ໃນນາມຂອງພຣະບິດາ, ແລະ ພຣະບຸດ, ແລະ ພຣະຈິດ. ຂໍໃຫ້ພຣະຫັນສະທານ ແລະ ສັນຕິສຸກຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ຈົ່ງສະຖິດຢູ່ກັບທ່ານທັງຫຼາຍເທີ້ນ.
ຂ້າແຕ່ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍຊົງພຣະເມດຕາປານີພວກເຮົາເທີ້ນ. ຂ້າແຕ່ພຣະຄຣິດເຈົ້າ, ຂໍຊົງພຣະເມດຕາປານີພວກເຮົາເທີ້ນ. ຂ້າແຕ່ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍຊົງພຣະເມດຕາປານີພວກເຮົາເທີ້ນ.
ພີ່ນ້ອງທີ່ຮັກແພງໃນພຣະຄຣິດ,
ລອງນຶກພາບເຖິງສຽງຂອງລູກຂົນໄກ່ທີ່ກະທົບກັບແຣັກເກັດໃນສະໜາມແບດມິນຕັນ... ສຽງ 'ປັອກ' ທີ່ດັງຂຶ້ນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ມັນເປັນສຽງຂອງຄວາມຕັ້ງໃຈ. ມັນເປັນສຽງຂອງການຝຶກຊ້ອມ. ຖ້າພວກເຮົາຫຼັບຕາລົງ, ພວກເຮົາສາມາດເຫັນເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ ທີ່ກຳລັງເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍຄວາມວ່ອງໄວ, ເຫື່ອໄຫຼຍ້ອຍຕາມໃບໜ້າ, ແຕ່ແວວຕາຂອງລາວເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນ. ລາວບໍ່ໄດ້ຫຼິ້ນເພື່ອພຽງແຕ່ໃຫ້ມັນແລ້ວໄປ, ແຕ່ລາວຫຼິ້ນເພາະລາວເຊື່ອວ່າ 'ການພະຍາຍາມຄືສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ'. ນີ້ຄືພາບຂອງ Benjamin Vo ທີ່ພວກເຮົາຈົດຈຳໄດ້ດີ—ເດັກຊາຍຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍຢ້ານທີ່ຈະທຸ່ມເທແຮງກາຍແຮງໃຈໃຫ້ກັບສິ່ງທີ່ລາວຮັກ.
ໃນມື້ນີ້, ວັນພຸດໃນອາທິດທີ 21 ຂອງເທດສະການທຳມະດາ, ພຣະວໍລະສານ ແລະ ບົດອ່ານໄດ້ນຳພາພວກເຮົາໃຫ້ມາໄຕ່ຕອງເຖິງເລື່ອງ 'ຜົນງານແຫ່ງມື' ແລະ 'ຄວາມຈິງໃຈຂອງຫົວໃຈ'. ໃນເພງສັນລະເສີນ, ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ: 'ບຸນລາບແກ່ທ່ານຜູ້ທີ່ຢ້ານຢຳພຣະອົງເຈົ້າ, ຜູ້ທີ່ຍ່າງຕາມທາງຂອງພຣະອົງ! ເພາະທ່ານຈະໄດ້ກິນຜົນງານແຫ່ງມືຂອງທ່ານ; ທ່ານຈະມີຄວາມສຸກ ແລະ ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ.' ພາບຂອງ 'ຜົນງານແຫ່ງມື' ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຊື່ອມໂຍງພວກເຮົາເຂົ້າກັບຊີວິດຂອງ Benjamin ຢ່າງເລິກເຊິ່ງ.
