සාමාන්‍ය කාලයේ විසිවන සතියේ බදාදා

“ස්වාමින් වහන්සේ මාගේ එඬේරාණෝය; කිසිවක් මට හිඟ නොවනු ඇත.” මේ වචන අද අපගේ හදවත් තුළ නාද වනවා. මේ ගීතිකාව, ගීතාවලියේ 23 වැනි ගීතය, අපගෙන් බොහෝ දෙනෙකුට හුරුපුරුදුයි. එය සැනසීම, විශ්වාසය සහ දෙවියන් වහන්සේගේ අසීමිත රැකවරණය පිළිබඳ ගීතයක්. නමුත් අද, මෙම ගීතය අපට තවත් ගැඹුරු අරුතක් ගෙන දෙනවා. මන්ද අද දින අපට ලැබී ඇති පළමුවන කියවීම, එසකියෙල්ගේ පොතෙන්, අපට පෙන්වා දෙන්නේ අසමත්, ස්ව-ප්‍රේමී එඬේරුන් ගැනයි. ඔවුන් තමන්ගේම සුවපහසුව ගැන පමණක් සිතූ අතර, ඔවුන්ගේ බැටළුවන්, දෙවියන් වහන්සේගේ සෙනඟ, අසරණව, විසුරුවා හැර, වන සතුන්ගේ ගොදුරක් බවට පත්වුණා.

“දෙවියන් වහන්සේගේ වචනය මට පැමිණියේය: මනුෂ්‍ය පුත්‍රය, ඊශ්‍රායෙල්හි එඬේරුන්ට විරුද්ධව අනාවැකි කියන්න...” එසකියෙල්ට දෙවියන් වහන්සේ දුන් මේ පණිවිඩය කෙතරම් ශක්තිමත්ද! “ඔබලා තෙල් කෑවා, ලොම් ඇන්දා, මේද සතුන් මැරුවා, නමුත් බැටළුවන්ව පෝෂණය කළේ නැහැ.” මේ වචන අදත් අපට අදාළයි. අප අතරේ, අපගේ පවුල් තුළ, අපගේ සමාජයේ, අපගේ සභාව තුළ පවා, සමහර විට අපට එවැනි එඬේරුන් හමු වී තිබෙනවා. තමන්ගේ බලය, තමන්ගේ ලාභය, තමන්ගේ කීර්තිය ගැන පමණක් සිතන අය. ඔවුන් අසරණයන්, දුර්වලයන්, අහිංසකයන්ව තනි කර දමා යනවා.

“ඔබලා දුර්වලයන්ට ශක්තිය දුන්නේ නැහැ, රෝගීන්ට සුව කළේ නැහැ, තුවාල ලැබූවන්ට බැන්ඩේජ් කළේ නැහැ. ඔබලා අහිමි වූ අයව ආපසු ගෙනාවේ නැහැ, නැතිවූ අයව සොයන්නේ නැහැ, නමුත් ඔබලා ඔවුන්ට දැඩි ලෙස හා කුරිරු ලෙස පාලනය කළා.” මේ වචන අපට වේදනාවක් ගෙන දෙනවා. මන්ද, අපගේම ජීවිතවල, අපටත් එවැනි අවස්ථාවන් හමු වී තිබෙනවා. සමහර විට අපත් එවැනි එඬේරුන් බවට පත් වී තිබෙනවා. අන් අයගේ වේදනාව, අන් අයගේ අවශ්‍යතා ගැන නොසලකා හැරීම. අපගේම ලෝකය තුළ, අපගේම සුවපහසුව තුළ ගිලී යාම.

“එබැවින්, එඬේරුනි, ස්වාමින් වහන්සේගේ වචනය අසන්න... මම මගේ බැටළුවන් ඔවුන්ගෙන් බේරාගෙන, ඔවුන්ගේ එඬේර තනතුරු නතර කරමි.” දෙවියන් වහන්සේ මෙහිදී තමන්ගේ ක්‍රියාමාර්ගය පැහැදිලිව ප්‍රකාශ කරනවා. උන්වහන්සේ තම සෙනඟව බේරා ගන්නවා. උන්වහන්සේම ඔවුන්ගේ එඬේරාණෝ වෙනවා. “මම මගේ බැටළුවන් බේරාගෙන, ඔවුන්ට තණබිම් ලබා දෙන්නෙමි.” මේ වචනවලින් අපට බලාපොරොත්තුවක් ලැබෙනවා. අපගේ එඬේරාණෝ, ස්වාමින් වන ජේසුස් ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ, අපව කිසිදා අතහැර යන්නේ නැහැ.

