വിശുദ്ധ ബെർണാർഡിന്റെ തിരുനാൾ (ആബട്ടും വേദപാരംഗതനും)

ഒരു കല്യാണവീട്… അവിടെ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന വലിയൊരു വിരുന്ന്… ദീപങ്ങൾ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഹാൾ…

വിശേഷവസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ ഓടിനടക്കുന്ന മനുഷ്യർ… ആർക്കും അന്യത തോന്നാത്തവിധം തുറക്കപ്പെട്ട വാതിലുകൾ… ആകാശത്തിന്റെ രാജാവ് തന്റെ പ്രിയപുത്രന്റെ വിവാഹവിരുന്നിലേക്ക് ലോകത്തിന്റെ വഴിയോരങ്ങളിൽ നിന്നുവരെ മനുഷ്യരെ വിളിച്ചുകൂട്ടുന്ന വലിയൊരു സ്നേഹവിരുന്ന്…

ഇന്നത്തെ വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ നമ്മെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നത് അങ്ങനെയൊരു വിരുന്നിന്റെ മുമ്പിലേക്കാണ്. “സ്വർഗ്ഗരാജ്യം തന്റെ പുത്രനുവേണ്ടി വിവാഹവിരുന്ന് ഒരുക്കിയ ഒരു രാജാവിന് തുല്യമാണ്…” എന്ന് ഈശോ പറയുമ്പോൾ, ദൈവം മനുഷ്യകുലത്തെ എങ്ങനെയാണ് നോക്കിക്കാണുന്നതെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുന്നു. ദൈവം നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചത് അന്ധകാരത്തിലേക്കോ ശൂന്യതയിലേക്കോ അല്ല; മറിച്ച്, അവിടുത്തെ സന്തോഷത്തിന്റെ, സ്നേഹത്തിന്റെ, നിത്യമായ വിരുന്നിന്റെ മേശയ്ക്കരികിൽ അവിടുത്തോടൊപ്പം ഇരിക്കാനാണ്.

എന്നാൽ ആ വിരുന്നിന്റെ ഭംഗിയിലേക്ക് നോക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, നാം ഇന്ന് ജീവിക്കുന്ന ഈ ഭൂമിയിലെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിക്കാം…

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു വിരുന്നുമേശ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, അവിടെ ചിലപ്പോൾ വലിയൊരു ശൂന്യതയുണ്ടാകാറുണ്ട്. ചിരികൾക്കും സംഭാഷണങ്ങൾക്കുമിടയിൽ ശൂന്യമായി കിടക്കുന്ന ഒരു കസേര… ഒപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ഒരാളുടെ അഭാവം… സന്തോഷിക്കേണ്ട വേളകളിൽ പോലും ഉള്ളിൽ വന്ന് മുട്ടുന്ന വല്ലാത്തൊരു വിങ്ങൽ… സന്തോഷത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുമ്പോഴും ഹൃദയത്തിൽ വലിഞ്ഞുമുറുകുന്ന ഒരു കനത്ത ഭാരം…

നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ബെഞ്ചമിൻ, ബെൻ, നമ്മെ പിരിഞ്ഞ് സ്വർഗ്ഗപിതാവിന്റെ വിരുന്ന് മേശയിലേക്ക് യാത്രയായിട്ട് ഇന്ന് ഒമ്പതാഴ്ചകൾ തികയുകയാണ്… അറുപത്തിമൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ…

ഈ ഒമ്പതാഴ്ചകൾ ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും അലനും താവോയ്ക്കും അനുജൻ റയാനും സമ്മാനിച്ച ശൂന്യത എത്ര വലുതാണെന്ന് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വിവരിക്കാനാവില്ല. വീടിന്റെ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ, സ്വീകരണമുറിയിൽ, അവൻ ഓടിനടന്ന മുറ്റത്ത്, അവൻ ഇരുന്ന പഠനമേശയ്ക്കരികിൽ… അവന്റെ സാന്നിധ്യം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നിടത്തെല്ലാം ഇന്ന് നിശബ്ദത മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു. പ്രഭാതത്തിൽ ഉണരുമ്പോൾ നെഞ്ചിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറുന്ന ആ വേദന… പ്രാർത്ഥനകൾക്കിടയിൽ ഉത്തരം കിട്ടാതെ പോയെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ… അതൊരു കനത്ത ഭാരമാണ്.

പലപ്പോഴും കനത്ത നഷ്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കളുടെയും പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെയും ഹൃദയങ്ങളിൽ നിശബ്ദമായി ഒരു ചോദ്യം വന്ന് മുട്ടാറുണ്ട്: “ഞങ്ങൾക്ക് എവിടെയെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ശ്രദ്ധക്കുറവ് പറ്റിയോ? കുറച്ചുകൂടി നേരത്തെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാമായിരുന്നോ?” എന്ന്…

എന്നാൽ ഇന്നത്തെ തിരുവചനം ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ദൈവത്തിന്റെ വലിയൊരു ആർദ്രത കൊണ്ടുവയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഈശോയുടെ കാലത്ത് ജനിച്ചപ്പോഴേ അന്ധനായ ഒരു മനുഷ്യനെക്കണ്ട് ശിഷ്യന്മാർ ചോദിച്ചു: “ഗുരോ, ഇവൻ അന്ധനായി ജനിച്ചത് ആരുടെ പാപം കൊണ്ടാണ്? ഇവന്റെയോ ഇവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെയോ?” ഈശോ വളരെ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു: “ഇവന്റെയോ ഇവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെയോ പാപം കൊണ്ടല്ല…”

രോഗവും സഹനവും മരണവും ഒരിക്കലും ദൈവത്തിന്റെ ശിക്ഷയോ ശാപമോ അല്ല. അത് ആരും വരുത്തിവെച്ചതുമല്ല. ആരുടെയും ഒരു കുറവുകൊണ്ടോ വീഴ്ചകൊണ്ടോ സംഭവിക്കുന്നതുമല്ല. സ്നേഹത്തോടെ പരിചരിച്ച ഒരു അമ്മയുടെയോ, മകനെ ജീവനുതുല്യം കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ഒരു അപ്പന്റെയോ മനസ്സ് ഒരിക്കലും സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല. നിങ്ങളാൽ കഴിയുന്നതിന്റെ പരമാവധി സ്നേഹവും കരുതലും നൽകി അവനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിക്കുക മാത്രമാണ് നിങ്ങൾ ചെയ്തത്. ആ ഹൃദയഭാരം കർത്താവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിക്കാം. ദൈവം നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല; മറിച്ച്, നിങ്ങളുടെ ഓരോ തുള്ളി കണ്ണീരും അവിടുന്ന് തന്റെ ഉള്ളംകൈയിൽ ശേഖരിച്ചുവെക്കുന്നുണ്ട്…

ഇന്നത്തെ ഒന്നാം വായനയിൽ എസെക്കിയേൽ പ്രവാചകനിലൂടെ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്ന മനോഹരമായ ഒരു വാഗ്ദാനമുണ്ട്: “ഞാൻ നിങ്ങളുടെമേൽ ശുദ്ധജലം തളിക്കും; നിങ്ങളുടെ സകല മാലിന്യങ്ങളിൽനിന്നും ഞാൻ നിങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കും. ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പുതിയ ഹൃദയം നൽകുകയും പുതിയൊരു ചൈതന്യം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ നിക്ഷേപിക്കുകയും ചെയ്യും. കല്ലുപോലുള്ള ഹൃദയം ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് എടുത്തുമാറ്റി മാംസളമായ ഹൃദയം നിങ്ങൾക്ക് നൽകും…”

എന്തൊരു ആശ്വാസകരമായ വചനമാണിത്! ദൈവം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലെ കല്ലുപോലുള്ള കഠിനമായ വേദനകളെയും നിരാശകളെയും കാണുന്നു. സഹനങ്ങൾ കൊണ്ട് മരവിച്ചുപോയ നമ്മുടെ ഉള്ളിലേക്ക് അവിടുന്ന് ജീവന്റെ തെളിനീർ തളിക്കുകയാണ്. ഒരു പുതിയ ചൈതന്യം പകരുകയാണ്.

