Festum Sancti Iacobi, Apostoli

Laudetur Iesus Christus. Semper sit laudatus.

Fratres carissimi, hodie in Festo Sancti Iacobi Apostoli, Verbum Dei nos provocat ad cogitandum de vera magnitudine et de via ad eam. In Evangelio, mater filiorum Zebedaei ad Iesum accedit cum filiis suis, petens ut unus ad dextram, alter ad sinistram Eius sedeat in Regno. Quam humana est haec petitio! Desiderium honoris, desiderium loci praestantis. Sed Iesus respondet: “Non scitis quid petatis. Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum?” Et illi, confidenter, dicunt: “Possumus.”

Haec responsio est profunde revelans. Iesus non promittit sedes honoris, sed calicem passionis. Et addit: “Quicumque voluerit inter vos magnus fieri, sit vester minister; et quicumque voluerit inter vos primus esse, erit vester servus.” Haec est paradoxa Christi: vera magnitudo invenitur in servitio, non in dominatione.

Et haec veritas resonat in prima lectione, ubi Sanctus Paulus nos admonet: “Habemus thesaurum istum in vasis fictilibus, ut sublimitas sit virtutis Dei, et non ex nobis.” Quam verum est hoc! Vita nostra, sicut vasa fictilia, fragilissima est. Affligimur, perplexi sumus, persequimur, deicimur… sed non confundimur, non desperamus, non derelinquimur, non perimus. Cur? Quia thesaurus, vita Iesu, in nobis est. Et haec vita manifestatur in nostra carne mortali, etiam per passionem et servitium.

Sex hebdomades elapsae sunt ex quo noster carissimus Benjamin Vo ad Domum Patris vocatus est. Scio, Alan et Thao, et tu, Ryan, sicut multi alii qui Ben amabant, vos adhuc hanc separationem sentitis. Dolor est realis, et cor vestrum, sicut vasa fictilia, fractum videtur. Sed in hoc dolore, sicut Paulus docet, thesaurus Dei adhuc in vobis est.

Benjamin, in sua brevi vita, erat sicut vas fictile plenum thesauro. Eius animus mitis, eius capacitas ad amorem, eius profundi nexus cum familia, erant manifestatio vitae Iesu in eo. Recordamur Benjaminis, qui etiam in iuvenili aetate, cum patre suo in aeroportibus tempus terere amabat, observans et discens de aviatoribus et magnis aeroplanis. Haec erat parva, sed profunda curiositas, quae eum ad mundum et ad scientiam aperiebat, et in hoc parvo gaudio, in hac simplicitate, Benjamin Verbum Dei in corde suo recipiebat et fructum ferebat, fructum amoris et laetitiae, qui in animabus vestris adhuc vivit. Haec est vita Iesu manifestata in eo, in eius desiderio discendi, in eius gaudio communicando.

Parentes carissimi, Alan et Thao, et frater dilecte, Ryan, scitote Iesum vobiscum esse. Ipse videt dolorem vestrum, sed etiam videt fidem vestram. Ipse vult vos consolari, vult vos ducere ad fontem aquae vivae, ut non sitis sicut cisternae dissipatae. Maria, Mater Domini, Mater nostra, quae omnia in corde suo conservabat, vos tenet in brachiis suis. Ad eam confugite, quia ipsa est refugium peccatorum et consolatrix afflictorum. Ipsa est illa quae perfecte vidit et audivit Verbum Dei.

Omnes vos, qui hanc orationem ex longinquo sequimini, praesertim alii liberi qui patiuntur, et omnis familia quae crucem gravem portat: scitote vos amari a Deo. Deus vult aperire oculos vestros ad spem, aures vestras ad consolationem. Benjamin Vo, nunc in gloria, pro vobis orat, ut inveniatis consolationem et spem in corde Iesu, Domini nostri, qui est fons vitae et lumen mundi. Amen.