ວັນຈັນ ອາທິດທີ ສິບແປດ ໃນຍາມທຳມະດາ

ໃນ ຕົ້ນ ຣັດຊະກາລ ຂອງ ເຊເດກີຢາ ກະສັດ ແຫ່ງ ຢູດາ, ໃນ ເດືອນ ທີ ຫ້າ ຂອງ ປີ ທີ ສີ່, ຮານານີຢາ ປະກາສະຣົກ ບຸດ ຂອງ ອາຊູ ກິເບໂອນ ໄດ້ ເວົ້າ ກັບ ຂ້າພະເຈົ້າ ໃນ ພຣະວິຫານ ຂອງ ພຣະອົງເຈົ້າ ຕໍ່ໜ້າ ພວກ ພຣະສົງ ແລະ ປະຊາຊົນ ທັງຫລາຍ ວ່າ: “ພຣະອົງເຈົ້າ ຜູ້ຊົງ ຣິດທານຸພາບ, ພຣະເຈົ້າ ແຫ່ງ ອິດສະຣາແອນ ຕັດ ວ່າ: ‘ເຮົາ ຈະ ຫັກ ແອກ ຂອງ ກະສັດ ແຫ່ງ ບາບີໂລນ. ພາຍໃນ ສອງ ປີ ເຮົາ ຈະ ນຳ ເອົາ ເຄື່ອງໃຊ້ ທັງຫລາຍ ຂອງ ພຣະວິຫານ ຂອງ ພຣະອົງເຈົ້າ ທີ່ ເນບູຄັດເນັດຊາ ກະສັດ ບາບີໂລນ ໄດ້ ເອົາ ໄປ ນັ້ນ ກັບຄືນ ມາ ບ່ອນນີ້. ແລະ ເຮົາ ຈະ ນຳ ເອົາ ເຢໂຄນີຢາ ບຸດ ຂອງ ເຢໂຮຢາກິມ ກະສັດ ຢູດາ ພ້ອມ ທັງ ພວກ ທີ່ ຖືກ ເນລະເທດ ໄປ ບາບີໂລນ ທັງໝົດ ກັບຄືນ ມາ ບ່ອນນີ້,’ ພຣະອົງເຈົ້າ ຕັດ ດັ່ງນັ້ນ, ‘ເພາະ ເຮົາ ຈະ ຫັກ ແອກ ຂອງ ກະສັດ ບາບີໂລນ.’” ປະກາສະຣົກ ເຢເລມີຢາ ໄດ້ ຕອບ ປະກາສະຣົກ ຮານານີຢາ ຕໍ່ໜ້າ ພວກ ພຣະສົງ ແລະ ປະຊາຊົນ ທີ່ ປະຊຸມ ກັນ ຢູ່ ໃນ ພຣະວິຫານ ຂອງ ພຣະອົງເຈົ້າ ວ່າ: “ອາແມນ! ຂໍ ພຣະອົງເຈົ້າ ທຣົງ ກະທຳ ດັ່ງນັ້ນ ເຖີດ! ຂໍ ພຣະອົງ ທຣົງ ເຮັດໃຫ້ ຄຳ ປະກາດ ຂອງທ່ານ ເປັນຈິງ ໂດຍ ການນຳ ເອົາ ເຄື່ອງໃຊ້ ຂອງ ພຣະວິຫານ ແລະ ພວກ ທີ່ ຖືກ ເນລະເທດ ກັບຄືນ ມາ ຈາກ ບາບີໂລນ. ແຕ່ ບັດນີ້, ຈົ່ງ ຟັງ ຄຳ ທີ່ ຂ້າພະເຈົ້າ ກ່າວ ໃຫ້ ທ່ານ ແລະ ປະຊາຊົນ ທັງຫລາຍ ຟັງ. ແຕ່ ດົນນານ ມາ ແລ້ວ, ປະກາສະຣົກ ຜູ້ ຢູ່ ກ່ອນ ທ່ານ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ ປະກາດ ເຖິງ ສົງຄາມ, ຄວາມທຸກເວທະນາ, ແລະ ໂຣກລະບາດ ຕໍ່ ຫລາຍ ດິນແດນ. ແຕ່ ປະກາສະຣົກ ຜູ້ ປະກາດ ເຖິງ ພຣະສັນຕິສຸກ ນັ້ນ ຈະ ຖືກ ຮັບຮອງ ວ່າ ພຣະອົງເຈົ້າ ທຣົງ ໃຊ້ ມາ ຢ່າງ ທ່ຽງແທ້ ກໍ ຕໍ່ເມື່ອ ຄຳ ປະກາດ ຂອງ ເພິ່ນ ເປັນຈິງ ທົ່ານັ້ນ.” ແລ້ວ ປະກາສະຣົກ ຮານານີຢາ ໄດ້ ຖອດ ເອົາ ແອກ ຈາກ ຄໍ ຂອງ ປະກາສະຣົກ ເຢເລມີຢາ ແລ້ວ ຫັກ ມັນ ຖິ້ມ, 并在 ປະຊາຊົນ ຟັງ ວ່າ: “ພຣະອົງເຈົ້າ ຕັດ ດັ່ງນີ້: ‘ພາຍໃນ ສອງ ປີ ເຮົາ ຈະ ຫັກ ແອກ ຂອງ ເນບູຄັດເນັດຊາ ກະສັດ ບາບີໂລນ ອອກຈາກ ຄໍ ຂອງ ນາໆ ຊາດ ຢ່າງນັ້ນ ແຫລະ.’” ແລ້ວ ປະກາສະຣົກ ເຢເລມີຢາ ກໍ ໄດ້ ຫຼີກ ໄປ. ຫຼັງຈາກ ຮານານີຢາ ໄດ້ ຫັກ ແອກ ອອກຈາກ ຄໍ ຂອງ ເຢເລມີຢາ ແລ້ວ, ພຣະວັດຈະນະ ຂອງ ພຣະອົງເຈົ້າ ໄດ້ ມາ ຫາ ເຢເລມີຢາ ວ່າ: “ຈົ່ງ ໄປ ບອກ ຮານານີຢາ ວ່າ: ພຣະອົງເຈົ້າ ຕັດ ດັ່ງນີ້: ‘ເຈົ້າ ໄດ້ ຫັກ ແອກ ໄມ້, ແຕ່ ເຈົ້າ ຈະ ໄດ້ ແອກ ເຫຼັກ ມາ ແທນ! ເພາະ ພຣະອົງເຈົ້າ ຜູ້ຊົງ ຣິດທານຸພາບ ຕັດ ວ່າ: ເຮົາ ຈະ ເອົາ ແອກ ເຫຼັກ ສວມ ໃສ່ ຄໍ ຂອງ ນາໆ ຊາດ ເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອ ໃຫ້ ພວກເຂົາ ຮັບໃຊ້ ເນບູຄັດເນັດຊາ.’” ເຢເລມີຢາ ໄດ້ ເວົ້າ ກັບ ຮານານີຢາ ວ່າ: “ຟັງ ເດີ, ຮານານີຢາ! ພຣະອົງເຈົ້າ ບໍ່ໄດ້ ໃຊ້ ເຈົ້າ ມາ, ແຕ່ ເຈົ້າ ໄດ້ ເຮັດໃຫ້ ປະຊາຊົນ ເຊື່ອ ໃນ ຄວາມຫລອກຫລວງ. ດັ່ງນັ້ນ, ພຣະອົງເຈົ້າ ຕັດ ວ່າ: ເຮົາ ຈະ ໄລ່ ເຈົ້າ ອອກຈາກ ຜືນ ແຜ່ນດິນ; ພາຍໃນ ປີນີ້ ເຈົ້າ ຈະ ຕາຍ ເພາະ ເຈົ້າ ໄດ້ ສອນ ການກບົດ ຕໍ່ ພຣະອົງເຈົ້າ.” ແລະ ໃນ ເດືອນ ທີ ຫັດ ຂອງ ປີ ນັ້ນ ເອງ, ປະກາສະຣົກ ຮານານີຢາ ກໍ ໄດ້ ຕາຍ ໄປ.