ബെഞ്ചമിൻ വോ എന്ന ആ പതിനഞ്ചുകാരന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, ആ മാംസളമായ, നിർമ്മലമായ ഹൃദയത്തിന്റെ ഭംഗിയാണ് നാം കാണുന്നത്. കായികരംഗത്തും ബാഡ്മിന്റൺ കോർട്ടിലും കളിക്കളങ്ങളിലും അവൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരൊറ്റ ചിന്തയുണ്ടായിരുന്നു: “ആത്മാർത്ഥമായി പരിശ്രമിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.” പരാജയങ്ങളെ അവൻ ഭയന്നില്ല. ഒന്നിനുമുന്നിലും അവൻ തളർന്നില്ല. തന്റെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ അവൻ ഓരോ നിമിഷവും പരിശ്രമിച്ചു. അവൻ ബാഡ്മിന്റൺ ടീമിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ സന്തോഷം തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കുടുംബത്തോടൊപ്പം എത്ര ആവേശത്തോടെയാണ് അവൻ പങ്കുവെച്ചത്!

അവന്റെ ആ പരിശ്രമശീലവും, ആത്മാർത്ഥതയും, എപ്പോഴും മുഖത്ത് നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന ആ പ്രകാശപൂർണ്ണമായ പുഞ്ചിരിയുമാണ് അവനെ ഏവർക്കും പ്രിയങ്കരനാക്കിയത്. റയാന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച്, പ്രിയപ്പെട്ട അപ്പന്റെയും അമ്മയുടെയും മുഖത്തേക്ക് സ്നേഹത്തോടെ നോക്കിനിന്ന ആ നല്ല മകൻ, ദൈവം നൽകിയ കൊച്ചുജീവിതത്തെ എത്രയോ മനോഹരമായാണ് ജീവിച്ചുതീർത്തത്!

സുവിശേഷത്തിൽ രാജാവ് ഒരുക്കിയ വിരുന്നിലേക്ക് നോക്കുക… “എല്ലാം തയ്യാറായിക്കഴിഞ്ഞു; വിരുന്നിലേക്ക് വരുവിൻ…” എന്ന് രാജാവ് വിളിക്കുന്നു. നഗരവീഥികളിലും ഇടവഴികളിലും നിന്ന് നല്ലവരും ചീത്തയുമായ ഏവരെയും രാജാവ് ആ വിരുന്നിലേക്ക് സ്വീകരിക്കുന്നു. ആരും പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നില്ല. എന്നാൽ അവിടെ ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രം വിവാഹവസ്ത്രം ധരിക്കാതെ നിൽക്കുന്നത് രാജാവ് കാണുന്നു.

എന്താണ് ഈ ‘വിവാഹവസ്ത്രം’? വിശുദ്ധ പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനെ ധരിക്കുവിൻ…” കാരുണ്യത്തിന്റെയും വിനയത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും വിശുദ്ധിയുടെയും വസ്ത്രമാണത്. ആ വസ്ത്രം ബാഹ്യമായ ഒരു അലങ്കാരമല്ല; മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ നിർമ്മലമാക്കപ്പെട്ട ഹൃദയമാണ്.