Benjamin, ຫຼື Ben ທີ່ເຮົາຮັກ, ເປັນເດັກຊາຍທີ່ມີ 'ມື' ທີ່ບໍ່ເຄີຍຢຸດນິ່ງ. ມືຂອງລາວບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ຈັບແຣັກເກັດແບດມິນຕັນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນຍັງເປັນມືທີ່ພິມໂຄ້ດ (code) ຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວໃນ GitHub, ເປັນມືທີ່ແກ້ໂຈດຄະນິດສາດທີ່ສັບສົນຂອງຊັ້ນ 8 ໃນຂະນະທີ່ລາວຢູ່ພຽງຊັ້ນ 4. ຜົນງານແຫ່ງມືຂອງ Ben ບໍ່ໄດ້ເກີດມາຈາກໂຊກຊະຕາ, ແຕ່ເກີດມາຈາກ 'ຄວາມພະຍາຍາມ' ທີ່ລາວຢຶດຖືເປັນຄະຕິປະຈຳໃຈ. ນັກບຸນເປົາໂລ ໃນບົດອ່ານທຳອິດ ໄດ້ກ່າວຢ່າງໜັກແໜ້ນວ່າ: 'ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດວຽກດ້ວຍຄວາມຕາຕຳ ແລະ ເໜື່ອຍຍາກ, ທັງກາງເວັນ ແລະ ກາງຄືນ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເປັນພາລະແກ່ຜູ້ໃດ.' Ben ກໍເປັນດັ່ງນັ້ນ. ລາວມີຄວາມເປັນອິດສະຫຼະໃນຄວາມຄິດ, ລາວຢາກຮຽນຮູ້ AWS, DevOps, ແລະ AI ດ້ວຍຕົນເອງ ເພາະລາວຢາກຈະສ້າງ 'ຜົນງານ' ທີ່ມາຈາກຄວາມສາມາດຂອງລາວແທ້ໆ.
ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາເວົ້າເຖິງຄວາມສຳເລັດ ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມ, ພວກເຮົາກໍຕ້ອງປະເຊີນກັບຄວາມຈິງທີ່ເຈັບປວດ. ມື້ນີ້ແມ່ນວັນທີ 28 ສິງຫາ 2026. ມັນເປັນເວລາສອງເດືອນກວ່າແລ້ວນັບຕັ້ງແຕ່ Ben ໄດ້ຈາກພວກເຮົາໄປໃນວັນທີ 13 ມິຖຸນາ. ສອງເດືອນ... ມັນເປັນເວລາທີ່ຍາວນານພໍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຄິດຮອດກາຍເປັນຄວາມເຈັບປວດທີ່ຊຶມເລິກ. ມັນຄືຊ່ວງເວລາທີ່ພໍ່ Alan, ແມ່ Thao, ແລະ Ryan ເລີ່ມຮູ້ສຶກເຖິງ 'ຄວາມງຽບ' ທີ່ແທ້ຈິງໃນເຮືອນ. ບໍ່ມີສຽງແປ້ນພິມດັງຂຶ້ນໃນຕອນກາງຄືນ, ບໍ່ມີສຽງຫົວຂວັນເມື່ອເວົ້າເຖິງ 'Con Chim Airlines', ບໍ່ມີເດັກຊາຍທີ່ຄອຍຍິ້ມໃຫ້ດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນ.
ພວກເຮົາຕ້ອງເວົ້າຄວາມຈິງກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະຊອກຫາຄວາມປອບໂຍນ. ຄວາມຈິງຄື ຄວາມຕາຍຂອງ Benjamin ໄດ້ສ້າງບາດແຜທີ່ເລິກຫຼາຍ. ບາງຄັ້ງ, ພວກເຮົາອາດຈະຮູ້ສຶກເໝືອນກັບສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າຊົງກ່າວໃນພຣະວໍລະສານມື້ນີ້ ກ່ຽວກັບ 'ອຸບມຸງທີ່ທາດ້ວຍປູນຂາວ'. ພຣະອົງຊົງຕຳນິພວກຟາລິຊຽນວ່າ: 