වසරේ විසිදෙවන සතියේ බදාදා

අද දින ශුද්ධ ලියවිල්ලේ වචනය අපව කැඳවන්නේ ඉතාමත් නිහතමානී, නමුත් ගැඹුරු සත්‍යයකටයි. පාවුළු තුමා කොරින්තිවරුන්ට ලියමින් පවසන්නේ, 'මම වැපිරුවෙමි, අපොලෝස් වතුර දැමුවේය, නමුත් වර්ධනය ලබා දුන්නේ දෙවියන් වහන්සේය' (1 කොරින්ති 3:6) යනුවෙනි. මේ වචන අද අපගේ හදවත්වලට ඇතුළු වීමට ඉඩ දෙමු. බෙන්ජමින් වෝ පුතා, අපේ ආදරණීය බෙන්, අපෙන් වෙන්වී මාස දෙකක් ගතවී ඇති මේ මොහොතේ, අපගේ ජීවිතයේ වර්ධනය තීරණය කරන්නේ අපේම උත්සාහය පමණක් නොව, දෙවියන් වහන්සේගේ දෑත බව අපි තේරුම් ගත යුතුය.

ඔබේ නිවසේ, බෙන්ගේ කාමරයේ, ඔහු පරිගණකය ඉදිරිපිට වාඩි වී සිටි ඒ පුටුවේ අද ඇත්තේ කුමක්ද? සමහර විට ඔබ දකින්නේ ඔහු ලියූ කේතයන් (codes) හෝ ඔහු සිහින මැවූ ඒ 'con chim airlines' ගුවන් සමාගම ගැන සටහන් විය හැකිය. බෙන් යනු තර්කයේ සහ ගණිතයේ දක්ෂයෙකු පමණක් නොව, ඔහු ජීවිතයේ ගැඹුරුම සත්‍යය තේරුම් ගත් දරුවෙකි. ඔහු තම පියා සමඟ ගුවන් තොටුපළවල් අසල සිටිමින්, අහසේ පියාසර කරන ගුවන් යානා දෙස බලා සිටි ඒ කුතුහලය පිරුණු දෑස ගැන සිතන්න. ඔහුට තිබුණේ අතිවිශාල කුතුහලයක් සහ ලෝකය දෙස බැලීමේ අලුත් දෘෂ්ටියක්. නමුත් පාවුළු තුමා පවසන පරිදි, 'වැපිරීම සහ වතුර දැමීම' යනු අපේ වැඩය පමණි. සැබෑ වර්ධනය දෙවියන් වහන්සේගේය. බෙන්ගේ ජීවිතය කෙටි වුවත්, එය දෙවියන් වහන්සේ ඉදිරියේ පූර්ණ වූ ජීවිතයකි.

අද ශුභාරංචියේදී, ජේසුස් වහන්සේ කපර්ණවුම් නුවරට වැඩම කර, සයිමන්ගේ මෑණියන්ව සුවපත් කරති. උන්වහන්සේ ඇය අසල සිටගෙන, උණ රෝගයට අණ කළ සේක. එය පිටව ගියේය. සවස් වන විට, ලෙඩුන් සියල්ලන්ම උන්වහන්සේ වෙත ගෙන ආහ. උන්වහන්සේ ඔවුන් සියල්ලන්වම සුවපත් කළ සේක. නමුත් ජේසුස් වහන්සේ තමන්ව නතර කිරීමට උත්සාහ කළ සෙනඟට පවසන්නේ, 'වෙනත් නගරවලටත් මම දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්‍යය ගැන ශුභාරංචිය දේශනා කළ යුතුය, මක්නිසාද ඒ සඳහා මම එවන ලද්දෙමි' (ලූක් 4:43) කියායි. ජේසුස් වහන්සේගේ මෙහෙවර සීමා සහිත නොවීය. එය සදාකාලිකය.

ඇලන් සහ තාඕ, ඔබ දෙපළගේ හදවතේ ඇති ඒ බර, ඒ වේදනාව මම දනිමි. ඔබ සිතනවා ඇති, 'අපට මීට වඩා යමක් කරන්න තිබුණාද?' කියා. මම ඔබට අද දින ඉතාමත් මෘදු ලෙස පවසන්නට කැමැත්තෙමි: ඔබ කිසිවක් මඟ හැරියේ නැත. බෙන් යනු ඔබට ලැබුණු දෙවියන් වහන්සේගේ තෑග්ගකි. ඔබ ඔහුට ලබා දුන්නේ මේ ලෝකයේ දරුවෙකුට ලැබිය හැකි හොඳම දෙමාපිය සෙනෙහසයි. අසනීපයක් හෝ මරණයක් යනු කිසිවිටෙකත් දඬුවමක් නොවේ; එය ඔබ කළ වරදක් නිසා සිදු වූවක් නොවේ. දෙවියන් වහන්සේ අන්ධව උපන් මිනිසෙකු ගැන පැවසූ පරිදි, 'මොහුගේ හෝ මොහුගේ දෙමාපියන්ගේ පව් නිසා මෙය සිදු නොවීය' (යොහන් 9:3). ඔබ අහිංසකයි. ඔබ බෙන්ගේ ඒ සුන්දර සිනහවට, ඔහුගේ ඒ බුද්ධියට, ඔහුගේ ඒ ආදරයට ජීවිතය ලබා දුන් දෙමාපියන්ය. ඔබ කළ ඒ කැපවීම සහ ආදරය දෙවියන් වහන්සේ දකින්නේය.