ബെൻ തന്റെ ജീവിതം കൊണ്ട് ആ വിവാഹവസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നു… ആത്മാർത്ഥതയുടെ, നിഷ്കളങ്കതയുടെ, സ്നേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രം. അവൻ ആരെയും വിധിച്ചില്ല; ആരെയും വേദനിപ്പിച്ചില്ല. ആ കൊച്ചുഹൃദയം മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനകളിൽ അലിഞ്ഞു. ഇന്ന്, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വർഗ്ഗീയ വിരുന്ന് മേശയിൽ, വിശുദ്ധ കാർലോ അക്കൂത്തിസിനെയും വിശുദ്ധ ബെർണാർഡിനെയും പോലുള്ള വിശുദ്ധരോടൊപ്പം, അവൻ നിത്യവിരുന്നിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു. അവിടെ അവന് ഇനി ക്ഷീണമോ അലച്ചിലോ വേദനകളോ ഇല്ല… അവിടെ നിത്യമായ സന്തോഷവും ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ പ്രകാശവും മാത്രമാണുള്ളത്.

പ്രിയപ്പെട്ട അലൻ, പ്രിയപ്പെട്ട താവോ… നിങ്ങളുടെ കണ്ണീരിന്റെ ആഴം കർത്താവിനറിയാം. നിങ്ങളുടെ കൈകളിൽ നിന്നാണ് രാജാവ് അവനെ സ്വർഗ്ഗീയ വിരുന്നിന്റെ പന്തലിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവൻ അവിടെ സുരക്ഷിതനാണ്. കർത്താവിന്റെ മാറോട് ചേർന്നിരുന്ന് അവൻ നിങ്ങളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.

പ്രിയപ്പെട്ട റയാൻ… നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ജ്യേഷ്ഠൻ ബെൻ നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും മാഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല. അവൻ നിന്റെ ഓരോ ചുവടിലും ഒരു സംരക്ഷകനായി, നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്. അവൻ ജീവിച്ച ആ ധൈര്യവും, അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ആ സ്നേഹവും, “പരിശ്രമിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം” എന്ന അവന്റെ ജീവിതദർശനവും നീ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിക്കണം. അവൻ നിനക്കായി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിൽ ഇരുന്ന്, ഏകാന്തതയിലും കഠിനമായ രോഗങ്ങളിലും വേദനകളിലും കഴിയുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കുടുംബങ്ങളെയും നാം ഓർക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ മക്കളെ ഓർത്ത് ഉറക്കമില്ലാതെ കരയുന്ന അമ്മമാരെ, നെഞ്ചിലെ കനത്ത ഭാരം ആരോടും പറയാതെ ചുമക്കുന്ന അപ്പന്മാരെ… നിങ്ങളെല്ലാവരെയും ദൈവം കാണുന്നുണ്ട്. കർത്താവ് നിങ്ങളുടെമേൽ ജീവന്റെ തെളിനീർ തളിക്കട്ടെ. അവിടുന്ന് നിങ്ങളുടെ തകർന്ന ഹൃദയങ്ങളെ മാംസളവും പ്രത്യാശാഭരിതവുമാക്കട്ടെ.

ഈ ദേവാലയത്തിന്റെ പടിയിറങ്ങി നാം നമ്മുടെ ഭവനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ഹൃദയത്തിൽ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ ഒരു കൊച്ചു കാര്യം മാത്രം…

ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ചെറിയ നന്മ ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ള ഒരാളോട് സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുക; ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിക്കുക. കാരണം, സ്നേഹം കൊണ്ട് നാം ചെയ്യുന്ന ഓരോ ചെറിയ പ്രവൃത്തിയും സ്വർഗ്ഗീയ വിരുന്നിനുള്ള വിശുദ്ധ വസ്ത്രമായി മാറുക തന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ബെഞ്ചമിൻ ക്രിസ്തുവിന്റെ നിത്യവിരുന്നിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു… ആ വിരുന്ന് മേശയിൽ നാം ഒടുവിൽ ഒന്നുചേരുമെന്ന വലിയ പ്രത്യാശ നമ്മുടെ വഴികളെ പ്രകാശപൂരിതമാക്കട്ടെ.

ആമേൻ.