අද දින ශුභාරංචිය, මතෙව්ගේ සුභාරංචියෙන්, මේ එඬේරාණන්ගේ ස්වභාවය තවත් පැහැදිලි කරනවා. “ස්වර්ග රාජ්‍යය මිදිවත්තක වැඩ කරන කම්කරුවන් කුලියට ගැනීමට අලුයම පිටත්ව ගිය ඉඩම් හිමියෙකු හා සමාන ය.” මේ ඉඩම් හිමියා, දෙවියන් වහන්සේගේ ස්වරූපයයි. උන්වහන්සේ තම මිදිවත්තට, එනම් අපගේ ජීවිතවලට, අපගේ ලෝකයට කම්කරුවන් සොයමින් යනවා. උන්වහන්සේ විවිධ වේලාවන්හිදී, විවිධ පුද්ගලයන්ව කුලියට ගන්නවා. උදෑසන, නවය, දොළොස්, තුන, සහ සවස පහටත්.

“සවස පැමිණි විට, මිදිවත්තේ හිමියා තම භාරකරුට කීවේය: ‘කම්කරුවන් කැඳවා, අන්තිමයාගේ සිට පළමුවැනියා දක්වා ඔවුන්ට වැටුප් ගෙවන්න.’” මේ වැටුප් ගෙවීම පිළිබඳ කතාව අපට අභියෝගයක්. පළමුව පැමිණි අයට, මුළු දවස පුරාම දැඩි හිරු රශ්මියේ වැඩ කළ අයට, සවස පහට පැමිණි අයට ලැබුණු වැටුපම ලැබුණා. ඔවුන් අමනාප වුණා. “මේ අන්තිම අය පැයක් පමණක් වැඩ කළා, නමුත් ඔබ අපට සමාන කළා, අපි මුළු දවසම දැඩි හිරු රශ්මියේ දුක් වින්දා.”

“ඔහු එක් කෙනෙකුට පිළිතුරු දුන්නේය: ‘මාගේ මිත්‍රයා, මම ඔබට වංචා කරන්නේ නැහැ. ඔබ මා සමඟ සාමාන්‍ය දෛනික වැටුපට එකඟ වුණා නේද? ඔබේ දේ ගන්න, යන්න.’” ඉඩම් හිමියාගේ පිළිතුර ඉතා පැහැදිලියි. ඔහු කිසිවෙකුට වංචා කළේ නැහැ. ඔහු තම පොරොන්දුව ඉටු කළා. නමුත් ඔහුට තවත් අයටත් ත්‍යාගශීලී වීමට අයිතියක් තිබුණා. “අන්තිමයාටත් ඔබ මෙන් දීමට මට අවශ්‍ය නම්, මගේ මුදල් සමඟ මට අවශ්‍ය දේ කිරීමට මට අයිතියක් නැද්ද? නැතහොත් මම ත්‍යාගශීලී නිසා ඔබ ඊර්ෂ්‍යා කරනවාද?”

“එබැවින්, අන්තිමයා පළමුවැන්නා වනු ඇත, පළමුවැන්නා අන්තිමයා වනු ඇත.” මේ වචන අපට ගැඹුරු පාඩමක් උගන්වනවා. දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්‍යයේ, අපගේ ලෞකික මිනුම් දඬු, අපගේ සාමාන්‍ය තර්ක ක්‍රියාත්මක වන්නේ නැහැ. දෙවියන් වහන්සේගේ කරුණාව, උන්වහන්සේගේ ත්‍යාගශීලීත්වය අපේක්ෂා කළ නොහැකි ය. උන්වහන්සේගේ ආදරය, උන්වහන්සේගේ දයාව අපේ පව්වලට, අපගේ දුර්වලතාවයට වඩා අති මහත්.