බෙන්ගේ ජීවිතයේ එක් සුන්දර සිදුවීමක් ගැන සිතන්න. ඔහුට වයස අවුරුදු 15 දී, තම මාමා අසනීප වූ බව දැනගත් විට, ඔහු තම දෙමාපියන් වෙත පැමිණ පැවසූ දේ මතකද? ඔහු පැවසුවා, 'අම්මේ, තාත්තේ, මාමාට උදව් කරන්න මගේ කැටයේ (piggy bank) තියෙන සල්ලි ඔක්කොම දෙන්න මම කැමතියි' කියා. ඔහු ඒ කැටය කැඩුවේ නැත, මුදල් ගත්තේ නැත, නමුත් ඒ 'ඉදිරිපත් වීම' තුළ තිබූ ආදරය කොතරම් විශාලද? එය ලෝකයේ ඇසට මෝඩකමක් ලෙස පෙනෙන්නට පුළුවන. නමුත් දෙවියන් වහන්සේගේ ඇසට එය තම හදවතේ තිබූ පිරිසිදුම රත්තරන්ය. බෙන්ගේ ඒ ආදරය, අද වියට්නාමයේ කැ මාඕ ප්‍රදේශයේ ඉදිවූ ඒ ජල ළිඳෙන් ගලා යන සෑම දිය බිඳකම ජීවමානව පවතී. එය ඔහුගේ ආදරය තවමත් මේ ලෝකය තුළ ගලා යන ආකාරය පෙන්වන සලකුණකි.

රයන් පුතේ, ඔයාගේ අයියා ඔයාට ඉතිරි කරලා ගියේ ලොකු වගකීමක්. ඔහු හැමවිටම විශ්වාස කළේ 'උත්සාහ කිරීම තමයි වැදගත්' (trying is all that matters) කියන දේයි. ඔයා ජීවිතයේ ඉදිරියට යන විට, අලුත් දේවල් ඉගෙන ගන්නා විට, බෙන්ගේ ඒ ආදර්ශය මතක තබා ගන්න. ඔහු ඔයාගේ හොඳම යාළුවා විදිහට හැමදාමත් ඔයා එක්ක ඉන්නවා. බෙන් දැන් ස්වර්ගයේ ඉඳන් ඔයා දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. ඔහු දැන් 'con chim airlines' වලටත් වඩා ඉහළින්, දෙවියන් වහන්සේගේ සදාකාලික ආලෝකය තුළ පියාසර කරමින් සිටිනවා.

අද දින අප මෙතැනින් නික්ම යන විට, අප සමඟ රැගෙන යාමට එක් කුඩා දෙයක් තිබේ. ඒ තමයි, අපේ ජීවිතය තුළත් බෙන් මෙන් අන් අයට උපකාර කිරීමට තම හදවත විශාල කර ගැනීම. අද දින ඔබ මුණගැසෙන කෙනෙකුට, බෙන් මෙන්, අවංක සිනහවක් පිරිනමන්න. කිසිදු පෙනුමකට නොව, හදවතින්ම එන කරුණාවන්ත ක්‍රියාවක් කරන්න. බෙන්ගේ ජීවිතය අපට ඉගැන්වූයේ මෙයයි: ජීවිතය කෙටි විය හැකියි, නමුත් ආදරය සදාකාලිකයි. බෙන්, පුතේ, ඔබ දැන් සැබෑ නිදහස ලබා ඇත. ඔබ දැන් සියලු 'ටෙස්ට්' වලින් සමත් වී, ස්වර්ගීය පියාණන්ගේ තුරුලේ සැතපී සිටිනවා. ඔබේ පවුලේ අය වෙනුවෙන්, විශේෂයෙන්ම ඔබේ ආදරණීය මව සහ පියා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරන්න. ඔවුන්ගේ හදවත්වලට සාමය ලබා දෙන්න. දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණාව සහ සාමය ඔබ සැම සමඟ පවතීවා. ආමෙන්.