Polo sinal da Santa Cruz, de nosos inimigos líbranos, Señor Deus noso. En nome do Pai, e do Fillo, e do Espírito Santo. Que a graza, a paz e o consolo de Deus, noso Pai, e de Xesucristo, o Señor, estean sempre convosco.
Señor, ten pidade de nós. Cristo, ten pidade de nós. Señor, ten pidade de nós.
Meus irmáns e irmás en Cristo,
Imaxinade por un momento esa escena ao bordo do lago. Un lugar deserto, a tarde que cae, e máis de cinco mil persoas con fame e canseira. Os discípulos preocupados din: «Despide á xente». Pero Xesús, mirando á multitude co corazón cheo de tenrura, responde algo sorprendente: «Dádelles vós de comer». E con apenas cinco pans e dous peixes, nace un banquet no medio do nada…
Na Primeira Lectura, o profeta Isaías fai un prego semellante que resoa hoxe con forza: «Vinde á auga! Os que non tedes diñeiro, vinde, comprade e comede sen custo!». Deus non cobra polo seu amor. El dá en abundancia, sen pedir nada a cambio.
Esa xenerosidade pura, que non calcula senón que simplemente ama, tráeme á memoria o corazón do noso querido Benjamin Vo.
Benjamin tiña esa nobreza de alma que sabe compartir sen reservas. Sendo apenas un rapaz, ao ver a necesidade duns tíos, Ben estivo disposto a entregar sen dubidar todo o que gardara no seu pequeno peto para axudalos. Tiña esa comprensión profunda e doce de que os recursos e o afecto non son para gardar, senón para ofrecer. Como ese neno do Evanxeo que puxo os seus pans e peixes en mans do Señor, Ben sabía ofrecer todo o bo que tiña coa máis pura das sorrisos.
Hoxe cúmprense sete semanas desde que Benjamin partiu cara á casa do Pai. Canta falta fai a súa presenza na casa! Para Alan e Thao, para o seu irmán Ryan, para os seus tíos e toda a familia, a ausencia séntese coma un deserto longo…
Pero escoitade hoxe a Santo Paulo na Segunda Lectura: «Que nos separará do amor de Cristo? Nin a morte, nin a vida… nin ningunha outra criatura poderá separarnos do amor de Deus». Benjamin non está lonxe nin esquecido; está abrazado por esa fonte de amor inagotable, sentado no Banquete Celestial onde xa non hai fame nin sede.
Para vós, Alan, Thao e Ryan, e para canto nos escoitan desde lonxe —outros nenos que sofren, familias que cargan con cruces pesadas e silenciosas—: Deus ve hoxe a vosa canseira. El toma o pouco que sentides ter, as vosas poucas forza e as vosas bágoas, e multiplícao en graza e consolo.
Sigamos camiñando con esperanza, coidando a Ryan e mantendo vivo o legado de amor e xenerosidade que Benjamin nos deixou. Que a Virxe María, Nai de Consolo, vos garde hoxe e sempre baixo o seu manto suave.
Amén.
For the intentions entrusted to Ben on our prayer wall:
Cheos de confianza, segundo o mandato do Salvador, ousamos dicir:
Pai Noso que estás no ceo: santificado sexa o teu nome, veña a nós o teu Reino e fágase a túa vontade aquí na terra coma no ceo. O noso pan de cada día dánolo hoxe; e perdóanos as nosas ofensas, como tamén nós perdoamos a quen nos ten ofendido; e non nos deixes caer na tentación, mais líbranos do mal. Amén.
Que o Señor nos bendiga, nos libre de todo mal e nos leve á vida eterna. En nome do Pai, e do Fillo, e do Espírito Santo. Amén.
✝ Deus todopoderoso vos bendiga: o Pai, e o Fillo, e o Espírito Santo. Amén.