R. ຂ້າແຕ່ ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍ ໂປດ ສອນ ກົດເກນ ຂອງ ພຣະອົງ ໃຫ້ ແກ່ ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍ ທຣົງ ໃຫ້ ທາງ ເທັດ ໄກ ຈາກ ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະ ໂປດ ເມດຕາ ປະທານ ພຣະທຳ ຂອງ ພຣະອົງ ແກ່ ຂ້າພະເຈົ້າ. R. ຂ້າແຕ່ ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍ ໂປດ ສອນ ກົດເກນ ຂອງ ພຣະອົງ ໃຫ້ ແກ່ ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍ ຢ່າ ໃຫ້ ພຣະວັດຈະນະ ແຫ່ງ ຄວາມທ່ຽງແທ້ ຫຼຸດ ອອກຈາກ ປາກ ຂອງ ຂ້າພະເຈົ້າ, ເພາະ ຄວາມຫວັງ ຂອງ ຂ້າພະເຈົ້າ ຢູ່ ໃນ ພຣະບັນຍັດ ຂອງ ພຣະອົງ. R. ຂ້າແຕ່ ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍ ໂປດ ສອນ ກົດເກນ ຂອງ ພຣະອົງ ໃຫ້ ແກ່ ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍ ໃຫ້ ຜູ້ ທີ່ ຢຳເກຣງ ພຣະອົງ ແລະ ຮູ້ຈັກ ກົດເກນ ຂອງ ພຣະອົງ ຫັນ ມາ ຫາ ຂ້າພະເຈົ້າ. R. ຂ້າແຕ່ ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍ ໂປດ ສອນ ກົດເກນ ຂອງ ພຣະອົງ ໃຫ້ ແກ່ ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍ ໃຫ້ ຫົວໃຈ ຂອງ ຂ້າພະເຈົ້າ ບໍລິສຸດ ໃນ ກົດເກນ ຂອງ ພຣະອົງ, ເພື່ອ ຂ້າພະເຈົ້າ ຈະ ບໍ່ຕ້ອງ ອັບອາຍ. R. ຂ້າແຕ່ ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍ ໂປດ ສອນ ກົດເກນ ຂອງ ພຣະອົງ ໃຫ້ ແກ່ ຂ້າພະເຈົ້າ. ຄົນບາບ ຄອຍ ທຳລາຍ ຂ້າພະເຈົ້າ, ແຕ່ ຂ້າພະເຈົ້າ ໃສ່ໃຈ ໃນ ພຣະທຳ ຂອງ ພຣະອົງ. R. ຂ້າແຕ່ ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍ ໂປດ ສອນ ກົດເກນ ຂອງ ພຣະອົງ ໃຫ້ ແກ່ ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ໄດ້ ຫຼີກເວັ້ນ ຈາກ ພຣະບັນຍັດ ຂອງ ພຣະອົງ, ເພາະ ພຣະອົງ ເອງ ໄດ້ ສອນ ຂ້າພະເຈົ້າ. R. ຂ້າແຕ່ ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍ ໂປດ ສອນ ກົດເກນ ຂອງ ພຣະອົງ ໃຫ້ ແກ່ ຂ້າພະເຈົ້າ.