අද, අපගේ ආදරණීය බෙන්ජමින් වෝ පුතා, අප අතරින් නික්ම ගොස් සති නවයක් පමණ ගත වී තිබෙනවා. ඔහුගේ කෙටි, නමුත් අර්ථවත් ජීවිතය, මේ අද දින ශුද්ධ ලියවිල්ලේ වචන සමඟ කොතරම් ගැඹුරින් සම්බන්ධ වී තිබෙනවාද කියා අපට පෙනෙනවා. බෙන්, ඔහුගේ පියාණන් වන ඇලන් මහතා පැවසූ පරිදි, “උත්සාහ කිරීමයි වැදගත්ම දේ” යනුවෙන් විශ්වාස කළ දරුවෙක්. ඔහු කිසිදා පරාජයට බිය වූයේ නැහැ. ඔහු බැඩ්මින්ටන් පිටියේදී හෝ පැසිපන්දු පිටියේදී තමන් සතු උපරිම ශක්තිය යෙදෙව්වා. ඔහුට ලැබුණු දක්ෂතා, ඔහුට ලැබුණු දැනුම, ඔහුට ලැබුණු ආදරය, මේ සියල්ල ඔහු දෙවියන් වහන්සේගෙන් ලැබුණු ත්‍යාග ලෙස දුටුවා. ඔහු කිසිදා උඩඟු වූයේ නැහැ. ඔහුගේ හදවත, ඔහුගේ පියා පවසන පරිදි, “නිහතමානී, පවිත්‍ර හදවතක්” විය.

බෙන්, ඔහුගේ පියා සමඟ ගුවන් තොටුපළවල පැය ගණන් ගෙවා, ගුවන් යානා දෙස බලා, “කොන් චිම් එයාර්ලයින්ස්” නමින් තමන්ගේම ගුවන් සමාගමක් ගැන සිහින මැව්වා. මේ සිහින, ඔහුගේ කුඩා වයසටත් වඩා විශාල වූ ඔහුගේ ආශාවන්, ඔහුගේ සිහින, ඔහුගේ කුතුහලය පෙන්වා දෙනවා. ඔහු අහස දෙස බැලුවා, ස්වර්ගය දෙස බැලුවා. ඔහුට ලැබුණු අල්ප කාලයකදී පවා, ඔහු අන් අයගේ දුක තමන්ගේ දුක සේ දුටුවා. ඔහුගේ මාමා විලියම්ට ආඝාත දෙකක් වැළඳුණු විට, ඔහුගේ මුළු piggy bank එකම ඔහුට උපකාර කිරීම සඳහා ලබා දීමට ඔහු සූදානම් වුණා. ඒ වයසේදී, ඒ තරම් අනුකම්පාවක්, ඒ තරම් ත්‍යාගශීලී බවක් දැක්වීම, ඇත්තෙන්ම දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්‍යයේ පළමුවැන්නා වීමට සුදුස්සෙක් බව පෙන්වා දෙනවා.

අපේ බෙන්, ඔහුගේ පියා පවසන පරිදි, “ලෝකය අසා නැති ඔහුගේ සුන්දර හඬ” තිබූ දරුවෙක්. ඔහුට කතා කිරීමට අපහසුතා තිබුණා, නමුත් ඔහුගේ හදවතේ තිබූ ආදරය, ඔහුගේ සිනහව, ඔහුගේ කරුණාව, ඒ සියල්ල ලෝකය අසා දැනගත්තා. ඔහු අන් අයට ආදරය කළා, ඔහු තම පවුලට ආදරය කළා. ඔහුගේ පියාට ඔහු දුන් පණිවිඩය, “හොඳම තාත්තා”, “විනෝදකාමී තාත්තා” යන වචන, ඔවුන් අතර තිබූ ගැඹුරු බැඳීම පෙන්වා දෙනවා. ඔහුගේ මරණයෙන් පසු, ඔහුගේ පියාට සිහිනයක් තිබුණා, එහිදී බෙන් ඔහුට පැවසුවේ, “තාත්තේ, මට මේක කරන්න පුළුවන්. මට තනියම හුස්ම ගන්න පුළුවන්... මම මෙහෙම ඇයි?” ඒ වේදනාව, ඒ අසරණකම, ඒ ප්‍රශ්නය, අප බොහෝ දෙනෙකුගේ හදවත් තුළත් තිබෙනවා. නමුත් බෙන්ගේ පිළිතුර, “කමක් නැහැ, මම දෙමාපියන්ව බලාගන්නම්” යනුවෙන්, ඔහු ස්වර්ගයේ සිට අපව බලාගන්නා බවට පොරොන්දුවක්.

අද, අපගේ ඇලන් සහ තාඕ, සහ ඔවුන්ගේ පුත් රයන්, මේ අතිශය දුෂ්කර කාලය හරහා යනවා. ඔවුන්ගේ ආදරණීය පුතා, ඔවුන්ගේ සහෝදරයා, බෙන්, ඔවුන්ගේ ජීවිතවලින් අහිමි වී තිබෙනවා. නමුත් බෙන්ගේ ජීවිතය, ඔහුගේ විශ්වාසය, ඔහුගේ ආදරය, ඔහු අන් අයට කළ සේවය, මේ සියල්ල ඔවුන්ට ශක්තියක් වේවා. ඔහු අද ස්වර්ගයේ සිට, අපේ එඬේරාණන් වන ජේසුස් ක්‍රිස්තුන් වහන්සේගේ කරුණාව යටතේ, අප සියලු දෙනාටම ආලෝකයක් වේවා.

