புனித மகதலா மரியா திருவிழா

அன்பார்ந்த சகோதர சகோதரிகளே, கிறிஸ்துவில் பிரியமானவர்களே,

இன்றைய வாசகங்கள் அன்பின் தேடலையும், அந்தத் தேடலின் நிறைவையும் நமக்கு மிக அழகாகச் சித்தரிக்கின்றன. முதல் வாசகத்தில், மணமகள் தன் இதயத்திற்குப் பிரியமானவரைத் தேடி அலைவதைக் காண்கிறோம். 'என் படுக்கையில் இரவில் என் இதயம் நேசிப்பவரைத் தேடினேன்' என்று அவள் கூறுகிறாள். அவள் நகரத்தின் வீதிகளிலும், சந்துகளிலும் அவரைத் தேடுகிறாள், ஆனால் அவரைக் காணவில்லை. ஆனால், அவள் கிட்டத்தட்ட நம்பிக்கையை இழக்கும் தருவாயில், 'அவரை நான் கண்டுபிடித்தேன்' என்று கூறுகிறாள். இது அன்பின் ஒரு சக்திவாய்ந்த உருவகம், இல்லையா? நாம் எதைத் தேடுகிறோமோ, அதை விட ஆழமாக அது நம்மையும் தேடுகிறது.

இந்தத் தேடலின் உச்சகட்டத்தை நாம் இன்றைய நற்செய்தியில் காண்கிறோம். மகதலா மரியா, இயேசுவின் கல்லறைக்கு அதிகாலையிலேயே செல்கிறாள். இருள் விலகாத நேரம் அது. அவள் அங்கு அழுதபடி நிற்கிறாள், இயேசுவின் உடல் இல்லை என்பதைக் கண்டு மனம் உடைகிறாள். அவளுடைய இதயம் நேசித்தவரை அவள் தேடுகிறாள். 'என் ஆண்டவரை எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டார்கள், அவரை எங்கு வைத்தார்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை' என்று அவள் கூறுகிறாள். இந்த வார்த்தைகளில் எவ்வளவு வேதனை! ஆனால், இயேசு அவளை 'மரியா!' என்று அழைக்கும்போது, அவளுடைய தேடல் முடிவுக்கு வருகிறது. அவள் அவரை 'ரபூனி' (போதகரே) என்று அடையாளம் காண்கிறாள். இது ஒரு ஆழமான சந்திப்பு, அன்பின் ஒரு புதிய தொடக்கம்.

இந்த வாசகங்கள் நமக்கு என்ன சொல்கின்றன? நாம் அனைவரும் நம் இதயத்தில் ஒரு தேடலை வைத்திருக்கிறோம். நாம் அன்பு, பொருள், ஆறுதல், நம்பிக்கை ஆகியவற்றைத் தேடுகிறோம். சில சமயங்களில், மகதலா மரியாவைப் போல, நாம் இருளிலும், கண்ணீரிலும் தேடுகிறோம். நாம் தேடுபவர் நம் அருகிலேயே இருக்கிறார் என்பதை அறியாமல் இருக்கலாம். ஆனால், இயேசுவின் குரல் நம்மை அழைக்கும்போது, நம் கண்கள் திறக்கின்றன, நம் இதயங்கள் சமாதானம் அடைகின்றன.

நம் அன்புக்குரிய பெஞ்சமின் வோவைப் பற்றி நாம் சிந்திக்கும்போது, அவனது வாழ்க்கை இந்தத் தேடலின் ஒரு பகுதியாகவே இருந்தது. பென் ஒரு புத்திசாலித்தனமான, மென்மையான சிறுவன். அவனது ஆர்வம், குறிப்பாக விமானப் போக்குவரத்து மற்றும் வணிக ஜெட் விமானங்கள் மீது அவனுக்கு இருந்த ஆழ்ந்த ஆர்வம், ஒரு தேடலின் வெளிப்பாடு. தனது தந்தையுடன் இணைந்து, பல்வேறு நகரங்களில் விமான நிலையங்களில் விமானங்கள் பார்ப்பதை அவன் மிகவும் விரும்பினான். அந்த தேடல், அந்த ஆர்வம், இந்த உலகத்தின் அதிசயங்களை, படைப்பின் அழகை, கடவுளின் ஞானத்தை அவன் அனுபவிக்கும் ஒரு வழியாக இருந்தது. பென் தனது குறுகிய வாழ்க்கையிலும், அன்பையும், மகிழ்ச்சியையும், ஆர்வத்தையும் வெளிப்படுத்தினான். அவன் தனது குடும்பத்தினருடன் பகிர்ந்து கொண்ட அந்த மகிழ்ச்சி, அந்தப் பிரகாசமான புன்னகை, அவனது வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக்கியது.

அன்பான ஆலன், தாவோ, மற்றும் ரியான், மற்றும் பெஞ்சமினை நேசித்த அனைத்து குடும்பத்தினரே, நண்பர்களே! பெஞ்சமின் இப்போது கடவுளின் கரங்களில் இருக்கிறான். அவன் கடவுளின் அன்பில் நித்திய ஓய்வு பெறுகிறான். மகதலா மரியாவைப் போல, நாம் சில சமயங்களில் இருளிலும், கண்ணீரிலும் தேடலாம். ஆனால் இயேசுவின் குரல் நம்மை அழைக்கும்போது, நாம் அவரை அடையாளம் காண்கிறோம். பெஞ்சமின் இப்போது இறைவனின் ஒளியில், நித்திய மகிழ்ச்சியில் இருக்கிறான். அவன் விட்டுச்சென்ற அன்பு, இரக்கம், மற்றும் நம்பிக்கை ஆகியவற்றின் மரபு, நம் வாழ்விலும், இந்த உலகில் அவர் பெயரில் கட்டப்பட்ட கிணற்றின் மூலமும் தொடரட்டும். கடவுள் உங்கள் கண்ணீரைக் காண்கிறார், உங்கள் வலியைப் புரிந்துகொள்கிறார். பெஞ்சமினின் மென்மையான ஆவியும், அவனது அன்பும், அவன் உங்களுக்கு அளித்த மகிழ்ச்சியும் உங்கள் நினைவுகளில் என்றென்றும் வாழும். அவன் இப்போது வானதூதராக, இறைவனின் பாதத்தில் உங்களுக்காகவும், உலகில் உள்ள குழந்தைகளுக்காகவும், குறிப்பாக நோய்வாய்ப்பட்ட குழந்தைகளுக்காகவும், துயரத்தில் இருக்கும் ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்காகவும் பரிந்து பேசுகிறான். கடவுளின் இரக்கம் உங்களைச் சூழ்ந்திருக்கட்டும், உங்கள் இதயங்களுக்கு ஆறுதலையும், நம்பிக்கையையும் அளிக்கட்டும். ஆமென்.