Donderdag van de Vijftiende Week door het Jaar

Geliefde broeders en zusters in Christus,

Wat een troostrijke woorden horen we vandaag uit het Evangelie van Matteüs: “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.” Jezus nodigt ons uit, Hij roept ons bij Zich, vooral wanneer het leven zwaar is, wanneer we gebukt gaan onder een last die te groot lijkt om te dragen. Het is een uitnodiging die rechtstreeks tot ons hart spreekt, vooral wanneer we rouwen, wanneer de stilte van een afwezigheid oorverdovend is.

De profeet Jesaja spreekt in de eerste lezing over een diep verlangen naar God, een ziel die waakt in de nacht. “Mijn ziel verlangt naar U in de nacht,” zegt hij. Dit verlangen naar Gods aanwezigheid, naar Zijn rechtvaardigheid en vrede, is een universele menselijke ervaring. Het is het verlangen naar troost wanneer we lijden, naar hoop wanneer alles donker lijkt. En Jesaja herinnert ons eraan dat God vrede schenkt: “U, Heer, schenkt ons vrede, want U hebt alles volbracht wat wij gedaan hebben.” Gods hand is altijd aanwezig, zelfs in onze diepste beproevingen.

We zien dit verlangen en deze belofte van rust zo treffend weerspiegeld in het leven van Benjamin. Ben was een jongen met een briljante geest, vol nieuwsgierigheid, die de wereld wilde begrijpen en verkennen. Hij had een diepe passie voor de luchtvaart, een fascinatie voor vliegtuigen die hij deelde met zijn vader, en samen reisden ze de wereld over, altijd op zoek naar nieuwe avonturen en de wonderen van Gods schepping. Die nieuwsgierigheid, die drang om te leren en te ervaren, is een prachtig geschenk van God. Het is een teken van een levendige, open ziel.

Maar zelfs de meest nieuwsgierige en levendige zielen hebben rust nodig. Jezus’ woorden zijn een balsem voor degenen die moe zijn, die worstelen met vragen of met verdriet. Benjamin Vo heeft nu die volmaakte rust gevonden in de armen van Christus. Hij hoeft niet langer te zoeken, niet langer te vechten. Hij is thuisgekomen, aan het feestmaal van de hemel, waar zijn nieuwsgierigheid nu vervuld wordt door de directe aanschouwing van God.

Voor ons, die achterblijven, zijn Jezus’ woorden een uitnodiging om onze lasten bij Hem neer te leggen. Of het nu de zware last van verdriet is, de vragen die ons kwellen, of de vermoeidheid van het leven zelf. Hij zegt: “Mijn juk is zacht en mijn last is licht.” Hij vraagt ons niet om onze pijn te negeren, maar om die met Hem te delen. Hij wil ons dragen, zoals Hij Benjamin heeft gedragen naar zijn eeuwige rust. Ben’s zachte geest, zijn glimlach, herinneren ons aan de eenvoudige vreugde die we vinden wanneer we dicht bij Christus blijven.

Voor Ben’s ouders, Alan en Thao, en zijn broer Ryan, en voor alle tantes, ooms en iedereen die Benjamin liefhad, en voor iedereen die van ver meeluistert, vooral andere kinderen die lijden en families die een zwaar kruis dragen: weet dat jullie gezien worden, gehoord worden, en vastgehouden worden door God. Hij is de God van troost, die in elke traan een belofte van hoop legt. Mogen jullie kracht vinden in Zijn liefde, vrede in Zijn aanwezigheid, en de zekerheid dat Benjamin nu rust in het licht van Christus, en over jullie waakt, samen met Onze Lieve Vrouw Maria. Amen.