ख्रिस्ती विश्वास आपल्याला दुःखाकडे दुर्लक्ष करायला शिकवत नाही, तर दुःखाच्या डोळ्यांत डोळे घालून उभे राहण्याचे धैर्य देतो. होय, बेन आता आपल्यात शारीरिक रूपाने नाही, आणि ही एक अत्यंत जड, न भरून निघणारी पोकळी आहे. ही वेदना जोपर्यंत आपण या जगात आहोत, तोपर्यंत आपल्या हृदयाचा एक भाग बनून राहणार आहे.

पण आजच्या या वचनांच्या प्रकाशात, जेव्हा आपण आपल्या प्रिय बेंजामिनच्या १५ वर्षांच्या सुंदर आयुष्याकडे पाहतो, तेव्हा आपल्याला काय दिसते?

बेंजामिन हा अत्यंत कुशाग्र बुद्धिमत्तेचा, तल्लख मनाचा मुलगा होता. गणिताची कोडी लीलया सोडवणारा, वयाच्या १४ व्या वर्षी एआय, देवऑप्स आणि क्लाउड इन्फ्रास्ट्रक्चरचा अभ्यास करणारा बेन! पण त्याच्या या बुद्धिमत्तेपलीकडे, त्याचे एक अतिशय सुंदर आणि जिवंत वेड होते…

ते वेड म्हणजे पक्षी आणि विमाने!

त्याला आकाशात उडणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीबद्दल अतोनात आकर्षण होते. विशेषतः बोईंग ७३७ (Boeing 737) हे विमान त्याचे अत्यंत आवडते होते. तो आपल्या वडिलांसोबत—अलन यांच्यासोबत—वेगवेगळ्या शहरांमध्ये जाऊन तासन्तास विमानतळावर उभा राहायचा आणि विमानांचे उड्डाण पाहायचा, ज्याला आपण ‘एअरपोर्ट स्पॉटिंग’ म्हणतो. आकाशात झेपावणारे ते प्रचंड विमान पाहून बेनचे डोळे आनंदाने चमकून उठायचे.

त्याच्या मनात एक अतिशय निरागस आणि गोड स्वप्न होते. त्याला स्वतःची एक विमान कंपनी सुरू करायची होती, आणि त्याने तिचे नाव काय ठेवले होते माहिती आहे? ‘कॉन चिम एअरलाइन्स’ (Con Chim Airlines) म्हणजेच ‘पक्षी एअरलाइन्स’! जेव्हा जेव्हा तो आपल्या आई-वडिलांशी या ‘कॉन चिम एअरलाइन्स’ बद्दल बोलायचा, तेव्हा त्याच्या चेहऱ्यावर एक अतिशय सुंदर, गोड हसू उमलायचे आणि तो लहान मुलासारखा गालातल्या गालात हसायचा, खिदळायचा (giggles and smiles).

त्याच्यासाठी आकाश ही केवळ एक पोकळी नव्हती, तर ते त्याच्या स्वप्नांचे, त्याच्या आनंदाचे आणि त्याच्या स्वातंत्र्याचे घर होते.

आजच्या वचनात येशू ज्या ‘स्वर्गाच्या राज्याच्या किल्ल्यांबद्दल’ बोलत आहे, त्या किल्ल्यांनी आज आपल्या बेनसाठी आकाशाचे ते अथांग साम्राज्य पूर्णपणे उघडून दिले आहे.

ज्या बेनला या जगात विमानांचे उड्डाण पाहण्यात इतका आनंद मिळायचा, तो बेंजामिन आज कोणत्याही बोईंग ७३७ च्या मर्यादांशिवाय, स्वतः स्वर्गाच्या अनंत आकाशात विहार करत आहे. तो आज त्या ‘कॉन चिम एअरलाइन्स’ च्या खऱ्या, स्वर्गीय रूपात उड्डाण करत आहे, जिथे कोणतेही वादळ नाही, कोणतेही आजारपण नाही आणि कोणतीही मर्यादा नाही. तो आज देवाच्या अनंत प्रेमाच्या हवेत मुक्तपणे श्वास घेत आहे.

अलन आणि थाओ… आज या विरहाच्या प्रवासात, तुमच्या मनात अनेकदा एक अतिशय जड आणि छळणारा प्रश्न येत असेल: ‘आम्ही आणखी काही करू शकलो असतो का?’ ‘आमच्याकडून काही राहून गेले का?’ अनेकदा पालकांचे हृदय स्वतःवरच एक सुप्त अपराधभावना लादून घेते.

आज प्रभूच्या या पवित्र शब्दांद्वारे मी तुमच्या हृदयावरील हा जड दगड पूर्णपणे काढून फेकून देऊ इच्छितो. जेव्हा शिष्यांनी येशूला विचारले होते की, “या माणसाच्या जन्मांध असण्याला कोण कारणीभूत आहे, हा स्वतः की याचे आई-वडील?” तेव्हा येशूने स्पष्ट शब्दांत सांगितले होते, “याने किंवा याच्या आई-वडिलांनी पाप केले नाही” (योहान ९:३).