ພຣະເຢຊູເຈົ້າ ໄດ້ ໃຫ້ ພວກ ສາວົກ ລົງ ເຮືອ ຂ້າມ ໄປ ຝັ່ງ ໂນ້ນ ກ່ອນ ພຣະອົງ, ໃນ ขณะ ທີ່ ພຣະອົງ ໄລ່ ຝູງຊົນ ໃຫ້ ກັບ ໄປ. ຫຼັງຈາກ ນັ້ນ, ພຣະອົງ ໄດ້ ສະເດັດ ຂຶ້ນ ໄປ ພູເຂົາ ແຕ່ ຜູ້ດຽວ ເພື່ອ ພາວະນາ. ເມື່ອ ຄ່ຳ ລົງ, ພຣະອົງ ກໍ ຢູ່ ທີ່ນັ້ນ ແຕ່ ຜູ້ດຽວ. ສ່ວນ ເຮືອ ໄດ້ ຢູ່ ໄກ ຈາກ ຝັ່ງ ຫຼາຍ ຫລັກ ແລ້ວ, ແລະ ຖືກ ຄື້ນລົມ ພັດ ຕີ ເພາະ ທານ ລົມ ແຮງ. ໃນ ຍາມ ທີ ສີ່ ຂອງ ຄືນ ນັ້ນ, ພຣະເຢຊູເຈົ້າ ໄດ້ ຍ່າງ ເທິງ ຜືນນ້ຳ ທະເລ ມາ ຫາ ພວກເຂົາ. ເມື່ອ ພວກ ສາວົກ ເຫັນ ພຣະອົງ ຍ່າງ ເທິງ ຜືນນ້ຳ, ພວກເຂົາ ກໍ ຕົກໃຈ ຢ້ານ ແລະ ເວົ້າ ວ່າ: “ແມ່ນ ຜີ!” ແລ້ວ ກໍ ຮ້ອງ ອອກມາ ດ້ວຍ ຄວາມຢ້ານ. ທັນທີ ນັ້ນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າ ຕັດ ກັບ ພວກເຂົາ ວ່າ: “ທຳ ຄວາມກ້າຫານ ເຖີດ, ແມ່ນ ເຮົາ ເອງ, ຢ່າ ຢ້ານ ເລີຍ.” ເປໂຕ ໄດ້ ທູນ ຕອບ ວ່າ: “ຂ້າແຕ່ ພຣະອົງເຈົ້າ, ຖ້າ ແມ່ນ ພຣະອົງ, ຂໍ ທຣົງ ສັ່ງ ໃຫ້ ຂ້າພະເຈົ້າ ເດີນ ເທິງ ຜືນນ້ຳ ໄປ ຫາ ພຣະອົງ.” ພຣະອົງ ຕັດ ວ່າ: “ມາ ເຖີດ.” ເປໂຕ ກໍ ລົງ ຈາກ ເຮືອ ແລະ ຍ່າງ ເທິງ ຜືນນ້ຳ ໄປ ຫາ ພຣະເຢຊູເຈົ້າ. ແຕ່ ເມື່ອ ເພິ່ນ ເຫັນ ລົມ ພັດ ແຮງ, ເພິ່ນ ກໍ ເກີດ ຄວາມຢ້ານ; ແລະ ເມື່ອ ກຳລັງ ຈະ ຈົມ ລົງ, ເພິ່ນ ໄດ້ ຮ້ອງ ວ່າ: “ຂ້າແຕ່ ພຣະອົງເຈົ້າ, ຂໍ ໂປດ ຊ່ວຍ ຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍ!” ທັນທີ ນັ້ນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າ ໄດ້ ຢຽດ ພຣະຫັດ ອອກໄປ ຈັບ ເພິ່ນ ໄວ້, ແລະ ຕັດ ວ່າ: “ຜູ້ມີ ຄວາມເຊື່ອ ນ້ອຍ ເອີຍ, ເປັນຫຍັງ ເຈົ້າ ຈຶ່ງ ສົງໄສ?” ເມື່ອ ພວກເຂົາ ຂຶ້ນ ເຮືອ ແລ້ວ, ລົມ ກໍ ງົບ ລົງ. ພວກ ທີ່ ຢູ່ ໃນ ເຮືອ ໄດ້ ນະມັດສະການ ພຣະອົງ ແລະ ເວົ້າ ວ່າ: “ພຣະອົງ ເປັນ ພຣະບຸດ ຂອງ ພຣະເຈົ້າ ຢ່າງ ທ່ຽງແທ້.” ເມື່ອ ຂ້າມ ຟາກ ແລ້ວ, ພວກເຂົາ ກໍ ມາ ຖິງ ແຜ່ນດິນ ເຈັດເນຊາເຣັດ. ເມື່ອ ປະຊາຊົນ ບ່ອນນັ້ນ ຈຳ ພຣະອົງ ໄດ້, ພວກເຂົາ ກໍ ໄດ້ ສ່ງ ຂ່າວ ໄປ ທົ່ວ ເຂດ ແຄ້ວນ ນັ້ນ. ປະຊາຊົນ ໄດ້ ນຳ ເອົາ ຄົນປ່ວຍ ທຸກຄົນ ມາ ຫາ ພຣະອົງ, ແລະ ຂໍ ພຽງ ໄດ້ ແຕະຕ້ອງ ຜູ້ຍ ອຸບໂມງ ພຣະພູສາ ຂອງ ພຣະອົງ ທົ່ານັ້ນ; ແລະ ທຸກຄົນ ທີ່ ໄດ້ ແຕະຕ້ອງ ກໍ ໄດ້ ຫາຍ ດີ.