புனித தோமினிக், குரு - நினைவு நாள்

"நான் என் காவல் மாடத்தின்மீது போய் நிற்பேன்; அரணின் மீது நிலைத்து நிற்பேன்..."

இன்றைய முதல் வாசகத்தில் இறைவாக்கினர் ஹபக்கூக் உரைக்கும் இந்த வார்த்தைகள், வாழ்வின் புரியாத துயரங்களின் மத்தியில் இறைவன் தரும் பதிலுக்காகக் காத்திருக்கும் மனித இதயத்தின் தவிப்பை நமக்குக் காட்டுகின்றன...

நம் சூழலில் நீதி தோற்றுப்போவது போலவும், துன்பங்கள் நம்மைச் சூழ்வது போலவும் தோன்றும் வேளைகளில், நாமும் அந்தப் காவல் மாடத்தின்மீது நின்று, "ஆண்டவரே, இன்னும் எவ்வளவு காலம்?" என்று அண்ணாந்து கேட்கிறோம் அல்லவா?

இறைவன் அவருக்குப் பதிலளிக்கிறார்: "இந்தக் காட்சி குறிக்கப்பட்ட காலத்திற்குரியது... அது தாமதித்தால் அதற்குக்காத்திரு; அது நிச்சயமாக வரும், வராமல் இராது. நீதிமானோ தன் நம்பிக்கையினால் வாழ்வான்."

இன்றைய நற்செய்தியிலும் ஒரு தந்தை தன் மகனின் துயரத்தைக் கண்டு கதறி இயேசுவின் காலடியில் விழுகிறார்... "ஆண்டவரே, என் மகன்மீது இரக்கமாயிரும்!" சீடர்களால் முடியாதபோது, இயேசு அவனைக் குணமாக்குகிறார். சீடர்கள் "எங்களால் ஏன் இயலவில்லை?" என்று கேட்டபோது, இயேசு கூறுகிறார்: "உங்களுக்குக் கடுகு விதை அளவு நம்பிக்கை இருந்தால்... இந்த மலையைப் பார்த்து, 'இங்கிருந்து அங்கே போ' என்றால் அது பெயர்ந்து போகும். உங்களால் முடியாதது ஒன்றுமே இராது."

மலை போன்ற பெருந்துயரம் நம் கண்முன்னே நிற்கும்போது, இயேசு நம்மிடம் கேட்பது மலையளவு நம்பிக்கையை அல்ல... ஒரு சிறிய கடுகு விதை அளவு தூய்மையான நம்பிக்கையைத்தான்!

நம் அன்புக்குரிய பெஞ்சமின் வோவைப் பற்றிச் சிந்திக்கும்போது, அவனது சிறு வயதில் ஒரு பிரகாசமான வெயில் நாளில், தந்தை அவனைத் தன் கைகளில் உயர்த்திப் பிடித் திருப்பாரே... அந்தப் பெரிய வண்ணமயமான அறிவியல் கண்காட்சியின் அமைப்புகளைச் சிறிய பெஞ்சமின் தன் பிஞ்சுக் கையால் தொட்டுப் பார்த்து, ஆவலோடு சுட்டிக்காட்டிய அந்த இனிய காட்சி நம் நினைவுக்கு வருகிறது.

அந்தச் சிறுவனால் தன் சொந்த முயற்சியால் அதை எட்ட முடியாது... ஆனால் தந்தையின் கைகள் அவனை உயர்த்தியபோது, அவனால் அதை எளிதாகத் தொட முடிந்தது!

நம் வாழ்விலும் பல நேரங்களில் நாம் எட்ட முடியாத உயரங்களும், தாங்க முடியாத துயரங்களும் வருகின்றன...

நம் பெஞ்சமின் இறைவனின் நித்திய அமைதியில் அடியெடுத்து வைத்து இன்றுடன் எட்டு வாரங்கள் ஆகின்றன…

ஆலன் மற்றும் தாவோ... இந்த எட்டு வாரங்களாக உங்கள் இதயத்தில் உறைந்திருக்கும் கேள்விகளுக்கும் துயரங்களுக்கும் மத்தியில், ஆண்டவர் இயேசு உங்களை மென்மையாகப் பார்க்கிறார். நீங்கள் மலை போன்ற பலத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை. ஒரு சிறிய கடுகு விதை அளவு நம்பிக்கையோடு இயேசுவின் கரங்களைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள். அன்று நீங்கள் பெஞ்சமினை உயர்த்தியது போல, இன்று விண்ணகத் தந்தை உங்களைத் தம் அன்புக் கரங்களில் தாங்கிப் பிடிக்கிறார்.

பெஞ்சமின் வோ இப்போது இறைவனின் நித்தியக் காவல் மாடத்தில், கிறிஸ்து இயேசுவின் ஒளியில் பாதுகாப்பாக வாழ்கிறான். அவனது ஆர்வம் நிறைந்த புன்னகை என்றென்றும் மாறாது.

அன்புத் தம்பி ரியான்… உன் அண்ணன் பெஞ்சமின் உன்னோடு பகிர்ந்துகொண்ட அன்பும், வாழ்வை ஆவலோடு நோக்கிய அவனது அழகான பார்வையும் உனக்கு என்றும் வழிகாட்டும். நீ துணிவோடும் நம்பிக்கையோடும் உனது பாதையில் முன்செல்ல வேண்டும்.

இன்று உலகெங்கிலும் இருந்து எம்முடன் ஜெபத்தில் இணைந்திருக்கும் அன்பான குடும்பங்களே, நோயினால் வேதனைப்படும் குழந்தைகளே, பாரமான சிலுவைகளைச் சுமப்போரே… ஆண்டவர் உம்மை ஒருபோதும் கைவிடமாட்டார். பெஞ்சமின் இப்போது புனித தோமினிக் மற்றும் புனித கார்லோ அகுத்திஸோடு இணைந்து, விண்ணக விருந்தில் வீற்றிருந்து உங்களுக்காக இறைவனிடம் பரிந்து பேசுகிறான். கிறிஸ்துவின் மாறாத நம்பிக்கையில் நாம் நிலைத்திருப்போம். ஆமென்.