ວັນລະນຶກເຖິງນັກບຸນຄໍເນລີອຸສ ພຣະສັນຕະປາປາ ແລະ ນັກບຸນຊີປຣຽນ ພຣະອະທິການ, ມໍລະນະສັກຂີ

ພີ່ນ້ອງທີ່ຮັກແພງ, ບາງຄັ້ງເຮົາກໍພົບເຫັນຄວາມຈິງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຢູ່ໃນສິ່ງທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ. ເຮົາເຫັນມັນໃນຮູບຖ່າຍໃບໜຶ່ງຂອງ Benjamin Vo ທີ່ນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃນລົດ, ໃສ່ເສື້ອຜ້າທີ່ອົບອຸ່ນ, ມີສາຍສ້ອຍໄມ້ກາງແຂນຫ້ອຍຢູ່ເທິງໜ້າເອິກ. ມັນເປັນພາບທີ່ງຽບສະຫງົບ. ບໍ່ມີຄວາມວຸ້ນວາຍ, ບໍ່ມີຄວາມກັງວົນ—ພຽງແຕ່ເດັກຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ກຳລັງເດີນທາງໄປກັບຄອບຄົວ. ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ງຽບສະຫງົບແບບນັ້ນ, ເຮົາອາດຈະເຫັນຄວາມຮັກທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ຄວາມຮັກທີ່ບໍ່ໄດ້ເວົ້າອອກມາເປັນຄຳເວົ້າ, ແຕ່ສະແດງອອກຜ່ານການມີຢູ່ຮ່ວມກັນ.

ໃນບົດອ່ານທຳອິດມື້ນີ້, ນັກບຸນເປົາໂລໄດ້ຂຽນສິ່ງທີ່ເຮົາທຸກຄົນຮູ້ແຕ່ມັກຈະລືມ: 'ຄວາມຮັກນັ້ນອົດທົນ, ຄວາມຮັກນັ້ນມີເມດຕາ... ຄວາມຮັກບໍ່ເຄີຍສູນເສຍໄປ.' ເປົາໂລໄດ້ປຽບທຽບຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດກັບການເບິ່ງໃນກະຈົກທີ່ບໍ່ແຈ້ງ. ເຮົາເຫັນພຽງບາງສ່ວນ, ເຮົາຮູ້ພຽງບາງສ່ວນ. ແຕ່ຄວາມຮັກ, ຄວາມຮັກນັ້ນຍັງຄົງຢູ່. ມັນເປັນຮາກຖານດຽວທີ່ບໍ່ສັ່ນຄອນເມື່ອພາຍຸແຫ່ງຊີວິດພັດຜ່ານມາ.

ສາມເດືອນໄດ້ຜ່ານໄປນັບຕັ້ງແຕ່ Ben ໄດ້ຈາກໄປ. ພໍ່ Alan, ແມ່ Thao, ແລະ Ryan, ພໍ່ຮູ້ວ່າຄວາມເງຽບໃນບ້ານອາດຈະເບິ່ງຄືວ່າໜັກໜ່ວງ. ຄວາມເງຽບນັ້ນບໍ່ແມ່ນຄວາມວ່າງເປົ່າ, ແຕ່ມັນເຕັມໄປດ້ວຍ 'ສຽງ' ຂອງຄວາມຊົງຈຳ. ເມື່ອທ່ານນັ່ງຢູ່ໃນຄວາມງຽບນັ້ນ, ທ່ານອາດຈະຖາມຕົນເອງວ່າ: 'ຂ້ອຍພາດຫຍັງໄປບໍ? ຂ້ອຍຄວນຈະສັງເກດເຫັນອາການໄວກວ່ານີ້ບໍ? ຖ້າຂ້ອຍເຮັດແບບນັ້ນ ແບບນີ້, ບາງທີ...' ຂໍໃຫ້ພໍ່ບອກທ່ານຢ່າງຊັດເຈນໃນມື້ນີ້, ຕໍ່ໜ້າໄມ້ກາງແຂນນີ້: ທ່ານບໍ່ໄດ້ພາດຫຍັງເລີຍ. ຄວາມເຈັບປ່ວຍທີ່ Benjamin ຜະເຊີນນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງພໍ່, ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງແມ່. ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງໃຜເລີຍ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ສົ່ງຄວາມເຈັບປ່ວຍມາເປັນການລົງໂທດ, ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຮັກໃດທີ່ທ່ານມີຕໍ່ Ben ທີ່ສາມາດປ້ອງກັນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໄດ້. ທ່ານໄດ້ຮັກລາວ, ໄດ້ດູແລລາວ, ແລະ ໄດ້ຢູ່ກັບລາວໃນທຸກລົມຫາຍໃຈ. ຂໍໃຫ້ທ່ານປ່ອຍວາງຄວາມຮູ້ສຶກຜິດທີ່ບໍ່ມີຊື່ນັ້ນລົງ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວໂທດທ່ານ, ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຢ່າໄດ້ກ່າວໂທດຕົນເອງອີກຕໍ່ໄປ.

ໃນພຣະວໍລະສານ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ປຽບທຽບຄົນໃນຍຸກສະໄໝນັ້ນກັບເດັກນ້ອຍທີ່ນັ່ງຢູ່ໃນຕະຫຼາດ. 'ເຮົາເປົ່າຂຸ່ຍໃຫ້ພວກເຈົ້າ ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຟ້ອນ, ເຮົາຮ້ອງເພງໄວ້ອາໄລ ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ຮ້ອງໄຫ້.' ພຣະອົງກຳລັງເວົ້າເຖິງຄວາມບໍ່ເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດ. ເຮົາຢາກໃຫ້ໂລກເປັນໄປຕາມໃຈເຮົາ, ເຮົາຢາກໃຫ້ຄວາມເຈັບປວດມີເຫດຜົນທີ່ເຮົາສາມາດອະທິບາຍໄດ້. ແຕ່ພຣະເຈົ້າບອກເຮົາວ່າ: 'ສະຕິປັນຍາໄດ້ຮັບການຢັ້ງຢືນໂດຍລູກຫຼານຂອງນາງ.'

