சாதாரண காலத்தின் பதினேழாம் வாரத்தின் செவ்வாய்க்கிழமை

அன்பார்ந்த சகோதர சகோதரிகளே, கிறிஸ்துவில் பிரியமானவர்களே,

இன்றைய வாசகங்கள் நம்மை ஆழமான சிந்தனைக்கு இட்டுச் செல்கின்றன. முதல் வாசகத்தில் இறைவாக்கினர் எரேமியா, தனது மக்களின் அழிவைக் கண்டு கண்ணீர் விடுகிறார். 'என் கண்கள் இரவும் பகலும் ஓயாமல் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடட்டும்' என்று அவர் புலம்புகிறார். இது ஒரு பெரிய சோகத்தின் வெளிப்பாடு, ஒரு ஆழ்ந்த துயரத்தின் குரல். இஸ்ரயேல் மக்கள் கடவுளை விட்டு விலகிச் சென்றதால் ஏற்பட்ட விளைவுகளை அவர் விவரிக்கிறார். ஆனாலும், எரேமியா நம்பிக்கையை இழக்கவில்லை. அவர் கடவுளிடம் மன்றாடுகிறார்: 'ஆண்டவரே, எங்கள் கடவுளே, உம்மையே நாங்கள் நம்பியிருக்கிறோம். நீர் ஒருவரே இவற்றைச் செய்தவர்.' இந்த வார்த்தைகள் ஒரு ஆழமான நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகின்றன, இல்லையா? எவ்வளவு துன்பம் வந்தாலும், எவ்வளவு அழிவு ஏற்பட்டாலும், இறுதியில் நம் நம்பிக்கை கடவுள் ஒருவரே.

இன்றைய நற்செய்தியில், இயேசு வயலில் உள்ள களைகளின் உவமையை விளக்குகிறார். நல்ல விதைகளை விதைப்பவர் மானிடமகன், வயல் உலகம், நல்ல விதைகள் விண்ணகக் குழந்தைகள், களைகள் தீயோனின் குழந்தைகள். அறுவடை உலகின் முடிவில் நடக்கும், அறுவடை செய்பவர்கள் வானதூதர்கள். 'அப்போது நேர்மையாளர்கள் தங்கள் தந்தையின் அரசில் கதிரவனைப் போல ஒளிவீசுவார்கள்' என்று இயேசு கூறுகிறார். இந்த உவமை நமக்கு ஒரு பெரிய நம்பிக்கையைத் தருகிறது. இந்த உலகில் நாம் நல்ல விதைகளுக்கும் களைகளுக்கும் மத்தியில் வாழ்கிறோம். தீமைகளும் துன்பங்களும் நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கலாம், ஆனால் இறுதியில், நேர்மையாளர்கள் கடவுளின் அரசில் ஒளிவீசுவார்கள் என்பதுதான் இயேசுவின் வாக்குறுதி.

இந்த இரண்டு வாசகங்களையும் நாம் இணைத்துப் பார்க்கும்போது, ஒரு அழகான உண்மை வெளிப்படுகிறது. எரேமியா தனது மக்களின் துன்பத்தைக் கண்டு கண்ணீர் விடுகிறார், ஆனால் கடவுளின் மீது நம்பிக்கை கொள்கிறார். இயேசு, இந்த உலகில் தீமைகள் இருந்தாலும், இறுதியில் நேர்மையாளர்களுக்கு ஒரு பிரகாசமான எதிர்காலம் உண்டு என்று நமக்கு உறுதியளிக்கிறார். இது ஒரு பெரிய ஆறுதல் அல்லவா?

நம் அன்புக்குரிய பெஞ்சமின் வோவைப் பற்றி நாம் சிந்திக்கும்போது, அவனது வாழ்க்கை இந்த நம்பிக்கையின் ஒரு அழகான வெளிப்பாடாகவே எனக்குத் தோன்றுகிறது. பென் ஒரு புத்திசாலித்தனமான, மென்மையான சிறுவன். அவனது வாழ்க்கை குறுகியதாக இருந்திருக்கலாம், ஆனால் அவன் ஒருபோதும் பயந்ததில்லை. 'முயற்சிப்பதுதான் முக்கியம்' என்று அவன் நம்பினான். பேட்மிண்டன் களத்திலோ அல்லது கூடைப்பந்து தேர்விலோ, அவன் தனது முழு முயற்சியையும் கொடுத்தான். தோல்விக்கு அஞ்சாமல், கடினமாக உழைப்பதில் அவன் மகிழ்ச்சி கண்டான். இது ஒரு நேர்மையான இதயத்தின் அடையாளம், இல்லையா? கடவுள் நமக்குக் கொடுத்த ஒவ்வொரு நாளையும், ஒவ்வொரு வாய்ப்பையும் முழுமையாகப் பயன்படுத்துவதுதான் முக்கியம். பெஞ்சமின் தனது குறுகிய வாழ்க்கையிலும், இந்த உலகத்தில் ஒரு நல்ல விதை போல வாழ்ந்தான். அவனது புன்னகை, அவனது அன்பு, அவனது முயற்சி, இவை அனைத்தும் கடவுளின் அன்பின் பிரதிபலிப்புகள். அவன் இப்போது விண்ணகத்தில், இயேசு சொன்னது போல, 'கதிரவனைப் போல ஒளிவீசுகிறான்'.

அன்பான ஆலன், தாவோ, மற்றும் ரியான், மற்றும் பெஞ்சமினை நேசித்த அனைத்து குடும்பத்தினரே, நண்பர்களே! பெஞ்சமின் இப்போது கடவுளின் அன்பின் கரங்களில் இருக்கிறான். அவன் நித்திய ஒளியில் நிலைத்திருக்கிறான். எரேமியா தனது மக்களின் துன்பத்தைக் கண்டு கடவுளிடம் திரும்பியது போல, நாமும் நமது துயரத்தில் கடவுளிடம் திரும்ப வேண்டும். இந்த உலகில் துன்பங்கள் இருந்தாலும், கடவுள் நம்மை ஒருபோதும் கைவிடுவதில்லை. பெஞ்சமினின் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்றுக்கொடுப்பது என்னவென்றால், வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணத்தையும் அன்போடும், நம்பிக்கையோடும், முயற்சியோடும் வாழ வேண்டும் என்பதுதான். அவன் விட்டுச்சென்ற அன்பு, இரக்கம், மற்றும் நம்பிக்கை ஆகியவை நம் வாழ்வில் தொடரட்டும். கடவுள் உங்கள் கண்ணீரைக் காண்கிறார், உங்கள் வலியைப் புரிந்துகொள்கிறார். பெஞ்சமினின் மென்மையான ஆவியும், அவனது அன்பும், அவன் உங்களுக்கு அளித்த மகிழ்ச்சியும் உங்கள் நினைவுகளில் என்றென்றும் வாழும். அவன் இப்போது வானதூதராக, இறைவனின் பாதத்தில் உங்களுக்காகவும், உலகில் உள்ள குழந்தைகளுக்காகவும், குறிப்பாக நோய்வாய்ப்பட்ட குழந்தைகளுக்காகவும், துயரத்தில் இருக்கும் ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்காகவும் பரிந்து பேசுகிறான். கடவுளின் இரக்கம் உங்களைச் சூழ்ந்திருக்கட்டும், உங்கள் இதயங்களுக்கு ஆறுதலையும், நம்பிக்கையையும் அளிக்கட்டும். ஆமென்.