'ພວກເຈົ້າເປັນເໝືອນອຸບມຸງທີ່ທາດ້ວຍປູນຂາວ, ເຊິ່ງເບິ່ງພາຍນອກກໍສວຍງາມ, ແຕ່ພາຍໃນພັດເຕັມໄປດ້ວຍກະດູກຂອງຄົນຕາຍ ແລະ ສິ່ງສົກກະປົກທຸກຢ່າງ.' ໃນຍາມທີ່ເຮົາໂສກເສົ້າ, ບາງຄັ້ງເຮົາກໍພະຍາຍາມ 'ທາປູນຂາວ' ໃສ່ໃບໜ້າຂອງເຮົາ. ເຮົາຍິ້ມໃຫ້ຄົນອື່ນ, ເຮົາບອກວ່າເຮົາ 'ສະບາຍດີ', ແຕ່ພາຍໃນຫົວໃຈຂອງເຮົາພັດເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ ແລະ ຄວາມວ່າງເປົ່າ ທີ່ເໝືອນກັບຄວາມຕາຍ.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕ້ອງການໃຫ້ພວກເຮົາເປັນແບບນັ້ນ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຕ້ອງການໃຫ້ພວກເຮົາປິດບັງຄວາມເຈັບປວດໄວ້ພາຍໃຕ້ໜ້າກາກທີ່ສວຍງາມ. ພຣະອົງຊົງຮຽກຮ້ອງຄວາມ 'ຈິງໃຈ'. Benjamin Vo ເປັນເດັກຊາຍທີ່ບໍ່ມີມານຍາ. ລາວເປັນຄົນທີ່ 'ຈິງ' ທີ່ສຸດ. ເມື່ອລາວມີຄວາມສຸກ, ລາວຈະຍິ້ມຈົນຕາຢິບ. ເມື່ອລາວຮັກພໍ່, ລາວຈະຂຽນຂໍ້ຄວາມບອກວ່າ 'ພໍ່ທີ່ດີທີ່ສຸດ'. ເມື່ອລາວຢາກຊ່ວຍລຸງ William, ລາວສະເໜີມອບທຸກຢ່າງທີ່ລາວມີ. ຄວາມງາມຂອງ Ben ບໍ່ແມ່ນ 'ປູນຂາວ' ທີ່ທາໄວ້ພາຍນອກ, ແຕ່ແມ່ນຄວາມບໍລິສຸດທີ່ມາຈາກພາຍໃນຫົວໃຈຂອງລາວແທ້ໆ.
ພໍ່ Alan, ແມ່ Thao, ແລະ Ryan ທີ່ຮັກແພງ... ໃນຊ່ວງເວລາສອງເດືອນນີ້, ທ່ານອາດຈະຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມໜັກໜ່ວງຂອງກາງເຂນ. ບາງຄັ້ງຄວາມຄິດກໍວົນວຽນໄປຫາຄຳຖາມທີ່ວ່າ 'ເປັນຫຍັງ?'. ບາງຄັ້ງຄວາມຮູ້ສຶກຜິດກໍເຂົ້າມາແທນທີ່ຄວາມສັນຕິ. ທ່ານອາດຈະຖາມຕົນເອງວ່າ ເຮົາພາດຫຍັງໄປບໍ? ເຮົາຄວນຈະລະວັງຫຼາຍກວ່ານີ້ບໍ? ຂໍໃຫ້ຟັງສຽງຂອງພຣະເຢຊູເຈົ້າຢ່າງຕັ້ງໃຈ: ຄວາມເຈັບປ່ວຍ ແລະ ຄວາມຕາຍບໍ່ແມ່ນການລົງໂທດ. ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງພໍ່, ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງແມ່, ແລະ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດຂອງໃຜເລີຍ. ມັນເປັນພະຍຸທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນໂລກທີ່ຍັງບໍ່ທັນສົມບູນແບບນີ້. ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕຳນິທ່ານ, ແລະ Ben ກໍບໍ່ໄດ້ຕຳນິທ່ານ. ໃນຄວາມຝັນນັ້ນ, Ben ໄດ້ບອກແລ້ວວ່າ: 'ບໍ່ເປັນຫຍັງ, ລູກຈະຄອຍເບິ່ງແຍງພໍ່ແມ່.' ນັ້ນຄືຄຳເວົ້າແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ປົດປ່ອຍທ່ານຈາກ 'ອຸບມຸງ' ແຫ່ງຄວາມຮູ້ສຶກຜິດ.
