Feria Quinta Hebdomadae Decimae Nonae per Annum — Verbum Diéi

Ritus Initii

In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen. Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei, et communicátio Spíritus Sancti sit cum ómnibus vobis.

Actus Paenitentialis

Kyrie, eleison. Christe, eleison. Kyrie, eleison.

♪ “Kyrie Eleison (Version B)” — A song for Ben

Liturgia Verbi

Lectio Prima · Ezekiel 12:1-12

Factus est sermo Domini ad me dicens: Fili hominis, in medio domus exasperantis tu habitas, qui oculos habent ad videndum et non vident, et aures ad audiendum et non audiunt, quia domus exasperans est. Tu ergo, fili hominis, fac tibi vasa transmigrationis per diem coram eis; et transmigrabis de loco tuo ad locum alterum in conspectu eorum, si forte aspiciant, quia domus exasperans est. Et efferes vasa tua quasi vasa transmigrantis per diem in conspectu eorum; tu autem egredieris vespere coram eis, sicut egreditur transmigrans. Ante oculos eorum perfode tibi parietem et egredere per eum. In conspectu eorum in humeris portaberis, in caligine effereris; faciem tuam velabis et non videbis terram, quia signum dedi te domui Israel. Feci ergo sicut praeceperat mihi Dominus: vasa mea extuli quasi vasa transmigrantis per diem, et vespere perfodi mihi parietem manu; et in caligine egressus sum, in humeris portatus in conspectu eorum. Et factus est sermo Domini ad me mane dicens: Fili hominis, numquid non dixerunt ad te domus Israel, domus exasperans: Quid tu facis? Dic ad eos: Haec dicit Dominus Deus: Super ducem onus istud, qui est in Ierusalem, et super omnem domum Israel, quae est in medio eorum. Dic: Ego signum vestrum: quomodo feci, sic fiet illis; in transmigrationem et in captivitatem ibunt. Et dux qui est in medio eorum in humeris portabitur, in caligine egredietur; parietem perfodient ut educant eum; faciem suam operiet, ut non videat oculo terram.

Psalmus Responsorius · Psalm 78:56-57, 58-59, 61-62

♪ “Psalm 78: Version B (Liturgical)” — A psalm for Ben

Evangelium · Matthew 18:21–19:1

In illo tempore: Accedens Petrus ad Iesum, dixit: Domine, quoties peccabit in me frater meus, et dimittam ei? usque septies? Dicit illi Iesus: Non dico tibi usque septies, sed usque septuagies septies. Ideo assimilatum est regnum caelorum homini regi, qui voluit rationem ponere cum servis suis. Et cum coepisset rationem ponere, oblatus est ei unus qui debebat decem millia talenta. Cum autem non haberet unde redderet, iussit eum dominus eius venundari, et uxorem eius et filios et omnia quae habebat, et reddi. Procidens autem servus ille, orabat eum dicens: Patientiam habe in me, et omnia reddam tibi. Misertus autem dominus servi illius, dimisit eum, et debitum dimisit ei. Egressus autem servus ille, invenit unum de conservis suis qui debebat ei centum denarios; et tenens suffocabat eum, dicens: Redde quod debes. Et procidens conservus eius, rogabat eum dicens: Patientiam habe in me, et omnia reddam tibi. Ille autem noluit; sed abiit, et misit eum in carcerem donec redderet debitum. Videntes autem conservi eius quae fiebant, contristati sunt valde; et venerunt et narraverunt domino suo omnia quae facta fuerant. Tunc vocavit illum dominus suus, et ait illi: Serve nequam, omne debitum dimisi tibi quoniam rogasti me; nonne ergo oportuit et te misereri conservi tui, sicut et ego tui misertus sum? Et iratus dominus eius, tradidit eum tortoribus, quoadusque redderet universum debitum. Sic et Pater meus caelestis faciet vobis, si non remiseritis unusquisque fratri suo de cordibus vestris. Et factum est cum consummasset Iesus sermones hos, migravit a Galilaea et venit in fines Iudaeae trans Iordanem.

Nolíte oblivísci ópera Dei!

Homilia

«Domine, quoties peccabit in me frater meus… usque septies?»

Petrus numerum quaerit. Limitem statuere vult. Sed Iesus responsum dat quod omnem mensuram humanam evertit: «Non dico tibi usque septies, sed usque septuagies septies.»

Deus namque amorem suum non calculat. Compassione motus, debitum immensum dimittit. Et poscit ut nos quoque ex intimo corde amemus.

Octo iam hebdomades elapsae sunt, Alan et Thao carissimi, ex quo Benjamin Vo ad Patris Domum regressus est. In hoc silentio, fortasse in corde vestro quaestiones oriuntur… 'An satis feci? An aliquid omisi?'

Audite mansuetudinem Christi! Aegrotatio et mors non sunt poena, nec culpa ullius hominis. Sicut Iesus de caeco nato dixit: «Neque hic peccavit, neque parentes eius.» Vos nihil omisistis. Amor vester fuit plenus et sine fine. Ponite illam gravem sarcinam… Christus eam in humeros suos recipit.

Recordamini potius de animo Ben. Nonne ille puer erat corde latissimo et generoso?

Meministisne cum avunculus eius aegrotaret? Benjamin, vix quindecim annos natus, totos nummos suos parvos, quidquid servaverat, incunctanter offerre voluit ut iuvaret! Nihil sibi retinuit, nihil computavit. Sicut in ludo ridens de 'con chim airlines' somniabat, ita purissimo nisu et risus hilaritate alios donabat.

Hic amor, tam purus et infinitus, imago est ipsius misericordiae Dei.

Benjamin nunc in convivio Caelesti vivit, una cum Sancto Carlo Acutis. Non est deperditus, sed in amplexu Patris gaudet. De caelo vos audit, vos amat, et vobis arridet.

O Alan, Thao, et tu, Ryan carissime: nolite timere. Christus dolet vobiscum et fovet vos.

Et ad vos quoque e longinquo orantes vertimur—ad parvulos qui aegrotatis, et ad omnes familias quae sub pondere maeroris gemitis: scitote Deum vos arctissime tenere. In corde Eius misericordia numquam deficit. Amen.

Meditátio

♪ “Amor Immensus (Version A)” — A song for Ben

Oratio Universalis

For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:

“Ben, quaeso ora ut amita Maria Tran Ngoc Lan in pace requiescat.”