Benjamin ເປັນເດັກຊາຍທີ່ມີສະຕິປັນຍາທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ. ລາວບໍ່ພຽງແຕ່ເຂົ້າໃຈເລື່ອງ AI ຫຼື ເທັກໂນໂລຊີ, ແຕ່ລາວເຂົ້າໃຈ 'ຄວາມຮັກ'. ທ່ານຈື່ໄດ້ບໍ ເມື່ອລາວອາຍຸ 15 ປີ, ລາວໄດ້ສະເໜີມອບເງິນທັງໝົດໃນກະປຸກອອມສິນເພື່ອຊ່ວຍລຸງ William ທີ່ກຳລັງເຈັບປ່ວຍ? ລາວບໍ່ໄດ້ທຸບກະປຸກນັ້ນ, ລາວບໍ່ໄດ້ອວດອ້າງ, ລາວພຽງແຕ່ 'ສະເໜີ'. ນັ້ນຄືຫົວໃຈຂອງ Ben—ຫົວໃຈທີ່ພ້ອມຈະໃຫ້ໂດຍບໍ່ຫວັງຜົນຕອບແທນ. ຄວາມຮັກນັ້ນ, ຄວາມກ້າຫານນັ້ນ, ບໍ່ໄດ້ຕາຍໄປພ້ອມກັບຮ່າງກາຍຂອງລາວ. ມັນຍັງຄົງມີຊີວິດຢູ່, ມັນຍັງຄົງໄຫຼວຽນຢູ່ໃນໂລກນີ້. ເມື່ອທ່ານເຫັນເຮືອບິນບິນຜ່ານ, ເມື່ອທ່ານນຶກເຖິງ 'Con Chim Airlines' ທີ່ລາວມັກຈະຫົວເລາະເວລາເວົ້າເຖິງ, ນັ້ນຄືສຽງຂອງຄວາມຮັກທີ່ຍັງຄົງຢູ່ກັບທ່ານ.

ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ການສູນເສຍ Ben ແມ່ນຄວາມເຈັບປວດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ແຕ່ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຄວາມເຈັບປວດນັ້ນກາຍເປັນຄຸກ. ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ 'ຖືກຍົກຂຶ້ນ' ເທິງໄມ້ກາງແຂນເພື່ອໃຫ້ເຮົາເຫັນວ່າ ພຣະອົງເຂົ້າໃຈຄວາມທຸກໂສກຂອງເຮົາ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຢູ່ໄກ, ພຣະອົງຢູ່ໃນຄວາມເຈັບປວດນັ້ນກັບທ່ານ. ເມື່ອທ່ານຮ້ອງໄຫ້, ພຣະອົງກໍຮ້ອງໄຫ້. ເມື່ອທ່ານເຫງົາ, ພຣະອົງກໍຢູ່ຂ້າງທ່ານ.

Ryan, ອ້າຍ Ben ຍັງຮັກເຈົ້າຫຼາຍ. ຄວາມຊົງຈຳທີ່ພວກເຈົ້າຫລິ້ນນຳກັນ, ຄວາມຝັນທີ່ພວກເຈົ້າແບ່ງປັນ, ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນສົມບັດທີ່ບໍ່ມີໃຜສາມາດພາກເຈົ້າໄປໄດ້. ຈົ່ງສືບຕໍ່ກ້າວເດີນດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ. ຢ່າຢ້ານທີ່ຈະຍິ້ມ, ຢ່າຢ້ານທີ່ຈະມີຄວາມຫວັງ, ເພາະອ້າຍຂອງເຈົ້າຢາກເຫັນເຈົ້າເຕີບໃຫຍ່ຢ່າງມີຄວາມສຸກ. ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ຄົນດຽວ, ພຣະເຈົ້າ ແລະ ອ້າຍຂອງເຈົ້າກຳລັງເບິ່ງແຍງເຈົ້າຢູ່.

ມື້ນີ້, ພໍ່ຢາກໃຫ້ທ່ານເຮັດສິ່ງໜຶ່ງ: ຈົ່ງຫັນໜ້າໄປຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມໄວ້ວາງໃຈ. ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ, ແຕ່ດ້ວຍຄວາມຫວັງ. Ben ໄດ້ຜ່ານການທົດສອບທຸກຢ່າງແລ້ວ, ແລະ ດຽວນີ້ລາວພັກຜ່ອນຢ່າງສັນຕິໃນງານລ້ຽງແຫ່ງສະຫວັນ, ບ່ອນທີ່ລາວສາມາດເບິ່ງທ້ອງຟ້າໄດ້ຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ. ຄວາມຮັກຂອງລາວ, ຄວາມເມດຕາຂອງລາວ, ຍັງຄົງເຮັດວຽກຢູ່ຜ່ານການກະທຳນ້ອຍໆທີ່ທ່ານເຮັດໃນນາມຂອງລາວ. ຂໍໃຫ້ຄວາມຮັກນັ້ນເປັນແສງສະຫວ່າງນຳທາງທ່ານ ໃຫ້ກ້າວເດີນໄປດ້ວຍຄວາມຫວັງ. ພຣະເຈົ້າຮັກທ່ານ, ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປະຖິ້ມທ່ານ. ຂໍໃຫ້ທ່ານພົບກັບສັນຕິສຸກທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາໄວ້. ອາແມນ.