ຫົວໃຈຂອງ Ben ແມ່ນ 'ຜົນງານແຫ່ງມື' ທີ່ງົດງາມທີ່ສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ນັກບຸນເປົາໂລໄດ້ບອກໃຫ້ຊາວເທຊະໂລນິກ 'ຮຽນແບບ' ເພິ່ນ. Ben ກໍໄດ້ຮຽນແບບສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດຈາກພໍ່ Alan—ທັງຄວາມສະຫຼາດ ແລະ ຄວາມທະເຍີທະຍານ. ແຕ່ Ben ກໍໄດ້ສ້າງ 'ແບບຢ່າງ' ໃຫ້ພວກເຮົາຮຽນແບບເຊັ່ນກັນ. ລາວສອນພວກເຮົາໃຫ້ຮູ້ຈັກ 'ພະຍາຍາມ'. ລາວສອນພວກເຮົາໃຫ້ຮູ້ຈັກຮັກຄອບຄົວຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ລາວສອນພວກເຮົາໃຫ້ມີຄວາມຝັນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ເໝືອນກັບທ້ອງຟ້າທີ່ 'Con Chim Airlines' ຈະບິນໄປ.
ນີ້ຄືຈຸດປ່ຽນຂອງພວກເຮົາໃນມື້ນີ້. ເຖິງວ່າ Ben ຈະບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ນີ້ເພື່ອຈັບແຣັກເກັດ ຫຼື ພິມໂຄ້ດອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ 'ຜົນງານ' ຂອງລາວຍັງຄົງຢູ່. ມັນຢູ່ໃນຮອຍຍິ້ມຂອງ Ryan ທີ່ Ben ເຄີຍກອດໄວ້ໃຕ້ຜ້າຫົ່ມສີຂຽວ. ມັນຢູ່ໃນຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງພໍ່ Alan ທີ່ Ben ເຄີຍຍົກຍ້ອງ. ມັນຢູ່ໃນຄວາມຮັກຂອງແມ່ Thao ທີ່ Ben ເຄີຍເຄົາລົບ. ຜົນງານແຫ່ງມືຂອງ Ben ບໍ່ໄດ້ຕາຍໄປກັບຮ່າງກາຍ, ແຕ່ມັນໄດ້ກາຍເປັນ 'ສັນຕິສຸກ' ທີ່ນັກບຸນເປົາໂລໄດ້ອວຍພອນໃນບົດອ່ານທຳອິດ: 'ຂໍໃຫ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັນຕິສຸກເອງ ປະທານສັນຕິສຸກແກ່ທ່ານທຸກເວລາ ແລະ ໃນທຸກວິທີທາງ.'
ສຳລັບທຸກຄົນທີ່ກຳລັງຟັງຢູ່, ໂດຍສະເພາະເດັກນ້ອຍທີ່ກຳລັງເຈັບປ່ວຍ ຫຼື ຄອບຄົວທີ່ກຳລັງແບກຄວາມທຸກ... ຂໍໃຫ້ຮູ້ວ່າ ທ່ານບໍ່ໄດ້ຢູ່ໂດດດ່ຽວ. ພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນ 'ຜົນງານ' ແຫ່ງຄວາມຮັກຂອງທ່ານ. ພຣະອົງຊົງເຫັນນ້ຳຕາທີ່ທ່ານເຊັດອອກຢ່າງງຽບໆ. ພຣະອົງຊົງເຫັນຄວາມພະຍາຍາມຂອງທ່ານທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໄປເພື່ອຄົນທີ່ທ່ານຮັກ. ຄວາມຮັກນັ້ນບໍ່ແມ່ນ 'ປູນຂາວ' ທີ່ທາໄວ້, ແຕ່ມັນແມ່ນ 'ພຣະຫັນສະທານ' ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຮົາກ້າວຍ່າງຕໍ່ໄປ.
Ben ຂອງພວກເຮົາ ຕອນນີ້ໄດ້ກາຍເປັນ 'ຜູ້ຊ່ວຍ' ຂອງພຣະເຈົ້າໃນສະຫວັນ. ລາວບໍ່ໄດ້ພຽງແຕ່ 'Airport spotting' ຈາກພື້ນດິນອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ລາວກຳລັງເບິ່ງລົງມາຈາກເໜືອເມກ. ລາວກຳລັງເບິ່ງແຍງ Ryan, ເບິ່ງແຍງພໍ່ແມ່, ແລະ ເບິ່ງແຍງພວກເຮົາທຸກຄົນ. ລາວຢາກໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ວ່າ 'ການພະຍາຍາມ' ຂອງພວກເຮົາໃນໂລກນີ້ມີຄ່າສະເໝີ.
ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະຍ່າງອອກຈາກປະຕູນີ້ໄປ, ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາຖືເອົາສິ່ງນ້ອຍໆຢ່າງໜຶ່ງໄປກັບພວກເຮົາ. ມື້ນີ້, ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາເຮັດວຽກໃດໜຶ່ງ—ບໍ່ວ່າຈະເປັນວຽກບ້ານ, ວຽກຫ້ອງການ, ຫຼື ການເບິ່ງແຍງຄົນໃນຄອບຄົວ—ດ້ວຍ 'ຄວາມພະຍາຍາມ' ຢ່າງສຸດຂີດ ເໝືອນທີ່ Ben ເຄີຍເຮັດ. ໃຫ້ພວກເຮົາເຮັດດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ, ບໍ່ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ຄົນອື່ນເຫັນ, ແຕ່ເພື່ອເປັນການຖວາຍກຽດແກ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ເພື່ອລະນຶກເຖິງ Benjamin Vo.
Benjamin ທີ່ຮັກ, ຕອນນີ້ລູກໄດ້ພັກຜ່ອນຈາກ 'ຄວາມເໜື່ອຍຍາກ' ແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ລູກໄດ້ກິນ 'ຜົນງານແຫ່ງມື' ຂອງລູກໃນງານລ້ຽງແຫ່ງສະຫວັນ. ຂໍໃຫ້ຮອຍຍິ້ມຂອງລູກ ຈົ່ງເປັນແສງສະຫວ່າງທີ່ນຳພາພວກເຮົາໄປສູ່ສັນຕິສຸກທີ່ແທ້ຈິງ, ບ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະໄດ້ພົບກັນໃໝ່ ແລະ ບິນໄປໃນທ້ອງຟ້າແຫ່ງຄວາມຮັກນິລັນດອນນຳກັນ.
ຂໍໃຫ້ພຣະຫັນສະທານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ຈົ່ງສະຖິດຢູ່ກັບທ່ານທັງຫຼາຍຕະຫຼອດໄປ. ອາແມນ.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຜູ້ໄຖ່ ແລະ ຕາມຄຳສອນຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກເຮົາຈຶ່ງກ້າທູນວ່າ:
ຂ້າແດ່ພຣະບິດາຂອງຂ້ານ້ອຍທັງຫຼາຍ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນ ຂໍໃຫ້ພຣະນາມຂອງພຣະອົງເປັນທີ່ສັກການະ ຂໍໃຫ້ພຣະອານາຈັກຂອງພຣະອົງມາເຖິງ ຂໍໃຫ້ທຸກສິ່ງເປັນໄປຕາມນ້ຳພຣະໄທຂອງພຣະອົງ ໃນແຜ່ນດິນໂລກ ເໝືອນດັ່ງໃນສະຫວັນ. ຂໍປະທານອາຫານປະຈຳວັນແກ່ຂ້ານ້ອຍທັງຫຼາຍໃນວັນນີ້ ຂໍອະໄພຄວາມຜິດຂອງຂ້ານ້ອຍ ເໝືອນຂ້ານ້ອຍໃຫ້ອະໄພແກ່ຜູ້ທີ່ເຮັດຜິດຕໍ່ຂ້ານ້ອຍ ຂໍຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍແພ້ການທົດລອງ ແຕ່ຂໍໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ. ອາແມນ.
ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັນຕິສຸກຊົງອວຍພອນ ແລະ ປົກປັກຮັກສາທ່ານທັງຫຼາຍ. ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໄປໃນສັນຕິສຸກຂອງພຣະຄຣິດເຈົ້າເທີ້ນ.
✝ ຂໍພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ ອວຍພຣະພອນແກ່ທ່ານ: ພຣະບິດາ ພຣະບຸດ ແລະ ພຣະຈິດເຈົ້າ. ອາແມນ.