माझ्या प्रिय अलन आणि थाओ, ऐका… बेनचे आजारपण ही देवाने दिलेली शिक्षा नव्हती, आणि ते तुमच्या नियंत्रणातही नव्हते. तुम्ही जगातील सर्वोत्तम आई-वडील आहात. तुम्ही बेनवर अथांग, परिपूर्ण आणि निस्सीम प्रेम केले. तुम्ही त्याला जगातील सर्व सुख दिले, त्याला जगाची सफर घडवून आणली. तुमच्या प्रेमामध्ये कोणतीही कमतरता नव्हती. आज स्वतःला त्या निरर्थक आत्मदोषातून पूर्णपणे मुक्त करा. बेन तुमच्यावर खूप प्रेम करत होता, आणि आजही करत आहे. तो स्वर्गातून तुमच्याकडे पाहत आहे, आणि तो तुम्हाला सांगत आहे की तुम्ही त्याचे सर्वोत्तम आई-वडील आहात.

रायन, माझ्या प्रिय बाळा… तुझा मोठा भाऊ बेन हा तुझा सर्वात मोठा चाहता आणि मित्र होता. तो जरी आज डोळ्यांना दिसत नसला, तरी तो तुझ्या अगदी जवळ आहे. जेव्हा तू आकाशाकडे पाहशील, तेव्हा समज की तुझा दादा तिथे एका सुंदर विमानातून किंवा एखाद्या मुक्त पक्षाच्या रूपात तुझ्यावर लक्ष ठेवून आहे. तुला तुझ्या आई-वडिलांसाठी आणि बेनच्या स्वप्नांसाठी धैर्याने आणि आनंदाने जगायचे आहे.

आज या प्रार्थनेत दूरवरून सहभागी झालेल्या माझ्या सर्व प्रिय बंधू आणि भगिनींनो, विशेषतः जी कुटुंबे आज आजारपणाचा, दुःखाचा किंवा विरहाचा जड वधस्तंभ वाहत आहेत… प्रभू आज तुमच्याकडे पाहत आहे. संत पौल म्हणतो त्याप्रमाणे, देवाचे मार्ग आपल्या समजण्याच्या पलीकडचे आहेत. कधीकधी आपल्याला वाटणारे बंद दरवाजे हे देवाच्या योजनेत एका मोठ्या आकाशाचे प्रवेशद्वार असू शकतात.

बेनच्या दयाळू हृदयाच्या स्मरणात व्हिएतनाममधील कॅ माउ (Cà Mau) येथे जी पाण्याची विहीर बांधण्यात आली आहे—‘जॉन् द बॅप्टिस्टची विहीर’—ती आजही लोकांना जीवनदायी पाणी देत आहे. बेनचे प्रेम आज त्या पाण्याच्या रूपाने वाहत आहे.

माझ्या प्रिय ख्रिस्ती बांधवांनो, आज जेव्हा आपण या प्रार्थनेतून बाहेर पडू, तेव्हा आपल्यासोबत काय घेऊन जायचे आहे?

जेव्हा कधी तुम्हाला जीवनात थकल्यासारखे वाटेल, जेव्हा वाटेल की सर्व दारे बंद झाली आहेत, तेव्हा पेत्राच्या त्या विश्वासाची आठवण करा. येशू ख्रिस्त हा जिवंत देवाचा पुत्र आहे, आणि त्याच्याकडे प्रत्येक बंद दाराची चावी आहे.

आणि एक छोटासा नियम आजपासून पाळा: जेव्हा जेव्हा तुम्ही आकाशात एखादे विमान उडताना पाहाल, किंवा एखादा पक्षी पंख पसरवून उंच जाताना पाहाल… तेव्हा क्षणभर थांबा, चेहऱ्यावर एक गोड हसू आणा आणि बेनच्या त्या ‘कॉन चिम एअरलाइन्स’ ची आठवण करा. प्रभूला सांगा: ‘हे प्रभू, माझा बेन तुझ्या स्वर्गात सुरक्षित आहे, आणि मीही तुझ्यावर विश्वास ठेवतो.’

आपला लाडका बेंजामिन आज संत कार्लो अकुतीससोबत आणि सर्व देवदूतांसोबत स्वर्गाच्या त्या भव्य मेजवानीत आनंदाने विसावला आहे. तो आता मुक्त आहे.

एका दिवशी, जेव्हा आपलाही प्रवास पूर्ण होईल, तेव्हा स्वर्गाच्या त्या उघड्या दारापाशी, आपला लाडका बेन एका गोड, निष्पाप हास्याने आपले स्वागत करण्यासाठी तिथे उभा असेल.

प्रभू ख्रिस्ताची शांती आणि माता मरीयेचे सांत्वन तुम्हा सर्वांसोबत सदैव राहो.

आमेन.