අපගේ එඬේරාණන් වන ජේසුස් ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ, අපගේ දුර්වලතා දන්නා සේක. උන්වහන්සේ අපගේ වේදනාව දන්නා සේක. උන්වහන්සේ අපගේ අසරණකම දන්නා සේක. උන්වහන්සේ අපට මතක් කර දෙන්නේ, “මාගේ මිත්‍රයා, මම ඔබට වංචා කරන්නේ නැහැ. ඔබ මා සමඟ සාමාන්‍ය දෛනික වැටුපට එකඟ වුණා නේද? ඔබේ දේ ගන්න, යන්න.” අපට ලැබෙන දේ, අපට ලැබෙන ආශිර්වාද, ඒවා දෙවියන් වහන්සේගේ ත්‍යාගශීලීත්වයේ ප්‍රතිඵලයක්. ඒවා අපේ සුදුසුකම් මත පමණක් නොව, උන්වහන්සේගේ අසීමිත කරුණාව මත ද පදනම් වී තිබෙනවා.

අප බෙන්ගේ ජීවිතයෙන් ඉගෙන ගත යුතු දේ කුමක්ද? අපගේ එඬේරාණන් වන ජේසුස් වහන්සේ අපට උගන්වන දේ කුමක්ද? අපගේ එඬේරාණන් වන ජේසුස් වහන්සේ අපට උගන්වන්නේ ත්‍යාගශීලී වීමටයි. අන් අයට කරුණාව දැක්වීමටයි. අපගේ දක්ෂතා, අපගේ කාලය, අපගේ ධනය අන් අයට උපකාර කිරීමට යෙදවීමටයි. අපගේ එඬේරාණන් වන ජේසුස් වහන්සේ අපට උගන්වන්නේ, අපගේ ජීවිතයේ අවසානයේදී, අපට ලැබෙන්නේ අපේ වැඩවලට පමණක් නොව, අපගේ හදවතේ තිබූ ආදරයට, අපගේ ත්‍යාගශීලීත්වයට අනුව බවයි.

අද, අපගේ ආදරණීය බෙන්ජමින් වෝ පුතා, අප අතරින් නික්ම ගියත්, ඔහුගේ ආදරය, ඔහුගේ කරුණාව, ඔහුගේ ත්‍යාගශීලීත්වය අප අතර දිගටම පවතිනවා. ඔහු වෙනුවෙන් කැප කළ ජල ළිඳ, වියට්නාමයේ දුප්පත් ජනතාවට ජලය ලබා දෙනවා. ඔහුගේ ජීවිතය, ඔහු අන් අයට කළ සේවය, අපට ආදර්ශයක්. ඔහු අපට පෙන්වා දුන්නේ, “අන්තිමයා පළමුවැන්නා වනු ඇත” යනුවෙන් දෙවියන් වහන්සේගේ රාජ්‍යයේ අරුතයි. බෙන්, ඔහුගේ කෙටි ජීවිත කාලය තුළ, මේ අරුත අපට පෙන්වා දුන්නා.

අපි අද යාච්ඤා කරමු, අපගේ එඬේරාණන් වන ජේසුස් ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ, අප සියලු දෙනාගේම එඬේරාණන් වන සේක. උන්වහන්සේ අපව නිවැරදි මාවතේ මෙහෙයවන සේක. උන්වහන්සේ අපට ශක්තිය දෙන සේක. උන්වහන්සේ අපට සැනසීම දෙන සේක. අපගේ ආදරණීය බෙන්ජමින් වෝ පුතා, ස්වර්ගයේ අපගේ එඬේරාණන් වන ජේසුස් ක්‍රිස්තුන් වහන්සේගේ සුවපහසුව තුළ සදහටම විවේක ගන්නා සේක. ඔහුගේ පවුලේ අයට, ඔහුගේ සහෝදරයාට, ඔහුගේ දෙමාපියන්ට, දෙවියන් වහන්සේගේ අසීමිත කරුණාව, ශක්තිය, හා බලාපොරොත්තුව ලැබේවා. ඔවුන්ගේ හදවත්වල ඇති වේදනාව, දෙවියන් වහන්සේගේ ආදරයෙන් සුවපත් වේවා. ආමෙන්.